Kategorie

Limity podatkowe

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
W 2021 roku wzrosną roczne limity wpłat na Indywidualne Konta Emerytalne (IKE), Indywidualne Konta Zabezpieczenia Emerytalnego (IKZE) oraz Pracownicze Programy Emerytalne (PPE). W 2021 roku limity te będą wynosiły 15.777,- zł dla IKE, 6.272,40 zł dla IKZE (9.466,20 zł w przypadku przedsiębiorców) oraz 23.521,50 zł w przypadku PPE. Wyższe limity to efekt prognozy wyższego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na 2021 rok (5259 zł). Jakie odliczenia i korzyści podatkowe można mieć z tych wpłat?
Jednorazowych odpisów amortyzacyjnych (od niektórych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych) do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 50 000 euro mogą dokonywać podatnicy PIT i CIT posiadający status małego podatnika oraz podatnicy rozpoczynający prowadzenie działalności gospodarczej. Limit ten na 2021 rok, po przeliczeniu według średniego kursu euro z dnia 1 października br., wynosi 226 000 zł.
Z ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w 2021 roku będą mogli skorzystać podatnicy, których przychody w obecnym roku podatkowym nie przekroczą kwoty 1 128 825 zł (równowartość 250 tys. euro). Przy czym, prawo do kwartalnego rozliczenia ryczałtu będzie przysługiwało podatnikom, których przychody nie przekroczyły 112 882,50 zł (równowartość 25 tys. euro). Warto jednak mieć na uwadze, że ustawodawca planuje podwyższenie tych limitów od 1 stycznia 2021 r., o czym w artykule.
Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych (pełnej księgowości) występuje po przekroczeniu limitu przychodów w wysokości 2.000.000 euro. Dokonując przeliczenia, według średniego kursu euro z dnia 1 października 2020 r., limit ten wynosi 9.030.600 zł. Oznacza to, że jednostki, których przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy przekroczą ten limit, zobowiązane będą do prowadzenia ksiąg rachunkowych w 2021 r.
Usługi niematerialne zawsze były w sposób szczególny traktowane przez fiskusa. Najlepszym przykładem jest regulacja tzw. podatku u źródła, która w związku z nabyciem tego rodzaju świadczeń nakładała dodatkowe obowiązki, w tym nierzadko konieczność poboru podatku. Sam fakt wykonania tych usług był również często szczegółowo weryfikowany, a organy podatkowe nieraz wymagały przedkładania w tym celu dodatkowych dowodów.
Sądy administracyjne stale rozpatrują skargi podatników na interpretacje w zakresie kontrowersyjnego przepisu o limicie wydatków na usługi niematerialne. W jednym z ostatnich wyroków WSA w Warszawie przyznał rację podatnikowi, który odwołał się w przedmiocie zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków na zakup licencji, która nie była bezpośrednio uwzględniona w cenie realizowanej usługi.
9 kwietnia 2020 r. Minister Finansów wydał wreszcie (oczekiwane przez wszystkich podatników od ponad roku) objaśnienia podatkowe, dotyczące stosowania obowiązujących od 1 stycznia 2019 r. przepisów określających zasady zaliczania do kosztów podatkowych wydatków na firmowe samochody osobowe. Prezentujemy w całości treść tych ważnych objaśnień.
Podatnicy, na których podmiot powiązany refakturuje usługi niematerialne, nie zawsze zaliczą ten wydatek do kosztów podatkowych. Mimo że jego cena jest ciągle rynkowa. Nie ma znaczenia, że usługa została kupiona od podmiotu niezależnego, po cenie rynkowej – wyjaśniło biuro prasowe Ministerstwa Finansów w odpowiedzi na pytanie DGP.