Czy kawa i herbata dla pracowników jest ich przychodem opodatkowanym PIT?

Tak uznał Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie. Organ podatkowy stan faktyczny przedstawiony we wniosku o interpretację podatkową ocenił tak, że zakupione przez pracodawcę drobne artykuły spożywcze tj. kawa, herbata, cukier, mleko i woda pitna, z których pracownicy korzystają podczas pracy, zgodnie z obowiązującym Regulaminem Pracy, nie stanowią dla nich nieodpłatnego świadczenia, podlegającego opodatkowaniu PIT, jako przychód ze stosunku pracy.

Nie było bowiem możliwości określić zakresu korzyści uzyskanej przez konkretnego pracownika z tytułu sfinansowania przez pracodawcę kosztów zakupionych produktów spożywczych.

Dobra firma dokarmia pracowników

Pewna spółka prowadzi salon i serwis samochodów. Pracownicy zgodnie z obowiązującym Regulaminem Pracy korzystają podczas pracy z kawy dostępnej w ekspresach, herbaty, cukru do słodzenia oraz mleczka i wody pitnej. Faktury za powyższe zakupy są księgowane w koszty pozostałych świadczeń pracowniczych. Często także artykuły te oraz inne drobne artykuły spożywcze (ciastka, cukierki) dostępne są także dla pracowników w czasie spotkań służbowych, na których omawiane są istotne kwestie dotyczące prowadzonej działalności.

Spółka zapytała we wniosku o interpretację podatkową, czy ma obowiązek wydatki na rzecz pracowników dotyczące drobnych artykułów spożywczych, kawy, herbaty, cukru, mleka i wody doliczyć do wynagrodzenia pracowników i opodatkować PIT.

Bez konkretnego przysporzenia nie ma przychodu

Wydający interpretację Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie zgodził się ze spółką, że w tym stanie faktycznym pracownicy nie osiągają przychodu z tytułu nieodpłatnie udostępnionych artykułów spożywczych.

Organ podatkowy podkreślił, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52 i 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, źródłem przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Nieodpłatne świadczenia dla pracowników – ryczałtowa opłata za dowóz do pracy

Czy trzeba opodatkować VAT zużycie produktów spożywczych w ramach prowadzonej działalności?

Nieodpłatne świadczenie członka zarządu dla spółki - jak obliczyć jego wartość

Z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT wynika, iż przychodami są m.in. pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z  art. 12 ust. 1 ustawy o PIT za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:
- wynagrodzenia zasadnicze,
- wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,
- różnego rodzaju dodatki,
- nagrody,
- ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i
- wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto
- świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również
- wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

---

Dyrektor IS w Warszawie przypomniał, że wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b ustawy o PIT (art. 12 ust. 3 ustawy o PIT).

W przepisach podatkowych nie ma definicji pojęcia „nieodpłatnego świadczenia” dlatego należy jej poszukać w kodeksie cywilnym.

Zgodnie z art. 353 § 2 kc, świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu.

Jednak zdaniem fiskusa dla celów podatkowych pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje nie tylko działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby, ale również wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest nie związane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Dyrektor IS w Warszawie stwierdził również, że (…) co do zasady do nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych na rzecz pracownika, związanych ze stosunkiem pracy zaliczyć należy wszystkie wydatki poniesione przez pracodawcę na rzecz pracownika, a w zasadzie ich wartość. Jednakże, przychód ze stosunku pracy nie powstaje, jeżeli nie ma możliwości przypisania poszczególnemu pracownikowi określonej wielkości świadczenia na niego przypadającego.

Praca praktykanta nie jest dla firmy nieodpłatnym świadczeniem

Czy ekspres do kawy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu?

Co to jest nieodpłatne świadczenie i jak określić jego wartość

Odnosząc się do wskazanego we wniosku stanu faktycznego organ podatkowy uznał, że zakupione przez spółkę drobne artykuły spożywcze, tj. kawa, herbata, cukier, mleko i woda pitna, z których pracownicy korzystają podczas pracy, zgodnie z obowiązującym Regulaminem Pracy, nie stanowią dla nich nieodpłatnego świadczenia, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, jako przychód ze stosunku pracy, ponieważ nie można w takiej sytuacji określić zakresu korzyści uzyskanej przez konkretnego pracownika z tytułu sfinansowania przez pracodawcę kosztów zakupionych produktów spożywczych.

Zdaniem Dyrektora IS w Warszawie także w sytuacji, gdy powyższe artykuły oraz inne drobne artykuły spożywcze, tj. ciastka, cukierki, dostępne są dla pracowników w czasie spotkań służbowych (narad), na których podczas drobnego poczęstunku omawiane są istotne kwestie dotyczące prowadzonej działalności, pracodawca nie ma obowiązku doliczania wartości tych wydatków do przychodu poszczególnego pracownika, o ile stanowią jedynie zwyczajowy poczęstunek nie mający charakteru okazałości.

Dlatego też pracodawca nie musi w takich sytuacjach wydatków poniesionych na rzecz pracowników, dotyczących drobnych artykułów spożywczych, tj. kawy, herbaty, cukru, mleka i wody doliczać do wynagrodzenia pracowników i opodatkować podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz wykazywać w informacji rocznej PIT-11 sporządzonej dla pracownika.

Źródło: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 29 maja 2012 r. (nr IPPB2/415-228/12-2/MG).