| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > VAT > Odliczanie i zwroty podatku > Kiedy nie można odliczyć VAT naliczonego

Kiedy nie można odliczyć VAT naliczonego

Podstawowym prawem podatnika VAT jest prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabytych towarów i usług służących do wykonywania czynności opodatkowanych. Każdy przypadek ograniczenia tego prawa musi wprost wynikać z przepisów o VAT. Katalog tych wyłączeń określa art. 88 ustawy o VAT. W niektórych przypadkach o wyłączeniu prawa do odliczenia podatku naliczonego może również przesądzać brak związku między zakupami a wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

3.1.3. Zakup odzieży roboczej i ubioru służbowego

Obowiązek zapewnienia przez pracodawcę odzieży roboczej zależy m.in. od rodzaju pracy wykonywanej na danym stanowisku. Zgodnie z art. 2377 § 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (j.t. Dz.U. z 2014 r. poz. 1502 ze zm.) pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie odzież i obuwie robocze:

1) jeżeli odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu,

2) ze względu na wymagania technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwa i higieny pracy.

Jeśli więc przepisy prawa pracy zobowiązują pracodawcę (podatnika) do nieodpłatnego zapewnienia pracownikom odzieży i obuwia roboczego, to ich zakup – co do zasady – uprawnia do odliczenia podatku naliczonego na zasadach ogólnych.

Firma budowlana specjalizuje się w świadczeniu usług na konstrukcjach stalowych (usługi opodatkowane VAT). W czerwcu 2015 r. firma kupiła odzież i obuwie robocze dla monterów (30 kompletów). Dodatkowo kupiła również specjalistyczną odzież i obuwie dla spawaczy (10 kompletów). Z otrzymanej faktury dokumentującej zakup odzieży i obuwia roboczego dla monterów i spawaczy podatnik ma prawo odliczyć całą kwotę podatku naliczonego.

Jednak nie wszystkie stanowiska pracy wymagają używania odzieży roboczej zapewnionej przez pracodawcę. Generalnie zasadą jest bowiem świadczenie pracy w odzieży własnej pracownika. Dość często zdarza się jednak, że przedsiębiorca wprowadza obowiązek noszenia przez pracowników w obowiązującym ich czasie pracy ubiorów służbowych, które zawierają logo firmy lub charakterystyczne dla firmy kolory bądź są jednakowe dla wszystkich pracowników zatrudnionych na danym stanowisku. Odzież ta stanowi własność pracodawcy. W razie jej zużycia pracodawca jest obowiązany wymienić ją na nową. Z kolei pracownik z chwilą zakończenia stosunku pracy jest obowiązany do jej zwrotu. Jeśli używanie ubioru służbowego (umundurowania) należy do obowiązków pracownika, co wynika np. z regulaminu pracy, umowy o pracę lub układu zbiorowego pracy itp., a pracodawca wykluczył wykorzystanie tego ubioru na użytek prywatny pracownika, to podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu tego umundurowania. Potwierdzeniem może być stanowisko Dyrektora IS w Katowicach, który w interpretacji indywidualnej z 17 lipca 2014 r. (sygn. IBPP1/443-368/14/LSz) wyjaśnił:

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza nabyć dla swoich pracowników stroje służbowe z logo Spółki. Jak wskazał Wnioskodawca zakup tych strojów będzie miał związek z działalnością opodatkowaną – sprzedażą odzieży. Niewątpliwie noszenie przez pracowników sklepów strojów służbowych z logo firmy w trakcie pracy związane będzie z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, gdyż taki strój będzie stanowił jej reklamę i promocję marki co przyczyni się bezpośrednio do wzrostu sprzedaży towarów Spółki. Strój ten stanowić będzie także istotny czynnik marketingowy w ogólnej strategii reklamowej firmy. W związku z tym wyposażenie pracowników w jednolitą oznakowaną logo odzież przyczyni się do zindywidualizowania firmy, utrwalenia jej marki, rozpowszechniania logo firmy.

Należy zatem stwierdzić, że w zakresie w jakim zakupione towary (stroje służbowe) będą związane z działalnością opodatkowaną, Wnioskodawcy na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupionych strojów służbowych z logo firmy wykorzystanych przez pracowników w trakcie pracy.

3.2. Wydatki na ochronę zdrowia pracowników a prawo do odliczenia VAT

Zakłady pracy coraz częściej finansują swoim pracownikom pakiety medyczne, które zapewniają m.in. dostęp do profilaktyki zdrowotnej, do podstawowych oraz specjalistycznych badań i konsultacji lekarskich, podstawowych szczepień, badań laboratoryjnych, zabiegów ambulatoryjnych, wizyt domowych i innych usług w zakresie opieki medycznej, a także finansują zakup okularów korekcyjnych. Organy podatkowe zmieniły jednak zdanie na temat prawa do odliczania VAT od zakupu okularów.

3.2.1. Zakup pakietów medycznych

Zakup pakietów medycznych, czyli de facto usług medycznych, na ogół jest objęty zwolnieniem z VAT, wobec czego nie występuje tu kwota podatku naliczonego.

Należy dodać, że z kolei nieodpłatne przekazanie pracownikom tych pakietów sfinansowanych ze środków obrotowych, a także przekazanie ich za odpłatnością wnoszoną przez pracowników podlega opodatkowaniu VAT. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT korzystają one jednak ze zwolnienia w opodatkowaniu VAT bez względu na to, czy są przez pracodawcę finansowane w całości czy w części. Wymieniony przepis wskazuje bowiem, że zwolnione z VAT jest świadczenie usług medycznych, jeżeli usługi te zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej (czyli np. na rzecz pracowników) od podmiotów wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 18 i 19 ustawy o VAT. Z tego powodu jeśli przy zakupie usługi medycznej wystąpiłby podatek naliczony, to podatnikowi i tak nie przysługuje prawo do jego odliczenia, jeżeli przekazanie tych pakietów korzysta ze zwolnienia w opodatkowaniu VAT. Potwierdził to Dyrektor IS w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 2 stycznia 2015 r. (sygn. ILPP2/443-1033/14-5/EN), w której wyjaśnił, że:

(...) rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. (...) w odniesieniu do pakietów medycznych warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, nie zostanie spełniony, ponieważ ich sprzedaż na rzecz pracowników, korzysta ze zwolnienia od podatku VAT (co wskazano wyżej).

(...) w odniesieniu do pakietów medycznych Spółce nie przysługuje prawo do odliczenia, bowiem służą one Wnioskodawcy do czynności zwolnionych od podatku VAT.

3.2.2. Zakup okularów korygujących wzrok

Niektórzy pracodawcy pokrywają swoim pracownikom, wykonującym pracę przy monitorach ekranowych, koszty zakupu okularów. Zwykle bywa tak, że pracownik realizuje receptę na okulary we własnym zakresie, a następnie przedkłada pracodawcy fakturę wystawioną na zakład pracy (podatnika). Pracodawca może także zobowiązać pracownika do przedłożenia wraz z fakturą zaświadczenia lekarskiego zalecającego stosowanie okularów. Na tej podstawie pracodawca finansuje koszty zakupu okularów, zwykle do określonego przez siebie limitu. Organy podatkowe odmawiają jednak podatnikom prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie okularów dla pracownika, uzasadniając to tym, że prawo do rozporządzania tym towarem jak właściciel przysługuje pracownikowi (a nie podatnikowi, tj. pracodawcy).

Takie stanowisko wyraził m.in. Dyrektor IS w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 13 listopada 2014 r. (sygn. IBPP1/443-770/14/AZb), co uzasadnił następująco:

(...) jak wynika z opisu sprawy, to pracownik dokonuje nabycia okularów korygujących wzrok, które są dostosowane do jego indywidualnych potrzeb. Z samego wystawienia faktury na pracodawcę, jeżeli pracodawca ten nie nabył faktycznie okularów (nie doszło do przeniesienia rozporządzania okularami jak właściciel pomiędzy podmiotem sprzedającym ww. okulary a pracodawcą), nie można wywodzić prawa do odliczenia podatku wynikającego z tej faktury.

Tym samym, w sytuacji, gdy prawo do rozporządzania towarem jak właściciel przysługuje pracownikowi, pracodawca nie ma prawa do odliczenia podatku związanego z nabyciem okularów korygujących wzrok, które są wykorzystywane przez jego pracowników również podczas wykonywania obowiązków służbowych. Ponadto, bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje kwestia czy pracodawca, który realizuje obowiązek wynikający z odrębnych przepisów prawa, finansuje w całości czy w części zakup okularów korygujących wzrok pracownikowi.

Podobne stanowisko zaprezentował Dyrektor IS w Łodzi w piśmie z 8 stycznia 2015 r. (sygn. IPTPP1/443-759/14-4/ŻR).

3.3. VAT od zakupu pracownikom dostępu do zajęć sportowo-rekreacyjnych

Pracodawcy, w celu zwiększenia sprzedaży oraz poprawienia wyników finansowych, stosują różnego rodzaju narzędzia mające na celu zmotywowanie pracowników do osiągania jak najlepszych efektów. Z tego powodu oferują im różnego rodzaju świadczenia pozapłacowe, w tym m.in. nieodpłatny lub częściowo odpłatny dostęp do zajęć sportowo-rekreacyjnych.

3.3.1. Zakup w całości opłacony przez pracodawcę

Obecnie organy podatkowe nie odmawiają podatnikom prawa do odliczenia podatku naliczonego od tego rodzaju wydatków, jeżeli są one sfinansowane ze środków obrotowych podatnika. Potwierdzeniem tego stanowiska może być interpretacja indywidualna Dyrektora IS w Warszawie z 5 lutego 2015 r. (sygn. IPPP2/443-1153/14-2/BH). Pismo dotyczy podatnika, który finansował swoim pracownikom zakup usług sportowo-rekreacyjnych (usługi fitness, wynajem hali sportowej, dostęp do basenu). Zakup usług w całości był sfinansowany ze środków obrotowych firmy. Z kolei pracownicy, którzy korzystali z tych usług, nie ponosili za nie żadnej odpłatności. W tych okolicznościach organ podatkowy uznał, że:

(...) zakupione usługi sportowo-rekreacyjne Wnioskodawca nabywa celem ich nieodpłatnego przekazania pracownikom. Jak ustalono wcześniej, czynność przekazania usług na rzecz pracowników spełnia definicję odpłatnego świadczenia usług, w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy. Przekazywane przez Wnioskodawcę usługi nie są wymienione w ustawie jako usługi korzystające ze zwolnienia od podatku, a zatem należy stwierdzić, że Wnioskodawca ma prawo do pełnego odliczenia podatku VAT z tytułu ich nabycia. W konsekwencji, na podstawie przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem usług sportowo-rekreacyjnch (usługi fitness, wynajem hali sportowej, dostęp do basenu), w celu ich przekazania pracownikom, w pełnej wysokości.

3.3.2. Zakup częściowo opłacony przez pracownika

Dość często zdarza się, że pracownicy partycypują w kosztach usług sportowo-rekreacyjnych zapewnianych im przez pracodawcę. Usługi te zwykle sprzedawane są w formie kart wstępu lub karnetów, uprawniających do korzystania z różnych form aktywności fizycznej. Obciążenie pracownika określoną kwotą do zapłaty z tytułu wydania mu karty powoduje, że czynność ta jest uznawana za odpłatną. Bez znaczenia pozostaje tu fakt, że wynagrodzenie to obejmuje jedynie kwotę stanowiącą zwrot kosztów lub jej część. W takim przypadku przyjmuje się, że pracodawca (podatnik) świadczy dla pracownika usługę, o której mowa w art. 8 ust. 2a ustawy o VAT. Jeżeli świadczona w ten sposób usługa podlega opodatkowaniu podatkiem należnym, to podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego wykazanej w otrzymanej fakturze. Potwierdził to Dyrektor IS w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 23 czerwca 2014 r. (sygn. IPPP3/443-260/14-2/MKw), odnosząc się do sytuacji, w której podatnik nabywał karty zapewniające dostęp do obiektów sportowo-rekreacyjnych oraz zajęć sportowych. Karty te przekazywał swoim pracownikom za częściową odpłatnością (50%), natomiast w pozostałej części zakup ten był finansowany ze środków obrotowych firmy. Organ podatkowy uznał, że:

(...) przekazanie pracownikom kart M. za częściową odpłatnością wyczerpuje przesłanki dla uznania tych czynności za odpłatne świadczenie usług, stosownie do art. 8 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 2a ustawy, i stanowi, na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że zakupione przez Spółkę karty wykorzystywane będą do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

(...) Tym samym, na podstawie przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem kart M. w celu ich przekazania pracownikom za odpłatnością.

Analogiczne stanowisko zaprezentował Dyrektor IS w Poznaniu w piśmie z 2 stycznia 2015 r. (sygn. ILP2/443-1033/14-5/EN). Dotyczy ono spółki, która z własnych środków obrotowych finansowała pracownikom pakiety sportowe, w skład których wchodziły zajęcia sportowe oraz wstęp na wybrane obiekty sportowe. Zgodnie z regulaminem wynagradzania spółka pobiera od pracowników odpłatność z tytułu przekazywanych im pakietów w wysokości 2 zł brutto. Opłatę tę pobierano z wynagrodzenia pracownika. Pozostała część odpłatności za usługi była opłacana przez spółkę. Izba skarbowa wyjaśniła, że:

(...) rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przedmiotowej sprawie warunek ten zostanie spełniony w odniesieniu do nabycia pakietów sportowych, bowiem – jak wskazano wyżej – są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (sprzedaż opodatkowana podatkiem VAT).

(...) Zatem, Wnioskodawca ma prawo do pełnego odliczenia (na mocy art. 86 ust. 1 ustawy) podatku naliczonego z tytułu nabycia pakietów sportowych, które służą Spółce do czynności opodatkowanych.

3.3.3. Zakup sfinansowany ze środków ZFŚS

Pracodawcy, którzy tworzą zakładowy fundusz świadczeń socjalnych (ZFŚS), mogą finansować karnety sportowe dla pracowników ze środków tego funduszu. Z założenia służy on bowiem finansowaniu działalności socjalnej pracodawcy, która – stosownie do art. 2 pkt 1 ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (j.t. Dz.U. z 2015 r. poz. 111) – polega m.in. na świadczeniu przez pracodawcę usług na rzecz różnych form działalności sportowo-rekreacyjnej. Jeżeli zakup usług sportowo-rekreacyjnych został sfinansowany ze środków funduszu, to pracodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych zakupów. Pracodawca administrujący środkami ZFŚS nie działa bowiem w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT (zob. wyrok NSA z 2 września 2008 r., sygn. akt I FSK 1076/07). Z tego powodu działalność socjalna finansowana ze środków ZFŚS pozostaje poza zakresem VAT. Dlatego pracodawca nie odliczy VAT od tych zakupów.

3.4. Dowóz pracowników do pracy

Generalnie pracodawca (podatnik) nie ma obowiązku organizowania pracownikom transportu do pracy i ponoszenia z tego tytułu kosztów. Jednak w niektórych przypadkach przyjmuje on na siebie ten obowiązek, co może wynikać np. ze specyficznej lokalizacji przedsiębiorstwa, utrudnionego dostępu do środków komunikacji publicznej itp. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 8 października 2014 r. (sygn. akt I FSK 1514/13) uznał, że jeśli zorganizowanie dowozu pracowników do pracy ma ścisły związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, to nieodpłatne świadczenie tych usług na rzecz pracowników nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. Sprawa dotyczyła podatnika, który w celu zapewnienia prawidłowego toku pracy zorganizował dojazdy do miejsca pracy m.in. dla swoich pracowników. Dojazd pracowników do zakładu pracy był utrudniony z uwagi na położenie zakładu (w strefie ekonomicznej, która znajduje się w oddaleniu) oraz brak wystarczającej ilości dogodnych połączeń komunikacji publicznej. W tych okolicznościach NSA uznał, że pracodawca, który podjął się organizacji bezpłatnego dowozu pracowników do pracy, nie świadczy tych usług w celu zaspokojenia potrzeb osobistych pracowników. NSA, uzasadniając istnienie związku tych świadczeń na rzecz pracowników z prowadzoną działalnością gospodarczą, wyjaśnił, że:

Skarżąca organizując transport do miejsca prowadzenia działalności, w tym również dla pracowników firm zewnętrznych, kieruje się w pierwszej kolejności koniecznością zapewnienia sprawnego dojazdu tych osób do swojej siedziby. Jest to ważne z punktu widzenia jej interesów, jako przedsiębiorcy. Osobiste korzyści z tego tytułu po stronie odbiorców świadczonej usługi mają znaczenie drugorzędne.

W takiej sytuacji, gdy dowóz do pracy nie realizuje celów osobistych pracowników, pracodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT za transport, gdy wykonuje czynności opodatkowane.

Wydatki na rzecz pracownika, od których pracodawca nie odliczy VAT

Pracodawca nie odliczy podatku naliczonego przy zakupie:

• owoców i innych artykułów spożywczych, jeśli są one dostarczane codziennie, a pracownicy spożywają je w ilościach wynikających z własnych potrzeb (te same owoce spożyte podczas spotkania służbowego z udziałem pracowników, w formie drobnego poczęstunku, dają prawo do odliczenia)

• pakietów medycznych

• okularów korygujących wzrok

• usług zapewniających pracownikom dostęp do zajęć sportowo-rekreacyjnych – w przypadku gdy zostały sfinansowane ze środków ZFŚS

4. Zakupy przeznaczone dla kontrahentów

Dla każdego przedsiębiorcy, który dba o swój pozytywny wizerunek, ponoszenie wydatków służących utrzymywaniu dobrych relacji z kontrahentami jest koniecznością. Konkurencja między podmiotami gospodarczymi jest tak duża, że wydatki o tym charakterze stanowią obecnie standard w obsłudze klienta.

4.1. Drobne gadżety wręczane potencjalnym i obecnym klientom

Przekazywanie prezentów kontrahentom ma spowodować pozytywne postrzeganie przedsiębiorcy przez podmioty zewnętrzne i stanowić zachętę do dalszej współpracy. Jeżeli prezentem jest własny wyrób podatnika, to w cel tego przekazania wpisuje się także promocja tych wyrobów mająca na celu zwiększenie sprzedaży opodatkowanej. Do takiej sytuacji odniósł się Dyrektor IS w Warszawie w piśmie z 4 lutego 2015 r. (sygn. akt IPPP2/443-1105/14-2/AO). Pismo dotyczy podatnika, który w ramach działań mających na celu wspieranie sprzedaży dystrybuowanych napojów przekazywał klientom wyprodukowane przez siebie wyroby (napoje) oraz inne drobne przedmioty nabywane od podmiotów trzecich (np. szklanki). Towary te były nieodpłatnie przekazywane jako prezenty o małej wartości i próbki, o których mowa w art. 7 ust. 3–7 ustawy o VAT, przy czym spółka z tytułu dokonywania nieodpłatnych wydań nie prowadziła ewidencji w rozumieniu art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT. Przedstawiciele handlowi spółki nieodpłatnie przekazywali wymienione towary m.in. podmiotom posiadającym już w swojej ofercie produkty spółki (jak np. lokale usługowe, restauracje, puby, kawiarnie itp., sprzedawcy hurtowi oraz detaliczni, sieci handlowe) oraz podmiotom, z którymi spółka dopiero zamierzała nawiązać współpracę.

Izba Skarbowa w Warszawie wyjaśniła, że:

W niniejszych okolicznościach nabywane/wytwarzane towary są przedmiotem nieodpłatnego wydania. Wydania te mają na celu zapoznanie kontrahentów (zarówno obecnych jak i potencjalnych) z szeroką gamą produktów Spółki. (...) W konsekwencji, ww. przekazania przyczyniają się do zwiększenia obrotu. Przekazania te mają więc pośredni związek z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, w ramach której Spółka wykonuje czynności opodatkowane podatkiem VAT.

Zatem skoro nabywane/wytwarzane prezenty o małej wartości i próbki będące przedmiotem nieodpłatnego przekazania na cele związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę opodatkowaną działalnością gospodarczą, zwłaszcza w ramach działań wspierających sprzedaż, przyczyniają się do zwiększenia obrotu to Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabywaniu/wytwarzaniu.

Tak więc mimo że nieodpłatne przekazanie klientom drobnych gadżetów nie generuje podatku należnego, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu.

Biuletyn VAT

4.2. Poczęstunek biznesowy

Prowadzenie działalności wymaga ciągłego utrzymywania dobrych relacji z obecnymi i potencjalnymi kontrahentami. Spotkania biznesowe są nieodłącznym elementem strategii sprzedażowej każdego przedsiębiorstwa. Na spotkaniach tych bardzo często serwowane są różnego rodzaju poczęstunki. Jeśli wydatki ponoszone na poczęstunek mają związek z działalnością opodatkowaną, to podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Wyjątkiem jest sytuacja, w której poczęstunek biznesowy jest serwowany w ramach usługi gastronomicznej. Wówczas odliczenie nie przysługuje na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, który formułuje zakaz odliczania VAT od nabywanych przez podatnika usług gastronomicznych.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na organizację poczęstunku dla kontrahentów biorących udział w spotkaniu biznesowym potwierdził m.in. Dyrektor IS w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 20 listopada 2013 r. (sygn. IPTPP4/443-597/13-4/MK). Pismo dotyczy spółki, której członkowie zarządu i rady nadzorczej w ramach działań sprzedażowych oraz negocjacji warunków zawieranych umów brali udział w spotkaniach z aktualnymi oraz potencjalnymi kontrahentami. Jak wyjaśnił podatnik, spotkania te były organizowane w siedzibie spółki i miały na celu przedstawienie kontrahentom warunków współpracy, negocjowanie szczegółów projektów umów, warunków dostawy produkowanych przez spółkę towarów, warunków płatności, gwarancji i innych spraw. W czasie tych spotkań spożywane były towary zakupione przez spółkę w postaci napojów (woda mineralna, kawa, herbata, soki itp.) oraz drobnych przekąsek (ciastka, paluszki itp.). W wyjątkowych sytuacjach w czasie trwania wielogodzinnych spotkań spółka zamawiała posiłki (catering). W tych okolicznościach organ podatkowy uznał, że:

(...) Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu wymienionych produktów oraz zamawianych posiłków (catering), ze względu na fakt, iż poniesione wydatki służą jej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o ile nie zajdą inne przesłanki wyłączające to prawo, o których mowa w art. 88 ustawy.

Bardzo podobne wnioski wynikają również z interpretacji indywidualnych Dyrektora IS w Warszawie z 5 kwietnia 2013 r. (sygn. IPPP3/443-94/13-3/RD) oraz z 29 kwietnia 2014 r. (sygn. IPPP1/443-362/14-2/Igo). W tym ostatnim piśmie organ podatkowy odniósł się do kwestii odliczenia przez podatnika VAT od zakupów spożywczych spożywanych w czasie spotkań biznesowych z udziałem pracowników i kontrahentów. Zakupy te obejmują typowe artykuły spożywcze służące do poczęstunku, np. kawę, herbatę, mleko (dodatek do kawy lub herbaty), cukier (ewentualnie słodzik), wodę mineralną, soki owocowe, napoje gazowane, ciastka oraz owoce. Izba skarbowa potwierdziła prawo do odliczenia podatku naliczonego od wymienionych zakupów.

Podatnik nie odliczy podatku naliczonego od poczęstunku serwowanego podczas spotkania biznesowego, jeśli jego nabycie nastąpiło w ramach usługi gastronomicznej np. w restauracji.

4.3. Zakup alkoholu

Odliczenie VAT przy zakupie alkoholu powinno być rozpatrywane wyłącznie przez pryzmat związku z wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT).

Fiskus zaakceptował prawo do odliczenia VAT od zakupu alkoholu, który służy podtrzymywaniu relacji z kontrahentami. Wydatki na zakup alkoholu wręczanego klientowi czy spożywanego w trakcie spotkań biznesowych mają na celu utrzymanie i polepszenie relacji z kontrahentami, co w efekcie może przyczyniać się do zwiększenia obrotów ze sprzedaży opodatkowanej.

Potwierdzenie tego stanowiska można odnaleźć w interpretacji indywidualnej Dyrektora IS w Warszawie z 18 czerwca 2012 r. (sygn. IPPP3/443-456/12-2/RD), z którego wynika, że:

(...) Wnioskodawca może dokonać obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem (...) napojów bezalkoholowych jak i alkoholowych, przeznaczonych do zużycia w trakcie (...) spotkań z kontrahentami Spółki, ze względu na fakt, iż poniesione wydatki służą Zainteresowanemu do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Tak samo jest w przypadku, gdy alkohol jest przekazywany jako prezent kontrahentom. Dyrektor IS w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 11 października 2011 r. (sygn. IPTPP2/443-303/11-4/AW) wyjaśnił, że:

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca przekazuje nieodpłatnie swoim kontrahentom w formie prezentu alkohol, co jak wskazał Zainteresowany, służy nawiązaniu bądź podtrzymaniu dobrych relacji z kontrahentami, a więc można przyjąć, iż przekazanie to związane jest, co prawda pośrednio, z czynnościami opodatkowanymi. Zaznaczyć należy, że ustawodawca nie precyzuje w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek ten może być bezpośredni lub pośredni. Zatem przy nabyciu przedmiotowego alkoholu Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Podstawa prawna:

- art. 8, art. 86 ust. 1, ust. 10, ust. 10b pkt 1, ust. 11, ust. 13 i ust. 19a, art. 88 ust. 1 pkt 4, ust. 3a pkt 4 lit. a) i ust. 4 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – j.t. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054; ost.zm. Dz.U. z 2015 r. poz. 605

Aneta Szwęch, ekspert w zakresie podatków i rachunkowości

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Agnieszka Gawrońska-Juzefowicz

Radca prawny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »