Dziś praktycznie każde przedsiębiorstwo musi podjąć decyzję odnośnie miejsca, w którym będzie przechowywało dane firmowe, czy choćby stronę internetową. Wybierać może pomiędzy własnym serwerem w siedzibie firmy, serwerem dedykowanym dzierżawionym w zewnętrznej serwerowni oraz hostingiem współdzielonym. Teoretycznie pierwsze rozwiązanie jest najbezpieczniejsze, ale w praktyce, niewielu firmom można je polecić.
Sprawna komunikacja to nie tylko doskonałe narzędzie zarządzania, ale przede wszystkim możliwość rozwoju i poprawy funkcjonowania firmy, to proces, który nie funkcjonuje efektywnie bez zbudowanej kultury zaufania w firmie Nikt nie ma wątpliwości, że powinniśmy obserwować i reagować na to, co dzieje się na rynku, ale musimy równie uważnie przyglądać się temu, co dzieje się w firmie. Jeśli nie poznamy kondycji, motywacji
i słabych punktów zespołu ludzi, którymi kierujemy, szybko stworzymy mur, który odetnie pracownika od szefa, a szefa od podwładnych. Zdolność komunikowania zniknie, jest szansa, że w perspektywie długofalowej zniknie także firma.
Prowadzenie rozliczeń w sposób bezgotówkowy jest nie tylko wolnym wyborem prowadzących działalność gospodarczą, lecz w niektórych przypadkach również obowiązkiem regulowanym przepisami prawa, m.in. ustawą o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, ustawą o swobodzie działalności gospodarczej, Ordynacją podatkową, ustawą o VAT, Prawem dewizowym oraz ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych.
Obowiązujące od 1 stycznia 2015 r. regulacje CFC (art. 30f ustawy o PIT oraz art. 24a ustawy o CIT) mogą wbrew intencji ustawodawcy objąć znacznie mniejszy krąg podmiotów niż wynikałoby to z samego brzmienia ww. przepisów. Założeniem ustawodawcy było m.in. opodatkowanie 19% podatkiem dochodowym dochodów kontrolowanych przez polskiego podatnika spółek zagranicznych, położonych w państwach, w których poziom opodatkowania podatkiem dochodowym jest niższy niż 14,25%, przy założeniu, że ponad 50% przychodów tych spółek ma pasywny charakter. W oczywisty sposób regulacja ta wymierzona jest przede wszystkim w spółki cypryjskie, szeroko wykorzystywane do optymalizacji opodatkowania zysków z papierów wartościowych sensu largo. Niejako "przy okazji" ww. regulacje znajdą zastosowanie do spółek z innych państw UE (np. Irlandia, Bułgaria), które wbrew postanowieniom prawa wspólnotowego będą podlegać dyskryminacji podatkowej.
Czy ktoś, kto wchodzi w tajne porozumienia z innymi państwami, aby uchylić się od płacenia podatku w swoim kraju, gdzie uzyskał dochody, postępuje w sposób naganny i - mówiąc kolokwialnie - okrada (oczywiście nie w sensie prawnym) swoje państwo i pośrednio tych wszystkich, którzy nie wchodzą w to porozumienie? Takie pytanie stawia (i na nie odpowiada) profesor Witold Modzelewski z Instytutu Studiów Podatkowych.
