Rozliczenie dochodów zagranicznych w polskim urzędzie skarbowym

Obowiązek podatkowy w Polsce

Obowiązek podatkowy dzieli się na ograniczony i nieograniczony. Nieograniczony obowiązek posiadają wszystkie osoby, które posiadają miejsce zamieszkania w Polsce. Ważną informacją jest fakt, że miejsce zamieszkania nie jest równoznaczne z miejscem zameldowania. Oznacza to, że osoba, które nie ma meldunku, ale posiada tzw. ośrodek interesów życiowych w Polsce, kwalifikuje się na nieograniczony obowiązek podatkowy i powinna wykazać w polskim zeznaniu swoje dochody ogólnoświatowe. Pozostałe osoby (najczęściej emigranci szukający zatrudnienia w Polsce) mają ograniczony obowiązek podatkowy, więc powinny rozliczyć się jedynie z polskich dochodów.

Dla osób posiadających nieograniczony obowiązek, konieczność przeprowadzenia rozliczenia jest zależna przede wszystkim od zapisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, którą Polska zawarła z krajem, w którym podatnik uzyskiwał dochody. Istnieją dwie metody dotyczące rozliczeń zagranicznych dochodów – metoda wyłączenia z progresją lub metoda zaliczenia proporcjonalnego. W dużej mierze na ich podstawie można określić kiedy podatnik powinien złożyć deklarację w Polsce.

Metoda wyłączenia z progresją

Jest stosowana w przypadku rozliczenia dochodów m.in. z Austrii, Danii, Niemiec, Wielkiej Brytanii oraz Irlandii Północnej. Według ustaleń między krajami, dochody osiągnięte za granicą nie podlegają opodatkowaniu w kraju zamieszkania podatnika. Mimo to, wymaga się ich przedstawienia w polskim zeznaniu, ponieważ są potrzebne do obliczenia stawki procentowej do opodatkowania dochodów w Polsce. Oznacza to, że w sytuacji gdy podatnik osiągnął dochody w Polsce i w Niemczech, opodatkowane zostaną jedynie dochody z Polski, ale stawka opodatkowania będzie zależna od sumy dochodów w obydwu krajach. Natomiast w sytuacji, gdy przez cały rok podatnik miał dochody tylko za granicą, podczas rozliczenia nie będzie miał niedopłaty lub zwrotu w polskim urzędzie, ponieważ dochody niemieckie nie są opodatkowane.

Obowiązek rozliczenia dochodów z krajów objętych metodą wyłączenia z progresją jest głównie uzależniony od tego, czy podatnik osiągał dochody również w innych krajach, tj. w Polsce, w krajach objętych metodą zaliczenia proporcjonalnego (np. Holandia, Belgia) lub w krajach, które nie zawarły z Polską umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jeśli w tym samym roku podatkowym podatnik miał takie dochody, ma on obowiązek rozliczenia w Polsce, ponieważ część uzyskanych dochodów jest tutaj opodatkowana. Natomiast w sytuacji, gdy podatnik miał dochody tylko z krajów, gdzie są one objęte metodą wyłączenia z progresją, nie ma obowiązku złożenia deklaracji w Polsce.

INFORAKADEMIA poleca: Wybrane zmiany w PIT i CIT

Polecamy: PIT 2018. Komentarz

Metoda zaliczenia proporcjonalnego

Drugą z metod jest metoda zaliczenia proporcjonalnego. Obowiązuje przy dochodach osiąganych, np. w Holandii lub w Belgii oraz we wszystkich krajach, z którymi Polska nie podpisała umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Różnica między metodami różni się tym, że w przypadku zaliczenia proporcjonalnego dochody zagraniczne są opodatkowane przy rozliczeniu z polskim urzędem. Bez względu na to, czy podatnik osiągał również dochody w Polsce, stawka opodatkowania będzie zależna od sumy dochodów ze wszystkich krajów uzyskanych w danym roku podatkowym. Ze względu na to, że podatek dochodowy za pracę był odprowadzany w kraju, w którym praca była wykonywana, w wyniku rozliczenia w Polsce może powstać niedopłata do uregulowania. W takich sytuacjach w celu zmniejszenia niedopłaty jest stosowana ulga abolicyjna, która jest naliczana proporcjonalnie do stosunku dochodów zagranicznych do całości dochodów osiągniętych w danym roku – stąd nazwa metody.

Obowiązkiem rozliczenia dochodów zagranicznych z krajów objętych metodą zaliczenia proporcjonalnego są objęte wszystkie osoby, które takie dochody osiągały.

Jak dokonać rozliczenia?

Wszyscy podatnicy, którzy w danym roku podatkowym osiągnęli dochody w Polsce lub krajach objętych metodą zaliczenia proporcjonalnego, są zobowiązani do rozliczenia podatku dochodowego w Polsce.

W przypadku posiadania zagranicznych dochodów deklaracja powinna być złożona na druku PIT36 z załącznikiem PIT/ZG. W przypadku dochodów osiąganych w kilku krajach, należy załączyć odpowiednią ilość formularzy ZG – po jednym na każdy z krajów. Wszystkie dane powinny zostać przestawione w polskiej walucie, dlatego przed wypełnieniem deklaracji konieczne jest przeliczenie zagranicznych dochodów według odpowiedniego kursu.

Należy pamiętać, że nawet jeśli podatnik nie ma obowiązku rozliczenia w Polsce, warto wykazać swoje zagraniczne dochody przed polskim urzędem. Dzięki temu polski US posiada informacje o źródłach dochodu podatnika, dzięki czemu podatnik może uniknąć konieczności składania wyjaśnień w tej sprawie. Dodatkowo wiele zagranicznych urzędów podczas rozliczenia wymaga informacji o dochodach ogólnoświatowych podatnika, ponieważ na ich podstawie można określić czy podatnik może zostać rozliczony jako rezydent danego kraju. Takie informacje są wystawiane przez urząd odpowiedni dla miejsca zamieszkania podatnika. W przypadku Niemiec jest to zaświadczenie UE/EOG, a w przypadku Holandii zaświadczenie UE/WE.

Aby polski urząd odpowiedzialny za wystawienie dokumentu mógł potwierdzić informacje w nim zawarte, konieczne jest wcześniejsze złożenie deklaracji podatkowej za dany rok, uwzględniającej wszystkie dochody, jakie podatnik uzyskał w tym czasie.