| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Warto wiedzieć > Jakie błędy są najczęściej popełniane przy sporządzaniu jednostkowych sprawozdań finansowych

Jakie błędy są najczęściej popełniane przy sporządzaniu jednostkowych sprawozdań finansowych

Zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości jednostki mają obowiązek sporządzić jednostkowe sprawozdanie finansowe za 2006 r. w okresie 3 miesięcy po dniu bilansowym, czyli do 31 marca 2007 r. Oznacza to, że trwa już okres ich przygotowywania.

l z udokumentowaniem rozliczenia różnic inwentaryzacyjnych stwierdzonych w toku spisu z natury (brak np.: zestawienia kompensaty niedoborów i nadwyżek, podziału niedoborów na zawinione i niezawinione z podaniem podstawy kwalifikacji, wyceny roszczenia obciążającego pracownika).


Wycena bilansowa jest weryfikacją wykazanych w księgach wartości aktywów i pasywów. Odpowiednia wycena tych składników na dzień bilansowy jest podstawą rzetelnego obrazu sytuacji majątkowej i finansowej jednostki. Niestety, jednostki często nie są świadome tego, że nieodpowiednia lub niepoprawna wycena może spowodować przedstawienie nierzetelnego sprawozdania finansowego.


Wycena zapasów towarów i materiałów dokonywana jest na dzień bilansowy w cenach nabycia lub cenach zakupu, bez porównania tych cen do odpowiednich cen sprzedaży netto na ten dzień. Oznacza to niedokonanie weryfikacji ewentualnej utraty wartości. Jeżeli cena sprzedaży netto jest niższa od ceny historycznej, to powstałą różnicę należy zaksięgować w ciężar pozostałych kosztów operacyjnych.


Należności i zobowiązania w bilansie wykazywane są w kwotach nominalnych zamiast należności w kwocie wymaganej zapłaty, zobowiązania w kwocie wymaganej zapłaty, czyli łącznie z należnymi na dzień bilansowy odsetkami za ich nieterminową zapłatę.


W polityce rachunkowości brak ustalenia zasad i sposobu dokumentowania oszacowania rezerw na zobowiązania (np. na świadczenia pracownicze). W przepisach ustawy o rachunkowości brak jest uregulowań na ten temat, dlatego można posiłkować się postanowieniami MSR nr 37 - "Rezerwy, zobowiązania warunkowe i aktywa warunkowe".


W przypadku szacowania przez jednostki przychodów i kosztów dotyczących realizacji kontraktów długoterminowych występuje niepełne udokumentowanie, a tym samym brak wiarygodnego sposobu ustalania stopnia zaawansowania usług długoterminowych. Jednostki te mogą do tego celu wykorzystać postanowienia KSR nr 3 - "Niezakończone usługi budowlane", który został uchwalony w 2006 r. przez Krajowy Komitet Standardów Rachunkowości.


Do wyceny instrumentów finansowych stosowane są zasady ustalone przepisami ustawy o rachunkowości zamiast przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z 12 grudnia 2001 r. w zakresie szczegółowych zasad uznawania, metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji instrumentów finansowych.


Jednostki zapominają, że ustalanie aktywów i rezerwy na odroczony podatek jest obowiązkowe (art. 37 ustawy o rachunkowości). Przepisy ustawy w ust. 10 tego artykułu dopuszczają możliwość odstąpienia od jego ustalania, ale skorzystanie z tej możliwości powinno być wyraźnie zapisane w polityce rachunkowości. Przy ustalaniu odroczonego podatku dochodowego jednostki nie dokumentują w ogóle lub w sposób niekompletny:

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Jacek Janusz

Asesor Komorniczy, specjalista z zakresu postępowania egzekucyjnego

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »