Co Nowy Rok 2020 przyniesie w VAT? Czyli kilka słów o pakiecie Quick Fixes

Czego dotyczy Rozporządzenie

Rozporządzenie wprowadza katalog dokumentów potwierdzających WDT, których zgromadzenie przez podatnika pozwala na skorzystanie z tzw. domniemania, że towar został wysłany od odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia. W konsekwencji, skorzystanie z tego domniemania umożliwia zastosowanie stawki 0% VAT dla WDT.

Polecamy: Jak przygotować się do zmian w 2020 r.
Polecamy: Instrukcje VAT
Polecamy: Biuletyn VAT

Katalog dokumentów

W myśl art. 45a ust. 3 Rozporządzenia, dokumentami potwierdzającymi wysyłkę lub transport towarów mogą być (dalej: Katalog Dokumentów):

1. dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów;
2. następujące dokumenty:
   1. polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
   2. dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego przeznaczenia;
   3. poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie członkowskim.

Co istotne, wskazane wyżej dokumenty muszą pochodzić od dwóch podmiotów, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy.

W sytuacji, gdy towary będą wysyłane przez sprzedawcę lub osobę trzecią działającą na jego rzecz, sprzedawca powinien posiadać co najmniej jeden ze wskazanych niżej zestawów dokumentów (art. 45a ust. 1 pkt a Rozporządzenia):

1. dwa niesprzeczne ze sobą dokumenty odnoszące się do wysyłki (Katalog Dokumentów – lit. a), wydane przez dwa podmioty spełniające Kryterium Niezależności,
2. jakiekolwiek pojedyncze dokumenty odnoszące się do wysyłki (Katalog Dokumentów – lit. a) oraz jakiekolwiek pojedyncze niesprzeczne z sobą dokumenty z wymienione w lit. b Katalogu Dokumentów, które zostały wydane przez dwa podmioty spełniające Kryterium Niezależności.

W przypadku, gdy transport towarów jest dokonywany przez nabywcę lub na jego rzecz, sprzedawca powinien również dysponować pisemnym oświadczeniem nabywcy (art. 45a ust. 1 pkt b Rozporządzenia) potwierdzającym, że towary zostały wysłane i odebrane. Oświadczenie powinno obligatoryjnie zawierać następujące elementy:

• data wystawienia,
• nazwa lub imię i nazwisko oraz adres nabywcy,
• ilość i rodzaj towarów,
• data i miejsce przybycia towarów,
• identyfikacja osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy,
• w przypadku dostawy środków transportu – dodatkowo numer identyfikacyjny środków transportu.

Zgodnie z Projektem not, państwa członkowskie nie powinny nakładać obostrzeń w zakresie formy oświadczenia, dopuszczając obok wersji papierowej również formę elektroniczną.  Zgodnie z Rozporządzeniem nabywca powinien dostarczyć sprzedawcy wskazane oświadczenie do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła dostawa. W Projekcie not podkreśla się, że termin ten nie ma służyć penalizacji działań sprzedawcy i pozbawić go możliwości zastosowania domniemania z Rozporządzenia po jego przekroczeniu. W związku z czym w sytuacji, gdy sprzedawca otrzyma oświadczenie od nabywcy po wyznaczonym terminie, nadal będzie uprawniony do przyjęcia domniemania wysyłki lub transportu towarów (pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków, o których mowa wyżej).

Należy jednak zwrócić uwagę, że Rozporządzenie obowiązuje bezpośrednio, a Noty wyjaśniające do niego po pierwsze nie są jeszcze ostateczne, a po drugie nie stanowią źródła prawa. Tym samym, nie sposób dzisiaj przewidzieć, jak do interpretacji przepisów Rozporządzenia podejdą polskie organy podatkowe. W przypadku braku możliwości zgromadzenia dokumentów wynikających z Rozporządzenia podatnicy powinni zatem rozważyć wystąpienie z wnioskiem o wydanie interpretacji podatkowej co do możliwości zastosowania stawki 0% VAT na podstawie gromadzonych przez nich dowodów, innych niż wymaganych Rozporządzeniem.

Elżbieta Lis – doradca podatkowy, partner w Andersen Tax & Legal