Kategorie
Zaloguj się

Zarejestruj się

Proszę podać poprawny adres e-mail Hasło musi zawierać min. 3 znaki i max. 12 znaków
* - pole obowiązkowe
Przypomnij hasło
Witaj
Usuń konto
Aktualizacja danych
  Informacja
Twoje dane będą wykorzystywane do certyfikatów.

CIT - koszty

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Naczelny Sąd Administracyjny wypowiedział się o momencie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych w związku z zaniechaną inwestycją mieszkaniową.
Nie ma szczególnych ulg podatkowych dla firm zapobiegających rozprzestrzenianiu się koronawirusa, ale mogą one zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki np. na maseczki dla pracowników - informuje Ministerstwo Finansów.
Do kosztów uzyskania przychodów mogą zostać zaliczone wydatki związane z udziałem w targach branżowych, o ile nie mają charakteru reprezentacji. A zatem wydatki na m.in. przygotowanie i wyposażenie stoiska targowego, zorganizowanie noclegów, transportu oraz zapewnienie wyżywienia dla pracowników i gości, wydatki związane z obsługą i przebiegiem targów, zakup artykułów spożywczych i napojów bezalkoholowych.
Przedsiębiorcy (podatnicy PIT lub CIT) mogą płacić należności rolnikom (także tym, którzy są podatnikami VAT) na dowolny rachunek bankowy bez ryzyka, że poniesione w ten sposób wydatki nie zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Rolnicy nawet jeżeli są podatnikami VAT, to nie są przedsiębiorcami w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców. A w konsekwencji do przedsiębiorców nabywających towary, czy usługi od przedsiębiorców nie ma zastosowania limit transakcji bezgotówkowych, wynikający z art. 15d ustawy o CIT (i analogicznie art. 22p ustawy o PIT).
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 23 stycznia 2020 roku wskazał, jak w prawidłowy sposób, rozumieć należy regulację zawartą w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT. Przepis ten wprowadzony został do ustawy stosunkowo niedawno, a już okazał się źródłem wielu sporów między podatnikami, a organami podatkowymi.
Właściwe przyporządkowanie kosztów związanych z niwelacją terenu (pracami przygotowawczymi inwestycji) powinno oprzeć się na kluczu uwzględniającym powierzchnię poszczególnych obiektów. Innymi słowy, rozpoznając koszty podatkowe, należy przyjąć odpowiednią metodologię alokacji kosztów prac przygotowawczych terenu do wartości początkowej poszczególnych budynków i budowli. Natomiast pełna weryfikacja prawidłowości alokacji poszczególnych wydatków do kosztów uzyskania przychodów może być dokonana w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego.
Ministerstwo Finansów poinformowało, że 13. (trzynastej) emerytury nie wlicza się do dochodu osoby niepełnosprawnej, ustalanego dla potrzeb ulgi rehabilitacyjnej. Podobnie jest z alimentami na dzieci i świadczeniem uzupełniającym, określonymi w ustawie o PIT, a także z zasiłkiem pielęgnacyjnym. Dopiero tak ustalony dochód nie może przekroczyć 13 200 zł za 2019 r.
Począwszy od 2020 r. podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych mogą skorzystać na zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów tzw. hipotetycznych kosztów finansowania inwestycji kapitałem własnym.
4 lutego 2020 r. Rada Ministrów przyjęła przygotowany przez ministra finansów projekt zmian w podatkach dochodowych, podatku od towarów i usług i Ordynacji podatkowej. Projekt ten zawiera liczne zmiany, których celem jest ułatwienie podatnikom wywiązywania się z obowiązków oraz zapobieganie potencjalnym sporom na linii podatnik - organ podatkowy. Większość nowych przepisów zacznie obowiązywać od 1 kwietnia 2020 r.
Od 1 stycznia 2020 r. w przypadku wydatków poniesionych na zakup towarów/usług objętych obligatoryjnym mechanizmem podzielonej płatnoścu (split payment), gdy zapłata zostanie dokonana na rachunek bankowy podmiotu trzeciego (tj. innego niż dostawca) przy zastosowaniu mechanizmu podzielonej płatności, to wydatki te mogą stanowić koszt uzyskania przychodów.
W przypadku sfinansowania wydatków firmy z własnych środków, np. przez członka zarządu z jego prywatnych środków powoduje, wydatki te nie mogą zostać zaliczone do kosztów podatkowych spółki.
Niektóre wydatki na zakup usług niematerialnych od podmiotów powiązanych podlegają limitowaniu w kosztach uzyskania przychodu na gruncie podatku CIT. Do takich wydatków zalicza się usługi doradcze, reklamowe, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń, badania rynku oraz świadczenia o podobnym charakterze.
31 grudnia 2019 r. w odpowiedzi na interpelację poselską Minister Finansów udzielił wyjaśnień odnośnie zasad odliczania na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) kosztów usług niematerialnych zakupionych od podmiotów powiązanych.
Biała lista podatników VAT to rozwiązanie korzystne nie tylko dla budżetu państwa, bo zwiększa wpływy z tego podatku, ale w dłuższej perspektywie i dla samych przedsiębiorców - skłania ich do tego, by weryfikować wiarygodność swoich kontrahentów - wskazuje Krajowy Rejestr Długów.
Od 1 stycznia 2020 r. przedsiębiorcy będą mogli pomniejszyć podstawę opodatkowania w podatkach dochodowych CIT i PIT (odpowiednio dodane art. 18f ustawy o CIT, art. 26i ustawy o PIT) o wartość zobowiązania do zapłaty świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, które nie zostało uregulowane. Przy czym przedsiębiorca tego zwiększenia może dokonać w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie.
Wątpliwości dotyczące funkcjonowania wykazu podatników VAT (tzw. białej listy), sankcji jakie od 2020 roku będą grozić za zapłatę na konto bankowe, którego nie ma w tym wykazie - wyjaśnia Zbigniew Makowski, zastępca dyrektora Departamentu Podatku od Towarów i Usług w Ministerstwie Finansów w rozmowie z DGP.
Rozliczenia podatkowe świątecznych wydatków w zakresie PIT, CIT i VAT, w tym wydatków na rzecz pracowników (upominki, świąteczne imprezy firmowe) oraz wydatków na rzecz klientów i kontrahentów – omawia Magdalena Chodorek, doradca podatkowy z Business Tax Professionals.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 22 lipca 2019 r. wydał interpretację indywidualną, w której wskazał, że wydatki ponoszone przez spółkę z tytułu dofinansowania pakietów medycznych oraz karnetów sportowych, zarówno w części przypadającej na pracowników, jak i na członków ich rodzin oraz partnerów, stanowią dla niej koszty uzyskania przychodów.
Odsetki od pożyczki zaciągniętej na zakup akcji lub udziałów innego podmiotu mogą być rozliczane również w ramach działalności operacyjnej. Nie zawsze są to zyski kapitałowe – tak orzekł WSA w Warszawie w wyroku z 6 listopada 2019 r. (sygn. akt III SA/Wa 271/19).
Przedsiębiorcy co raz częściej organizują lub biorą udział w wystawach, targach branżowych oraz innych eventach w celu pozyskania nowych kontrahentów, nawiązania kontaktów biznesowych. Nie wszystkie koszty, które ponosi przedsiębiorca w związku z tego typu wydarzeniami można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Między reklamą a reprezentacją jest cienka granica, a definicji legalnych nie znajdziemy w ustawach podatkowych - musimy posługiwać się orzecznictwem oraz interpretacjami podatkowymi. Organy podatkowe uznają, że nie stanowią kosztów uzyskania przychodów koszty uznane za reprezentację, czyli wydatki zbyt okazałe czy wystawne.
Organy podatkowe zmieniają stanowisko odnośnie dokumentowania kosztów podatkowych paragonami fiskalnymi w niektórych sytuacjach. W wydanej we wrześniu 2019 r. precedensowej interpretacji podatkowej dopuszczono taką możliwość nawet jeżeli podatnik nie posiada faktury VAT. Trudno na razie ocenić, czy jest to początek trwałej linii interpretacyjnej.
Czy w przypadku otrzymania od kontrahenta faktury, dokumentującej nabycie towarów lub usług innych niż objęte obligatoryjnym MPP, a mimo to oznaczonej klauzulą „mechanizm podzielonej płatności”, dla jej zaliczenia w ciężar kosztów podatkowych (od 1 stycznia 2020 roku) konieczne będzie dokonanie zapłaty w ramach mechanizmu podzielonej płatności? Na to pytanie odpowiedział Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 15 listopada 2019 r.
W przypadku leasingu finansowego należna leasingodawcy część odsetkowa raty leasingowej stanowi w istocie wynagrodzenie za używanie przedmiotu leasingu, które korzystający zobowiązany jest ponieść na rzecz finansującego. Wynagrodzenie to nie powinno być więc utożsamiane z odsetkami. W konsekwencji, wydatek ten stanowi koszt podatkowy w dacie poniesienia (tj. wystawienia faktury), niezależnie od tego, czy został on faktycznie zapłacony.
Podatnicy nie mogą obecnie zaliczać do kosztów uzyskania przychodu wszystkich wskazanych w ustawie o CIT kosztów poniesionych na rzecz podmiotów powiązanych. Muszą poddać je limitowaniu do kwoty 3 mln zł w roku podatkowym. Czy przy ustalaniu kosztów podlegających limitowaniu uwzględnia się koszty poniesione w związku z prowadzeniem działalności w specjalnej strefie ekonomicznej?
Należności przysługujące pracownikom z tytułu podróży służbowych uważane są za przychody ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT. To oznacza, że tego rodzaju wydatki ujmuje się w kosztach podatkowych na zasadach przewidzianych dla wynagrodzeń, tj w dacie ich faktycznej wypłaty.
Niedotrzymywanie zawartych z pracownikami umów nie stanowi naturalnego elementu funkcjonowania podmiotu gospodarczego, do którego odnoszą się normy prawne zawarte w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Nie można zatem uznać za koszt uzyskania przychodów poniesioną w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania bądź zabezpieczenia źródła przychodów wypłatę odszkodowania, którego podstawą było niewykonanie przez pracodawcę obowiązków wobec zatrudnionego uprzednio pracownika.
Umowa agencyjna jest powszechnie stosowana w ramach współpracy pomiędzy podmiotami powiązanymi. W ubiegłym roku wprowadzono przepisy ograniczające możliwości zaliczenia do kosztów kwot związanych z określonymi usługami i wartościami o charakterze niematerialnym i prawnym. W związku z tym pojawiła się wątpliwość, czy umowy agencyjne podlegają pod limitowanie kosztów w CIT.
Firma, która zleca zarządzanie zakupami surowców i opakowań spółce powiązanej, nie odliczy całości kosztów z tego tytułu. Inaczej byłoby w sytuacji wydatków bezpośrednio związanych z wytworzeniem lub nabyciem towaru czy usługi, co dałoby podstawę do wyłączenia obowiązku stosowania limitu.
Zbiór wyłączeń określony w art. 16 ust. 1 pkt 20 ustawy o CIT dotyczy wszystkich wierzytelności przedawnionych bez względu na następcze działania podatnika skierowane wobec takiej wierzytelności np. ich sprzedaż. Tym samym straty z tytułu odpłatnego zbycia wierzytelności, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 39 tej ustawy, aby mogły być uznane za koszt uzyskania przychodów, nie mogą dotyczyć wierzytelności przedawnionych.
Na początku ubiegłego roku do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych został dodany art. 15e. Przepis ten ogranicza możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na nabycie usług i wartości o charakterze niematerialnym i prawnym.
Na gruncie prawa podatkowego zasadą jest, że o rodzaju czynności decyduje nie nazwa nadana przez strony, lecz rzeczywisty charakter czynności. W rezultacie o zakwalifikowaniu do konkretnego rodzaju usług decyduje treść czynności.
Pytanie zadane w tytule jest tylko pozornie niejasne: podatnicy podatku od towarów i usług są głęboko zaniepokojeni zmianami w podatkach dochodowych, które zamierza się wprowadzić z dniem 1 stycznia 2020 r. w związku z dwoma nowelizacjami ustawy o podatku od towarów i usług. Problem jest również skomplikowany od strony legislacyjnej i wymagają kilku słów wstępu.
Od początku tego roku istotnej zmianie uległy przepisy dotyczące tzw. cienkiej kapitalizacji. Z jednej strony zmiana jest korzystna dla podatników, gdyż zwiększony został limit kosztów finansowania stanowiących koszty podatkowe, z drugiej strony regulacją zostały objęte także koszty finansowania od podmiotów zewnętrznych – niepowiązanych.
Patrząc z teoretycznego punktu widzenia – wczasów w Hiszpanii, Grecji, Turcji czy jeszcze bardziej egzotycznych miejscach, nie można rozliczyć w kosztach firmowych, gdyż stanowią wydatek o charakterze osobistym. Ale czy na pewno?
Organy podatkowe mają obowiązek kontrolować m.in. czy podatnicy nie zawyżają kosztów uzyskania przychodu, a tym samym, czy celowo nie zmniejszają podstawy opodatkowania. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości podatnik ma prawo do złożenia korekty (deklaracji, zeznania podatkowego), a jeżeli korekta nie zostanie złożona, organ wyda decyzję wymiarową w postępowaniu podatkowym.
Ministerstwo Finansów przygotowało wyjaśnienia dotyczące zaliczania do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) świadczeń na rzecz pracowników.
Zgodnie art. 15 ust. 2 - 2a ustawy CIT, zasady proporcjonalnej alokacji kosztów uzyskania przychodów nie będą miały zastosowania do przychodów uzyskanych z dywidend od spółek zależnych. Przepisy art. 15 ust. 2 - 2a ustawy CIT mają zastosowanie w sytuacji, gdy podstawą opodatkowania jest dochód, natomiast w myśl art. 22 ustawy CIT podstawą opodatkowania podatkiem dochodowym w przypadku dywidend jest przychód. Oznacza to, że przychody z tytułu dywidend otrzymanych od spółek zależnych nie powinny być ujęte ani wśród „przychodów ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym” lub „przychodów ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego” (w liczniku proporcji), ani w „ogólnej kwocie przychodów” (w mianowniku proporcji).
Urzędy skarbowe z reguły nie kwestionują zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów wydatków na leasing klimatyzatora montowanego w siedzibie firmy, czy pomieszczeniach, gdzie jest wykonywana działalność gospodarcza. Jednak w sytuacji, gdy siedzibą podatnika lub pomieszczeniami, gdzie jest wykonywana działalność jest mieszkanie, czy dom podatnika mogą pojawić się wątpliwości. Nie można bowiem zaliczyć do kosztów podatkowych wydatków poniesionych w celach osobistych.
Od września 2019 roku zacznie obowiązywać tzw biała lista podatników VAT. Będzie ona zawierała dane podatników, w tym ich numery rachunków bankowych. Zapłata za zobowiązanie na rachunek bankowy kontrahenta nie znajdujący się na tej liście, będzie powodowała, że wydatek ten nie będzie stanowił kosztu uzyskania przychodu dla płacącego.
Sama okoliczność, że w nazwie danej usługi występuje sformułowanie „zarządzanie” czy „administrowanie” nie może przesądzać o tym, że ta usługa mieści się w katalogu usług niematerialnych, podlegających limitowaniu w zakresie kosztów uzyskania przychodów. Takie stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.
Zgodnie z ustawą o CIT podatnicy są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty usług niematerialnych (m.in. doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania, ubezpieczeń) poniesione bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych lub podmiotów mających miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju, w części, w jakiej koszty te łącznie w roku podatkowym przekraczają ustawowy limit.
Wydatków stanowiących efekt podjętego ryzyka gospodarczego podatnik nie można rekompensować za pomocą przepisów podatkowych. A zatem wydatek z tytułu zapłaconego wynagrodzenia (odszkodowanie) wskutek przedterminowego rozwiązania umowy jako nie spełniający przesłanek ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie może być uznany za koszt uzyskania przychodów.
Od początku 2018 r. obowiązują nowe regulacje dotyczące możliwości zaliczania do kosztów podatkowych nabycia usług niematerialnych od podmiotów powiązanych (art. 15e ustawy o CIT). Podstawowym celem tych przepisów było wprowadzenie ograniczenia (limitu kosztów) dla sztucznego przerzucania kosztów pomiędzy podmiotami powiązanymi.
Zdaniem ekspertów wydatki zawodowego blogera, które ponosi on w związku z prowadzeniem bloga, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Natomiast ustawa o VAT pozwala blogerowi odliczyć podatek naliczony wraz z zakupem towarów i usług pod warunkiem, jeżeli są one związane z czynnościami opodatkowanymi.
Od 1 stycznia 2016 r. obowiązują przepisy regulujące zasady dokonywania korekty kosztów (art. 15 ust. 4i-4l ustawy o CIT). Z przepisów tych wynika, że każda korekta przychodu lub kosztu, która nie będzie spowodowana błędem rachunkowym lub oczywistą omyłką, ma być dokonywana na bieżąco. Przepisy o korekcie kosztów mają zastosowanie również przy korygowaniu kosztów uzyskania przychodów poniesionych przed 1 stycznia 2016 r. Wcześniej według ugruntowanego stanowiska organów podatkowych i sądów, korekty przychodów i kosztów należało dokonywać zawsze wstecz - bez względu na przyczynę (por. wyrok NSA z 25 kwietnia 2014 r., sygn. II FSK 4/13). Dla podatników oznaczało to obowiązek korygowania prowadzonych ewidencji i zeznań podatkowych niejednokrotnie nawet za kilka lat.
Koszt licencji na używanie znaku towarowego powinien zostać uznany za koszt uzyskania przychodów bezpośrednio związany z wytworzeniem lub nabyciem przez podatnika towaru (produktu) lub świadczeniem usługi.
Czy zakup poczęstunków podczas wewnętrznych spotkań o charakterze szkoleniowo-organizacyjnym będzie stanowił koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Aktualnie obowiązujące przepisy odnośnie zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków dotyczących firmowych samochodów osobowych zawierają – według doradców podatkowych – lukę. Nie taki był cel Ministerstwa Finansów. Resort chciał ujednolicić maksymalną kwotę odliczeń (150 tys.), niezależnie od tego, na jakiej podstawie przedsiębiorca korzysta z auta osobowego – czy je kupił, czy wziął w leasing. Sejm nie zakazał jednak zaliczania do kosztów podatkowych nieodliczonego VAT, płaconego w ratach za leasing auta. Dzięki temu w sumie można odliczyć więcej niż 150 tys. zł.
Zakres świadczonych usług IT jest bardzo obszerny i w niemal każdym wypadku wymaga odrębnej analizy. Temat kosztów uzysania przychodów odnośnie tych usług komplikuje dodatkowo niejednolite podejście organów podatkowych oraz to, że przepisy ustawy o CIT nie posługują się pojęciem usług kompleksowych.
Zdaniem sądów administracyjnych zagraniczny podatek VAT nie może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu. Innego zdania są organy skarbowe, które uważają przeciwnie i uznają, że podatek ten może powiększyć koszty podatkowe.