Błędna stawka podatku a nierzetelność ewidencji VAT

Prowadzona ewidencja powinna zawierać następujące elementy:
a) Kwoty podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną oraz związanego zarówno ze sprzedażą opodatkowaną, jak i zwolnioną – podatnik nie ma obowiązku ujmowania kwot podatku naliczonego związanego wyłącznie ze sprzedażą zwolnioną, tj. kwot, które nie podlegają odliczeniu;
b) Dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, tj. rodzaj, przedmiot oraz wartość transakcji;
c) Wysokość podatku należnego;
d) Kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu;
e) Kwoty podlegające wpłacie do urzędu skarbowego lub kwoty należnego zwrotu;
f) Wszelkie inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji VAT (np. kwoty netto, kwoty podatku naliczonego związanego z zakupem środków trwałych, podział kwot z uwzględnieniem różnych stawek podatku).

Przeczytaj także: Czy działalność związków zawodowych podlega opodatkowaniu VAT

Ustawodawca (poza wskazaniem niezbędnych elementów jakie powinna zawierać ewidencja) nie określił w sposób szczególny zasad prowadzenia ewidencji dla celów podatku VAT.

Nie istnieje jeden obowiązujący wzór ewidencji. Dopóki więc prowadzone przez podatnika rejestry zawierają niezbędne dane i pozwalają prawidłowo sporządzić deklarację VAT, należy uznać taką ewidencję za prawidłową i rzetelną.
W wyroku z dnia 9 kwietnia 2008 r., I SA/Kr 1493/07, WSA w Krakowie stwierdził, że: Nierzetelność nie odnosi się do obowiązującego prawa. Jeżeli podatnik niewłaściwie ustali stawkę podatkową, to jest to błąd interpretacji a nie błąd co do stanu faktycznego, związany z nierzetelnością. Zakwestionowanie przez organ podatkowy jedynie prawidłowości zastosowania przez podatnika w stosunku do niektórych wykonywanych przez niego usług wysokości stawki podatku od towarów i usług nie świadczy ani o nierzetelności ewidencji, ani też o jej wadliwości. Wadliwą bowiem byłaby taka ewidencja, która nie odpowiadałaby wymogom określonym w art. 109 ust. 3 VATU.