Kategorie

CIT - koszty

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
W wyniku zmian w ustawie o CIT, które obowiązują od początku 2018 roku, nadwyżka kosztów finansowania dłużnego może stanowić koszty podatkowe w całości, jeśli nie przekracza w roku podatkowym kwoty 3 mln zł lub kwota przekroczenia nadwyżki kosztów finansowania ponad 3 mln zł nie jest większa niż 30% wyniku finansowego. Nowe przepis nie dotyczą już tylko odsetek, ale wszelkiego rodzaju kosztów związanych z uzyskaniem środków finansowych.
Zakłady ubezpieczeń oraz zakłady reasekuracyjne w ramach prowadzonej działalności ubezpieczeniowej podejmują czynności, które mają na celu zmniejszanie ryzyka powstania szkód. Jednym z narzędzi wspomagających działalność prewencyjną ubezpieczycieli jest fundusz prewencyjny, tworzony na zasadach określonych w art. 278 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. Środki zgromadzone na wspomnianym funduszu mogą zostać rozdysponowane na rzecz innych podmiotów w ramach umów prewencyjnych. Na podstawie wspomnianych umów, ubezpieczyciele wypłacają przedsiębiorcom środki finansowe przeznaczone na wdrożenie rozwiązań, które zmniejszają ryzyko powstania szkody. Jakie skutki podatkowe wywołuje zatem otrzymane dofinansowanie?
Od 1 stycznia 2018 roku obowiązują istotne zmiany w podatku dochodowym od osób prawnych dotyczące możliwość zaliczania odsetek do kosztów uzyskania przychodów. Jest to związane z implementacją do polskiego porządku prawnego dyrektywy ATAD (Anti Tax Avoidance Directive). Na czym polega nowa metoda zaliczania kosztów finansowania dłużnego do kosztów podatkowych?
Organy podatkowe akceptują zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów (zarówno w PIT jak i CIT) wydatków na świadczenia medyczne (tzw. pakiety medyczne), udostępniane pracownikom oraz członkom ich rodzin a nawet partnerom życiowym pracowników. Potwierdzają to interpretacje podatkowe wydane w styczniu 2018 roku.
Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów podatek od wartości dodanej związany z zakupami w Szwecji, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Sformułowanie „podatek od towarów i usług” jest określeniem podatku od wartości dodanej obowiązującym wyłącznie w Polsce, a nie w innych krajach. Tym samym nie można utożsamiać podatku od wartości dodanej obowiązującego w innym państwie niż Polska z podatkiem od towarów i usług obowiązującym w Polsce.
Zgodnie z art. 492 § 1 pkt. 1 Kodeksu spółek handlowych połączenie może być dokonane przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie). Łączenie spółek przez inkorporację wiąże się z unicestwieniem podmiotowości prawnej spółki przejmowanej oraz przejściem całości jej majątku na spółkę przejmującą. Ze względu na stopień skomplikowania procesów przekształceniowych zaangażowane podmioty ponoszą szereg kosztów związanych z przygotowaniem spółek do restrukturyzacji. Jak zatem rozliczyć w rachunku podatkowym koszty usług prawnych - immanentnie związanych z przekształceniem?
Od roku 2018 obowiązują nowe przepisy w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którymi podatnicy podatku CIT mogą się spodziewać wprowadzenia ograniczeń w zakresie możliwości uznania pewnych kategorii wydatków za koszty podatkowe. Głównym ograniczeniem jest wprowadzenie limitu wydatków na nabycie usług niematerialnych od podmiotów powiązanych, które będą mogły zostać rozpoznane jako koszt uzyskania przychodu.
Rekompensata wypłacana na mocy porozumienia w sprawie wcześniejszego rozwiązania umowy najmu stanowi koszty pośrednie potrącane w dacie poniesienia, tj. w dacie ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie noty księgowej.
Obowiązujące od początku 2018 roku zmiany w podatku CIT ograniczają m.in. prawo zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków na usługi niematerialne (np. doradcze). Podatnicy mają sporo wątpliwości odnośnie tych nowych przepisów, np. jakie konkretnie usługi rozumiane są jako niematerialne. Ponadto nowe przepisy CIT wprowadziły ograniczenia dotyczące odliczania kosztów finansowania zewnętrznego.
Wydatki poniesione po zakończeniu targów na kolację wraz z oprawą muzyczną, a także wydatki na noclegi i transport podlegają ujęciu w koszty. Nie należy wydzielać atrakcji dla klientów z całości kosztów imprezy promocyjnej. Tego rodzaju wydatki są integralną częścią mini targów, których to celem było reklamowanie produktów spółki, mogą zatem stanowić w całości koszty uzyskania przychodów.
Wydatki poniesione na skutek niewłaściwego postępowania podatnika nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów. Jeśli zatem uczestnik przetargu uchyla się od zawarcia umowy lub do zawarcia umowy nie dochodzi w wyniku jego zaniedbań, zatrzymane przez organizatora przetargu wadium nie może stanowić kosztów podatkowych.
Umowa leasingu stanowi szeroko wykorzystywane narzędzie w prowadzonej działalności gospodarczej, w szczególności jako niskokosztowa możliwość pozyskania środków transportu (zwłaszcza samochodów). Leasing nie jest jednak jednolitą kategorią prawną, toteż w praktyce może przysporzyć wielu trudności przedsiębiorcom.
Problem opodatkowania podatkiem dochodowym umów dożywocia zaprzątał głowy specjalistów prawa podatkowego od wielu lat. Skupiano się jednak przede wszystkim na sytuacji dożywotnika, który oddając nieruchomość otrzymywał przecież świadczenia wzajemne, wynikające z umowy dożywocia. Potencjalnie więc otrzymywał przychód. Kwestie te rozwiązał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 17 listopada 2014 r., sygn. akt II FPS 4/14. Nie analizowano jednak sytuacji drugiej strony, którą co raz częściej, wobec rozwoju życia gospodarczego, są nie tylko najbliższe osoby fizyczne, ale także przedsiębiorcy, w tym spółki. Po ich stronie umowa dożywocia rodzi szereg praktycznych problemów podatkowych.
Przedsiębiorcy, którzy wypłacają wynagrodzenie kontrahentom zagranicznym, nieposiadającym polskiej rezydencji podatkowej, zobowiązani są, jako płatnicy od tak wypłaconego wynagrodzenia potrącić i odprowadzić tzw. podatek u źródła. W praktyce bywa jednak, że w wyniku umowy między kontrahentami, kwota podatku u źródła nie zostaje odjęta od wynagrodzenia. Ciężar podatku u źródła ponosi wówczas polski przedsiębiorca. Wypłacone w ten sposób ubruttowione wynagrodzenie można jednak w całości zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
Wydatki z tytułu kaucji gwarancyjnych mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, ponieważ zostały poniesione na rzecz kontrahenta w celu zabezpieczenia uzyskania przychodów ze świadczenia usług pośrednictwa w sprzedaży lotów czarterowych, a także nie można uznać tych wydatków za wydatki, które podlegałyby wyłączeniu z tych kosztów. O ile co do zasady kaucje gwarancyjne mają charakter zwrotny, o tyle wydatki te mają charakter definitywny, jeśli wobec zakończenia postępowania upadłościowego prowadzonego wobec kontrahenta wiadome jest, że spółka nie odzyska już wpłaconych kaucji.
Każdy sposób uregulowania kwoty wynikającej z faktury - zarówno przez podatnika, jak i inny podmiot - w warunkach dozwolonych prawem, przed upływem 90 dni od daty zaliczenia kwoty wynikającej z faktury do kosztów uzyskania przychodów, powoduje że nie powstaje obowiązek korekty kosztów. Tak wynika z wyroku NSA z 10 sierpnia 2017 r., II FSK 1816/15.
Wydatki z tytułu zwrotu odbiorcy kosztów transportu wadliwego towaru oraz kosztów jego utylizacji mogą stanowić koszt podatkowy. Warunkiem jest jednak, by takie wydatki zostały należycie udokumentowane. Zdaniem organów podatkowych nie wystarczą tu faktury potwierdzające wysokość poniesionych wydatków związanych z transportem i utylizacją wadliwego towaru.
Diety wypłacane cudzoziemcom zatrudnionym przez przedsiębiorcę na podstawie umowy zlecenie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeśli z zawartych umów wprost wynika konieczność ich wypłacania, a cudzoziemcy posiadają ważne dokumenty uprawniające do pobytu na terytorium Polski.
Doradcy podatkowi, których o opinię poprosiła Polska Agencja Prasowa raczej pozytywnie oceniają projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym. Skuteczne w szczególności mogą być nowe przepisy w PIT i CIT (a także w zakresie ryczałtu ewidencjowanego) mające zapobiegać zatorom płatniczym. Przepisy te mają poprawić sytuację wierzycieli (pojawi się możliwość zmniejszenia przychodów o niezapłacone należności) ale też pogorszyć sytuację dłużników (zmniejszenie kosztów o niezapłacone długi). Z tego ostatniego powodu przepisy nie mogą, zdaniem doradców wejść w życie od początku 2018 roku.
Z początkiem 2018 roku podatników CIT czekają duże zmiany. Wprowadzi je ustawa z 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Pakiet zmian wprowadzanych przez ten akt jest szeroki i w znaczniej mierze służy dalszemu zacieśnianiu polityki fiskalnej oraz uszczelnianiu systemu podatkowego (m.in. poprzez wyodrębnienia w ustawie o CIT dwóch źródeł przychodów, ograniczenia możliwości zaliczenia do kosztów wydatków na niektóre usługi niematerialne, czy też wprowadzenie minimalnego podatku od nieruchomości komercyjnych).
Nadchodzą rewolucyjne zmiany w podatkach dochodowych. Już od 2018 r. podatnicy CIT mogą spodziewać się znacznych ograniczeń w zakresie możliwości uznania pewnych kategorii wydatków za koszty podatkowe. Wśród nowych ograniczeń wskazać należy przede wszystkim wprowadzenie limitu wydatków na nabycie usług niematerialnych od podmiotów powiązanych, które będą mogły zostać rozpoznane jako koszt uzyskania przychodu.
Wystąpienie wspólnika (akcjonariusza) ze spółki kapitałowej, co do zasady wiąże się z przeniesieniem praw i obowiązków udziałowych na inny podmiot. Ustawodawca przewidział, jednak instytucję, która nie jest powiązana z sukcesją praw – umorzenie udziałów (akcji). Czy organy podatkowe i sądy pozwalają zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki na nabycie tych udziałów lub akcji?
Przedsiębiorcy, którzy bronią swoich interesów w postępowaniach sądowych ponoszą koszty niezbędne do dochodzenia swoich praw i celowej obrony. Koszty te mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jeśli zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Postępowanie sądowe musi być zatem związane z działalnością przedsiębiorcy (np. spółki).
Określając sposób rozliczenia wydatków poniesionych przez podatnika w związku z ponoszeniem kosztów adaptacyjnych wynajmowanego lokalu w celu przystosowania go do możliwości prowadzenia w nim działalności gospodarczej, należy odnieść się do przepisów dotyczących inwestycji w obcych środkach trwałych.
Do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć wartości ujawnionych w trakcie inwentaryzacji niedoborów, ale jedynie w tej wysokości w jakiej niedobory te uznane zostały za niezawinione i są normalnym następstwem prowadzonej działalności gospodarczej. Nie jest natomiast możliwe uznanie niedoborów za koszty, gdy powstają one w wyniku świadomych działań podatnika.
Wiele spółek w celu ułatwienia jak najsprawniejszego wykonywania obowiązków zapewnia członkom zarządu różnego rodzaju sprzęty, takie jak laptopy, telefony komórkowe, a także umożliwia korzystanie z infrastruktury biurowej. Generuje to po stronie Spółki określone koszty, które po spełnieniu pewnych warunków będą mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Spółce przysługuje prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie usług gastronomicznych w związku z podróżami służbowymi pracowników, jeśli zostaną poniesione w celu osiągnięcia przychodów bądź też zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
Podwyższenie tzw. kwoty wolnej do wysokości 3 mln zł w roku podatkowym, poniżej której wydatki na usługi niematerialne w ogóle nie będą podlegać wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodu – takie rozwiązanie zawiera projekt nowelizacji ustawy o CIT. Proponuje się jednocześnie ograniczenie katalogu przedmiotowego usług niematerialnych objętych proponowanym limitem. Nowe regulacje mają wejść w życie od 2018 r.
Rząd chce od 2018 roku wprowadzić do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (ustawa o CIT) nowe przepisy ustalające limit wysokości kosztów uzyskania przychodów związanych z umowami o usługi niematerialne (np. umowy licencyjne, usługi doradcze, zarządzania i kontroli) oraz związanych z korzystaniem z wartości niematerialnych i prawnych (np. ze znaków towarowych). Limit będzie dotyczył wydatków poniesionych na rzecz podmiotów powiązanych lub podmiotów mających miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd w raju podatkowym (tj. kraju lub terytorium stosującym tzw. szkodliwą konkurencję podatkową). Doprecyzowane ma też zostać pojęcie „nabycia” wartości niematerialnej i prawnej.
Wydatki ponoszone na zakup usług gastronomicznych (cateringowych) nabywanych przez spółkę w związku z organizowanymi szkoleniami, których celem jest podnoszenie kwalifikacji zawodowych pracowników oraz osób współpracujących ze spółką, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów tej spółki.
Jeżeli po zmniejszeniu kwoty kosztów uzyskania przychodów, należność zostanie uregulowana, spółka będąca wspólnikiem spółki osobowej będzie uprawniona do zwiększenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę uregulowanego zobowiązania w proporcji do udziału tej spółki w zysku na dzień uregulowania zobowiązania.
Treść art. 59a ustawy o kredycie konsumenckim świadczy o tym, że ustawa ta jest odrębną ustawą regulującą zasady funkcjonowania jednostek organizacyjnych uprawnionych do udzielania pożyczek. A zatem, spółka akcyjna będąca instytucją pożyczkową, prowadzącą działalność w oparciu o ustawę o kredycie konsumenckim, spełnia przesłanki uznania jej za jednostkę organizacyjną uprawnioną, na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady jej funkcjonowania, do udzielania kredytów (pożyczek), o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. b ustawy o CIT.
W 2015 r. zmianie uległy przepisy nakazujące korektę kosztów uzyskania przychodu w wyniku braku terminowej zapłaty z tytułu nabytych towarów i usług. Obecnie przedsiębiorcy zobligowani są do kontroli swoich zobowiązań pod kątem sposobu uiszczenia zapłaty.
Wszyscy niemal przedsiębiorcy ponoszą rozłożone w czasie (np. na rok – nie zawsze pokrywający się z rokiem podatkowym lub dłuższy okres) wydatki abonamentowe. Chodzi np. o koszty prenumeraty czasopism, koszty programu antywirusowego, koszty aktualizacji i obsługi komputerowych programów finansowo-księgowych, kadrowych, czy antywirusowych, kosztów podpisu elektronicznego, kosztów ubezpieczeń itd. Są to tzw, koszty pośrednie. Powstaje pytanie kiedy można zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym.
Spółka wypłacająca pracownikom nagrody z zysku netto (po opodatkowaniu) może zaliczyć te wydatki do kosztów uzyskania przychodów.
Nowa preferencja, czyi ulga podatkowa na badania i rozwój (B+R) przyniosła odmienne efekty niż poprzednia na nowe technologie. Korzysta więcej podatników CIT, ale odliczają mniej. Natomiast u podatników PIT jest na odwrót.
Składki na turystyczny fundusz gwarancyjny, do których opłacania zobowiązane są biura podróży, stanowią koszt uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał w maju 2017 r. interpretację indywidualną, w której uznał za prawidłowe stanowisko spółki, zgodnie z którym koszty bezpośrednie zostaną rozliczone w momencie zawarcia aktów końcowych sprzedaży poszczególnych lokali, a koszty pośrednie, takie jak reklama, koszty aktów notarialnych, pośrednictwo w sprzedaży, oraz koszty zarządu firmą (koszty utrzymania biura, obsługi księgowej i prawnej itp.) zostaną rozliczone w dacie poniesienia.
Coraz większa liczba pracodawców w celu motywacji swoich pracowników proponuje im dodatki pozapłacowe, do których zaliczają się m.in. pracownicze pakiety medyczne. Czy istnieje możliwość potraktowania ich jako koszt uzyskania przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
W tym roku miała miejsce nowelizacja zarówno ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, jak i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zmienił się limit wartości transakcji, która między przedsiębiorcami może być dokonana gotówką. Jednocześnie nie zastosowanie się do dyspozycji zawartej w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej (regulującej limit wartości transakcji) powoduje brak możliwości zaliczenia transakcji do kosztów uzyskania przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Podatnik podatku CIT może niektóre wydatki zakwalifikować jako koszt uzyskania przychodu i w konsekwencji zmniejszyć swój dochód podlegający opodatkowaniu. Jednakże nie każdy wydatek przedsiębiorcy może być zakwalifikowany jako koszt uzyskania przychodu. Jak jest zatem w przypadku wydatków poniesionych na usługę cateringową dla pracowników?
Minister Rozwoju i Finansów przygotował projekt nowelizacji ustaw o: PIT, CIT i ryczałcie od przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z którym koszt podatkowy będzie powstawał w tym samym dniu, w którym obciąży on wynik finansowy firmy, zgodnie z przyjętymi zasadami rachunkowości. Zmiana ta (ma wejść w życie od 1 stycznia 2018 r.) nie będzie dotyczyć podatników, którzy rozliczają się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a jedynie prowadzących tzw. pełną rachunkowość (księgi rachunkowe).
Od 2018 r. mają obowiązywać nowe zasady dotyczące rozliczania kosztów pośrednich. Przedsiębiorcy będą odliczać wstępną opłatę leasingową, prowizje i inne koszty pośrednie w tym samym momencie, w którym potrącą je dla celów bilansowych, a zatem zasadniczo rozliczą je w czasie, a nie jak dziś jednorazowo.
Ministerstwo Finansów zamierza zmienić ustawy o podatkach dochodowych (PIT i CIT) i podwyższyć do 5.000 zł, limit wartości środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, dzięki czemu będzie można jednorazowo zaliczyć wydatki (w ramach ww. limitu) na nabycie takich składników majątku do kosztów uzyskania przychodów.
Wydatki na kary umowne (odszkodowania), które zostały poniesione z innych tytułów niż wskazane w przepisie art. 16 ust 1 pkt. 22 ustawy o CIT powinny być zaliczane do kosztów podatkowych. Jednak zgodnie z aktualną linią interpretacyjną istotne jest, aby podatnik wykazał, że zapłata kary umownej ma związek z uzyskaniem, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródeł jego przychodów podatnika.
W przypadkach, w których ekspozycja towarów w oknie wystawowym ma charakter trwały, może powstać konieczność rozliczenia wydatków z nią związanych poprzez odpisy amortyzacyjne.
Celem ustawodawcy nie jest podwójne opodatkowanie przychodów na moment objęcia (nabycia) i na moment późniejszego zbycia akcji w V Inc. Wobec tego bank będzie uprawniony na moment przyszłego zbycia akcji serii C „preffered stock” V Inc. do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu w wartości uprzednio rozpoznanego przychodu podatkowego na objęciu akcji serii C „preffered stock” V Inc.
Czy wydatki na prezenty wręczane w ramach usługi marketingowej realizowanej na rzecz podmiotu trzeciego mogą zostać uznane za koszt reprezentacji? Problem wyjaśnia ekspert z ECDDP Sp. z o.o.
Kwota podatku u źródła zapłacona za zagranicznego kontrahenta może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodu.
Wydatki ponoszone przez pracodawcę na wykup dla swoich pracowników polis ubezpieczeniowych dotyczących kosztów leczenia oraz następstw nieszczęśliwych wypadków mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, ponieważ ich sfinansowanie leży w interesie pracodawcy, jak również może pośrednio przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź zachowania albo zabezpieczenia ich źródeł.