Nowa danina w Tarczy antykryzysowej 3.0 - opłata na rzecz Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej

Nową daninę opłacać będzie podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie. Będzie on zobowiązany do dokonywania wpłaty na rzecz Instytutu w wysokości 1,5% przychodu uzyskanego z tytułu opłat za dostęp do udostępnianych publicznie audiowizualnych usług medialnych na żądanie albo przychodu uzyskanego z tytułu emisji przekazów handlowych, jeżeli ten przychód w danym okresie rozliczeniowym jest wyższy. Opłata ta, mimo powiązania ze stanem epidemiologicznym, nie jest wprowadzana tymczasowo lecz na stałe. Nowe regulacje mają wejść w życie z dniem 1 lipca 2020 r.

Projektodawca uzasadnia nowelizację pomocą rynkowi kinematografii w Polsce w związku z pandemią COVID-19. Brak eksploatacji filmów w kinach oraz ogólnoświatowy wzrost w trakcie pandemii COVID-19 korzystania z usług medialnych na żądanie warunkuje wprowadzenie obowiązku uiszczania daniny publicznej w postaci 1,5% przychodu uzyskanego z opłat umożliwiających korzystanie z portali usług medialnych w Polsce na rzecz Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Jednocześnie w czasie, w którym brak jest możliwości korzystania z oferty kin, ustawodawca dostrzegł większe zainteresowanie odbiorców ofertą podmiotów dostarczających audiowizualne usługi medialne (VOD). Dodatkowo projektodawca podkreśla, że ustawa z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw dokonała modyfikacji definicji „filmu” zawartej w ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii. Dzięki tej zmianie możliwe jest premierowe udostępnienie nie tylko w kinie, ale także w innego rodzaju usługach, w tym w audiowizualnych usługach medialnych na żądanie. Podmioty dostarczające tego typu usługi korzystają więc na powyższej zmianie, mogą bowiem oferować swoim odbiorcom atrakcyjne, niedostępne nigdzie wcześniej treści, które wyprodukowane zostały przy wsparciu PISF. W związku z powyższym, zdaniem projektodawcy, nałożenie na te podmioty obowiązku dokonywania wpłat na rzecz PISF jest uzasadnione.

Podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie posiadający siedzibę w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej będzie ustalać wysokość opłaty na podstawie przychodów uzyskiwanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Obowiązek nie będzie miał jednak zastosowania do podmiotu dostarczającego audiowizualną usługę medialną:

1) będącego mikroprzedsiębiorcą w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 424) lub

2) którego liczba użytkowników wszystkich udostępnianych publicznie przez niego audiowizualnych usług medialnych w roku poprzedzającym rok, w którym jest ustalany obowiązek wpłaty na rzecz Instytutu, nie przekroczyła 1% abonentów usług transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu; liczbę użytkowników usług transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu określa się na podstawie danych z inwentaryzacji, o której mowa w art. 29 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2410 oraz z 2020 r. poz. 471).

Wpłaty będą przekazywane w okresach kwartalnych, w terminie 30 dni po upływie kwartału.

Do nowych należności stosować się będzie odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), z tym że uprawnienia organu podatkowego przysługują Dyrektorowi, a uprawnienia organu odwoławczego – ministrowi.

Rządowy projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2

Joanna Rudzka, Doradca Podatkowy

[RAPORT] KORONAWIRUS – podatki, prawo pracy, biznes

Polecamy: Tarcza antykryzysowa – Podatki i prawo gospodarcze. Pakiet 5 ebooków