Kategorie

Dochody zagraniczne, Rezydencja podatkowa

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Dochody z pracy za granicą a podatek. Miejsce zamieszkania osoby fizycznej wpływa na ustalenie czy podlega ona nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Trzeba podkreślić, że jeśli podatnik będzie miał stałe miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce.
W rezultacie obowiązywania międzynarodowych regulacji Konwencji MLI (ang. Multilateral Instrument to Modify Bilateral Tax Treaties) z początkiem 2019 r. Polacy, którzy mają w rodzinę kraju, ale pracują i zarabiają wyłącznie za granicą, będą musieli rozliczać się także z rodzimym fiskusem. Nowe regulacje będą dotyczyły na początku jedynie osób pracujących w Austrii oraz Słowenii, ale z czasem lista zobowiązanych podmiotów wydłuży się.
Ministerstwo Finansów planuje sukcesywne ujednolicać przepisy dotyczące unikania podwójnego opodatkowania poprzez wprowadzenie metody zaliczenia proporcjonalnego w stosunku do każdego rodzaju dochodu, w każdej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania, w której dotychczas stosowano metodę wyłączenia z progresją. Dotyczyć to będzie m.in. umowy z Wielką Brytanią.
Obowiązek podatkowy wynikający z tytułu umowy zlecenia z obywatelem innego państwa nieposiadającym certyfikatu rezydencji zależy od długości pobytu zleceniobiorcy na terytorium Polski. Różna jest zarówno zasada opodatkowania jak i obowiązki informacyjne zleceniodawcy.
Wynagrodzenia wypłacane przez spółkę polskiego prawa prokurentowi rezydentowi podatkowemu w Hiszpanii będą podlegały opodatkowaniu tylko w Hiszpanii. Spółka powinna jednak sporządzić i przekazać prokurentowi, jak i urzędowi skarbowemu, informację PIT-8C.
Wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia osoby fizycznej zamieszkałej w Szwecji i będącej tam rezydentem podatkowym z reguły nie podlega opodatkowaniu w Polsce. Pracodawca nadal zobowiązany jest jednak do sporządzenia i przekazania podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu imiennej informacji sporządzonej według ustalonego wzoru IFT-1/IFT-1R.
Zastosowanie metody proporcjonalnego odliczenia w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania z Holandią powoduje, iż nie następuje podwójne opodatkowanie holenderskiej renty. W celu opodatkowania w Polsce renty holenderskiej podatnik ma prawo odliczyć od polskiego podatku, kwotę podatku zapłaconego w Holandii, w wysokości, która proporcjonalnie przypada na dochód tam uzyskany.
Rezydencja podatkowa osoby fizycznej oznacza nieograniczony obowiązek podatkowy, który obejmuje całość osiągniętych dochodów (przychodów), bez względu na to w jakim kraju zostały one uzyskane. W przypadku osoby długotrwale pracującej za granicą, ustalenie rezydencji podatkowej jest kluczowe w celu określenia obowiązku podatkowego.
Polscy rezydenci podatkowi podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, co oznacza, że co do zasady opodatkowany jest ich cały dochód w Polsce, niezależnie od tego, w którym państwie został osiągnięty. Nawet w przypadku gdy funkcjonujące umowy międzynarodowe o unikaniu podwójnego opodatkowania powodują, że dany dochód jest opodatkowany gdzie indziej, jego wysokość może mieć również wpływ na opodatkowanie w Polsce. Warto zatem rozważyć możliwość zmiany rezydencji podatkowej.
W umowach dotyczących unikania podwójnego opodatkowania zostaną wprowadzone zmiany polegające na tym, że będzie obowiązywała tylko jedna metoda, tj. metoda zaliczenia proporcjonalnego. Podatnicy pracujący w innym kraju będą musieli ujawnić swoje dochody. W efekcie niektórzy zapłacą wyższą daninę.
Dopóki rodzina emigranta pracuje i uczy się w naszym kraju, dopóty jest on polskim rezydentem podatkowym – tak wynika z interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 lutego 2017 r. To oznacza, że podatnik powinien za okres, kiedy jego rodzina przebywała w Polsce, rozliczyć się w naszym kraju ze wszystkich dochodów osiągniętych za granicą.
Problematykę rezydencji ubezpieczeniowej i podatkowej Polaków pracujących (a także prowadzących działalność gospodarczą) w Wielkiej Brytanii omawia doradca podatkowy Krzysztof Jan Majczyk, który na co dzień świadczy usługi prawniczo-ekonomiczne w Zjednoczonym Królestwie (UK).
Prawidłowe wyliczenie 183 dni przebywania za granicą ma doniosłe znaczenie w przypadku rozstrzygania obowiązków podatkowych związanych z opodatkowaniem przez podatników przychodów (dochodów) z pracy najemnej wykonywanej za granicą.
Okazuje się, że nie ma w tym przypadku znaczenia siedziba linii lotniczych, a wyłącznie miejsce zamieszkania stewardessy. Jeżeli mieszka w Polsce i tu znajduje się jej rezydencja podatkowa, to od dochodów ze swej pracy płaci podatki tylko w Polsce.
Polak zamieszkujący i pracujący na terytorium Królestwa Norwegii nie jest zobowiązany do płacenia podatku PIT w Polsce zarówno od dochodów z pracy, jak i swoich inwestycji na rynku Forex. Nie ma tu znaczenia fakt, że inwestycji dokonywał za pośrednictwem polskiego biura maklerskiego.
Zasadniczo podatki od dochodów z pracy płacimy tam, gdzie mieszkamy. Dlatego w przypadku Polaka podejmującego zatrudnienie w Anglii, Walii, Szkocji, Irlandii Północnej i innych terytoriach objętych podatkową jurysdykcją Wielkiej Brytanii, kluczową kwestią będzie ustalenie jego rezydencji podatkowej.
W ubiegłym roku w związku z podjęciem pracy u zagranicznego pracodawcy przeprowadziłem się za granicę. Planuję tu pozostać na stałe, a na pewno przez co najmniej kilka – kilkanaście najbliższych lat. Jestem bezdzietnym kawalerem i w związku z tym po przeprowadzce to za granicą koncentruje się cała moja aktywność życiowa. Polskę odwiedzam sporadycznie, a moje pobyty na pewno nie przekroczą łącznie w żadnym roku 183 dni. Zastanawiam się jednak nad zainwestowaniem w przyszłości zarobionych za granicą pieniędzy w nieruchomości (działki, mieszkania, domy) w Polsce. Czy tak inwestycja spowoduje, że znowu będę podlegał obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów w Polsce?
Od kilku lat mieszkam na stałe wraz z rodziną (żona, dzieci) w Hiszpanii. Tutaj pracuję, tu jestem ubezpieczony i płacę podatki. W Polsce bywam jedynie sporadycznie i nie zamierzam się do niej przeprowadzać, gdyż w Hiszpanii mam swoje centrum życiowych interesów. Posiadam również certyfikat rezydencji wydany przez władze podatkowe Hiszpanii. Od połowy 2010 r. uzyskuję w Polsce jedynie dochody z tytułu praw autorskich po zmarłym ojcu. Są to tzw. tantiemy z tytułu skomponowania i odtwarzania utworów muzycznych. Czy z tych dochodów będę musiał rozliczyć się w Polsce?