| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > VAT > Zakres opodatkowania > Co się zmieni w VAT w 2011 roku

Co się zmieni w VAT w 2011 roku

Najważniejsze zmiany, to oczywiście podniesienie stawek podatku VAT o 1 pkt procentowy (do 23 % i 8 %), ustalenie stawki VAT dla podstawowych produktów żywnościowych oraz książek i czasopism specjalistycznych (na 5 %). Ale są i inne ważne nowości.

ciąg dalszy ze strony 1

7. W art. 17 ust. 2 ustawy o VAT proponuje się, aby w przypadku, gdy świadczącym usługi lub dokonującym dostawy towarów na terytorium kraju jest podmiot nieposiadający siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju, podatnikiem z tytułu tych czynności był zawsze usługobiorca lub nabywca towarów.

Obecnie przepisy w takich przypadkach wskazują, że podatnikiem jest usługobiorca lub nabywca towarów, ale z wyjątkiem przypadków, gdy usługodawca lub dokonujący dostawy towarów rozliczy należny podatek (od tego wyjątku są pewne odstępstwa np. dostawa gazu w systemie gazowym). Obecne uregulowania mogą prowadzić do nieporozumień, co do tego, kto i kiedy powinien (może) rozliczyć podatek.

Prostszym sposobem zarówno dla podatników, jak i administracji podatkowej jest wprowadzenie zasady, że w tego rodzaju transakcjach zawsze podatek rozlicza nabywca usługi lub towaru. Analogiczną regulacją należy również objąć przypadki dodawane w art. 17 ust. 1 pkt 7 i 8 (dostawy złomu i przenoszenia uprawnień do emisji do powietrza gazów cieplarnianych). Konsekwencją zmiany w art. 17 ust. 2 są zmiany w art. 29 ust. 17, 18 i 18a oraz w art. 86 ust. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Uchylenie ust. 19 w art. 29 wiąże się wyłącznie z przeniesieniem tej regulacji do właściwej tej części ustawy (Dział IX Rozdział 1 Odliczenie i zwrot podatku), w której określa się, co stanowi u podatnika podatek naliczony podlegający odliczeniu.

8. Proponowana jest też zmiana dot. art. 29 ust. 1 ustawy doprecyzowująca definicję podstawy opodatkowania i obrotu, która wskazuje (za dyrektywą 2006/112/WE), iż w kwocie należnej mieszczą się również świadczenia należne od osób trzecich.

9. Zmiany dot. rolników ryczałtowych. Dotychczasowe regulacje art. 43 ust. 3 i 4 ustawy o VAT, uzależniały możliwość przejścia tzw. rolnika ryczałtowego na system rozliczania wg zasad ogólnych od spełnienia określonych warunków w zakresie m.in. prowadzenia ewidencji obrotów oraz dokonania dostaw na poziomie przekraczającym 20.000 zł.

Regulacje te wprowadzono w momencie objęcia VAT-em rolnictwa i miały one na celu stworzenie pewnych ograniczeń dostępu do rozliczeń na zasadach ogólnych dla rolników, którzy mogliby nie spełnić obowiązków podatnika VAT w zakresie prowadzenia ewidencji. Na obecnym etapie regulacje te należy uznać za zbędne.

Po wykreśleniu postanowień art. 43 ust. 3 pkt 1 i 3 oraz ust. 4 ustawy rolnik ryczałtowy, w celu przejścia na ogólne zasady rozliczeń będzie musiał wyłącznie dokonać zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 i 2.

Zmiany te uproszczą procedury przejścia rolnika ryczałtowego na rozliczanie według zasad ogólnych. Jednocześnie nie ulegają zmianie zasady ponownego powrotu rolnika (podatnika) do szczególnej procedury dla rolników ryczałtowych. Zmiana ta powoduje konieczność zmiany zdania wstępnego w art. 117 ustawy o VAT (usunięcie przywołania do art. 43 ust. 4).

10. Proponuje się też rozszerzyć zakres stosowania stawki 0% VAT, do dostaw oraz importu środków transportu lotniczego używanych przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, niezależnie od masy samolotu.
Propozycja zmiany przepisów pkt 7 i 8 w art. 83 w ust. 1 ustawy o VAT polega na zamianie wyrazów „przewoźników powietrznych oraz innych podmiotów” na wyrazy „przewoźników lotniczych”.
Zmiana wynika z dostosowania przepisów krajowych do przepisów dyrektywy 2006/112/WE. Aby rozstrzygnąć, czy będzie miała zastosowanie 0 % stawka podatku VAT, o której mowa w art. 83 ust.1 pkt 13, 16 i 18 ustawy o VAT, należy wziąć pod uwagę całość działalności danego przewoźnika lotniczego, a nie przewozy wykonywane określonym środkiem transportu lotniczego.

11. W art. 88 w ust. 3a ustawy o VAT proponuje się doprecyzować, że nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku od towarów i usług, w stosunku do czynności, dla których zgodnie z przepisami ustawy tej kwoty podatku nie wykazuje się.
Zmiana ta pozwoli, zdaniem MF, na jednoznaczną realizację celu projektodawcy wspólnotowego, aby konsekwencją nie wykazywania podatku w określonych przypadkach (między innymi w przypadku, o którym mowa w art. 120 ustawy, czy przy rozliczeniach „reverse charge”, w których obowiązek rozliczania podatku spoczywa na nabywcy) był brak możliwości odliczenia podatku w sytuacji, gdy błędnie ten podatek wykazano.

12. Zaproponowana zmiana w art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT polega na usunięciu zapisu, zgodnie z którym zwrot VAT dla podmiotów zagranicznych w trybie przewidzianym tym przepisem dotyczy wyłącznie podmiotów niezarejestrowanych na potrzeby podatku. Celem tej zmiany jest bardziej precyzyjne odzwierciedlenie przepisów dyrektywy Rady 2008/9/WE z dnia 12 lutego 2008 r., która to dyrektywa nie wiąże prawa do zwrotu z brakiem rejestracji podmiotu zagranicznego dla celów podatku w państwie członkowskim, w którym podmiot ten występuje o zwrot. W tym zakresie dyrektywa wskazuje na spełnienie warunku niedokonywania przez podmiot zagraniczny sprzedaży w tym państwie członkowskim.

13. Zmiany w art. 90 ust. 10 ustawy o VAT polegają na:

1) odejściu od zakazu odliczania podatku naliczonego jeżeli udział obrotów opodatkowanych w obrotach ogółem nie przekroczył w poprzednim roku 2 % oraz
2) uzupełnieniu przepisu zezwalającego na odliczenie podatku naliczonego w całości, jeżeli ww. proporcja przekroczyła 98 % oraz wprowadzenie maksymalnej kwoty podatku naliczonego (500 zł), która może być odliczona.

Wprowadza się jednocześnie przepis przejściowy, zgodnie z którym zmieniony przepis art. 91 ust. 1 ustawy o VAT będzie stosowany począwszy od korekt dokonywanych za 2011 r. Pozwoli to na uniknięcie wątpliwości, od jakiego okresu ma być on stosowany. Ponieważ co do zasady korekty dokonuje się za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku, za który dokonuje się korekty, nie wprowadzenie tego przepisu mogłoby być odbierane w ten sposób, iż do korekt za 2010 r. stosuje się przepis art. 91 ust. 1 w nowym brzmieniu, co jest sprzeczne z zasadą niedziałania prawa wstecz.

14. Proponuje się aby w przypadku zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej również podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT UE nie mieli co do zasady obowiązku składania deklaracji podatkowych za okresy rozliczeniowe, których to zawieszenie dotyczy (propozycja uchylenia w art. 99 ust. 7b pkt 1).
Rozwiązanie to odciąży podatników z konieczności wysyłania deklaracji podatkowych w sytuacji, gdy nie dokonali transakcji wewnątrzwspólnotowych, a urzędy skarbowe z obowiązków związanych z przyjęciem i przechowywaniem takich deklaracji. Konsekwencją tej zmiany jest zmiana brzmienia ust. 15 w art. 97 ustawy o VAT.

15. Projektowana zmiana art. 99 ust. 7 ustawy o VAT ma charakter doprecyzowujący, pozwoli na uniknięcie wątpliwości interpretacyjnych. W myśl art. 91 ust. 7 i 3, obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego i złożenia deklaracji podatkowej, dotyczy również podatników zwolnionych z podatku VAT (którzy wcześniej będąc podatnikami VAT czynnymi odliczyli podatek od nabytych towarów i usług).

Dla jasności proponuje się jednak również w art. 99 ust. 7 ustawy o VAT wyłączyć ze zwolnienia z obowiązku składania deklaracji przypadki, o których mowa w art. 91. Zmiana zaproponowana w art. 99 ust. 9 ustawy o VAT wynika z dostosowania przepisu do zaproponowanego w projekcie mechanizmu odwróconego obciążenia podatkiem w obrocie surowcami wtórnymi (złomem) oraz w handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych.

16. W wyniku projektowanej zmiany w art. 103 ust. 3 ustawy o VAT zmianie ulegnie termin płatności podatku z tytułu importu usług i z tytułu dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca. Obecnie płatność ta dokonywana jest w terminie 14 dni od powstania obowiązku podatkowego, natomiast zgodnie z projektowaną zmianą w takim przypadku znajdą zastosowanie zasady ogólne wynikające z ust. 1 tego artykułu, co oznacza, że podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 9 będą obowiązani do zapłaty podatku za okresy miesięczne, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Zmiana ta dotyczy podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Zmiana ta pozwoli na zachowanie spójności co do terminów, w których podatnik powinien dokonywać pewnych czynności związanych z rozliczaniem podatku od towarów i usług, co wpłynie na uproszczenie w stosowaniu tego podatku.

17. W art. 106 ustawy o VAT proponuje się dodanie ust. 1a, dotyczącego braku obowiązku wykazywania w fakturze stawki i kwoty podatku w przypadku, gdy obowiązanym do rozliczenia czynności dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju jest odpowiednio nabywca towarów lub usługobiorca.

Rozwiązanie to przenosi w części regulację zawartą obecnie w § 5 ust. 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337, z późn. zm.).

Zasada ta obejmować również będzie dostawy złomu i świadczenie usług w zakresie przeniesienia uprawnień do emisji gazów cieplarnianych, dla których obowiązek rozliczenia podatku spoczywa na ich nabywcy lub usługobiorcy. Zmiana w art. 106 ust. 7 jest konsekwencją wprowadzenia mechanizmu odwróconego obciążenia w handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych i określa, że w przypadku tych czynności wystawiane są faktury wewnętrzne.

18. Zmiany projektowane w art. 111 ustawy o VAT mają na celu wprowadzenie nowych procedur badań spełnienia przez kasy rejestrujące określonych przepisami funkcji, kryteriów i warunków technicznych, jak również wydawania potwierdzenia o spełnieniu tych wymagań.

Polecamy: Czy nieściągalne należności można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów

Dotychczas zadania te były przypisane Ministrowi Finansów.

Rozszerzenie zakresu stosowania kas, jak i dopuszczenie w tej dziedzinie nowych rozwiązań konstrukcyjnych m.in. kas z tzw. elektroniczną kopią paragonów spowodowały, iż zadania te powinny zostać przypisane specjalistycznemu organowi przystosowanemu w pełni do prowadzenia tego typu prac.

Organem przystosowanym do obsługi procesu badania, testowania i przeprowadzania kontroli sprawdzających parametry techniczne urządzeń kasowych zarówno pod względem wyposażenia technicznego, jak i dysponowania doświadczeniem w tego rodzaju działalności jest Prezes Głównego Urzędu Miar.

Zgodnie z projektem badania takie prowadziłby zatem ww. organ, który wydawałby również decyzję potwierdzającą spełnienie funkcji, kryteriów i warunków technicznych kas. Za przeprowadzone badania byłyby pobierane opłaty na zasadach zbliżonych do obecnie pobieranych opłat przez Prezesa GUM za badanie urządzeń pomiarowych.

Projekt przewiduje, iż minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowe kryteria i warunki techniczne, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz sposób oznaczania pamięci fiskalnej kas rejestrujących niepowtarzalnymi oznaczeniami (numerami unikatowymi), oraz dokumenty, w które powinna być wyposażona kasa przy wprowadzaniu jej do obrotu;
2) dane, które powinien zawierać wniosek producenta krajowego, podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia lub importu kas rejestrujących, o wydanie potwierdzenia, jak również rodzaje dokumentów, w tym oświadczeń, oraz kas wzorcowych do badań i innych urządzeń, które mają być przedstawione lub dostarczone wraz z wnioskiem;
3) okres, na który wydawane jest potwierdzenie.

Ponadto projekt zawiera quasi sankcję za niezorganizowanie serwisu skutkującą cofnięciem potwierdzeń wydanych dla producentów krajowych lub podmiotów dokonujących wewnątrz wspólnotowego nabycia lub importu kas rejestrujących.

Ma to zapobiec wprowadzaniu do obrotu urządzeń, które nie mają zapewnionej obsługi serwisowej. Projekt reguluje również problematykę odmowy wydania potwierdzenia w przypadku braku pozytywnych wyników z przeprowadzonych badań testowych kasy.

W projekcie zawarto również obowiązki Prezesa GUM w zakresie publikowania w Dzienniku Urzędowym GUM wykazu urządzeń, które uzyskały potwierdzenie, jak i wykazu urządzeń, którym potwierdzenie takie zostało cofnięte. Przedkładana regulacja zawiera także przepisy o charakterze sankcyjnym związane z wprowadzaniem do obrotu kas, które wbrew deklaracji nie spełniają funkcji, kryteriów i warunków technicznych lub nie załączaniem takiej deklaracji.

Projekt stanowi, że powyższe uchybienia są podstawą do nałożenia kary pieniężnej w wysokości 5000 zł przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego. W celu jednoznacznego i pełnego rozstrzygnięcia układu kompetencji przy wydawaniu decyzji potwierdzających spełnienie przez kasy kryteriów i warunków technicznych w okresie przejściowym, zawarto w art. 10 regulacje, że sprawy, których wszczęcie nastąpiło po dniu 31 grudnia 2010 r. i nie zostały zakończone przez Ministra Finansów do dnia 30 czerwca 2011 r. będą rozpatrywane na podstawie dotychczasowych przepisów przez Prezesa Głównego Urzędu Miar.

Oznacza to, że wszystkie wnioski o spełnienie kryteriów technicznych, które zostały złożone przed 31 grudnia 2010 r. będą musiały być rozpatrzone i zakończone wydaniem decyzji (potwierdzenia przez Ministra Finansów).

Aby zabezpieczyć racjonalny układ w zakresie przekazu akt dotyczących niezakończonych spraw, w projektowanych przepisach przyjęto również zasadę, iż przekazaniu do rozpatrzenia będą podlegały sprawy, które wpłynęły do Ministra Finansów przed 1 lipca 2011 r.

19. Zmiana w art. 115 ust. 2 ustawy o VAT polega na podwyższeniu stawki zryczałtowanego zwrotu podatku dla rolników ryczałtowych z 6 % do 6,5 % i jest związana z zakończeniem okresu przejściowego umożliwiającego stosowanie 3 % stawki podatku na niektóre produkty wykorzystywane w rolnictwie, a w konsekwencji opodatkowaniu tych produktów stawką podwyższoną.

Obowiązywanie stawki 3 %, wynikające z przyznanej Polsce derogacji (zapisanej w Traktacie Akcesyjnym z 2004 r. i przedłużonej w grudniu 2007 r. na dalsze trzy lata) wygasa z dniem 31 grudnia 2010 r. Z tego względu niektóre produkty wykorzystywane w rolnictwie opodatkowane będą stawką w wysokości 7 %.

Przewidziana w projekcie stawka zryczałtowanego zwrotu podatku została wyliczona w szczególności z uwzględnieniem podwyżki stawki podatku na pasze i zwierzęta żywe.

20. Zmiana w art. 127 ust. 5 ustawy o VAT polega na umożliwieniu dokonywania zwrotu VAT podróżnym nie tylko w gotówce lecz również na rachunek bankowy.

Dopuszczenie zwrotu podatku podróżnym w formie polecenia przelewu na rachunek bankowy podróżnego, jest konsekwencją postępu w zakresie rozliczeń finansowych i dostępności tej formy wypłaty dla podróżnych.

Ta forma zwrotu podatku jest znacznie wygodniejsza dla podróżnego, bowiem w przypadku przelewu kwoty podatku na rachunek bankowy podróżny otrzyma należny zwrot w narodowej walucie (po przeliczeniu ze złotych).

Zmiana art. 129 ust. 1 ustawy o VAT polega na wprowadzeniu obowiązku posiadania przez podatnika dokonującego dostawy towarów podróżnemu, potwierdzenia dokonania przelewu na rzecz podróżnego, w przypadku gdy zwrot podatku nastąpił w formie bezgotówkowej jako warunku umożliwiającego zastosowanie stawki podatku 0 % do tej dostawy.

Należy bowiem zauważyć, iż podatnik ma prawo do zastosowania stawki podatku 0 % jedynie do dostawy towarów, od których dokonano zwrotu podatku podróżnemu. Ze względu na to, iż zwrotu może dokonać nie tylko sprzedawca ale również podmiot zajmujący się dokonywaniem zwrotu podatku konieczne jest wprowadzenie warunku posiadania przez podatnika będącego sprzedawcą potwierdzenia dokonania zwrotu podatku podróżnemu w formie bezgotówkowej.

21. Proponowana zmiana art. 129 ust. 2 ustawy o VAT doprecyzowuje, iż korekty podatku należnego podatnik może dokonać w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym otrzymał dokument potwierdzający wywóz towarów poza Wspólnotę. Obecnie obowiązujące przepisy powodowały wątpliwości kiedy podatnik powinien dokonać korekty, tj. czy powinna być ona dokonana w rozliczeniu za okres w którym otrzymał stosowny dokument, czy też w rozliczeniu za okres w którym dokonano dostawy.

22. Projekt w swoim art. 6 zawiera zasadę, że w przypadku czynności podlegających opodatkowaniu VAT, które zostały wykonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, dla których obowiązek podatkowy powstaje po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy – czynności te podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawek podatku obowiązujących dla tych czynności w momencie ich wykonania.

Warto też zapoznać się z nowelizacją ustawy o VAT z 29 października 2010 r., która wprowadza stosowanie w tej ustawie od 2011 roku klasyfikację statystyczną PKWiU 2008.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Krajowy System Usług

(KSU)

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »