| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Rachunkowość > Rachunkowość rolnicza > Klasyfikacja składników majątku rzeczowego - inwentarz żywy

Klasyfikacja składników majątku rzeczowego - inwentarz żywy

Każda jednostka gospodarcza, także gospodarstwo rolne, posiada rzeczowy majątek trwały i obrotowy. W gospodarstwach zajmujących się produkcją roślinną głównym składnikiem majątku trwałego są grunty rolne, a majątku obrotowego plony, będące wynikiem produkcji, np. zboża, warzywa. W jednostkach zajmujących się produkcją zwierzęcą środki trwałe to zwierzęta. Zwierzęta będą też elementem aktywów obrotowych.


Ewidencja księgowa zmiany klasyfikacji inwentarza żywego


1. Przeksięgowanie zwierząt w odchowie lub tuczu na środki trwałe

Wn konto 010 „Środki trwałe - Inwentarz żywy”

Ma konto 501 „Koszty produkcji zwierzęcej” lub 602 „Inwentarz żywy”

2. Przeksięgowanie inwentarza żywego stanowiącego środek trwały do aktywów obrotowych - zwierzęta w tuczu

a) przeniesienie wartości początkowej

Wn konto 602 „Inwentarz żywy”

Ma konto 010 „Środki trwałe - Inwentarz żywy”

b) przeniesienie wartości umorzenia

Wn konto 070 „Odpisy umorzeniowe inwentarza żywego”

Ma konto 602 „Inwentarz żywy”

3. Przekwalifikowanie zwierząt w odchowie do zwierząt w tuczu

Wn konto 602 „Inwentarz żywy”

Ma konto 501 „Koszty produkcji zwierzęcej”


Jak wykazać aktywa biologiczne w księgach rachunkowych


Księgowania przedstawiono na schemacie 1.


SCHEMAT 1.

Zwierzęta stanowiące element aktywów trwałych mogą pochodzić z różnych źródeł. Od źródła pochodzenia zależy sposób ich wyceny w momencie wprowadzenia na stan środków trwałych. I tak:

• zwierzęta nabyte należy wprowadzić na stan według ceny zakupu lub nabycia,

• zwierzęta pochodzące z własnej hodowli przyjmowane są do ewidencji po kosztach wytworzenia, z uwzględnieniem przyrostu wagi, a gdy brak tego kosztu - po cenach sprzedaży netto.

Analogicznie jak dla środków trwałych jednostka może prowadzić na dwa sposoby ewidencję inwentarza żywego spełniającego kryterium zaliczenia go do środków trwałych.


Metoda 1


Pierwsza metoda jest ogólnie przyjęta. Kwalifikacja zwierząt do środków trwałych lub obrotowych następuje według kryteriów ustawy o rachunkowości. Ewidencja ilościowo-wartościowa, dokonywanie rachunkowych odpisów amortyzacyjnych, prezentacja w bilansie zgodnie z treścią ekonomiczną w grupie aktywów trwałych (zwierzęta zakwalifikowane do środków trwałych) lub w grupie aktywów obrotowych jako zapasy (pozostałe zwierzęta).

Dla celów podatkowych środki trwałe w postaci inwentarza żywego nie podlegają amortyzacji. Z art. 31 ust. 2 ustawy o rachunkowości wynika, że odpisy amortyzacyjne (umorzeniowe) zmniejszają wartość początkową środków trwałych. Wyjątek stanowią tylko grunty niesłużące wydobyciu kopalin metodą odkrywkową. Inwentarz żywy nie jest wymieniony jako wyjątek, stąd wniosek, że dla celów bilansowych należy obligatoryjnie dokonywać amortyzacji tego środka trwałego. Przy ustalaniu okresu i stawki amortyzacji należy uwzględnić przewidywaną przy likwidacji cenę sprzedaży netto istotnej pozostałości środka trwałego. W przypadku inwentarza żywego ta pozostałość może być faktycznie istotna. Amortyzacji podlegać będzie wówczas tylko różnica między wartością początkową a wartością tej pozostałości.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Jarosław Szajkowski

Konsultant podatkowy w Instytucie Studiów Podatkowych Modzelewski i Wspólnicy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »