Kategorie
Zaloguj się

Zarejestruj się

Proszę podać poprawny adres e-mail Hasło musi zawierać min. 3 znaki i max. 12 znaków
* - pole obowiązkowe
Przypomnij hasło
Witaj
Usuń konto
Aktualizacja danych
  Informacja
Twoje dane będą wykorzystywane do certyfikatów.

Co trzeba wiedzieć o inwentaryzacji

Jakie są terminy na sporządzenie inwentaryzacji? Jak prawidłowo dokumentować spis z natury? Kiedy występuje obowiązek sporządzenia spisu z natury w prawie podatkowym?

SPIS TREŚCI

PORADY PRAWNE

ORZECZNICTWO

AKTY PRAWNE

FORMULARZE I WZORY




Cele inwentaryzacji
 
Prawo bilansowe, nakładając na jednostki obowiązek przeprowadzenia inwentaryzacji, nie daje ostatecznej recepty na sposób wywiązania się z tego obowiązku. Zawiera ono tylko ogólne postanowienia w zakresie inwentaryzacji. Wiele postanowień, o których nie ma mowy w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694 z późn. zm.), a które wymagają uregulowania, powinno znaleźć odzwierciedlenie w wewnętrznym prawie jednostki. Decyzje podjęte przez jednostkę w zakresie inwentaryzacji powinny być zawarte w przyjętej przez jednostkę polityce rachunkowości (zasadach rachunkowości). Kierownik jednostki, przyjmując te zasady i dokonując ich wyboru, powinien mieć na uwadze to, aby gwarantowały one spełnienie przez inwentaryzację roczną trzech najważniejszych jej celów:
• skonfrontowanie danych ewidencyjnych z rzeczywistością,
• ocenę przydatności posiadanych składników,
• ocenę kompetencji i solidności osób, których pieczy powierzono mienie jednostki.
Zaletą braku w ustawie szczegółów dotyczących inwentaryzacji jest możliwość rozstrzygania i stosowania procedur dostosowanych do specyfiki i potrzeb jednostki, jak tego wymaga treść art. 8 ust. 1 ustawy o rachunkowości. Z uwagi na obszerność zagadnienia, w niniejszym opracowaniu poruszone zostaną wybiórczo tylko niektóre problemy związane z inwentaryzacją, które mogą nasunąć wątpliwości w praktyce.
 
Terminy inwentaryzacji
 
Czynności inwentaryzacyjne nasilają się w większości przypadków pomiędzy 1 października a 15 stycznia następnego roku.
Zgodnie z ustawą o rachunkowości, inwentaryzację należy przeprowadzić:
• na koniec każdego roku obrotowego, o czym stanowi art. 26 ust. 1 ustawy o rachunkowości,
• na dzień zakończenia działalności, którym może być m.in. dzień sprzedaży jednostki, dzień zakończenia likwidacji lub postępowania upadłościowego – art. 26 ust. 4 ustawy o rachunkowości,
• na dzień poprzedzający postawienie jednostki w stan upadłości lub likwidacji – art. 26 ust. 4 ustawy o rachunkowości.
Co do zasady inwentaryzację przeprowadza się na ostatni dzień roku obrotowego. Jednak w odniesieniu do określonych składników, termin inwentaryzacji uważa się za dotrzymany, jeżeli jest ona przeprowadzona:
• raz w ciągu 2 lat,
• raz w ciągu 4 lat,
• rozpoczęta nie wcześniej niż na trzy miesiące przed końcem roku obrotowego i zakończona nie później niż raz w ciągu 4 lat.
Niezależnie od obligatoryjnych terminów sporządzania inwentaryzacji, w praktyce inwentaryzację trzeba jeszcze przeprowadzać w przypadku:
• zmiany osoby materialnie odpowiedzialnej lub na jej żądanie,
• w sytuacji zdarzeń losowych (kradzież, pożar, powódź itp.),
PAMIĘTAJ
O zamiarze sporządzenia spisu z natury w innym terminie niż na dzień 1 stycznia, 31 grudnia oraz na dzień rozpoczęcia działalności gospodarczej trzeba zawiadomić w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego, w terminie co najmniej siedmiu dni przed datą sporządzenia tego spisu.
 

Ustawowe wyjątki
 
• środków trwałych oraz maszyn i urządzeń objętych inwestycją rozpoczętą, znajdujących się na terenie strzeżonym – raz na cztery lata,
• zapasów materiałów, towarów, produktów gotowych i półfabrykatów znajdujących się na terenie strzeżonym i objętych ewidencją ilościowo-wartościową – raz na dwa lata.
 
Inwentaryzacja na podstawie przepisów podatkowych
 
Jak już wspomniałam, inwentaryzacja może być konieczna na skutek pewnych określonych zdarzeń w jednostce. Konieczność jej przeprowadzenia nie wynika zatem jedynie z przepisów prawa bilansowego, ale również z przepisów podatkowych.
Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku:
• rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej,
• zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6, do zgłoszenia zaprzestania działalności naczelnikowi urzędu skarbowego.
PRZYKŁAD
Małżonkowie dokonali rejestracji w VAT pierwszej osoby wykazanej w decyzji o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej. Następnie mąż został wykreślony z decyzji o wpisie do ewidencji, w związku z przepisami ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Działalność jest nadal prowadzona, wszelkie dane firmy w postaci numeru NIP, REGON, adresu nie uległy zmianie. Zmiana wpisu do ewidencji działalności gospodarczej polegająca na wykreśleniu drugiej osoby prowadzącej działalność na imię współmałżonka i osoby współpracującej nie spowodowała likwidacji działalności i tym samym nie powstał obowiązek sporządzenia spisu z natury. Zmianie uległa jedynie decyzja o wpisie do ewidencji, w wyniku której osoba współpracująca, niebędąca podatnikiem VAT została z niej wykreślona. Zatem nie powstaje obowiązek sporządzenia spisu z natury, o którym mowa w art. 14 ustawy o VAT.
Zgodnie zaś z art. 14 ust. 5 ustawy o VAT w przypadkach, określonych powyżej, podatnicy są obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Obowiązek sporządzenia spisu z natury powstaje zatem w sytuacji rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej lub zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15 ustawy, będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.
 
Dokumentacja inwentaryzacji
 
Przygotowanie, przeprowadzenie i rozliczenie inwentaryzacji wiąże się z koniecznością sporządzenia wielu dokumentów. Ich rodzaj zależy od wielkości jednostki, specyfiki jej działalności itp. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o rachunkowości, przeprowadzenie i wyniki inwentaryzacji należy odpowiednio udokumentować i powiązać z zapisami ksiąg rachunkowych. Dokumenty inwentaryzacyjne można generalnie podzielić na dotyczące:
• przebiegu spisów z natury oraz czynności inwentaryzacyjnych dokonywanych w drodze potwierdzeń sald, jak również porównania stanów ewidencyjnych z odpowiednimi dokumentami i ich weryfikacji: oświadczenia wstępne i końcowe osób odpowiedzialnych materialnie, karty spisów z natury oraz protokoły inwentaryzacyjne (np. protokół kontroli kasy), protokoły wyceny zapasów niepełnowartościowych itp.
• ustalenia i rozliczenia różnic inwentaryzacyjnych, np. zestawienia zbiorcze spisów z natury, zestawienia różnic inwentaryzacyjnych, zestawienia kompensat niedoborów i nadwyżek na artykułach podobnych, wyjaśnienia osób odpowiedzialnych materialnie, polecenia księgowania rozliczenia różnic inwentaryzacyjnych.
 

Spis z natury
 
Spis z natury dotyczy składników mierzalnych, policzalnych i polega na ich dokładnym mierzeniu, ważeniu, liczeniu i spisywaniu. Zarówno przepisy prawa bilansowego, jak i podatkowego uznają tę metodę za najważniejszą i podstawową. Dlatego stosuje się ją najczęściej wszędzie tam, gdzie to jest możliwe. Inwentaryzuje się w ten sposób: środki pieniężne (oprócz ulokowanych w bankach), akcje, obligacje, bony skarbowe, inne papiery wartościowe, rzeczowe składniki majątku obrotowego, środki trwałe z wyłączeniem gruntów dostępne oglądowi, a także objęte inwestycjami rozpoczętymi maszyny i urządzenia. Spis z natury zalicza się do metody inwentaryzacji dowodowo niepodważalnej.
 
Na koniec roku czy na koniec miesiąca
 
Często wątpliwością osób prowadzących działalność gospodarczą jest to czy na koniec dowolnego miesiąca w trakcie roku podatkowego można sporządzić inwentaryzację materiałów i towarów w celu ustalenia faktycznego dochodu firmy oraz czy można przyjąć zasadę sporządzania remanentu na koniec każdego miesiąca w trakcie roku podatkowego.
Na pytanie to należy odpowiedzieć twierdząco. Zgodnie z art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.), dochodem z działalności gospodarczej stanowiącym podstawę obliczenia zaliczki u podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów jest różnica pomiędzy wynikającym z tych ksiąg przychodem i kosztami jego uzyskania. Jeżeli jednak podatnik na koniec miesiąca sporządza remanent towarów, surowców i materiałów pomocniczych lub naczelnik urzędu skarbowego zarządzi sporządzenie takiego remanentu, dochód ustala się według zasad określonych w art. 24 ust. 2 tej ustawy. Wówczas u podatników prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa. Kwestie przeprowadzenia remanentu regulują par. 27-29 rozporządzenia ministra finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. nr 152, poz. 1475 z późn. zm.). Paragraf 27 ust. 2 rozporządzenia przewiduje dodatkowo dwie sytuacje, w których można sporządzić remanent: gdy jego sporządzenie zarządzi naczelnik urzędu skarbowego lub gdy osoba prowadząca działalność gospodarczą sporządza go za okresy miesięczne. Zatem przepisy nie ograniczają możliwości sporządzenia remanentu z inicjatywy podatnika na koniec dowolnego miesiąca i ustalenia dochodu stanowiącego podstawę obliczenia zaliczki na podatek z uwzględnieniem różnic remanentowych.
PAMIĘTAJ
Kosztem uzyskania przychodów mogą być tylko straty w towarach handlowych, w tej części, w jakiej zostały uznane za niezawinione i których okoliczności powstania oraz przyczyny zostały wyczerpująco udokumentowane. Nie stanowią kosztu uzyskania przychodów straty będące wynikiem braku staranności bądź nieracjonalnego działania podatnika, nawet jeśli mieszczą się w normach ustalonych przez daną jednostkę gospodarczą.
 

Terminy korekty kosztów
 
Należy zwrócić uwagę na różnice występujące pomiędzy prawem podatkowym a prawem bilansowym. Ustawa o rachunkowości pozwala na ustalenie zysku bilansowego, ale nie jest to równoznaczne z pojęciem dochodu w prawie podatkowym. Często powstają wątpliwości na tym tle, czy w świetle aktualnie obowiązujących przepisów wystarczy przeprowadzenie inwentaryzacji rzeczowych składników aktywów obrotowych oraz dokonanie korekty kosztów raz w roku na dzień bilansowy dla celów podatkowych? Ustawa o rachunkowości w art. 17 ust. 2 pkt 4 wyszczególnia jako jedną z metod prowadzenia kont ksiąg pomocniczych dla poszczególnych grup rzeczowych składników aktywów obrotowych posiadanych przez jednostkę, możliwość odpisywania w koszty wartości materiałów i towarów na dzień ich zakupu lub produktów gotowych w momencie ich wytworzenia, połączonego z ustaleniem stanu tych składników aktywów i jego wyceny oraz korekty kosztów o wartość tego stanu, nie później niż na dzień bilansowy.
Dokonując wyboru tej metody prowadzenia ksiąg pomocniczych, należy również mieć na względzie przepisy ustawy o PIT, regulujące zasady rozliczenia dochodu, ustalenia podstawy opodatkowania. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o PIT, u podatników, którzy zgodnie z obowiązującymi ich zasadami rachunkowości sporządzają sprawozdanie finansowe, za dochód z działalności gospodarczej uważa się dochód wykazany na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, zmniejszony o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, zaliczone uprzednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów. Księgi rachunkowe powinny być prowadzone w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku, w tym za okres sprawozdawczy oraz w sposób zapewniający prawidłowe przypisanie kosztów uzyskania przychodów do tych przychodów za dany okres rozliczeniowy.
Metoda wynikająca z art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości w zakresie częstotliwości wyceny i korekty kosztów na dzień bilansowy, w sytuacji, jeżeli podatnik ma obowiązek wpłacania zaliczek miesięcznych i składania deklaracji, nie pozwala na prawidłowe ustalenie kosztów uzyskania przychodów dla celów podatkowych. W takiej sytuacji ww. czynności powinny być dokonywane co miesiąc. Takie stanowisko prezentują organy skarbowe.
 
Powstanie kosztu podatkowego
 
Kolejne wątpliwości pojawiają się w momencie rozliczania różnic inwentaryzacyjnych. Powstaje pytanie, czy niedobory (straty) oraz nadwyżki w towarach handlowych stwierdzone w wyniku inwentaryzacji stanowią odpowiednio: koszt uzyskania przychodów oraz przychód podlegający opodatkowaniu w rozumieniu ustawy o PIT? W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodu z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy. Ponieważ straty w towarach handlowych nie zostały wymienione w art. 23 ustawy, zastosowanie znajduje ogólna reguła, czyli istnienie związku przyczynowo-skutkowego poniesionych kosztów z uzyskiwanym przez podatnika przychodem. Do uznania poniesionych strat (niedoborów) za koszt uzyskania przychodów nie wystarczy samo sporządzenie spisu z natury i ustalenie powstałych różnic, lecz niezbędne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego co do przyczyny i okoliczności powstania rozbieżności w postaci niedoborów i nadwyżek w środkach obrotowych, pozwalającego stwierdzić jednoznacznie, że ujawniona w trakcie inwentaryzacji strata w towarach powstała, mimo że podatnik dołożył należytej staranności w celu jej uniknięcia. Stwierdzone niedobory (straty) mogą bowiem zostać zaliczone w ciężar kosztów uzyskania przychodów roku, którego dotyczy inwentaryzacja, jeżeli powstały niezależnie od woli podatnika, a więc są niezawinione. W tym celu należy odpowiednio udokumentować fakt poniesienia straty poprzez np. pisemne wyjaśnienia osób materialnie odpowiedzialnych, protokół opisujący zdarzenie, jego przyczynę, wskazujący dokładne obliczenie wielkości straty.
 

Nadwyżki stanowią przychód
 
Stwierdzone w wyniku inwentaryzacji, rozliczone i udokumentowane nadwyżki w towarach handlowych stanowią przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Wynika to z regulacji art. 14 ust. 1 stawy o PIT, który stanowi, że za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, w powiązaniu z ust. 3 tego artykułu, w którym ustawodawca nie wymienił tego typu nadwyżek, jako przychodów niepodlegających opodatkowaniu.
 
Etapy prac inwentaryzacyjnych
 
Proces inwentaryzacji obejmuje trzy główne etapy: przygotowawczy, spisowy i rozliczeniowy. Początkowym etapem prac jest wydanie zarządzenia o inwentaryzacji. W zależności od rozmiarów jednostki zakres szczegółowości takiego dokumentu będzie różny. W jednostkach, które posiadają jedynie niewielki asortyment przedmiotów podlegających spisowi z natury, wystarczy wydanie przez kierownika jednostki decyzji na piśmie, określającej przedmiot spisu, dzień, na który przeprowadzany jest spis, czas przeprowadzenia spisu oraz nazwiska osób dokonujących powierzonych im prac. W przypadku jednostek większych konieczne jest powołanie zakładowej komisji inwentaryzacyjnej albo też komisarza spisowego. W takim przypadku ważną czynnością jest opracowanie i wprowadzenie regulaminu inwentaryzacyjnego, tzw. instrukcji wewnętrznej, która będzie obowiązywać przez kilka lat w tej samej formie lub ulegnie niewielkim zmianom. Następnie należy poinstruować i przeszkolić pracowników materialnie odpowiedzialnych, wyznaczonych do udziału w spisie oraz pobrać od nich niezbędne oświadczenia. Wówczas można przystąpić do opracowania i zatwierdzenia planu inwentaryzacji na określony czas jej trwania. Należy pamiętać o zaopatrzeniu się w przepisy, druki, arkusze i formularze do inwentaryzacji, wycen i rozliczeń. Kierownik jednostki powinien wydać zarządzenie, w którym określi skład zespołów spisowych oraz powoła komisję inwentaryzacyjną. Członkowie komisji oraz zespołów spisowych muszą być poinformowani o metodach, formach i technikach spisu oraz zapoznani z instrukcją inwentaryzacyjną. Następnie można już przeprowadzić czynności zabezpieczające w inwentaryzowanej jednostce (lub oddziale). Najpierw należy dokonać w celu rozeznania wstępnego przeglądu składników majątkowych pieniężnych i rzeczowych, ułatwi to dalszą pracę, oraz przygotować składniki do spisu (jeśli tego wymagają). Następny krok to podział inwentaryzowanego obiektu na pola spisowe. Ważną sprawą jest również sprawdzenie przyrządów pomiarowych pod względem ich użyteczności i legalności oraz odpowiedniego stanu technicznego, zapewni to dokonanie wiarygodnych pomiarów.
PAMIĘTAJ
Inwentaryzację zapasów towarów i materiałów (opakowań) objętych ewidencją wartościową w punktach obrotu detalicznego jednostki oraz zapasów drewna w jednostkach prowadzących gospodarkę leśną można przeprowadzić raz w dowolnym momencie roku.
Po tych działaniach można już przystąpić do konkretnych czynności spisowych. Sporządzić trzeba protokół inwentaryzacji kasy, spisowi podlegają zarówno stan gotówki w kasie, jak i czeki i inne papiery wartościowe znajdujące się w kasie. Rzeczowe składniki majątku należy spisać, jak już wspomniałam wyżej, poprzez liczenie, ważenie, mierzenie, stosując zasadę podwójnego sprawdzianu. Faktyczne dane powinny być wpisane do arkuszy spisowych i wstępnie wycenione. Powinno się też dokonać podziału spisywanych składników według kryteriów użyteczności, przydatności, wartości rynkowej itp. Inwentaryzacji podlegają również składniki majątkowe będące własnością innych obcych jednostek.
Na arkuszach spisowych należy dokonać niezbędnych obliczeń rachunkowych oraz sporządzić zestawienie wszystkich arkuszy. Następnie sporządzić trzeba wstępne wyliczenia i protokół z zakończenia inwentaryzacji oraz przekazać komplet dokumentów do sprawdzenia i wtórnej wyceny. Do komisji należy sprawdzenie dokumentów z inwentaryzacji i dowodów operacyjnych pod względem formalnym, merytorycznym i rachunkowym oraz dokonanie wtórnej wyceny (jeżeli ich pierwotna wycena po sprawdzeniu okazała się niepełna lub nie spełniała kryteriów). Następnie pozostaje kwestia sporządzenia ostatecznego rozliczenia ilościowo-wartościowego, z uwzględnieniem ubytków naturalnych, kompensat i innych elementów, w zależności od specyfiki firmy. Kolejny etap to zestawienie różnic inwentaryzacyjnych i wyjaśnienie przyczyn ich powstania oraz podjęcie decyzji odnośnie do tych różnic i sposobu ich zaksięgowania.
 

Kasy rejestrujące w remanencie
 
Kolejna wątpliwość wiąże się z remanentem likwidacyjnym. Na dzień zakończenia działalności, jak wiemy, trzeba sporządzić remanent likwidacyjny, obejmujący towary handlowe, materiały, wyposażenie oraz środki trwałe. Czy w remanencie tym powinny być zatem ujęte tylko takie towary, które mają wartość handlową i których odsprzedaż jest dopuszczalna w świetle przepisów prawa? W związku z tym powstaje pytanie, czy remanentem likwidacyjnym powinny być objęte również kasy rejestrujące?
Na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
– towary własnej produkcji oraz
– towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy, w stosunku do których przysługiwało podatnikowi prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.
Ustawodawca posługuje się pojęciem towaru, które dla potrzeb ustawy o VAT zostało jednoznacznie zdefiniowane w art. 2 pkt 6 wspomnianej ustawy. Ustawodawca różnicuje te towary na towary własnej produkcji oraz towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy. Wynika z tego, że towary podzielono na takie, które zostały wytworzone przez podatnika, oraz takie, które zostały przez niego nabyte. W obydwu tych grupach mogą zatem mieścić się towary, które stanowią tzw. środki obrotowe oraz towary, które zaliczane zostały przez podatnika do jego środków trwałych.
Organy skarbowe stoją na stanowisku, że przepisy ustawy o VAT nie operują pojęciem, iż w remanencie likwidacyjnym winny być ujęte tylko takie towary, które mają wartość handlową i których odsprzedaż jest dopuszczalna w świetle przepisów prawa.
Zgodnie z art. 14 ust. 4 ustawy o VAT, obowiązek opodatkowania dotyczy towarów, w stosunku do których przysługiwało podatnikowi prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Zatem, w związku z likwidacją działalności gospodarczej przez podatnika ujęciu w remanencie likwidacyjnym podlegają kasy rejestrujące, które były u podatnika użytkowane do ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego, które pozostały i przy zakupie których odliczono VAT wykazany w fakturach zakupu.
W tym przypadku podatnik ma obowiązek ujęcia kas rejestrujących w remanencie likwidacyjnym i odprowadzenia VAT tak samo jak i od innych towarów, które mu pozostały i w stosunku do których przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego.
PAMIĘTAJ
Ujawnione w toku inwentaryzacji różnice między stanem rzeczywistym a stanem wykazanym w księgach rachunkowych należy wyjaśnić i rozliczyć w księgach rachunkowych tego roku obrotowego, na który przypadł termin inwentaryzacji.
 
Wycena kas rejestrujących
 
Pojawi się tu kolejna wątpliwość, według jakich cen należy uwzględnić kasę fiskalną w spisie z natury sporządzonym na dzień likwidacji działalności.
Jak już wspomniano, obowiązek opodatkowania dotyczy towarów, w stosunku do których przysługiwało podatnikowi prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Podstawą opodatkowania jest wartość towarów podlegających spisowi z natury, ustalona zgodnie z art. 29 ust. 10 ustawy, tzn. cena nabycia towarów, a gdy cena nabycia nie istnieje, koszt wytworzenia określony w momencie dostawy tych towarów. Obowiązek stosowania w tym przypadku cen nabycia nie jest uwarunkowany sposobem sporządzania spisu z natury i obliczania wartości dla celów podatku.
 

Inwentaryzacja raz na cztery lata
 
 
Słownik terminologiczny
 
METODA POŚREDNIA UPROSZCZONA – metoda inwentaryzacji polegająca na spisywaniu składników majątkowych w pewnym przybliżeniu, kiedy nie można przeprowadzić spisu z natury z różnych względów.
METODA UZGADNIANIA SALD – metoda inwentaryzacji polegająca na dwustronnym potwierdzeniu stanów księgowych aktywów i pasywów między kontrahentami, między wierzycielami i dłużnikami. Metodę tę stosuje się przy ustalaniu stanu należności i zobowiązań.
METODA WERYFIKACJI– metoda inwentaryzacji polegająca na porównywaniu stanów księgowych w księgach rachunkowych lub inwentarzowych z danymi w dokumentach źródłowych lub wtórnych, rejestrach, kontrolkach itp.
WERYFIKACJA – porównanie figurujących w księgach danych dotyczących poszczególnych składników rzeczowego majątku z odpowiednimi dokumentami stanowiącymi podstawę ich zapisu w księgach i ocena realnej ich wartości.
KOMPENSATA – forma rozliczenia niedoborów i nadwyżek, ujawnionych w toku tego samego spisu z natury, stosowana jedynie do różnic inwentaryzacyjnych dotyczących rzeczowych składników majątku obrotowego, wykazujących cechy tego samego asortymentu.
NIEDOBORY ZAWINIONE – różnice ujemne powstałe z winy pracowników skutkujące roszczeniem ze strony pracodawcy o naprawienie szkody, której działaniu lub zaniechaniu działania przypisuje się powstanie niedoboru.
NALEŻNOŚCI WĄTPLIWE – uprzednio nie kwestionowane przez dłużnika, a więc bezsporne, należności jednostki, których spłata na dzień inwentaryzacji stoi pod znakiem zapytania, w związku z czym należy dokonać od nich odpisów aktualizujących.
 
Wiesława Moczydłowska
 
Gazeta Prawna Nr 192/2005 [Dodatek: Księgowość i Podatki] z dnia 2005-10-03

Zgodnie z art. 4 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694 z późn. zm.) rachunkowość jednostki obejmuje m.in. okresowe ustalanie lub sprawdzanie drogą inwentaryzacji rzeczywistego stanu aktywów i pasywów.
Podstawową sprawą, o której trzeba pamiętać, jest to, że kierownik jednostki, na podstawie art. 4 ust. 5 ustawy o rachunkowości, nie może powierzyć innej osobie odpowiedzialności za przeprowadzenie inwentaryzacji w formie spisu z natury. Za przeprowadzenie inwentaryzacji odpowiada kierownik jednostki, także wtedy, gdy określone obowiązki w zakresie rachunkowości zostaną powierzone innej osobie za jej zgodą. Powinien on więc szczególnie zwrócić uwagę czy w zarządzanej jednostce prawidłowo zostały uregulowane zasady przeprowadzania inwentaryzacji.
Inwentaryzacja ma służyć do: ustalenia rzeczywistego stanu aktywów i pasywów, rozliczenia ujawnionych różnic w księgach roku obrotowego, na który przypadł termin inwentaryzacji, ochrony majątku jednostki i rozliczenia osób materialnie odpowiedzialnych za powierzony majątek oraz dokonania oceny wartości użytkowej, przydatności i realności posiadanych aktywów i źródeł ich finansowania.
Szczególnie bagatelizuje się przeprowadzenie inwentaryzacji w kilku obszarach. Po pierwsze, dotyczy to środków trwałych w budowie (art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy) – możliwe do zastosowania procedury to: sprawdzenie zapisów dokonanych na koncie „środki trwałe w budowie” z fakturami wykonawców, porównanie ewidencji z faktycznym zaawansowaniem budowy. Z dokonanego porównania danych ewidencji z dokumentami źródłowymi powinien być sporządzony protokół weryfikacji podpisany przez powołany zarządzeniem zespół.
Następny zaniedbywany obszar to należności sporne i wątpliwe (art. 26 ust. pkt 3 ustawy) – możliwe do zastosowania procedury to: porównanie zapisów w księgach z pozwami sądowymi, wyrokami sądowymi, analiza korespondencji z dłużnikami, analiza spraw z repertorium prowadzonym przez komórkę prawną. Analiza ta jest istotna w powiązaniu z art. 35b ustawy, na mocy którego wartość należności aktualizuje się, uwzględniając stopień prawdopodobieństwa ich zapłaty. Inwentaryzacja tych należności pozwala również określić, czy są one realne, a nie przedawnione, umorzone, nieściągalne, w związku z czym zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 32 ustawy, powinny zostać zaliczone do pozostałych kosztów operacyjnych. Przeprowadzenie takiej inwentaryzacji powinno być zakończone protokołem komisji potwierdzającym przeprowadzenie takiej weryfikacji sald, możliwe jest też załączenie wykazu rozrachunków z odpowiednią adnotacją przy każdej pozycji salda.
Bagatelizuje się też inwentaryzację należności i zobowiązań wobec osób nieprowadzących ksiąg rachunkowych (art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy) – możliwe do zastosowania procedury to porównanie danych ksiąg rachunkowych z dokumentami źródłowymi i ocena ich realnej wartości zakończone protokołem z weryfikacji.
Kolejna sprawa to inwentaryzacja składników kapitału własnego (art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy) – możliwe do zastosowania procedury to porównanie zapisów ksiąg rachunkowych z dokumentami źródłowymi i weryfikacja realnej wartości składników kapitału własnego, a szczególnie zgodność kapitału podstawowego z wpisem w odpowiednich rejestrach, zasadność zmniejszeń i zwiększeń kapitałów. W spółkach osobowych i prywatnych właścicieli inwentaryzację kapitałów należy powiązać z rozrachunkami właścicieli. Weryfikację należy potwierdzić protokołem. Trzeba podkreślić, że przeprowadzenie rzetelnej inwentaryzacji kapitału własnego jest bardzo istotne przy ocenach dokonywanych przez banki podczas ubiegania się o kredyty.
Jednostki zapominają też o inwentaryzacji środków trwałych oddanych w najem lub dzierżawę (art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy) – możliwe do zastosowania procedury to uzyskanie od kontrahentów potwierdzeń stanów wynikających z ksiąg jednostki w zakresie rodzaju i ilości oddanych składników aktywów. Rada praktyczna to zastrzeżenie w umowach obowiązku potwierdzania stanu przez najemcę lub dzierżawcę na koniec każdego roku obrotowego.
Kolejna istotna kwestia to inwentaryzacja składników aktywów będących własnością innych jednostek powierzonych do sprzedaży, przetworzenia, przechowania, używania (art. 26 ust. 2 ustawy) – możliwe do zastosowania procedury to spis z natury na odrębnych arkuszach i powiadomienie właścicieli o wynikach spisu poprzez doręczenie egzemplarza arkusza spisowego.
Rzetelne przeprowadzenie inwentaryzacji jest również bardzo istotne z punktu widzenia prawa podatkowego, ma często bezpośredni wpływ na prawidłowe ustalenie podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym, a przy likwidacji spółek prawa cywilnego lub handlowego nieposiadających osobowości prawnej i firm prywatnych prowadzonych przez osoby fizyczne również na wymiar VAT.
 
Gazeta Prawna Nr 192/2005 [Dodatek: Księgowość i Podatki] z dnia 2005-10-03

Jednostki określone w art. 64 ustawy o rachunkowości, mające obowiązek poddać sprawozdanie finansowe badaniu przez biegłego rewidenta, powinny mieć na uwadze jego udział w przeprowadzaniu inwentaryzacji. Zgodnie z art. 65 ust. 1 ustawy o rachunkowości, celem badania sprawozdania jest przedstawienie spółce pisemnej opinii biegłego rewidenta wraz z jego raportem o tym, czy sprawozdanie finansowe jest prawidłowe oraz rzetelne i jasno przedstawia sytuację majątkową i finansową, wynik finansowy oraz rentowność badanej jednostki. Biegły rewident w toku przeprowadzania badania wykonuje liczne czynności, których celem jest uzyskanie informacji niezbędnych do sformułowania oceny sytuacji majątkowej i finansowej badanej jednostki, jak również do wyrażenia opinii o sprawozdaniu finansowym i sporządzenia raportu z badania. Jedną z takich czynności jest właśnie udział biegłego w inwentaryzacji składników majątkowych spółki.
Dzięki obserwacji inwentaryzacji biegły ma możliwość sprawdzenia, czy ujęte w sprawozdaniu składniki majątkowe rzeczywiście istnieją, a także upewnienia się, czy są pełnowartościowe. W sytuacji gdy biegły nie ma możliwości uczestniczenia w inwentaryzacji może zdarzyć się tak, iż w sporządzonej opinii umieści on zastrzeżenie na temat sporządzonego przez jednostkę sprawozdania. Wynika to z art. 66 ust. 4 ustawy o rachunkowości, który stanowi, iż jednostka zawiera z biegłym rewidentem umowę o badanie w terminie umożliwiającym mu udział w inwentaryzacji znaczących składników majątkowych. Wymóg ten potwierdza również norma nr l w pkt 42 i 43 wykonywania zawodu biegłego rewidenta (ogólne zasady badania sprawozdań finansowych). Z przepisu tego wynika więc, że w ramach badania sprawozdania finansowego biegły powinien wziąć udział w przeprowadzonej przez jednostkę inwentaryzacji składników majątku.

Gazeta Prawna Nr 192/2005 [Dodatek: Księgowość i Podatki] z dnia 2005-10-03

Zapasów surowców wtórnych zwykle nie wycenia się. Jeżeli jednak pozyskiwanie surowców wtórnych jest procesem, który w sposób ciągły bądź cykliczny towarzyszy prowadzonej działalności produkcyjnej, oraz surowce wtórne tak pozyskane mają swoją wartość ekonomiczną i ich wycena w sposób istotny może wpłynąć na ustalenie wyniku finansowego jednostki i stanu aktywów, to należy objąć je inwentaryzacją na dzień bilansowy drogą spisu z natury.
Użycie nazwy „surowce wtórne” w stosunku do odpadów produkcyjnych wskazuje, iż:
– nie są to odpady, które mogą zostać wykorzystane ponownie w procesie produkcji,
– nie są to odpady, których utylizacja wymaga ponoszenia dalszych kosztów,
– są to materiały, które mają swoją resztkową wartość ekonomiczną,
– są przeznaczone do sprzedaży – w ciągu najbliższych 12 miesięcy.
Ustawa o rachunkowości definiuje rzeczowe aktywa obrotowe jako materiały nabyte w celu zużycia na własne potrzeby, wytworzone lub przetworzone przez jednostkę produkty gotowe (wyroby, usługi) zdatne do sprzedaży lub zużycia w toku produkcji, półprodukty oraz towary nabyte w celu odsprzedaży w stanie nieprzetworzonym. Nie wymienia wprost surowców wtórnych. Surowce wtórne nie są produktem docelowym ani półproduktem, nie są również materiałem. Rzeczowe składniki aktywów obrotowych wycenia się według cen nabycia lub kosztów wytworzenia, nie wyższych od ich cen sprzedaży netto na dzień bilansowy. Koszty procesów produkcyjnych, które przyczyniły się również do powstania surowców wtórnych, obciążają wyłącznie produkt finalny. Surowce wtórne mogą jednak w pewnych okolicznościach stanowić aktywa mające istotną wartość majątkową. Mogą spowodować w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych. Korzyści te mogą mieć niemałą wartość; szczególnie jeśli odpadów jest dużo i sprzedawane są w sposób ciągły, stanowią zwykle pozostałe przychody operacyjne jednostki.
WAŻNE!
Biorąc pod uwagę wszystkie te okoliczności i kierując się zasadą istotności, kierownik jednostki może ustalić założenia polityki rachunkowości decydujące o ewentualnym objęciu inwentaryzacją i wyceną stanu zapasów surowców wtórnych czy odpadów produkcyjnych na dzień bilansowy, traktując je jako tak zwany produkt uboczny. Produkty uboczne, które ze swej natury w stosunku do wartości produktów podstawowych mają mniejsze znaczenie, można wycenić według wartości netto możliwej do uzyskania. Wartość tę odejmuje się od kosztów wytworzenia podstawowych produktów.
Przeprowadzając inwentaryzację produktów ubocznych, należy wówczas dokonać spisu ich ilości z natury, wyceny, porównania z danymi ksiąg rachunkowych oraz wyjaśnienia i rozliczenia ewentualnych różnic. Może się zdarzyć, że będące produktem ubocznym procesu wytwarzania odpady technologiczne objęte są bieżącą ewidencją ilościowo-wartościową jako oddzielny strzeżony magazyn. Inwentaryzację taką należy przeprowadzać co najmniej raz w ciągu 2 lat. W pozostałych wypadkach inwentaryzacji należy dokonać na ostatni dzień roku obrotowego.

Monitor księgowego z dnia 2005-10-01

Wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2000 r., (I SA/Łd 2172/98), niepublikowany.

Paliwo kupowane do samochodów ciężarowych, którymi podatnik świadczy usługi transportowe, nie może być uznane za materiał pomocniczy w rozumieniu par. 3 pkt 1 lit. c) rozporządzenia ministra finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Tym samym jego zakup winien być ewidencjonowany w kol. 14 podatkowej księgi przychodów i rozchodów (pozostałe wydatki), co skutkuje brakiem obowiązku obejmowania go spisem z natury, o którym mowa w par. 27 ust. 1 tego rozporządzenia.

Wyrok NSA z dnia 3 kwietnia 2002 r., (III SA 3357/01), OSS 2002/3/83

Ocena zakresu zastosowania art. 26 ust. 1 pkt 1, ewentualna dopuszczalność stosowania art. 34 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 8 ustawy o rachunkowości do inwentaryzowania leków w takiej jednostce organizacyjnej jak szpital, wymagają pogłębionej analizy, przy której należy rozważyć skorzystanie ze środka dowodowego w postaci opinii biegłego, ewentualnie zbadania i porównania sposobu inwentaryzowania leków w podobnych placówkach medycznych.

- ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694 z późn. zm.)
- ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.)
- ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.)
- rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. nr 152, poz. 1475 z późn. zm.)

Chcesz dowiedzieć się więcej, sprawdź >>
Komplet Polski Ład - Jak przygotować się do zmian 2022 PREMIUM
Komplet Polski Ład - Jak przygotować się do zmian 2022 PREMIUM
Tylko teraz
349,00 zł
614,00
Przejdź do sklepu
Źródło: INFOR
Czy ten artykuł był przydatny?
tak
nie
Dziękujemy za powiadomienie
Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania w tym artykule, powiedz jak możemy to poprawić.
UWAGA: Ten formularz nie służy wysyłaniu zgłoszeń . Wykorzystamy go aby poprawić artykuł.
Jeśli masz dodatkowe pytania prosimy o kontakt
QR Code

© Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A.

Księgowość
1 sty 2000
3 gru 2021
Zakres dat:
Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Raje podatkowe - gdzie można się ukryć przed fiskusem?
Raje podatkowe. Wiele państw zwalcza raje podatkowe. Te jednak istnieją. Takim rajem może okazać się konto założone w małym banku w USA. Czy optymalizacja podatkowa w raju podatkowym jest legalna?
Wzór e-Faktury udostępniony na ePUAP
Wzór e-Faktury. Ministerstwo Finansów poinformowało, że na ePUAP została opublikowana struktura logiczna e-Faktury (FA_VAT). Opublikowany wzór uwzględnia uwagi zgłoszone podczas testów do roboczej wersji struktury. e-Faktura będzie obowiązywać od 1 stycznia 2022 roku.
Zmiany w TAX FREE dla podróżnych od 1 stycznia 2022 roku
TAX FREE - zmiany od 2022 roku. Krótszy czas obsługi, szybszy zwrot zapłaconego podatku VAT oraz elektroniczny dostęp do dokumentów – to nowe korzyści dla podróżnych od 1 stycznia 2022 roku. Przedsiębiorcy, którzy chcą dokonywać sprzedaży w procedurze TAX FREE powinni dokonać niezwłocznie rejestracji w nowym systemie. Do tej pory zarejestrowało się w nim 1000 przedsiębiorców.
Spółka na Malcie a kłopoty Dody. Prokuratorzy mieli łatwy dostęp do dowodów
Spółka na Malcie a kłopoty Dody. Dziennikarze śledczy pracujący przy Panama Papers przez wiele lat musieli ślęczeć nad tonami dokumentów, żeby znaleźć choćby nitkę, która miała poprowadzić ich do celu, czyli ujawnieniu afer polityków czy celebrytów. W przypadku Dody polska prokuratura musiała tylko wejść do internetu. Później śledczy mieli już prostą drogę do postawienia artystce i jej byłemu mężowi zarzutów ukrywania majątku przed inwestorami i niespłacenia należności związanych z powstaniem filmu „Dziewczyny z Dubaju”.
Działy specjalne produkcji rolnej 2022 - normy szacunkowe dochodu
Działy specjalne produkcji rolnej 2022 - normy szacunkowe dochodu. Minister Finansów określił normy szacunkowe dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej, obowiązujące w 2022 r. Normy te będą niższe o ok. 2,1% od obowiązujących w 2021 roku. Sprawdźmy jakie normy szacunkowe będą dotyczyć w 2022 roku podatników uprawiających rośliny w szklarniach i tunelach foliowych, hodowców drobiu, zwierząt futerkowych, zwierząt laboratoryjnych, dżdżownic i innych zwierząt (jak np. krowy, cielęta, bydło, tuczniki i prosięta, owce, konie, psy rasowe, koty rasowe) hodowanych poza gospodarstwem rolnym.
Kasy fiskalne bez drukarki w urządzeniach do automatycznej sprzedaży towarów i usług
Kasy fiskalne bez drukarki. Kasy fiskalne (rejestrujące) stosowane w urządzeniach do automatycznej sprzedaży (np. w samoobsługowych i automatycznych myjniach samochodowych) nie będą musiały mieć drukarki. Tak zakłada projekt rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie wymagań technicznych dla kas rejestrujących opublikowany 2 grudnia 2021 r. Nowe przepisy mają wejść w życie już następnego dnia po dniu ogłoszenia rozporządzenia w Dzienniku Ustaw.
PIT-11 za 2021 rok - jaka wersja formularza?
PIT-11 za 2021 rok - jaka wersja formularza? Ministerstwo Finansów poinformowało, że od 1 grudnia 2021 r. drogą elektroniczną można wysłać informację PIT-11 za rok 2021 - tylko w wersji 27, a informację PIT-40A/11A za rok 2021 - tylko w wersji 20. Ma to zapobiegać przesyłaniu przez płatników ww. elektronicznych PIT za rok 2021 na wcześniejszych i nieobowiązujących formularzach, które nie uwzględniają wprowadzonych zmian.
Prywatna składka zdrowotna = prywatna opieka medyczna
Prywatna składka zdrowotna. Po I połowie tego roku prywatnym ubezpieczeniem zdrowotnym było objętych już 3,5 mln Polaków. To 15-proc. wzrost rok do roku – wynika z danych Polskiej Izby Ubezpieczeń. Do tego wzrostu popularności przyczyniła się pandemia COVID-19, która dodatkowo spotęgowała obawy Polaków związane z utratą zdrowia i brakiem dostępu do opieki lekarskiej. Pakiety medyczne to dziś najpopularniejszy benefit w polskich firmach – korzysta z niego ponad 70 proc. pracowników.
Kary za niewłaściwe oznaczanie żywności „bio” i „eko” od 2022 roku
Oznaczanie żywności „bio” i „eko”. Od 2022 roku w Polsce zaczną obowiązywać przepisy dotyczące produkcji i certyfikacji wyrobów ekologicznych. Producenci będą musieli się liczyć z karami za niewłaściwe użycie oznaczeń „bio” lub „eko”, wprowadzanie konsumentów w błąd i fałszywe stylizowanie swoich wyrobów na ekologiczne. – Dzięki temu będziemy mieć pewność, że produkty w sklepach faktycznie pochodzą z rolnictwa ekologicznego. Rzadziej natkniemy się też na takie, które ekologiczne tylko udają – mówi dr Małgorzata Pietras-Szewczyk z Dolnośląskiej Szkoły Wyższej we Wrocławiu. Dziś wiele firm wykorzystuje w swoich przekazach do konsumentów swoje proekologiczne inicjatywy, ale często są one pozorne.
Składka zdrowotna za grudzień 2021 r. opłacona w styczniu 2022 r. nie podlega odliczeniu
Składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacona w styczniu 2022 roku za grudzień 2021 roku nie będzie podlegała odliczeniu na zasadach obowiązujących do 31 grudnia 2021 r. – napisało Ministerstwo Finansów w odpowiedzi na pytania PAP.
Oprocentowanie lokat (listopad/grudzień 2021 r.) – powoli w górę
Oprocentowanie lokat (listopad/grudzień 2021 r.). Banki po raz pierwszy od bardzo dawna zaczynają podwyższać oprocentowanie depozytów (lokat). Na razie są to dopiero pierwsze niewielkie zmiany, ale można oczekiwać ich kontynuacji.
Pożyczka pomiędzy przedsiębiorcami a PCC – czy znaleziono rozwiązanie zagadki?
Umowa pożyczki, co do zasady, podlega opodatkowaniu PCC. Stawka opodatkowania wynosi w tym przypadku 0,5% podstawy opodatkowania.
Karta podatkowa 2022 - stawki [Tabele]
Karta podatkowa 2022 - stawki [Tabele]. Minister Finansów obwieścił stawki karty podatkowej na 2022 rok. Stawki wzrosną o ok. 4,2% w porównaniu do obowiązujących w 2021 roku - proporcjonalnie do wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych. Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (tam znajdują się przepisy dotyczące karty podatkowej) przewiduje waloryzację stawek podatkowych w przypadku wzrostu tych cen. W tym samym obwieszczeniu zostały wskazane: kwota, do której można wykonywać świadczenia przy prowadzeniu niektórych usług, z wyjątkiem świadczeń dla ludności, oraz kwartalne stawki ryczałtu od przychodów proboszczów i wikariuszy - obowiązujące w 2022 roku. Niestety od 2022 roku nie będzie już można wybrać opodatkowania w formie karty podatkowej jako nowej formy opodatkowania. Od 2022 roku będą mogli płacić kartę podatkową tylko ci podatnicy, którzy płacili ją w 2021 roku.
Obniżka podatków na energię elektryczną, paliwa silnikowe, gaz i energię cieplną
Obniżka podatków na energię elektryczną, paliwa silnikowe, gaz i energię cieplną. W dniu 30 listopada 2021 r. Rada Ministrów przyjęła projekt Ministra Finansów dotyczący zmian w akcyzie i podatku od sprzedaży detalicznej. Projekt ten przewiduje obniżkę stawek podatku akcyzowego na energię elektryczną i niektóre paliwa silnikowe, brak podatku od energii elektrycznej wykorzystywanej przez gospodarstwa domowe, a także brak podatku od sprzedaży detalicznej paliw. Ponadto w przygotowywanym rozporządzeniu Minister Finansów obniży w I kwartale 2022 r. stawki VAT na dostawy gazu (z 23% do 8%), energii elektrycznej (z 23% do 5%) oraz energii cieplnej z 23% do 8%.
Stawka opłaty OZE w 2022 roku
Stawka opłaty OZE w 2022 roku. W 2022 roku stawka opłaty OZE wyniesie 90 groszy za MWh - poinformował 30 listopada 2021 r. Urząd Regulacji Energetyki (URE). Będzie ponad dwukrotnie niższa niż w 2021 roku (2,20 zł za MWh).
Korzystanie z Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) od 2022 roku - zasady, logowanie, rodzaje uprawnień
Korzystanie z KSeF. Minister Finansów przygotował projekt rozporządzenia w sprawie korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur od 2022 roku. Rozporządzenie to określi rodzaje uprawnień do korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur, sposoby nadawania, zmiany lub odbierania tych uprawnień oraz wzór zawiadomienia o nadaniu lub odebraniu tych uprawnień, sposoby uwierzytelnienia podmiotów korzystających z Krajowego Systemu e-Faktur, dane faktury ustrukturyzowanej, których podanie umożliwia dostęp do tej faktury w Krajowym Systemie e-Faktur. Rozporządzenie ma wejść w życie 1 stycznia 2022 roku.
Leasing samochodów a wynajem długoterminowy w 2022 roku. Co się bardziej opłaci?
Leasing samochodów a wynajem długoterminowy w 2022 roku. Zmiany podatkowe przewidziane w Polskim Ładzie spowodują, że leasing stanie się dla przedsiębiorcy o ok. 20% droższy niż wynajem długoterminowy – obliczyli eksperci Carsmile. Ta rewolucyjna zmiana powinna skutkować wzrostem popularności abonamentów samochodowych w najbliższych latach. Za sprawą korzyści podatkowanych leasing był do tej pory numerem jeden, jeśli chodzi o finansowanie zakupu nowych aut, czy skończy się era jego dominacji?
Fikcyjny dostawca na fakturze a prawo do odliczenia VAT
Fikcyjny dostawca na fakturze a prawo do odliczenia VAT. Podatnik VAT, który świadomie wskazał na fakturze fikcyjnego dostawcę (tj. podmiot, który nie był rzeczywistym dostawcą nabytych towarów) - nie może odliczyć VAT związanego z nabyciem dostarczonych mu towarów. Tak orzekł Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 11 listopada 2021 r. (sygn. C‑281/20).
Procedura OSS - czy na fakturach trzeba umieścić numer BDO?
Procedura OSS a numer BDO na fakturze. Obowiązek wpisu do rejestru BDO mają m.in. dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach, przedsiębiorcy wprowadzający na terytorium kraju produkty w opakowaniach, opony, oleje smarowe oraz przedsiębiorcy wytwarzający odpady. Czy na fakturach w procedurze OSS trzeba umieszczać numer BDO?
Wewnątrzwspólnotowe nabycie nowego środka transportu - rozliczenie VAT
Wewnątrzwspólnotowe nabycie nowego środka transportu a VAT. Wraz z rozwojem obrotu handlowego w ramach Unii Europejskiej podatnicy coraz częściej dokonują nabycia nowych środków transportu (głównie samochodów) od podmiotów z innych krajów członkowskich. Jak taką transakcję rozliczyć w VAT i ująć w JPK_VAT?
Certyfikacja produktu a podatek u źródła
Certyfikacja produktu a podatek u źródła. Posiadanie różnego rodzaju certyfikatów potwierdzających jakość oferowanych produktów sprawia, że potencjalni klienci bardzie przychylnie patrzą na oferowane na rynku przez podatnika dobra. Nic więc dziwnego, że coraz więcej spółek zabiega o pozyskanie określonego certyfikatu. Jest to jednak poprzedzone najczęściej przeprowadzeniem przez niezależny podmiot procesu certyfikacji, w ramach którego badane jest spełnienie określonych norm przez dostarczany na rynek produkt. Z kolei finalne uzyskanie certyfikatu wiąże się zazwyczaj z ponoszeniem pewnych periodycznych opłat za korzystanie z niego. Warto zatem wiedzieć, że zarówno opłaty z tytułu usługi certyfikacji, jak i z tytułu samego korzystania z certyfikatu, co do zasady, nie są objęte opodatkowaniem podatkiem u źródła.
Stawka 0% VAT na żywność - brak zgody Komisji Europejskiej
Stawka 0% VAT na żywność. Ministerstwo Finansów poinformowało, że zgodnie z dyrektywą VAT stosowanie stawki 0% VAT na żywność jest aktualnie niedopuszczalne i stanowi naruszenie prawa UE. Polska aktywnie wspiera projekt reformy stawek VAT w UE, który dopuszczałby pod pewnymi warunkami stosowanie stawki 0% VAT także na żywność. Zawsze gdy Polska wnioskowała o stawkę 0% VAT na różne artykuły, odpowiedzi Komisji były negatywne.
Zwrot VAT w 2022 roku - nowe skrócone terminy (40 dni i 15 dni)
Zwrot VAT w 2022 roku. Od 1 stycznia 2022 r. w ustawie o VAT wprowadzone zostaną nowe skrócone terminy zwrotu VAT. Zwrot VAT w terminie 40 dni, wprowadzany nowelizacją ustawy o VAT, która określa zasady wystawiania e-faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. Oraz zwrot VAT w terminie 15 dni, wprowadzany nowelizacją ustawy o VAT w ramach programu rządowego „Polski Ład”.
Zmiany w JPK_VAT od 2022 roku - nowelizacja rozporządzenia
Zmiany w JPK_VAT od 2022 roku. Z uwagi na to, że od początku 2022 roku w ustawie o VAT wprowadzone zostaną nowe, skrócone terminy zwrotu VAT, konieczna jest również zmiana przepisów rozporządzenia dotyczącego JPK_VAT. Chodzi o dostosowanie zakresu deklaracji podatkowych i ewidencji, tak aby możliwe było składanie przez podatników deklaracji w wykazanym podatkiem do zwrotu w proponowanych skróconych terminach. Poza tym w rozporządzeniu dot. JPK_VAT wprowadzone zostaną zmiany upraszczające oraz doprecyzowujące. Minister Finansów przygotował już projekt rozporządzenia zmieniającego.
O podatkach w Polskim Ładzie pół żartem, pół serio
W dniu 23 listopada 2021 r. w Dzienniku Ustaw (poz. 2105) została opublikowana ustawa z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (tzw. Polski Ład). Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r. wprowadzając gruntowne zmiany w systemie podatkowym, w tym również nowe ulgi podatkowe. Co mogło być genezą takich zmian?