Zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach

Organ podatkowy wydaje zaświadczenia na żądanie osoby ubiegającej się o nie. Zaświadczenie wydaje się m.in. wtedy, gdy dana osoba ubiega się o nie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania i wydaje się je w granicach żądania wnioskodawcy. Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 7 dni.

Odmowa wydania zaświadczenia lub zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Wśród zaświadczeń, jakie są wydawane przez organy podatkowe, są także zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające stan zaległości. Są one wydawane na podstawie dokumentacji danego organu podatkowego oraz informacji otrzymanych od innych organów podatkowych. Przed wydaniem takiego zaświadczenia organ podatkowy ustala, czy w stosunku do wnioskodawcy nie jest prowadzone postępowanie mające na celu ustalenie lub określenie wysokości jego zobowiązań podatkowych. Jeżeli takie postępowanie jest prowadzone i zgromadzony materiał dowodowy pozwala na jego zakończenie, powinna być niezwłocznie wydana decyzja ustalająca lub określająca wysokość zobowiązań podatkowych, w celu wykazania ich w zaświadczeniu. Jeżeli jednak nie jest możliwe zakończenie takiego postępowania przed upływem terminu (bez zbędnej zwłoki, ale nie później niż w terminie 7 dni), wtedy organ podatkowy nie może odmówić wydania zaświadczenia. W takim jednak przypadku, wydając zaświadczenie, organ podaje w nim informacje o prowadzonym postępowaniu.

Wzory zaświadczeń wydawanych przez organy podatkowe, w tym wzór zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach, zostały określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z 24 grudnia 2002 r. w sprawie zaświadczeń wydawanych przez organy podatkowe. Żadne przepisy nie określają jednak wzoru zgłoszenia żądania wydania takiego zaświadczenia, co oznacza, że należy tu stosować ogólne przepisy dotyczące podań (żądań, wyjaśnień, odwołań, zażaleń, wniosków). Podania takie mogą więc być wnoszone na piśmie, telegraficznie lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, poczty elektronicznej, a także ustnie do protokołu. Podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adresu (miejsca zamieszkania lub pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności) oraz podpis osoby wnoszącej je. Należy także pamiętać, że w swoim żądaniu powinien Pan podać swój numer identyfikacji podatkowej (NIP), gdyż w przeciwnym wypadku żądanie zostanie pozostawione bez rozpatrzenia.

Podania (żądania, wnioski, odwołania, zażalenia) i załączniki do podań podlegają opłacie skarbowej. Podlegają jej także zaświadczenia wydawane na wniosek zainteresowanego. Stawki opłaty nie są w tym przypadku wysokie i wynoszą: od podania 5 zł, od każdego z załączników po 50 gr, a od wydanego zaświadczenia 15 zł.