Kategorie

Amortyzacja podatkowa

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Inwestycje w obcych środkach trwałych sprawiają kłopoty przedsiębiorcom. Głównym problemem jest możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej części nakładów w przypadku wcześniejszego zakończenia np. umowy najmu lub dzierżawy. Wiele tego typu problemów można uniknąć dokonując jednorazowej amortyzacji inwestycji w obcych środkach trwałych.
Jak amortyzować samochód, jako środek trwały w księdze przychodów i rozchodów?
Na początku 2010 r. skorzystałem z jednorazowej amortyzacji. W czerwcu 2010 r. zmodernizowałem tak rozliczony środek trwały. Czy wydatki modernizacyjne także mogę rozliczyć metodą jednorazowej amortyzacji?
Sprzedając nieruchomość wykorzystywaną w działalności gospodarczej możemy zaliczyć do kosztów tą część wartości nieruchomości, która nie została zamortyzowana.
Rozpocząłem niedawno prowadzenie działalności gospodarczej. Na jej uruchomienie otrzymałem środki z Powiatowego Urzędu Pracy. W ramach tej działalności zamierzam kupić zestaw komputerowy o wartości: netto 3250 zł (brutto 3965 zł). Ponieważ jestem czynnym podatnikiem VAT i zestaw ten będzie służył sprzedaży opodatkowanej - odliczę VAT naliczony. W wyniku tego wartość początkowa tego zestawu komputerowego będzie wynosić 3250 zł. Podatek dochodowy od osób fizycznych opłacam wg zasad ogólnych i prowadzę podatkową księgę przychodów i rozchodów. Czy mogę zaliczyć taki zestaw komputerowy do wyposażenia i jednorazowo wrzucić w koszty?
Przepisy przewidują tylko jeden przypadek ustalenia wartości początkowej środka trwałego w oparciu o opinię biegłego - wtedy gdy nie można ustalić kosztu jego wytworzenia.
Czy możliwe jest zastosowanie jednorazowego odpisu amortyzacyjnego dla jachtu? Czy w przypadku kupna używanego jachtu można wybrać amortyzacji według indywidualnych stawek amortyzacji?
Amortyzacja jednorazowa jest dużą korzyścią dla przedsiębiorców. Co prawda nie mogą z niej skorzystać wszyscy podatnicy. Prawo to mają podatnicy, którzy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej w roku dokonania odpisu amortyzacyjnego oraz tzw. „mali podatnicy”.
Przepis art. 16 ust. 1 pkt 63) lit. c) ustawy o CIT stanowi, że kosztem uzyskania przychodów nie są odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oddanych do nieodpłatnego używania - za miesiące, w których składniki te były oddane do nieodpłatnego używania.
Spółka jawna kupiła 1 marca 2009 r. zestaw komputerowy za cenę 4 000 zł netto. Zestaw zamierzała wykorzystywać w prowadzonej działalności gospodarczej do końca 2009 r. i dlatego spółka nie wprowadziła komputera do ewidencji środków trwałych, a cenę jego zakupu zaliczyła bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów. W trakcie roku zmieniła plany i postanowiła wykorzystywać zestaw komputerowy ponad rok. Czy spółka może zaliczyć komputer do środków trwałych, amortyzować i zaliczać odpisy amortyzacyjne do kosztów uzyskania przychodów?
W prawie podatkowym istnieje problem braku modyfikacji wartości początkowej środka trwałego. Podatnik ma ograniczone możliwości dostosowywania wartości początkowej środka trwałego do jego bieżącej wartości. Prawo podatkowe nie posługuje się bowiem pojęciem „częściowa strata z tytułu zniszczenia środka trwałego”. Przekonała się o tym spółka, która chciała wartość początkową częściowo zniszczonego środka trwałego obniżyć o koszty zniszczeń spowodowanych przez pożar.
Artykuł 23 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o PIT nie pozwala na bezpośrednie zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez podatnika na ulepszenie środków trwałych. Jeżeli wydatki te powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych, to zaliczenie do kosztów będzie możliwe poprzez te odpisy.
W prowadzeniu działalności gospodarczej wielu przedsiębiorców decyduje się na zakup budynków biurowych, produkcyjnych czy magazynowych. W wyniku takiej transakcji pojawia się problem amortyzacji i kosztów uzyskania przychodów.
Można indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika.
Mali podatnicy oraz przedsiębiorcy nie będący małymi podatnikami (ale tylko w pierwszym roku swojej działalności) mogą skorzystać z bardzo korzystnej podatkowo metody rozliczania zakupu środków trwałych.
Począwszy od roku podatkowego, w którym określona metodą degresywną roczna kwota amortyzacji miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej przy zastosowaniu metody liniowej (bez stosowania współczynników zwiększających), należy dokonywać dalszych odpisów amortyzacyjnych metodą liniową.
Przed rozpoczęciem amortyzowania składnika majątku należy podjąć decyzję dotyczącą metody, według jakiej będzie on amortyzowany. Przyjęty na początku sposób amortyzacji stosuje się aż do jej zakończenia.
Amortyzacji podlegają obok środków trwałych również składniki majątku, wymienione w punktach będące w rozumieniu ustawy o pdof wartościami niematerialnymi i prawnymi. Wiąże się to ze zróżnicowanymi zasadami amortyzacji.
Przed rozpoczęciem amortyzowania składnika majątku należy podjąć decyzję dotyczącą metody, według jakiej będzie on amortyzowany. Przyjęty na początku sposób amortyzacji stosuje się aż do jej zakończenia.
Wartość składników majątku będących środkami trwałymi może ulec zmianie. Może ona nastąpić w drodze ulepszenia lub odłączenie części składowej lub peryferyjnej.
Wartość początkowa składników majątku zależy od rodzaju ich nabycia, na skutek którego powstaje prawo własności. Dopuszczalne jest uproszczone ustalanie wartości początkowej.
W przypadku inwestycji, współwłasności i zmian podmiotowych rodzaj dokonanej czynności prawnej wpływa na ustalenie wartości początkowej składników majątku.
Wybrane składniki majątku mogą stanowić środki trwałe podlegające amortyzacji. Część z nich nie podlega amortyzacji.
Każdy podatnik prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów, który w prowadzonej działalności wykorzystuje podlegające amortyzacji składniki majątku, jest obowiązany do prowadzenia ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
Jeżeli wartość początkowa składników majątku nie jest wyższa niż 3500 PLN, wówczas podatnicy mogą nie dokonywać od nich odpisów amortyzacyjnych.
Podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 klasyfikacji środków trwałych, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.
Jestem osobą fizyczną i prowadzę samodzielną działalność gospodarczą, którą zamierzam rozszerzyć o punkt usług ksero, drukowania, wykonywania nadruków. W tym celu planuję wynająć większy lokal w odpowiednim punkcie w miejscowości, gdzie prowadzę działalność. Ten, o którym myślę wymaga jednak podjęcia znacznych prac przystosowawczych. Obejmą one między innymi wyburzenie ścian i postawienie nowych w innym rozkładzie, wymianę instalacji elektrycznej i wodno - kanalizacyjnej, wymianę okien, ułożenie podłóg, wykonanie instalacji alarmowej. Jak rozliczyć podatkowo koszty podjętych prac?
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzi działalność gospodarczą, między innymi w budynkach stanowiących jej własność. W związku z rozszerzeniem zakresu działalności spółka zamierza przebudować pomieszczenia służące magazynowaniu towarów i dostosować je do potrzeb biura i sali konferencyjnej. Planowane prace mają obejmować między innymi postawienie ścian zgodnie z potrzebami spółki, wstawienie dodatkowych drzwi, wymianę instalacji elektrycznej, położenie posadzek, wykonanie hydrauliki, malowanie. Spółka szacuje, że koszt prac wyniesie około 15 000 zł. Czy poniesione wydatki spółka powinna potraktować jako remont, czy jako ulepszenie? Jak rozliczyć podatkowo poniesione koszty?
Podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, oraz mali podatnicy, mogą jednorazowo zamortyzować środki trwałe zaliczane do grupy 3-8 klasyfikacji środków trwałych (z wyłączeniem samochodów osobowych), w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych. W latach 2009-2010 wyjątkowo zwiększono limit do równowartości 100 tys. euro rocznie.
Ta metoda amortyzacji polega na możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie środków trwałych wymienionych w ustawach o podatkach dochodowych poprzez dokonanie ich jednorazowego odpisu amortyzacyjnego. Odpisu dokonuje się od wartości początkowej tych środków trwałych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów (w latach 2009 – 2010 uprawnieni podatnicy mogli wykorzystać podwyższony limit odpisów amortyzacyjnych wynoszący równowartość 100 000 euro).
Podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku dochodowego od osób prawnych mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych od nabytych lub wytworzonych we własnym zakresie środków trwałych.
Amortyzacja oznacza koszt zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Przedsiębiorstwo nabywa środki trwałe z założeniem, iż będą użytkowane w dłuższym okresie.
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzi działalność handlową, w ramach której handluje kwiatami, sadzonkami krzewów i drzew ozdobnych. Dla potrzeb prowadzonej działalności spółka kupuje wielorazowego użytku opakowania, palety, skrzynie. W większości zakupione składniki nie przedstawiają wartości większej niż 3 500 zł. Czy spółka powinna wpisać je do ewidencji środków trwałych i poddać amortyzacji.
Odpisów amortyzacyjnych można dokonywać wyłącznie od tych środków trwałych (w tym także i samochodów), które zostały ujęte w ewidencji środków trwałych danego przedsiębiorcy – podatnika.
Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych mają tu wybór rozwiązań podatkowych. Mogą zaliczyć te środki trwałe jednorazowo do kosztów (np. jednorazowy odpis amortyzacyjny) albo stosować amortyzację liniową lub degresywną. Nowi i mali podatnicy mogą skorzystać z jednorazowej amortyzacji nawet w przypadku środków trwałych o wartości początkowej ponad 3500 zł.
Nowi przedsiębiorcy oraz mali podatnicy PIT i CIT mogą szybko zaliczyć do kosztów środki trwałe oprócz samochodów osobowych. Limit jednorazowych odpisów wynosi od 2011 roku 50.000 euro (197.000 zł). A jeszcze w 2010 roku wynosił 100.000 euro (422.000 zł). W 2012 r. limit wzrósł do 222.000 zł, a w 2013 spadł do 205.000 zł (cały czas 50 tys. euro).
Różnice między prawem bilansowym i podatkowym dotyczą w szczególności: wartości początkowej majątku podlegającego amortyzacji, momentu rozpoczęcia amortyzacji, metody amortyzacji, zakresu składników majątku podlegających amortyzacji.
Swoboda wyboru metod amortyzacji oraz stawek amortyzacyjnych, dopuszczalna przez prawo bilansowe, w praktyce ograniczona jest przez system podatkowy. Przepisy podatkowe wyznaczają obligatoryjne metody amortyzacji oraz narzucają wysokość stawek amortyzacyjnych, ograniczając tym samym okres i intensywność amortyzowania obiektów majątku trwałego.