| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Poradniki > Przychód z działalności gospodarczej w PIT

Przychód z działalności gospodarczej w PIT

Własna firma to coraz bardziej popularny pomysł na zarabianie pieniędzy. Jednak prowadzenie działalności gospodarczej może wiązać się z problemami w rozliczeniu z fiskusem. Zwłaszcza osoby fizyczne, które nie korzystają z profesjonalnego wsparcia, mogą mieć kłopot z zakwalifikowaniem określonych należności do poszczególnych kategorii podatkowych i prawidłowym ich rozliczeniem podatkowym. Przychód z działalności gospodarczej w podatku dochodowym od osób fizycznych to powód wielu sporów przedsiębiorców z fiskusem. O tym, do jakiego źródła przychodu zakwalifikować daną należność, czy można skorzystać ze zwolnienia albo jakie skutki dla działalności wywołuje dana transakcja, często ostatecznie rozstrzyga dopiero sąd administracyjny. Warto więc uczyć się na cudzych błędach i znać poglądy wojewódzkich sądów administracyjnych i Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczące przychodów z działalności gospodarczej.

Sprzedaż majątku jest opodatkowana

SENTENCJA

Opodatkowaniu podlega sprzedaż tych składników majątku podatnika, których posiadanie wiąże się z faktem wykonywania działalności gospodarczej, bez względu na to, czy przedmioty te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Uznając, że samochód stanowił składnik związany z działalnością gospodarczą, konsekwentnie należało przyjąć, że kwota uzyskana ze sprzedaży stanowi przychód podlegający opodatkowaniu u podmiotu prowadzącego daną działalność. I to bez względu na fakt, że środki uzyskane z prowadzonej działalności stanowią małżeńską wspólność majątkową.

Wyrok WSA we Wrocławiu z 23 lutego 2005 r., niepublikowany

SYGN. AKT I SA/Wr 1639/03

UZASADNIENIE

Spór w sprawie dotyczył skutków podatkowych zbycia samochodu. Podatnik w toku postępowania podatkowego oświadczył, że używał spornego pojazdu dla potrzeb działalności prowadzonej w zakresie transportu samochodowego. Ponieważ podatnik wielokrotnie wykorzystywał pojazd do prowadzonej działalności, organy podatkowe uznały, że nie można mówić o sporadycznym wykorzystywaniu składnika majątkowego dla potrzeb działalności. Dlatego przychód ze sprzedaży należało opodatkować jako przychód z działalności. Zwłaszcza, że w istocie działalność polegała na świadczeniu usług przy użyciu samochodów.

Sprawą ostatecznie zajął się sąd administracyjny. Jak zauważył sąd, przepis art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. e) ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. nr 144, poz. 930 z późn. zm.) odwołuje się do pojęcia przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, 2 i 5-9 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.). W ocenie sądu istotny z punktu widzenia rozpatrywanej sprawy jest zapis art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT. Zgodnie z jego treścią przychodem z działalności gospodarczej są również przychody ze sprzedaży całości lub części składników majątku związanego z wykonywaną działalnością, niebędących nieruchomościami lub prawami, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8. Jak wyjaśnił WSA, zgodnie z jego treścią opodatkowaniu podlega sprzedaż tych składników majątku podatnika, których posiadanie wiąże się z faktem wykonywania działalności gospodarczej, bez względu na to, czy przedmioty takie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Ocena istnienia takiego związku powinna być w każdej sprawie dokonywana indywidualnie, z uwzględnieniem charakteru prowadzonej działalności, przydatności owego składnika do prowadzonej działalności, częstotliwości jego wykorzystania, jak również zamiaru i celu, w jakim został on nabyty.

Sąd stwierdził, że dokonana przez organy podatkowe ocena istnienia powiązania pomiędzy składnikiem majątkowym a prowadzoną przez skarżącego działalnością gospodarczą znajduje oparcie w materiale dowodowym i nie wykracza poza zakres swobodnej oceny dowodów. Zdaniem sądu nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym zarzut skargi, że sporny samochód był wykorzystywany w działalności sporadycznie, i tu skarga odwołuje się do wskaźnika procentowego, nie odniesiono bowiem tych wskazań i twierdzeń do jakichkolwiek dowodów. Pojazd był wykorzystywany co najmniej 15 razy.

Wbrew wywodom skargi bez znaczenia pozostaje fakt, że sporny pojazd nie był wprowadzony do ewidencji środków trwałych, istotne jest bowiem to, iż był wykorzystywany w prowadzonej działalności. Nie można też stawiać zarzutu, że organy podatkowe wobec posiadanych dokumentów i złożonych oświadczeń nie prowadziły dalej idącego postępowania mającego na celu ustalenie, czy skarżący wynajmował inne pojazdy do prowadzonej działalności.

Podobnie sąd ocenił zarzut naruszenia przepisów kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Prawo podatkowe cechuje się bowiem autonomią, która uniemożliwia proste przenoszenie instytucji regulujących inne stosunki prawne na grunt podatkowy. Organy uznały, że samochód stanowił składnik związany z działalnością gospodarczą. Dlatego konsekwentnie należało uznać, że kwota uzyskana z jego sprzedaży stanowi przychód podlegający opodatkowaniu u podmiotu prowadzącego daną działalność. I to bez względu na fakt, że środki uzyskane z prowadzonej działalności stanowią małżeńską wspólność majątkową, podobnie z resztą jak przychody ze stosunku pracy itd.

OPINIA

MIROSŁAW SIWIŃSKI

doradca podatkowy, główny specjalista z Kancelarii Prawnej Witold Modzelewski

W wyroku WSA we Wrocławiu wskazał na zasadę, iż do źródła: pozarolnicza działalność gospodarcza zaliczyć należy przychód ze sprzedaży wszelkich składników majątku, a nie tylko tych wprowadzonych do ewidencji środków trwałych danego przedsiębiorcy. Nie ma znaczenia, jak podkreślił sąd, że środki uzyskane z takiej sprzedaży wejdą w skład majątkowej wspólności małżeńskiej. Ustalenie, czy dany składnik był wykorzystywany w tej działalności, powinno każdorazowo nastąpić poprzez zbadanie stanu sprawy, tj. faktycznego wykorzystywania danego środka. Wyrok ten stanowi potwierdzenie wypracowanej wcześniej, jeszcze przez jednoinstancyjny NSA, linii orzeczniczej, choć jest nadal aktualny. Stanowisko sądu jest przy tym raczej niekontrowersyjne i może być zarówno korzystne, jak i niekorzystne dla podatników - w zależności od tego, jaki składnik majątku jest zbywany i jaka formę opodatkowania wybrał dany podatnik.

reklama

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Jednolity Plik Kontolny

Eksperci portalu infor.pl

Beata Mosór

Zastępca Dyrektora ds. Marketingu i PR w NetArt

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »