| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Opodatkowanie usług hotelarskich i kempingowych

Opodatkowanie usług hotelarskich i kempingowych

Spory na tle interpretacji przepisów prawa podatkowego to stały element rzeczywistości gospodarczej. Ciągłe zmiany, niejasne przepisy i zmienne wykładnie powodują, że sprawy podatkowe nie schodzą z wokand sądów administracyjnych. Opodatkowanie usług hotelarskich, turystycznych czy kempingowych nie jest wyjątkiem, a wątpliwości w tym zakresie również muszą rozstrzygać sądy administracyjne. Orzeczenia w tym zakresie dotyczą bardzo różnych kwestii i zakresów, począwszy od problemów z opodatkowaniem VAT, po możliwość rozliczenia w koszty uzyskania przychodów wydatków ponoszonych w związku z wyjazdami służbowymi pracowników. Stanowiska zawarte w wybranych wyrokach mogą być dla wielu podatników istotną wskazówką, co zrobić, żeby zminimalizować ryzyko konfliktu z fiskusem.

Stawka VAT od marży wynosi 22 procent

SENTENCJA

Stawka VAT od kwoty marży od świadczenia usług turystyki wynosi 22 proc., a jeżeli usługi te są świadczone na terytorium krajów trzecich, tj. spoza Wspólnoty, stawka podatku wynosi 0 proc. Przepisy ustawy o VAT nie przewidują innej stawki preferencyjnej do opodatkowania marży w tym przypadku. Szczególny tryb opodatkowania marży przy świadczeniu usług turystycznych może być stosowany przez podatnika świadczącego usługi turystyczne (organizatora turystyki), pod warunkiem że przy wykonywaniu swojej usługi nabywa on towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty.

Wyrok WSA w Warszawie z 16 marca 2007 r., niepublikowany

sygn. akt III SA/Wa 211/07

UZASADNIENIE

Biuro usług turystycznych zwróciło się o udzielenie pisemnej interpretacji w zakresie VAT. Spółka wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług turystycznych związanych z wypoczynkiem i rekreacją oraz usług im towarzyszących, w tym również dotyczących kolonii dla dzieci i młodzieży. Zgodnie z art. 119 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług podstawą opodatkowania usług świadczonych przez spółkę jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku.

W lipcu i sierpniu 2004 r. spółka organizowała kolonie letnie dla ośrodka pomocy społecznej. Spółka zawarła umowy z kadrą pedagogiczną, wynajęła ośrodek, w którym zamieszkali koloniści, oraz zagwarantowała przejazdy, korzystając z usług innych firm świadczących tego rodzaju usługi. Zdaniem spółki usługi w zakresie organizacji kolonii, zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT na podstawie załącznika nr 3 poz. 140, są opodatkowane podatkiem od towarów i usług w wysokości 7 proc.

Organy podatkowe uznały stanowisko podatników za nieprawidłowe. W przypadku organizowania przez podatnika kolonii różnego typu dla dzieci, przy wykorzystaniu własnego majątku, np. zakwaterowania we własnym hotelu, wyżywienia w tym hotelu, przejazdu własnym autokarem, zastosowanie będzie miał przepis art. 41 ust. 2 ustawy o VAT. Wówczas usługa będzie opodatkowana stawką 7 proc. VAT (zgodnie z poz. 140 załącznika nr 3 do ustawy). Natomiast w przypadku organizowania przez podatnika imprezy polegającej na zakupie całego pakietu świadczeń, np. zakwaterowania, wyżywienia, transportu stanowiących jedną usługę od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, zastosowanie będzie miał art. 119 ustawy, czyli usługa będzie objęta szczególną procedurą opodatkowania według stawki 22 proc., i opodatkowaniu będzie podlegać marża.

Spółka zaskarżyła niekorzystną interpretację do sądu administracyjnego, ale ten nie przyznał jej racji.

Sąd podkreślił, że zasady opodatkowania określone w art. 119 ustawy o VAT, bez względu na to, kto nabywa usługę, stosuje jedynie podatnik świadczący usługi turystyki, który:

• ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium RP;

• działa na rzecz nabywcy usługi we własnym imieniu i na własny rachunek;

• przy wykonywaniu usługi nabywa towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści nabywcy usługi, czyli klienta biura turystycznego;

• prowadzi ewidencję, z której wynikają kwoty wydatkowane na nabycie towarów i usług od innych podatników, dla bezpośredniej korzyści nabywcy usług, oraz posiada dokumenty, z których wynikają te kwoty (art. 119 ust. 3 ustawy).

Podatnik, który spełnia te warunki, jest zobligowany do stosowania tej formy opodatkowania w zakresie wyczerpującym te przesłanki. Podatnik, który nie spełnia łącznie tych przesłanek, podlega natomiast opodatkowaniu na zasadach ogólnych, czyli opodatkowaniu podlega obrót, a nie marża.

Sąd wskazał, że z tej formy opodatkowania nie mogą korzystać agenci, którzy działają w imieniu i na rzecz innych podmiotów, tzn. w charakterze pośredników otrzymujących wynagrodzenie prowizyjne, które podlega u nich opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

W ocenie sądu w świetle art. 119 ustawy o VAT szczególny tryb opodatkowania marży przy świadczeniu usług turystycznych może być stosowany przez podatnika świadczącego usługi turystyczne (organizatora turystyki), pod warunkiem że przy wykonywaniu swojej usługi nabywa on towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty.

Opodatkowanie marży jest wyjątkiem od zasad ogólnych i ma stanowić udogodnienie dla podmiotów świadczących usługi turystyczne, spełniających łącznie warunki zawarte w art. 119 ustawy o VAT - podkreślił sąd.

Stawka VAT od kwoty marży od świadczenia usług turystyki wynosi 22 proc., a jeżeli usługi te są świadczone na terytorium krajów trzecich, tj. spoza Wspólnoty, stawka podatku wynosi 0 proc. Jak zauważył sąd, przepisy ustawy nie przewidują innej stawki preferencyjnej do opodatkowania marży w tym przypadku.

Do kwoty marży od świadczenia usług turystyki nie ma zastosowania 7-proc. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o VAT. Stawkę tę stosuje się dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do tej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. W załączniku tym pod pozycją 140 wymienione zostały usługi o symbolu (PKWiU ex 55.2) - usługi świadczone przez obiekty noclegowe turystyki oraz inne miejsca krótkotrwałego zakwaterowania, z wyłączeniem usług zakwaterowania w bursach, internatach i domach studenckich (PKWiU 55.23.15).

Z treści powołanego zapisu pozycji 140 załącznika nr 3 do ustawy wynika, że 7-proc. stawka VAT ma zastosowanie wyłącznie do usług z grupy PKWiU 55.2. W ocenie sądu świadczy o tym umieszczenie przed numerem 55.2 symbolu ex. Zgodnie z objaśnieniami do powołanego załącznika dotyczy to tylko danego wyrobu/usługi z danego grupowania. A zatem zgodnie z powyższą regulacją opodatkowaniu 7-proc. stawką podatku od towarów i usług podlegają wyłącznie usługi świadczone przez obiekty noclegowe turystyki i inne miejsca krótkotrwałego zakwaterowania.

OPINIA

JarosŁaw Ostrowski

doradca podatkowy w Kancelarii Radców Prawnych i Adwokatów Nowakowski i Wspólnicy, zrzeszonej w ConsortioLEX

Od początku 2008 r. uległy zmianie przepisy dotyczące opodatkowania marży w usługach turystyki. Obecnie opodatkowanie marży jest obligatoryjne w każdym przypadku, gdy łącznie spełnione są warunki przewidziane w ustawie.

Ustawodawca zniósł wymóg prowadzenia ewidencji przez podatnika, z której wynikają kwoty wydatkowane na nabycie towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty oraz posiadania dokumentów, z których wynikają te kwoty.

Mimo wprowadzenia tej zmiany w przepisach dotyczących opodatkowania usług turystyki komentowany wyrok pozostaje nadal aktualny. Podatnicy podlegają opodatkowaniu marżą w tej części, na którą składają się towary i usługi nabyte dla bezpośredniej korzyści turystów od innych podatników.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Kamil Polak

Ekspert

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »