Magazyn konsygnacyjny - brak potrzeby rejestracji podatnika w państwie siedziby odbiorcy towaru

Magazyn konsygnacyjny nie został unormowany dotychczas w przepisach wspólnotowych (zwłaszcza w Dyrektywie VAT ani poprzedzającej ją VI Dyrektywie). W konsekwencji, podatnik planujący dostarczać towary poprzez magazyn konsygnacyjny zlokalizowany w innym niż Polska państwie członkowskim UE, powinien upewnić się, że instytucja ta została w owym państwie uregulowana.

Ułatwienie polega na tym, że przemieszczenie towarów do magazynu konsygnacyjnego oraz ich późniejsza dostawa (pobranie) na rzecz podatnika prowadzącego ów magazyn stanowi jedną czynność, która:

1) dla dostawcy kwalifikowana jest jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (WDT),

2) dla nabywcy kwalifikowana jest jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT).

Oznacza to, że dostawca, jak i nabywca rozliczają zrealizowaną między nimi dostawę towarów wyłącznie we własnych państwach. Natomiast w sytuacji gdy brak jest przepisów regulujących instytucję magazynu konsygnacyjnego albo niespełnione są warunki do jej zastosowania, dostawca zasadniczo obowiązany jest zarejestrować się dla celów VAT w państwie, do którego przemieścił swoje towary w celu ich późniejszej dostawy (w owym państwie).

Przepisy polskiej ustawy o VAT

Istotą i celem, jakiemu ma służyć instytucja magazynu konsygnacyjnego jest ułatwienie rozliczania dostaw towarów realizowanych pomiędzy podatnikami z różnych państw członkowskich.

Ułatwienie polega na tym, że przemieszczenie towarów do magazynu konsygnacyjnego oraz ich późniejsza dostawa (pobranie) na rzecz podatnika prowadzącego ów magazyn stanowi jedną czynność a obowiązek podatkowy powstaje w momencie pobrania towaru z miejsca odpowiadającego magazynowi konsygnacyjnemu w państwie dokonania dostawy.

Przepis art. 20a ust. 1 ustawy o VAT pozwala na przesunięcie rozpoznania momentu powstania obowiązku podatkowego w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów z momentu określonego w art. 20 ust. 1 ustawy o VAT, tj. chwili wystawienia faktury nie później jednak niż 15 dnia miesiąca następującego po dokonaniu dostawy, na późniejszy moment, czyli związany bezpośrednio z pobraniem towaru z miejsca odpowiadającego magazynowi konsygnacyjnemu w państwie dokonania dostawy.

Warunkiem zastosowania powyższego przepisu jest to aby podatnik podatku od wartości dodanej mógł wykazać dokonane przemieszczenie m.in. poprzez dokumenty transportowe, podpisane umowy. Przesłanką umożliwiającą skorzystanie z odroczenia jest dokonanie przemieszczenia towarów przez podatnik, który nie jest zarejestrowany jako podatnik podatku od wartości dodanej w państwie członkowskim zakończenia transportu lub wysyłki. Przy spełnieniu powyższych warunków do momentu pobrania przez kontrahenta towaru, pozostaje on w dyspozycji polskiego dostawcy, dopiero z chwilą pobrania towaru z magazynu kontrahent nabywa prawo do dysponowania towarem jak właściciel, czyli ma miejsce dostawa.

Joanna Litwińska, konsultant podatkowy w ECDDP Sp. z o.o.

NOWOŚĆ na Infor.pl: Prenumerata elektroniczna Dziennika Gazety Prawnej KUP TERAZ!

Polecamy: Biuletyn VAT