Zapłata rolnikowi na dowolny rachunek bankowy bez sankcji w podatkach dochodowych

• Zakup bydła od rolników
• Sankcje w podatkach dochodowych z tytuł zapłaty na rachunek nie widniejący w wykazie podatników VAT
• Zapłata za faktury wystawione przez rolników na dowolny rachunek bankowy

Potwierdził to Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w indywidualnej interpretacji podatkowej z 27 lutego 2020 r.

Zakup bydła od rolników

Z wnioskiem o wydanie interpretację podatkową wystąpiła Spółka (podatnik CIT) z branży mięsnej, która kupuje od rolników bydło. Dostawcami są hodowcy bydła, tj. m.in. rolnicy indywidualni (osoby fizyczne), którzy z reguły są czynnymi podatnikami VAT ale nie prowadzą pozarolniczej działalności gospodarczej.  Rolnicy sprzedający bydło wystawiają Spółce faktury VAT, które często opiewają na kwoty przekraczające wartość 15.000 zł brutto.  Spółka płaci należności z takich faktur na rachunek bankowy wskazany na fakturze. Jest to rachunek osobisty bankowy danego rolnika, który jest przez niego wykorzystywany w ramach gospodarstwa rolnego które prowadzi. Rolnik - osoba fizyczna prowadząca gospodarstwo rolne nie ma możliwości założenia w banku rachunku związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej ponieważ nie jest przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców.  Z tego powodu rachunek rolnika nie znajduje się w wykazie podatników VAT, o którym mowa w art. 96b ustawy o VAT.

Spółka zadała pytanie, czy w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2020 r. dokonując płatności za zakupione u rolników bydło na rachunek bankowy niewskazany w wykazie podatników VAT będzie mogła zaliczać poniesiony wydatek do podatkowych kosztów uzyskania przychodów bez ograniczeń (tzn. niezależnie od kwoty umieszczonej na fakturze, w szczególności gdy kwota ta przekroczy 15.000 zł brutto)?

Sankcje w podatkach dochodowych z tytuł zapłaty na rachunek nie widniejący w wykazie podatników VAT

Od 1 stycznia 2020 r., zgodnie z art. 15d ust. 1 ustawy o CIT (analogiczny jest art. 22p ustawy o PIT), podatnicy nie mają prawa zaliczać do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców:

1. została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego lub
2. została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o VAT - w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, potwierdzonych fakturą, dokonanych przez dostawcę towarów lub usługodawcę zarejestrowanego na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny, lub
3. pomimo zawarcia na fakturze wyrazów „mechanizm podzielonej płatności” zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT, została dokonana z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności określonego w art. 108a ust. 1a ustawy o VAT.

Wyżej wskazany przepis art. 15d ust. 1 ustawy o CIT (i analogicznie art. 22p ustawy o PIT - w przypadku podatników PIT) ma zastosowanie jeśli łącznie spełnione są poniższe warunki:

1. płatność dotyczy dostawy towarów lub świadczenia usług potwierdzonych fakturą, dokonanych przez dostawcę towarów lub usługodawcę zarejestrowanego na potrzeby podatku VAT jako podatnik VAT czynny;
2. płatność dokonana zostanie przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ustawy o VAT;
3. płatność dotyczy transakcji, o której mowa w art. 19 ustawy Prawo przedsiębiorców (czyli takich, których stroną transakcji jest inny przedsiębiorca oraz jednorazowa wartość transakcji bez względu na liczbę wynikających z niej płatności przekracza 15.000 zł lub równowartość tej kwoty)
4. podatnik nie zawiadomi w terminie 3 dni od dnia zlecenia przelewu naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla wystawcy faktury o dokonaniu zapłaty należności przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w Wykazie (obowiązujący od 1 stycznia 2020 r. art. 15d ust. 4 ustawy o CIT).

Zdaniem Spółki te warunki w przypadku płatności na rzecz rolników nie są spełnione, bowiem rolnicy nie są przedsiębiorcami w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców. Dlatego też, zdaniem Spółki, dokonywane przez nią płatności na rzecz rolników (podatników VAT), których rachunki bankowe nie są ujawnione w wykazie podatników VAT - nie powodują zastosowania sankcji (wyłączenia z kosztów), o których mowa w art. 15d ustawy o CIT.

Zapłata za faktury wystawione przez rolników na dowolny rachunek bankowy

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zgodził się ze Spółką i zwrócił uwagę na fakt, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy Prawo Przedsiębiorców, przepisów tej ustawy nie stosuje się do:

1. działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego,
2. wynajmowania przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków domowych i świadczenia w gospodarstwach rolnych innych usług związanych z pobytem turystów,
3. wyrobu wina przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku gospodarczego, o których mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina,
4. działalności rolników w zakresie sprzedaży, o której mowa w art. 20 ust. 1c ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,
5. działalności prowadzonej przez koła gospodyń wiejskich na podstawie ustawy z 9 listopada 2018 r. o kołach gospodyń wiejskich, które spełniają warunki, o których mowa w art. 24 ust. 1 tej ustawy.

A zgodnie z ww. art. 15d ust. 1 ustawy o CIT (i analogicznie art. 22p ustawy o PIT - w przypadku podatników PIT), jednym z warunków jego zastosowania jest fakt dokonania płatności dotyczącej transakcji określonej w art. 19 ustawy - Prawo przedsiębiorców, tj, których:

- drugą stroną jest inny przedsiębiorca, chodzi tu zatem o umowę zawieraną między przedsiębiorcami wykonującymi działalność gospodarczą,
- jednorazowa wartość, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15 000 zł.

W przypadku płatności na rzecz rolników ten warunek nie jest spełniony. Dlatego art. 15d ustawy o CIT (i analogicznie art. 22p ustawy o PIT - w przypadku podatników PIT), w tym sankcje wskazane w tych przepisach - nie mają zastosowania do dokonywania płatności na rzecz rolników, właśnie dlatego, że nie są oni przedsiębiorcami w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców.

Zatem dla przedsiębiorcy (podatnika CIT lub PIT) nie ma znaczenia na jaki rachunek bankowy płaci on swojemu kontrahentowi (dostawcy), który jest rolnikiem.

Źródło: indywidualna interpretacja podatkowa Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 lutego 2020 r. (sygn. 0111-KDIB2-1.4010.621.2019.1.AT).

Polecamy: PIT 2020. Komentarz

Polecamy: CIT 2020. Komentarz