| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Koszty w firmie prowadzonej w domu - interpretacje podatkowe

Koszty w firmie prowadzonej w domu - interpretacje podatkowe

Prowadzenie firmy w mieszkaniu lub domu to dobry sposób na oszczędności związane z wydatkami na lokal. Co ważne, taki sposób prowadzenia firmy pozwala na zaliczenie wielu wydatków związanych z eksploatacją domu do kosztów uzyskania przychodów. Dotyczy to np. opłat za energię, wodę, telefon. Jednak, aby móc takie wydatki zakwalifikować do kosztów podatkowych, trzeba je odpowiednio udokumentować. Jest to o tyle ważne, że w praktyce organy podatkowe często kwestionują możliwość zaliczenia do kosztów pewnych wydatków poniesionych w związku z prowadzeniem działalności w domu. Problemy mogą również pojawić się w sytuacji, gdy tylko część mieszkania jest przeznaczona do celów działalności, a część służy celom mieszkalnym. Dlatego dla wyjaśnienia pojawiających się wątpliwości prezentujemy wybrane interpretacje organów podatkowych wraz z opiniami specjalistów.

Wydatki eksploatacyjne na lokal, w którym prowadzona jest firma, stanowią koszt uzyskania przychodu tylko wtedy, gdy mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy o PIT.
Pomimo tego, że w katalogu wyłączeń nie ma wydatków, o których mowa w zapytaniu podatnika (energia elektryczna, wywóz nieczystości, woda, odprowadzanie ścieków), to zakwalifikowanie ich do kosztów uzyskania przychodów możliwe jest tylko wtedy, gdy wykorzystywane one są jedynie dla celów działalności gospodarczej. Unormowanie zawarte w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT jednoznacznie świadczy o tym, że aby wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu. Treść tego przepisu jednoznacznie dowodzi, że nie można uznać za koszt uzyskania przychodów tej części wydatków związanych z eksploatacją lokalu niebędącego składnikiem środków trwałych u podatnika, do poniesienia których podatnik byłby zobowiązany nawet wtedy, gdyby nie uzyskał przychodu. Do takich wydatków bezsprzecznie można zaliczyć tzw. opłaty stałe, stanowiące jeden ze składników faktur otrzymywanych za wymienione media.
 
Postanowienie naczelnika Urzędu Skarbowego w Sulęcinie z 3 grudnia 2004 r., nr I/2F/415/6/04


OPINIA
KATARZYNA BIEŃKOWSKA
doradca podatkowy, kancelaria Dewey Ballantine Grzesiak

Wydatki na lokal występują niezależnie od tytułu prawnego (czy podatnik wykorzystuje własną nieruchomość czy użytkuje ją na podstawie umowy cywilnoprawnej). Do typowych kosztów należy zaliczyć koszty utrzymania nieruchomości w stanie niepogorszonym oraz koszty bieżące m.in. opłaty za media. Uzależnienie prawa do odliczenia kosztów od zaliczenia nieruchomości do środków trwałych podatnika nie ma oparcia w przepisach. Wydatki te powinny stanowić bieżący koszt podatkowy. Jest to sytuacja typowa dla podatników, którzy wynajmują lub dzierżawią nieruchomości (niezaliczane do ich środków trwałych) i ponoszą koszty eksploatacyjne. Natomiast jeżeli lokal byłby wykorzystywany na cele gospodarcze oraz prywatne, należałoby odpowiednio podzielić wydatki i kosztem byłyby tylko te, które można byłoby jednoznacznie przyporządkować działalności gospodarczej.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Sienkiewicz, Jaroszewski, Zamroch – Radcowie Prawni Spółka Partnerska

Kancelaria oferuje kompleksową obsługę prawną przedsiębiorców, jak również pomoc dla klientów indywidualnych.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »