| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > CIT > CIT > Koszty > Kara umowna jako koszt uzyskania przychodu

Kara umowna jako koszt uzyskania przychodu

W przypadku gdy zapłata kary umownej ogranicza konieczność ponoszenia innych wydatków przez podatnika i ma wpływ na racjonalność alokacji wydatków w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to wydatek taki należy uznać za koszt uzyskania przychodu. Ustawodawca definicję kosztów uzyskania przychodu wiąże bowiem z zabezpieczeniem bądź zachowaniem źródła przychodu.

W dniu 23 stycznia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok w postępowaniu, o sygnaturze II FSK 86/16, w zakresie uznawania w koszty uzyskania przychodów kar umownych.

Sprawa dotyczyła spółki produkującej napoje bezalkoholowe, soki owocowe i warzywne, wody oraz nektary. W celu zracjonalizowania kosztów dostaw surowców, opakowań i sprzętu wykorzystywanego do produkcji Spółka zawarła z inną firmą ramową umowę o świadczenia usług organizacji zamówień zaopatrzenia. Zgodnie z umową firma zobowiązała się świadczyć dla spółki usługę organizacji zamówień na zakup surowców, opakowań oraz sprzętu, wykorzystywanych przez Spółkę do produkcji napojów bezalkoholowych. W umowie ramowej spółka zobowiązała się, że będzie kupować od firmy zamówione produkty i upoważniła firmę do dokonywania wszelkich czynności mających na celu zakup i dostawę produktów, a firma ta zobowiązała się, że będzie kupować i dostarczać produkty we własnym imieniu, na własny rachunek i ryzyko. Strony postanowiły, że jeżeli w wyniku działań spółki firma poniesie szkody (straty, koszty lub wydatki) wynikające z rażącego niedbalstwa lub z winy umyślnej w wykonywaniu przez spółkę obowiązków wynikających z umowy ramowej, firmie przysługuje prawo do żądania od spółki pokrycia rzeczywistych strat, szkód, kosztów lub wydatków poniesionych przez firmę.

W kolejnych latach, na podstawie analizy pogarszających się wyników finansowych spółka podjęła decyzję o zaprzestaniu produkcji i przestała zamawiać opakowania kartonowe do napojów. Następnie zawarto ugodę, na podstawie której rozwiązano wcześniejszą umowę i spółka zobowiązała się do zapłaty kary umownej z tytułu wcześniejszego zakończenia umowy oraz dodatkowej kary umownej z tytułu niezrealizowania zamówień w wysokości zgodnej z założeniami zaplanowanymi w okresie trwania umowy.

Spółka miała wątpliwości, czy kary umowne zapłacone przez nią z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy oraz z tytułu niezrealizowania planu zakupów, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (u.p.d.o.p.). Spółka wskazywała, że mniejszym dla niej obciążeniem było zapłacenie kar umownych z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy oraz z tytułu niezrealizowania planu zakupów, niż dalsze nabywanie opakowań w ilości, która nie była w żaden sposób uzasadniona wielkością produkcji, a środki w ten sposób zaoszczędzone Strona przeznaczyła na inną działalność ( m.in. na zakup produktów gotowych od spółek z grupy) przyczyniając się w ten sposób do uzyskania źródła przychodów oraz do zabezpieczenia (zachowania) ich źródła, zatem należy uznać, że zapłacone kary umowne stanowią koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust.1 u.p.d.o.p.

Z kolei zdaniem Ministra Finansów, wydatek poniesiony przez Spółkę na zapłatę kar umownych z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy oraz braku realizacji planu zakupów nie spełnia warunku pozostawania w związku przyczynowo – skutkowym z przychodem. Minister Finansów podkreślił, że działanie polegające na ograniczeniu uszczuplenia majątku Spółki nie przesądza, że jest to działanie w celu zabezpieczenia źródła przychodów.

Polecamy: CIT 2018. Komentarz

Sądy obu instancji jednak, stanęły na korzystnym dla Spółki stanowisku. WSA zaznaczył, że zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Kara umowna nie jest przy tym, wydatkiem wymienionym w katalogu kosztów zawartym w art. 16 ust. 1 pkt 22 tej ustawy. Należy wskazać, iż aby dany wydatek został uznany za koszt uzyskania przychodu winien spełniać następujące warunki:

a) został poniesiony przez podatnika,

b) jest definitywny (rzeczywisty),

c) pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,

d) poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia ich źródła lub może mieć inny wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

e) został właściwie udokumentowany.

Mając powyższe uregulowania na uwadze, zasadniczym kryterium uznania kary umownej zapłaconej przez spółkę z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy oraz z tytułu niezrealizowania planu zakupów za koszt podatkowy jest ustalenie, czy wydatek ten został poniesiony “w celu osiągniecia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów”. Analiza zwrotu “w celu” wskazuje, że odnosi się on zarówno do przychodów i źródeł faktycznie osiągniętych, jak i tych, których podatnik mógł racjonalnie oczekiwać, że zostaną osiągnięte.

Czytaj także

Data publikacji:

Ekspert:

Joanna Rudzka Kancelaria Doradcy Podatkowego

Kancelaria posiada wieloletnie doświadczenie w obsłudze podatkowo-prawnej dużych i średnich polskich firm, międzynarodowych korporacji oraz podmiotów publicznych.

Zdjęcia

Kara umowna jako koszt uzyskania przychodu /Fotolia
Kara umowna jako koszt uzyskania przychodu /Fotolia

Praktyczny leksykon VAT 2018 Wszystko o zmianach w rozliczeniach VAT103.00 zł

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY, RELACJE, WYDARZENIA

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

Jednolity Plik Kontrolny

Eksperci portalu infor.pl

Instytut Studiów Podatkowych Modzelewski i Wspólnicy

Doradztwo podatkowe

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »