Zakup biletów okresowych komunikacji miejskiej dla pracowników – skutki podatkowe w PIT

W czerwcu 2020 roku, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację w sprawie 0114-KDIP3-1.4011.206.2020.4.MK1, odpowiadając negatywnie na to pytanie.

Świadczenia pracownicze a PIT - podstawy prawne

W opisywanej sytuacji, opracowanie winno opierać się na trzech podstawowych aktach prawnych: w zakresie wydatków i ich kwalifikacji dla spółki, będzie to Ustawa o CIT oraz ustawa o VAT, natomiast w zakresie przychodów pracownika jako osoby fizycznej - Ustawa o PIT. W zakresie dotyczącym pracownika, głównymi przepisami, na których opierać się będzie opracowanie, są art. 9 ust 1 i art. 11 ust. 1 oraz art. 12 ust. 1 i 3, ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 9 ust. 1, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody (z określonymi wyjątkami), od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 11 ust. 1, definiuje czym są przychody i zgodnie z nim, przychodami (z określonymi zastrzeżeniami) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Art. 12 ust. 1 i 3 wyjaśnia zagadnienia przychodu ze stosunku pracy oraz określenia nieodpłatnego świadczenia pracowniczego. W tej kwestii ustawodawca stwierdził, że za przychody ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze, bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Natomiast ich wartość (innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych) ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Pracodawca kupuje pracownikom bilety okresowe. Czy dla pracownika jest to przychód?

W celu wyjaśnienia wątpliwości podatkowych, w kwestii zakupu biletów dla pracowników, jedna z firm złożyła w marcu 2020 roku wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Organ wyjaśnił skutki podatkowe zakupu dla pracowników imiennych biletów okresowych, interpretacją Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 czerwca 2020 roku, w sprawie 0114-KDIP3-1.4011.206.2020.4.MK1.

W opisanej sytuacji faktycznej, spółka zatrudniała pracowników spoza Unii Europejskiej, dlatego dwie osoby ze spółki (pracownicy) w ramach swoich obowiązków pracowniczych musiały załatwiać bardzo wiele dokumentów i spraw w urzędach, związanych z legalizacją zatrudnienia tych cudzoziemców. Spółka zakupiła dla nich imienne bilety okresowe komunikacji miejskiej. W regulaminie wynagradzania spółki znalazł się zapis, że pracodawca zakupuje takie bilety wszystkim pracownikom, którzy muszą załatwiać sprawy urzędowe na terenie miasta. Nie ma możliwości realnej weryfikacji korzystania z tych biletów w zakresie wyłącznie służbowym - pracownicy czasami korzystają z nich w celach prywatnych. Dlatego pracownik miał zwracać 20% wartości zakupionego biletu w gotówce. Spółka przedstawiła stanowisko, że zalicza 80% kosztu zakupu biletów do kosztów w zakresie podatku od towarów i usług, a także podatku dochodowego od osób prawnych oraz w jej ocenie, bilet ten nie stanowi przychodu pracownika i dlatego nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Spółka zadała dwa pytania:

1. Czy działania Spółki w zakresie zakupu biletu i zaliczenie 80% do kosztów jest prawidłowe?

2. Czy zakupiony bilet komunikacji miejskiej nie stanowi przychodu pracownika zatrudnionego na podstawie umowy o pracę i podlega wyłączeniu z podstawy wymiaru składek?

Organ postanowił podzielić je na dwie różne sprawy. W wyżej wskazywanej interpretacji indywidualnej skupił się na rozważeniu przychodów oraz ich skutków podatkowych dla pracowników otrzymujących bilet, czyli odpowiedział na pytanie numer 2 w zakresie podatkowym.

W ocenie wnioskodawcy wartość zakupionego przez spółkę biletu nie stanowi przychodu pracownika i nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Nie podlegają również oskładkowaniu, gdyż podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe stanowi przychód, a on zgodnie z zdaniem poprzedzającym w ocenie wnioskodawcy - nie powstaje.

Spółka w danej sprawie podkreśliła, że świadczenie poniesione jest w interesie pracodawcy - do dla niego pracodawcy muszą podróżować komunikacją miejską by prawidłowo i efektywnie wykonywać swoje obowiązki. Dlatego wnioskodawca wywnioskował, że:

Zatem, wykorzystywanie biletu komunikacji miejskiej przez wyznaczonych pracowników Wnioskodawcy do wykonywania przez nich obowiązków służbowych jest świadczeniem, które nie jest spełniane w interesie pracownika, ale w interesie pracodawcy. Tym samym, wartości zakupionego przez Wnioskodawcę imiennego biletu okresowego komunikacji miejskiej wykorzystywanego przez wyznaczonych pracowników w celu wykonywania pracy nie można uznać za przychód pracowników, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Organ uznał to stanowisko za prawidłowe.

Podsumowanie

Interpretacja indywidualna nie jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa, należy jej więc używać z wysoką ostrożnością - jednak przeprowadzona w powyższej sprawie analiza prawna może stanowić podstawę do oceny i bazę do pracy dla podatników w innych indywidualnych sprawach. Wnioskodawca w niniejszej sprawie przeanalizował nie tylko przepisy, ale i orzecznictwo. Jego rozważania skupiły się na określeniu, czy zakup biletu okresowego dla pracownika powinien być kwalifikowany jako nieodpłatne świadczenie pracodawcy - odpowiedź na to pytanie będzie skutkować decyzją, czy taki zakup stanowi przychód ze stosunku pracy. Taka ocena powinna zostać przeprowadzona w każdej sprawie indywidualnie i winna opierać się na badaniu, czy po stronie pracownika powstaje jakieś przysporzenie - czy nabywa korzyść majątkową oraz oszczędza wydatek. Jednym z podstawowych wyroków, na których oparł się wnioskodawca, był wyrok Trybunału konstytucyjnego w sprawie K 7/13. Wyrok ten wskazuje kryteria, na które powinno się zwracać uwagę przy takim badaniu. Może on stanowić drogowskaz dla innych podatników, w ocenie ich pytań.

Źródła - podstawy prawne:

• Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwana w artykule "ustawa o PIT".
• Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz. U. Nr 161, poz. 1106 z późn. zm.);
• Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13 (Dz. U. z 2014 r. poz. 947) zwany dalej „Wyrok Trybunału Konstytucyjnego K 7/13”;
• Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 czerwca 2020 roku w sprawie 0114-KDIP3-1.4011.206.2020.4.MK1 zwana w artykule „Interpretacją Indywidualną”.

Polecamy: PIT 2020. Komentarz