Kategorie

Skonto

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
W transakcjach handlowych rozróżniamy różnego rodzaju obniżki cen. Wśród najczęściej stosowanych są skonta i rabaty. Należy jednak pamiętać, że ich udzielenie ma wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług (VAT), a tym samym także na wysokość podatku jaki zapłaci przedsiębiorca.
Przepisy ustawy o VAT nakładają na przedsiębiorców szereg powinności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Jeden z nich dotyczy obowiązku wystawiania faktur korygujących przez sprzedawcę w sytuacji kiedy po wystawieniu faktury pierwotnej dojdzie do udzielenia rabatu.
Jesteśmy dystrybutorem narzędzi elektrycznych. Naszym odbiorcom hurtowym udzielamy rocznych rabatów. Ich wartość jest ustalana dopiero około 3 miesięcy od zakończenia roku. Chodzi o to, aby wyeliminować pozorne sprzedaże. Jak w kontekście nowych przepisów podatkowych obowiązujących od 1 stycznia br. powinnam ująć taki rabat? Czy mam to zrobić w 2015 roku (sprawozdanie jeszcze nie jest sporządzone), czy już w 2016 roku?
Nabywamy towary od kontrahentów mających siedzibę na terenie Unii Europejskiej. Niektórzy z do­stawców udzielają nam skonta. Chociaż często korzystamy ze skonta, to nasi kontrahenci unijni nie korygują w późniejszym czasie swoich faktur o zrealizowane przez nas skonto. Pomimo braku faktur korygujących, my w deklaracjach VAT i informacjach podsumowujących umieszczamy kwoty stano­wiące podstawy opodatkowania w rzeczywistej wysokości (czyli w kwoty faktycznie zapłacone, po uwzględnieniu udzielonego nam skonta). Nasi kontrahenci to kwestionują, twierdząc że doprowadzi to do niezgodności w deklaracjach VAT-UE, gdyż oni ze swej strony wykazują wielkości nieskorygowane o skonto. Kto ma rację?
Zamierzamy na wystawianych przez siebie fakturach dla pewnej grupy klientów uwzględniać skonto w wysokości 2%, w przypadku zapłaty przez klienta za daną fakturę w terminie 14 dni od jej wy­stawienia. Na wystawionych na rzecz tych klientów fakturach widoczne będą: kwota netto, brutto oraz wartość podatku VAT już po uwzględnieniu skonta, z zaznaczeniem jego wysokości na fakturze. Traktujemy bowiem skonto jako rabat udzielany już w momencie sprzedaży i dlatego o jego wartość pomniejszamy należność z faktury. Czy postępujemy prawidłowo? Nadmieniamy, że będziemy kory­gować podstawę opodatkowania, przywracając ją do pierwotnej wysokości w razie, gdy klient nie skorzysta ze skonta.
Zgodnie z treścią art. 29a ust. 7 pkt 1 ustawy o VAT wyłączone z podstawy opodatkowania są kwoty stanowiące obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty. Jak w związku z tym należy obecnie dokumentować udzielenie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty? Czy nadal należy wystawiać fakturę korygującą?
W celu poprawienia naszej płynności finansowej, w rozliczeniach z klientami jako dodatkową zachętę do terminowego regulowania należności, stosujemy skonto na wystawianych fakturach, o które - zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami - pomniejszamy podstawę opodatkowania od razu w momencie wystawienia faktury. Jeśli klient nie skorzysta ze skonta, wystawiamy faktury korygujące na jego wartość. Klient, który nie decyduje się skorzystać ze skonta, po upływie terminu jego obowiązywania przelewa nam w „zwykłym" terminie płatności pełną kwotę należności. Czy w takim przypadku mamy obowiązek żądania od klientów przekazania nam potwierdzenia otrzymania przez nich tych faktur korygujących?
Stanowisko fiskusa w zakresie rozliczania skonta nie jest jednolite. Raz mówi, że podatek można odliczyć w okresie otrzymania korekty faktury, a innym razem, że w okresie, gdy dokonano płatności.
W coraz bogatszej praktyce gospodarczej rabaty to chętnie stosowane narzędzie intensyfikacji sprzedaży. Przybierają one najróżniejsze formy, od klasycznego rabatu pieniężnego, przez skonta, do rabatów towarowych, czy nawet tzw. rabatów pośrednich (udzielanych nie nabywcy, lecz kolejnemu podmiotowi w łańcuchu transakcyjnym).