| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Rozliczenia kosztów uzyskania przychodów

Rozliczenia kosztów uzyskania przychodów

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki podatnika związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Celem poniesionych wydatków powinno być osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Aby dany wydatek można było uznać za koszt podatkowy, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu. Ustawy podatkowe nie wskazują wprost, co może być kosztem uzyskania przychodów. Określają natomiast wyłączenia z kosztów. Wskazują zatem te wydatki, których do kosztów zaliczyć nie można. Uzasadnienie zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów należy więc do podatnika. Dziś prezentujemy najczęstsze problemy związane z rozliczaniem kosztów i ich rozwiązania w postaci interpretacji organów podatkowych wraz z opiniami specjalistów.

Dla kosztów ważny jest dzień wystawienia rachunku

TEZA: Podatnicy prowadzący podatkowe księgi przychodów i rozchodów muszą je stale prowadzić w każdym roku w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania przychodów odnoszących się tylko do tego roku podatkowego. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku tych podatników, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

STAN FAKTYCZNY: Podatniczka prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów przy zastosowaniu metody kasowej. We wniosku o interpretację podatkową wyjaśniła, że po zmianie przepisów ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.) od 1 stycznia 2007 r. pojawiły się różne poglądy na temat momentu poniesienia kosztu uzyskania przychodów u podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów. Podatniczka zapytała, czy od 2007 roku do kosztów uzyskania przychodów w danym miesiącu można zaliczyć kwoty (netto) do zapłaty wynikające z faktur, rachunków i innych dokumentów, w tym dowodów wewnętrznych, w miesiącu, w którym te dokumenty zostały wystawione, mimo że nie zostały zapłacone. Ponadto czy kwoty te można zaliczyć do kosztów (z wyjątkiem dotyczących materiałów i towarów handlowych) w następnym okresie rozliczeniowym (miesiącu), gdy zostaną faktycznie zapłacone. Z zastrzeżeniem, że faktury, rachunki i inne dokumenty będące podstawą księgowania zostały wystawione w poprzednim miesiącu.

Z UZASADNIENIA: Ostatecznie organ odwoławczy wyjaśnił, że nowelizacja spornych przepisów doprecyzowała regulacje w zakresie rozliczania kosztów uzyskania przychodów w czasie. Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów, którzy nie wybrali zasad rozliczania kosztów, jak podatnicy prowadzący księgi rachunkowe, rozliczają się według zasady ogólnej. W tej sytuacji w ocenie organu odwoławczego rozróżnienie kosztów bezpośrednich i pośrednich nie jest potrzebne. Przy jej stosowaniu wydatki stanowią koszt uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia. I to bez względu na to, jakiego okresu dotyczą, a ustawa nie definiuje inaczej dnia poniesienia, jak tylko dzień wystawienia faktury.

Podatniczka nie zgodziła się z taką interpretacją. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że intencją jej wniosku było uzyskanie stanowiska organów podatkowych dotyczących przypadków, gdy nie będzie możliwości rozliczania kosztów w terminie z art. 22 ust. 6b updof, ze względu na fakt późniejszego otrzymania faktury (opatrzonej datą wcześniejszą). Zarzuciła organowi I instancji, że przypisał jej pytanie, którego ona nie stawiała. Skarżąca podkreśliła, że istotą jej zapytania oraz stanowiska w sprawie nie była kwestia zapłaty, lecz możliwość zaliczenia do kosztów (zaksięgowania) kwot wynikających z dokumentów w okresach późniejszych niż miesiąc wystawienia faktury, lecz w tym samym roku podatkowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił jej skargę. Sąd zauważył, że w podatku dochodowym od osób fizycznych zasadą jest rozpoznawanie kosztów uzyskania przychodów w rachunku podatkowym w tym tylko roku podatkowym, w którym zostały poniesione. Odstępstwa od tej zasady dotyczą m.in. podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów. Podatnicy należący do tej grupy muszą stale prowadzić w każdym roku podatkowym te księgi w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania przychodów odnoszących się tylko do tego roku podatkowego. Jak podkreślił sąd, ustawodawca zastrzegł, że za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku tych podatników uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu. Tak więc koszty uzyskania przychodów nie są w tym przypadku rozpoznawane na zasadzie kasowej (a więc z momentem faktycznego poniesienia danego wydatku lub kosztu przez podatnika skutkującego uszczupleniem majątku podatnika), lecz na zasadzie memoriałowej (a więc z momentem księgowego poniesienia danego wydatku lub kosztu przez podatnika).

Wyrok WSA w Warszawie z 17 czerwca 2008 r., III SA/Wa 518/08, niepublikowany

OPINIA

MAREK JAROCKI

doradca podatkowy w Zespole Human Capital, Ernst & Young

W przypadku podatników prowadzących księgi przychodów i rozchodów za dzień poniesienia kosztu uznaje się dzień wystawienia dokumentu uprawniającego do zaksięgowania kosztu. Nie zawsze jednak ujęcie kosztu dla celów podatkowych jest możliwe w miesiącu, w którym dokument taki wystawiono. Przyczyny mogą być prozaiczne, w tym takie, na jakie powoływała się skarżąca w tej sprawie: faktura może być otrzymana po miesiącu, w którym została wystawiona. Uwzględniając zasadę wyrażoną w art. 22 ust. 4 ustawy o PIT, dotyczącą rozliczania kosztów w ramach tego samego roku, podatnik powinien mieć prawo do uwzględnienia poniesionego kosztu po miesiącu wystawienia faktury, np. w chwili jej otrzymania. Wniosek taki wydaje się uzasadniony z kilku powodów; w takiej sytuacji następuje czasowe podwyższenie podstawy opodatkowania nieskutkujące zaniżeniem zobowiązania, a podatnik nie powinien być systemowo zmuszany do korekt swoich rozliczeń w sytuacji, gdy powody do ich ewentualnego dokonywania, w tym wynikające z częstych opóźnień w dostarczaniu faktur, nie leżą po jego stronie.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Darren Chong

Ekspert ds. kontaktów biznesowych z Azjatami

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »