| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Porady prawne > Renowacja zabytkowego budynku i inwestycja w obcy środek trwały

Renowacja zabytkowego budynku i inwestycja w obcy środek trwały

Jako wspólnicy spółki jawnej nabyliśmy zabytkowy budynek z częścią gruntu. Obecnie pragniemy dokonać inwestycji polegającej na zmianie kubatury i odnowieniu tego obiektu. Czy to prawda, że z uwagi na wyjątkowy charakter przedsięwzięcia (renowacja zabytku) będziemy mogli poniesione nakłady zaksięgować w koszty? Jeżeli zainwestujemy w obcy środek trwały, a po wypowiedzeniu umowy osoba będąca właścicielem nie zechce nam zwrócić kosztów inwestycji, co stanie się z kwotą nieumorzoną?

Zakres i formy ochrony zabytków oraz opieki nad nimi, a także zasady finansowania prac konserwatorskich, restauratorskich i robót budowlanych przy zabytkach określa ustawa z 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. Nr 162, poz. 1568 z późn.zm.).
Zmiana kubatury istniejącego budynku stanowi modernizację (ulepszenie) środka trwałego. Takie prace są możliwe wyłącznie po uzyskaniu zgody wojewódzkiego konserwatora zabytków. Przepisy podatkowe nie wprowadzają jednak szczególnych zasad rozliczania inwestycji w przypadku obiektów zabytkowych. Jeżeli budynek nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, istnieje możliwość – po zakończeniu prac budowlanych – zastosowania amortyzacji według indywidualnych stawek amortyzacyjnych na zasadach ogólnych. Reguła ta obejmuje budynki ulepszone – jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie stanowiły co najmniej 30 proc. wartości początkowej (stawka amortyzacyjna wynosi wówczas 10 proc.). Ponadto zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych obiekty budowlane wpisane do rejestru zabytków i objęte indywidualną ochroną konserwatorską zaliczone są do rodzaju 109 i w związku z tym objęte są roczną stawką amortyzacyjną w wysokości 10 proc. Podatnik prowadząc prace budowlane powinien w taki sposób ustalić katalog tych prac, aby istniała możliwość zaliczenia przynajmniej części wydatków bezpośrednio do kosztów podatkowych, jako wydatków na remont budynku. Wszelkie wydatki, które nie podwyższają wartości użytkowej budynku, np. na malowanie bądź wymianę stolarki okiennej, mogą zostać zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodu.
Natomiast inwestycja w obcy środek trwały (zwykle jest to ulepszenie polegające na przebudowie, rozbudowie, adaptacji lub modernizacji) stanowi odrębną kategorię środków trwałych podlegających amortyzacji podatkowej. Podstawowym warunkiem takiej inwestycji jest zgoda właściciela środka trwałego.
Inwestycja w obcym środku trwałym amortyzowana jest według stawek indywidualnych – przy uwzględnieniu minimalnego okresu amortyzacji. Dokonując odpisów zaliczanych do kosztów podatkowych trzeba jednak pamiętać o treści art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o p.d.o.f., zgodnie z którym do kosztów podatkowych nie zalicza się odpisów z tytułu zużycia środków trwałych od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie tych środków we własnym zakresie, zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Jeżeli zatem właściciel środka trwałego zwróci podatnikowi wydatki poniesione na jego ulepszenie – w tej części nie wolno zaliczać do kosztów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od inwestycji.
reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Marzena Jaworska

Radca prawny   

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »