Odmowa wydania interpretacji indywidualnej

• Odmowa wydania interpretacji indywidualnej
• Symbole klasyfikacji statystycznych mają znaczenie prawno-podatkowe
• Klasyfikacje statystyczne są elementem normy prawnej

Odmowa wydania interpretacji indywidualnej

Obserwujemy obecnie, że Krajowa Informacja Skarbowa odmawia podatnikom wydania interpretacji indywidualnej w ich sprawach. Jednym z takich sporów – gdzie jako podstawę odmowy wskazano brak podania przez wnioskodawcę PKWiU świadczonej usługi – zajął się Naczelny Sąd Administracyjny w niedawnym wyroku.

Sprawa dotyczyła Miasta, które pytało o implikacje podatkowe planowanej inwestycji (w zakresie odnawialnych źródeł energii). Odpowiadając na wezwanie organu, Miasto wytłumaczyło, że przyporządkowanie usług termomodernizacji/elektromodernizacji, świadczonych z jego strony na rzecz mieszkańców, do właściwej pozycji Polskiej Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) należy do powinności organu wydającego interpretację indywidualną. Dlatego nie wskazywało konkretnej pozycji tej klasyfikacji, dostrzegając przy tym, że nazwa usługi, najbardziej adekwatna do przedmiotu czynności realizowanych przez miasto, terminologicznie nie odpowiada ściśle treści poszczególnych pozycji. Organ interpretacyjny stanął na stanowisku, że wniosek Miasta zawiera istotny brak formalny polegający na nieokreśleniu pozycji PKWiU właściwej dla usług świadczonych przez miasto na rzecz mieszkańców w ramach realizacji opisanego projektu i wydał postanowienie w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Rozpoznając skargę wniesioną przez Miasto, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał, że wyraźnie opisało ono na czym konkretnie polegają jego czynności w relacji z mieszkańcami oraz z wykonawcami (w tym kontekście faktycznym Miasto nawiązywało do zakupu urządzeń i usług w postaci robót związanych z wykonywaniem pozostałych instalacji elektrycznych oraz instalacji cieplnych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych). Wobec tego strona skarżąca opisała istotę realizowanego przedsięwzięcia, a więc jakie czynności ma na uwadze, o jakim zakresie, na czyją rzecz wykonywane, w jaki sposób, na jakich zasadach. Zdaniem WSA, wbrew wywodom organu, Miasto dopełniło wymogu z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej polegającego na wyczerpującym przedstawieniu zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zbędne było więc, w realiach analizowanej sprawy, pytanie o pozycję PKWiU właściwą dla opisanych czynności.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. NSA zaś zgodził się z oceną Miasta i WSA oraz nakazał KIS wydanie interpretacji.  Sąd zaznaczył, że wskazane w przepisach podatkowych klasyfikacje statystyczne są elementem normy prawnej określającej sposób opodatkowania i z tego tytułu podlegają także procesowi wykładni dokonywanej przez organ interpretacyjny w kontekście stanu faktycznego czy zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku o wydanie interpretacji. NSA uznał, że z wniosku o wydanie interpretacji wynikał dokładny opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. W sytuacji, gdy na sposób opodatkowania wpływ ma symbol PKWiU nie można przyjąć, że stanowi on jedynie element stanu faktycznego wniosku o interpretację, z pominięciem jego normatywnego charakteru. Uznanie, że wyłączną kompetencję w określaniu prawidłowej klasyfikacji statystycznej dla świadczonych przez siebie usług czy towarów ma podatnik, musiałoby skutkować pozbawieniem organu podatkowego możliwości ingerencji w takie stanowisko. Tymczasem niesporne jest, że w trakcie postępowania wymiarowego organ podatkowy weryfikuje również stanowisko podatnika w tym zakresie (por. wyrok NSA z 26 kwietnia 2018 r. sygn. akt I FSK 938/16 dostępny w internetowej bazie orzeczeń na stronie http://www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej: „CBOSA”).

Symbole klasyfikacji statystycznych mają znaczenie prawno-podatkowe

NSA stanął na stanowisku, że włączenie do ustawy podatkowej identyfikacji towarów i usług na podstawie przepisów o statystyce publicznej sprawia, że symbole klasyfikacji statystycznych mają znaczenie prawno-podatkowe skoro z woli ustawodawcy ich uwzględnienie jest niezbędne do określenia przedmiotu i stawki opodatkowania (por. wyroki NSA z 29 listopada 2017 r., sygn. akt I FSK 179/16, z 27 lutego 2019 r., sygn. akt I GSK 10/17, dostępne w CBOSA).

Przepisy ustawy o VAT nie zawierają zapisów, z których wynikałoby związanie organów podatkowych informacjami klasyfikacyjnymi wydawanymi przez GUS. Jakkolwiek interpretacja standardowych klasyfikacji należy do zadań Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego oraz urzędów statystycznych, to tego rodzaju interpretacje nie stanowią źródła obowiązku czy uprawnienia. Są tylko traktowane za dowód w postępowaniu podatkowym, podlegający na zasadach ogólnych ocenie organu podatkowego. Opinie statystyczne nie wiążą organów podatkowych i nie zwalniają ich z obowiązku dokonania własnych ustaleń. Stanowisko takie wyrażane jest stosunkowo jednolicie w orzecznictwie. W efekcie nie ma podstaw prawnych, by także klasyfikacja statystyczna, przez którą identyfikowany jest obowiązek podatkowy wyłączona była z przedmiotu interpretacji wydawanej na podstawie art. 14b Ordynacji podatkowej.

Klasyfikacje statystyczne są elementem normy prawnej

Sąd podkreślił, że włączenie do ustawy podatkowej identyfikacji towarów i usług na podstawie przepisów o statystyce publicznej skutkuje tym, że symbole klasyfikacji statystycznych mają znaczenie prawno-podatkowe, skoro ustawodawca nakazał ich uwzględnienie przy określeniu przedmiotu i stawki opodatkowania. Wskazane w przepisach podatkowych klasyfikacje statystyczne są elementem normy prawnej określającej sposób opodatkowania i w procesie stosowania prawa przez organy podatkowe podlegają także procesowi wykładni dokonywanej przez te organy, inaczej bowiem, zdaniem NSA, gdyby symbol PKWiU był uznawany za element stanu faktycznego, to organ interpretacyjny, tym symbolem byłby związany, co w zasadzie przekreślałoby w niektórych przypadkach, gdzie tak jak w niniejszej sprawie od odpowiedniego grupowania zależy stawka podatku VAT, sens interpretacji, bowiem organ nie mogąc zmienić klasyfikacji statystycznej produktu, musiałby podzielić stanowisko wnioskodawcy, w tej kwestii, a co za tym idzie w kwestii stawki podatku.

Orzeczenie z  2020-12-08 sygn. I FSK 848/19

Joanna Rudzka, Doradca Podatkowy