Kategorie

Umowa na czas określony

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
22 listopada 2018 r. to bardzo istotna data, jeżeli chodzi o zmiany w prawie pracy. Tego dnia część umów o pracę zawartych na czas określony ulegnie automatycznemu przekształceniu w umowy stałe, czyli na czas nieokreślony.
Nowelizacją obowiązującą od dnia 22 lutego 2016 r. wprowadzono nowe regulacje w zakresie długości okresu wypowiedzenia terminowych umów o pracę. Zgodnie z wprowadzonymi zmianami, okres wypowiedzenia umów na czas określony został uzależniony od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy (tzw. zakładowy staż pracy). Zrównano go z długością okresów wypowiedzenia umów bezterminowych.
Od 21 sierpnia 2016 r. pracownicy zatrudnieni nieprzerwanie na podstawie umów na czas określony trwających 22 lutego 2016 r., czyli w dniu wejścia w życie nowelizacji w zakresie umów terminowych, uzyskali prawo do 1-miesięcznego okresu wypowiedzenia. W tym dniu bowiem pracownicy osiągnęli 6 miesięcy zatrudnienia licząc od dnia wejścia w życie nowelizacji, a taki okres zatrudnienia daje prawo do 1-miesięcznego okresu wypowiedzenia.
W przypadku wykonywania przez cudzoziemca pracy na terenie państwa polskiego zastosowanie mają regulacje polskiego Kodeksu pracy, jeżeli nie zostały skutecznie wyłączone. Dotyczy to również pracy na podstawie umów na czas określony.
Kiedy rozważamy ponowne zatrudnienie pracownika interpretacja przepisów dotyczących limitów umów terminowych okazuje się być problematyczna. Jak prawidłowo w świetle nowych regulacji Kodeksu pracy ponownie zatrudnić pracownika?
W przypadku zawarcia umowy terminowej przed 22 lutego 2016 r., konieczne będzie jej uzupełnienie. Pracodawca ma obowiązek do 21 maja 2016 r. uzupełnić umowę poprzez zamieszczenie informacji o obiektywnych przyczynach uzasadniających zawarcie takiej umowy oraz okolicznościach przekroczenia limitów.
Znowelizowane przepisy Kodeksu pracy, które obowiązują od 22 lutego 2016 r., wprowadziły ograniczenia w rodzajach umów o pracę. Obecnie mogą być zawierane trzy umowy o pracę - na okres próbny, na czas określony i na czas nieokreślony. W wyniku zmian zrezygnowano z wyodrębniania wśród rodzajów umów o pracę umowy na czas wykonywania określonej pracy oraz umowy na zastępstwo.
Od 22 lutego 2016 r. obowiązuje większość przepisów nowelizacji Kodeksu pracy z dnia 25 czerwca 2015 r. Wprowadzone zmiany mają na celu ograniczenie nadużywania umów o pracę na czas określony. Jak wyglądają obecnie zasady dotyczące podpisywania umów o pracę?
Dokładnie miesiąc temu zmieniły się zasady zatrudniania na podstawie umów terminowych, a dziś, czyli dokładnie miesiąc później, mija ostateczny termin na zmianę informacji o warunkach zatrudnienia pracowników, których zatrudniliśmy na czas określony, jeśli w informacji takiej bezpośrednio odwołaliśmy się do Kodeksu pracy.
W całym 2016 roku Państwowa Inspekcja Pracy zamierza przeprowadzić łącznie 80 tys. kontroli. PIP będzie kontrolował szczególnie umowy zlecenia. Kontrolerzy mają sprawdzać umowy zlecenia pod kątem tego, czy nie są one zawierane w warunkach właściwych dla stosunku pracy. Na co jeszcze będą zwracać uwagę inspektorzy PIP?
22 lutego 2016 r. zmieniły się zasady rozwiązywania umów o pracę zawartych na czas określony. W związku z tym pracodawcy zatrudniający pracowników na podstawie umów na czas określony zawartych przed zmianą przepisów powinni zaktualizować informacje o warunkach zatrudniania tych pracowników.
Zmiany w Kodeksie pracy, które weszły w życie 22 lutego 2016 r. mają przede wszystkim zmniejszyć liczbę umów o pracę na czas określony, które dotąd miały krótsze terminy wypowiedzeń. Teraz okresy wypowiedzenia umów o pracę na czas określony zostały zrównane z okresami wypowiedzeń umów o pracę na czas nieokreślony.
Od 22 lutego obowiązują zmiany w Kodeksie pracy dotyczące terminowych umów o pracę. Maksymalny okres, na jaki będzie można je zawierać z pracownikiem to 33 miesiące, plus do 3 miesięcy okresu próbnego.
Nowelizacja Kodeksu pracy, która zaczyna obowiązywać od 22 lutego 2016 roku, wprowadza daleko idące zmiany w zakresie umów terminowych. Nowe przepisy wprowadzają limit ilościowy – pracodawca będzie mógł zawrzeć jedną umowę na okres próbny oraz trzy umowy na czas określony, ponadto będzie obowiązywał także limit terminowy, czyli zawarte umowy nie będą mogły przekroczyć łącznie 33 miesięcy.
Profesor Ewa Leś z Instytutu Polityki Społecznej UW ocenia "Plan na rzecz odpowiedzialnego rozwoju" przygotowany przez ministra rozwoju Mateusza Morawieckiego. Jej zdaniem pozytywne elementy Planu to położenie nacisku na zrównoważony rozwój społeczny i regionalny Polski, właściwa diagnoza pułapki średniego dochodu i zamiar podniesienia bezpieczeństwa pracowników poprzez m.in. ograniczenie umów terminowych. Natomiast błędem Planu jest brak dostrzeżenia problemów i znaczenia polskiej spółdzielczości.
Od 22 lutego 2016 r. wchodzą w życie nowe zasady zawierania umów terminowych o pracę - możliwość przedłużania ich została ograniczona do 33 miesięcy. Ogłoszona pół roku temu nowelizacja Kodeksu pracy zmieniła też długość okresu wypowiedzenia dla umów na czas określony – ujednoliciła je z umowami stałymi.
Nowelizacja Kodeksu pracy, która wchodzi w życie 22 lutego 2016 roku, wprowadza istotne zmiany w zakresie zawierania umów o pracę. Jakie dokładnie zmiany wprowadzają nowe regulacje?
W związku z wejściem w życie zmian w Kodeksie pracy od 22 lutego 2016 r. pracodawców i pracowników będą obowiązywać nowe zasady dotyczące zawierania i rozwiązywania umów o pracę. Bez znajomości przepisów przejściowych ciężko będzie prawidłowo wdrożyć nowe regulacje. Co stanie się z umowami o pracę zawartymi do 22 lutego i jakie przepisy należy do nich stosować?
W dniu 22 lutego 2016 roku wchodzi w życie nowelizacja Kodeksu pracy przynosząca zmiany w okresach wypowiedzenia umów o pracę. Okresy te nie będą jak dotąd uzależnione od rodzaju umowy, ale od czasu trwania danej umowy. Zatem okresy wypowiedzenia będą takie same dla umów na czas określony i nieokreślony: dwa tygodnie, miesiąc lub trzy miesiące w zależności od długości stażu pracy u danego pracodawcy. Podwyższone zostały ponadto kwoty odszkodowań za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę.
Głównym celem nowelizacji Kodeksu pracy, która zacznie obowiązywać od 22 lutego 2016 r., jest ograniczenie nieuzasadnionego stosowania umów na czas określony. Przyjrzyjmy się najważniejszym nowym zasadom, jakie już wkrótce będą obowiązywać polskich pracodawców.
Dotychczas można było zawierać z pracownikiem kolejne umowy na czas określony, kiedy przerwa pomiędzy zakończeniem jednej a rozpoczęciem drugiej, wynosiła dłużej niż miesiąc. Drugim sposobem wykorzystania luki prawnej było zawieranie umowy na czas określony trwający np. 7 lat. Wynikało to z faktu, iż ustawodawca nie wskazał limitu trwania umowy na czas określony.
Nowe przepisy prawa pracy, które wejdą w życie 22 lutego 2016 r. będą dotyczyć m.in. umów o pracę zawieranych na czas określony. Nowe regulacje w znacznym stopniu zmienią dotychczasową praktykę zatrudniania pracowników na podstawie tych umów.
Od 22 lutego 2016 r. obowiązywał będzie zmieniony wzór umowy o pracę. Nowy wzór uwzględnia zmiany wprowadzane nowelizacją Kodeksu pracy m.in. w zakresie zawierania umów o pracę na czas określony.
Nowelizacja Kodeksu pracy zmieni w 2016 r. zasady zawierania umów na czas określony. Niewielkie zmiany pojawią się również w przypadku zawierania umów na okres próbny. Ustawodawca postanowił doprecyzować zapisy w tym zakresie. Co do zasady na okres próbny będzie można zatrudnić pracownika tylko raz. Ale przewidziano tu pewne wyjątki.
21 sierpnia br. opublikowana została w Dzienniku Ustaw nowelizacja Kodeksu pracy. Nowe przepisy wiążą się ze zdecydowanym wzmocnieniem pozycji pracownika oraz dążeniem ustawodawcy do zwiększenia stabilności stosunku pracy. Jakie zmiany, począwszy od 22 lutego 2016 r., w umowach terminowych wprowadzą nowe regulacje?
W myśl uchwalonej przez Sejm w lipcu br. zmiany Kodeksu pracy, począwszy od 2016 r. umowa o pracę będzie zawierana na okres próbny, na czas nieokreślony albo na czas określony. Likwidacji ulegną umowy na czas wykonania określonej pracy. Głównym celem zmian jest ograniczenie nadużywania przez pracodawców podpisywania z pracownikami terminowych umów o pracę.
W związku z nowelizacją Kodeksu pracy w zakresie zawierania umów terminowych pracodawców czekają obowiązki związane z dostosowaniem tych umów do nowych regulacji. Przede wszystkim umowy zawarte z pracownikami na czas określony, przekraczający 33 miesiące po wejściu w życie nowych przepisów, należy odpowiednio skrócić, gdyż w przeciwnym wypadku przekształcą się one z mocy prawa w umowy na czas nieokreślony.
W 2016 r. zmienią się zasady zatrudniania pracowników na czas określony. Nowelizacja Kodeksu pracy przewiduje, że łączny okres zatrudnienia na umowy terminowe między tymi samymi stronami nie będzie mógł być dłuższy niż 33 miesiące. Ponadto liczba tych umów nie będzie mogła przekraczać trzech - czwarta z mocy ustawy stanie się umową na czas nieokreślony.
Sejm pracuje nad kolejnymi zmianami w kodeksie pracy. Celem tej nowelizacji jest przede wszystkim ograniczenie nieuzasadnionego wykorzystywania umów o pracę na czas określony. Proponowane rozwiązanie „33 i 3” zakłada, że gdy okres zatrudnienia pracownika na czas określony u jednego pracodawcy przekroczy 33 miesiące lub gdy pracodawca zawarł z pracownikiem już 3 takie umowy – to od następnego dnia po upływie 33 miesięcy lub od dnia zawarcia czwartej umowy – pracownik będzie zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. Ponadto okresy wypowiedzenia umów o pracę będą takie same dla każdego rodzaju umowy.
Generalną zasadą jest, że przy wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia pracodawca zobowiązany jest podać przyczyny uzasadniające wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy. Obecnie w orzecznictwie zliberalizowano wymagania odnośnie podawania przyczyn wypowiedzenia.
Sejm zajął się rządowym projektem nowelizacji Kodeksu pracy, który zakłada ograniczenie nadużywania przez pracodawców zawierania umów o pracę na czas określony i procederu wielokrotnego podpisywania z pracownikiem kolejnych umów na czas określony.
Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw jest już w Sejmie. Proponowane nowe regulacje zakładają ograniczenie okresu zatrudnienia na umowę na czas określony.
Projekt nowelizacji Kodeksu pracy, nad którym trwają prace w Sejmie, zakłada ograniczenie czasu trwania umów terminowych maksymalnie do 33 miesięcy oraz zmiany w długości okresów wypowiedzenia umów o pracę na czas określony.
Maksymalny czas trwania umów terminowych w jednej firmie nie będzie mógł przekroczyć 36 miesięcy - wraz z 3-miesięcznym okresem próbnym. Takie rozwiązanie zakłada projekt zmian w Kodeksie pracy, zaakceptowany przez rząd
Przygotowany przez resort pracy projekt nowelizacji Kodeksu pracy przewiduje m.in. ograniczenie rodzajów umów o pracę do trzech, dookreślenie specyfiki umowy o pracę na okres próbny, jak równie zmiana zasad zatrudniania pracowników na podstawie umów o pracę na czas określony.
Resort pracy w projekcie zmian Kodeksu pracy proponuje, by maksymalny czas trwania umów terminowych wynosił 33 miesiące - po którym terminowe umowy o pracę przekształcałyby się w stałe. Zdaniem pracodawców jest to dobre rozwiązanie, przy czym według nich w projekcie brakuje propozycji wydłużenia do 6 miesięcy maksymalnego czasu umowy na okres próbny.
Minister pracy Władysław Kosiniak-Kamysz zapowiedział, że propozycje zmian dotyczące umów na czas określony będą gotowe we wrześniu, rząd powinien je przyjąć w czwartym kwartale roku. Projekt zakłada, by maksymalny czas trwania umów terminowych wynosił 36 miesięcy.