Jak rozliczyć w PIT sprzedaż polskiej nieruchomości odziedziczonej w 2010 r. przez osobę zamieszkałą w USA?

Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a–c ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów podlegających opodatkowaniu jest m.in. odpłatne zbycie:

- nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

- spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

- prawa wieczystego użytkowania gruntów,

 jeżeli nie następuje ono w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W przypadku nabycia w drodze spadku termin pięcioletni liczony jest od końca roku kalendarzowego, w którym otwarto spadek. Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, i z chwilą otwarcia spadku spadkobierca nabywa spadek.

Jak stanowi art. 19 ust. 1 ustawy o PIT, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

W przypadku gdy zbywana nieruchomość lub prawo majątkowe nabyte były w 2010 roku, zastosowanie mają następujące zasady opodatkowania.

Dochód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości podlega opodatkowaniu, zgodnie z art. 30e ustawy o PIT. Podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o PIT, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, dokonanych od zbywanych nieruchomości.

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany uzyskany dochód z tego tytułu wykazać w odrębnym zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o PIT.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a–c ustawy o PIT nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Osoby fizyczne, zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT, jeżeli nie mają na terytorium Polski miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Polski (ograniczony obowiązek podatkowy). Przepis ten stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska (art. 4a ustawy).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 polsko-amerykańskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania dochody ze sprzedaży nieruchomości mogą być opodatkowane przez to Umawiające się Państwo, w którym ta nieruchomość jest położona.

Oznacza to, że dochody ze sprzedaży nieruchomości położonej w Polsce podlegają opodatkowaniu w Polsce, na zasadach wskazanych powyżej.

Polecamy: Ile zapłacisz PIT przy sprzedaży domu, mieszkania lub działki?

Polecamy: Zwrot VAT za materiały budowlane - poradnik

Polecamy: Zwrot VAT za materiały budowlane - limity zwrotu

Możliwe zwolnienie podatkowe

Zobowiązanie podatkowe nie wystąpi, jeżeli podatnik spełnia warunki do zastosowania zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Zgodnie z tym przepisem wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. Cele mieszkaniowe określa art. 21 ust. 25 ustawy.

Do wydatków na własne cele mieszkaniowe zalicza się m.in. wydatki na: nabycie budynku mieszkalnego, nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego, a także na budowę, adaptację czy też remont własnego budynku mieszkalnego bądź lokalu mieszkalnego.

Za wydatki na własne cele mieszkaniowe uznaje się też wydatki na spłatę kredytu wraz z odsetkami, w tym także tzw. kredytu refinansowego i konsolidacyjnego, zaciągniętych na sfinansowanie własnych potrzeb mieszkaniowych.

Wydatki na własne cele mieszkaniowe mogą być ponoszone również w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej. Warunkiem jest jednak istnienie podstawy prawnej (wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska) do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, na którego terytorium podatnik ponosi wydatki na cele mieszkaniowe.

Oczywiście sprzedaż lokalu mieszkalnego nabytego w drodze spadku przez zstępnego (syna), zwolnionego od podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j.: Dz.U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768) nie skutkuje opodatkowaniem podatkiem od spadków i darowizn.

Źródło: Pismo DD2/0602/20/KOI/2011/BMI9-6297 Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Finansów z 18 maja 2011 r.