| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Podatkowe konsekwencje przekształceń organizacyjnych spółek

Podatkowe konsekwencje przekształceń organizacyjnych spółek

Zmiany organizacyjne podmiotów gospodarczych są zjawiskiem częstym i powszechnym. Przekształcenie, likwidacja czy połączenie spółki wiąże się z mniej lub bardziej skomplikowanymi operacjami prawnymi. Te zaś na gruncie prawa podatkowego wywołują szereg skutków, które często wiążą się z koniecznością zapłaty podatku. Czasami takie, a nie inne skonstruowanie umowy dotyczącej przekształcenia spółki w inny podmiot może spowodować lub wyeliminować konieczność zapłaty podatku. Z najnowszego orzecznictwa wynika, że sądy administracyjne, coraz częściej dokonując wykładni prawa podatkowego, biorą pod uwagę szerokie prawnogospodarcze aspekty przekształceń. A także chętnie sięgają do prawa UE i orzecznictwa ETS, co odbywa się nierzadko z dużą korzyścią dla skarżących.

Po zmianie formy amortyzację trzeba kontynuować

SENTENCJA

Środki trwałe przyjęte do firmy jednoosobowej, a które znajdowały się uprzednio w ewidencji spółki cywilnej, należało przyjąć w wartościach początkowych, jakie figurowały w ewidencji spółki cywilnej, i kontynuować metodę amortyzacji w niej przyjętą.

Wyrok WSA w Białymstoku z 14 lutego 2008 r., niepublikowany

SYGN. AKT I SA/Bk 11/08

UZASADNIENIE

Organy podatkowe sprawdziły rzetelność deklarowanych przez małżonków podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 rok. Przyczyną zakwestionowania rozliczenia małżonków była działalność prowadzona przez męża, którą od lutego 2002 r. prowadził. Przedmiotem działalności była sprzedaż hurtowa oraz wynajem nieruchomości na własny rachunek. Od decyzji, w której organy podatkowe wykazały szereg naruszeń, podatnicy wnieśli odwołanie. Ale organ odwoławczy nie przyznał im racji. Wskazał, że zgodnie z przepisami art. 2 ust. 2 i 3 ustawy z 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz.U. nr 101, poz. 1178 z późn. zm.), przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz niemająca osobowości prawnej spółka prawa handlowego, która zawodowo, we własnym imieniu, podejmuje i wykonuje działalność gospodarczą. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.

W przypadku spółki cywilnej to poszczególni wspólnicy spółki, a nie sama spółka są przedsiębiorcami, prowadzącymi tylko działalność gospodarczą w formie organizacyjnej w postaci spółki cywilnej. Fakt prowadzenia działalności gospodarczej jako spółka cywilna nie pozbawia poszczególnych wspólników przymiotu przedsiębiorcy. Organ podkreślił, że do 30 grudnia 2000 r. (tj. dnia rozwiązania spółki cywilnej) małżonek był przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w formie organizacyjnej w postaci spółki cywilnej. Potem podatnik rozpoczął działalność gospodarczą samodzielnie, ale wykorzystując składniki majątku wykorzystywane wcześniej w prowadzonej działalności gospodarczej jako s.c.

Spór ostatecznie trafił do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, że skarga dotyczy zasadniczo dwóch kwestii. Po pierwsze, amortyzacji środków trwałych. Po drugie niezaewidencjonowanego przychodu z tytułu udostępnienia bezpłatnie do używania w lutym 2002 r. lokalu użytkowego. Za konieczne więc sąd przede wszystkim uznał ustalenie, czy podatnik miał obowiązek kontynuacji amortyzacji środków trwałych przejętych od spółki cywilnej i przyjęcia ich wartości początkowej w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji (wykazie) tejże spółki oraz uwzględnienia dotychczasowej wysokości odpisów amortyzacyjnych. Czy też raczej mógł dokonać amortyzacji tychże środków trwałych, określając ich wartość początkową w wartościach rynkowych (tj. niejako od początku, bez uwzględnienia dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych). I co do pierwszej kwestii spornej sąd przyznał rację fiskusowi.

W ocenie sądu środki trwałe przyjęte w 2002 roku do firmy jenoosobowej, a które były uprzednio w roku 2000 w ewidencji spółki cywilnej, należało przyjąć w wartościach początkowych, jakie figurowały w ewidencji tejże spółki cywilnej z uwzględnieniem ich dotychczasowego umorzenia oraz udziału skarżącego we własności każdego środka trwałego, i kontynuować metodę amortyzacji przyjętą w spółce.

Sąd zgodził się, że w przypadku spółki cywilnej to poszczególni wspólnicy spółki, a nie sama spółka są podmiotami w podatku dochodowym od osób fizycznych. Zmieniona forma prawna nie spowodowała więc zmiany podmiotu, czyli podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Podatnik, który najpierw amortyzował środki trwałe w ramach spółki cywilnej, później natomiast te same środki trwałe amortyzuje prowadząc działalność gospodarczą w innej formie prawnej (samodzielnie), nie może w świetle art. 22g ust. 13 pkt 1 i 2 ustawy o PIT wartości początkowej środków trwałych wykazać w wysokości wartości początkowej tych środków trwałych, jakie figurowały w wykazie zlikwidowanej spółki cywilnej. Powinien kontynuować amortyzację z uwzględnieniem dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych oraz udziału skarżącego we własności każdego z przedmiotowych środków trwałych.

Zdaniem sądu bez znaczenia jest to, że po rozwiązaniu spółki cywilnej, były wspólnik nie jest następcą prawnym tej spółki i nie wstępuje w jej prawa i obowiązki. Wstąpienie w prawa i obowiązki, zaistniałe w wyniku zmiany formy prowadzonej działalności gospodarczej, ma jedynie znaczenie przy zastosowaniu art. 22g ust. 12 ustawy o PIT. To znaczy w razie zmiany formy prawnej, a także połączenia albo podziału podmiotów dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów. Ponieważ jednak w drugiej spornej kwestii sąd stwierdził naruszenie prawa procesowego, decyzja została uchylona.

OPINIA

RAFAŁ GARBARZ

menedżer w Dziale Doradztwa Podatkowego Ernst & Young

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dotyczy kwestii ustalania wartości początkowej i sposobu amortyzacji środków trwałych będących w ewidencji przedsiębiorcy, które wcześniej ujęte były w wykazie spółki cywilnej, której wspólnikiem był ów przedsiębiorca. Zdaniem sądu przejęte środki trwałe, które uprzednio znajdowały się w ewidencji spółki, należy przyjąć w wartościach początkowych, jakie figurowały w ewidencji tejże spółki, z uwzględnieniem ich dotychczasowego umorzenia i udziału podatnika we własności każdego środka trwałego, oraz kontynuować metodę amortyzacji przyjętą w spółce. Wynika to w szczególności z brzmienia art. 22h ust. 3 ustawy o PIT. Wspomniana kwestia nie jest do końca jednoznaczna, aczkolwiek pewne argumenty przemawiają za takim kierunkiem interpretacji. W przypadku spółki cywilnej to poszczególni wspólnicy spółki, a nie sama spółka, są podmiotami w podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponieważ do dnia rozwiązania spółki wspólnik był podatnikiem uzyskującym dochody z działalności gospodarczej prowadzonej w ramach spółki, a następnie samodzielnie rozpoczął działalność gospodarczą (po przerwie krótszej niż trzy lata), dla celów podatku dochodowego pozostał tym samym podmiotem (podatnikiem). W rezultacie zastosowanie miały przepisy nakazujące kontynuację przyjętego sposobu amortyzacji.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Systim

Księgowość przez Internet – online

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »