| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > CIT > CIT > Amortyzacja > Metoda liniowa amortyzacji

Metoda liniowa amortyzacji

Metodę liniową amortyzacji określa art. 16i ustawy o CIT, zgodnie z którym podatnik dokonujący wyboru tej metody dokonuje odpisów od wartości początkowej środka trwałego przy zastosowaniu stawek oraz okresów amortyzacji określonych w tabeli stawek amortyzacji stanowiącej załącznik do ustawy. Zastosowanie tej metody amortyzacji powoduje konieczność posługiwania się przez podatnika stawkami amortyzacji określonymi w wykazie oraz zasadami wymienionymi w art. 16h ust. 1 ustawy o CIT.

Ustawodawca nie przewidział jednoznacznej regulacji w postaci możliwości powrotu do stawki podstawowej po okresowym obniżeniu stosowanej stawki.

Niemniej jednak mając na uwadze zasadę równości podatników wobec prawa oraz kierując się przeświadczeniem o racjonalności ustawodawcy, należy uznać, iż podatnik posiada prawo do podwyższenia stosowanej stawki amortyzacji po okresowym jej obniżeniu, o ile okres przewidywanego użytkowania środka trwałego ulegnie skróceniu w odniesieniu do wstępnie przewidywanego.

Skoro, bowiem, zgodnie z art. 16i ust. 3 ustawy o CIT, ustawa dopuszcza możliwość obniżenia podwyższonej stawki amortyzacji, w sytuacji ustania przesłanek przemawiających za jej podwyższeniem, to również analogiczne zasady należy stosować w przypadku podwyższenia stawek okresowo obniżonych.

W takiej sytuacji nie będzie przysługiwało podatnikowi prawo do skorygowania odpisów już dokonanych, a określony dla celów podatkowych okres użytkowania amortyzowanego środka będzie odpowiednio wydłużony w stosunku do standardowego.

Polecamy: Jak amortyzować najkorzystniej

Niemożliwym do przyjęcia wydaje się argument, iż ustawodawca nie przewidział możliwości zastosowania stawki amortyzacyjnej w wysokości określonej w wykazie stawek po jej okresowym obniżeniu, przez co nie dopuszczalną jest zmiana określonej na dzień rozpoczęcia, bądź obniżonej w terminie późniejszym, stawki amortyzacyjnej. Bezpośrednim bowiem skutkiem tak określonego stanowiska byłaby konieczność określania kosztu podatkowego z tytułu likwidacji nie w pełni umorzonego środka trwałego, z uwagi na jego fizyczne zniszczenia lub utratę cech użytkowych z nim wiązanych w wysokości różnicy pomiędzy sumą dokonanych odpisów a wartością ewidencyjną.

Argumentacja taka znajduje również potwierdzenie w treści wyroku NSA z 19 sierpnia 2004r. (sygn. akt: FSK 365/04), który uznał, że podatnik nie ma możliwości zmiany stawki amortyzacyjnej po rozpoczęciu amortyzacji, ale tylko wówczas, gdy bezpośrednim tego skutkiem jest zmiana stosowanej metody amortyzacji.

Na ten temat wypowiedział się też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 17 maja 2011 r. (sygn. akt.: I SA/Łd 401/11).

Zdaniem WSA w Łodzi żadne przepisy nie wyłączają możliwości zmiany obniżonych stawek amortyzacyjnych. Jedyne granice jakie ustalił ustawodawca dotyczą maksymalnej wysokości stawki oraz tego od jakiej chwili nowa stawka znajduje zastosowanie. Zmiana stawki amortyzacyjnej może w szczególności polegać na jej podwyższeniu, przy czym podwyższenie nie musi wcale oznaczać powrotu do pierwotnej wysokości przewidzianej w Wykazie stawek amortyzacyjnych. Zastosowanie stawki obniżonej (art. 16i ust. 5 ustawy o CIT), nie wyklucza również jej podwyższenia z zastosowaniem wskaźników, o których mowa w art. 16i ust. 2 ustawy o CIT.

To stanowisko aprobuje również Ministerstwo Finansów.

Więcej na ten temat: Można podwyższać obniżone stawki amortyzacyjne

reklama

Narzędzia księgowego

Partner merytoryczny

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Tomasz Okurowski

Specjalista od nowoczesnych technologii zarówno samochodowych jak domowych. Wyjątkowy znawca nawigacji samochodowych, systemów multimedialnych, car audio i aplikacji mobilnych.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »