Kategorie

Dzień bilansowy

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
W myśl ustawy o rachunkowości, w połowie roku kalendarzowego, należy dopełniać obowiązków dotyczących dokumentacji finansowej. Wynika to z sześciomiesięcznego terminu na zatwierdzenie sprawozdania finansowego, ustanowionego przez ustawodawcę.
W rocznych sprawozdaniach finansowych zatwierdzanych i składanych przez spółki mogą wkraść się błędy, które wykrywane są w kolejnych latach działalności. W jaki sposób można skorygować błąd popełniony w księgach rachunkowych w latach ubiegłych?
W ramach zamknięcia roku obrotowego jednostki prowadzące księgi rachunkowe obowiązkowo muszą dokonać odpisów aktualizujących należności, które są obarczone istotnym ryzykiem niespłacalności. Oznacza to, że mogą nie przynieść w przyszłości żadnych korzyści ekonomicznych, dlatego na dzień bilansowy należy urealnić ich wartość.
Spółka dokonała zakupu budynku magazynowego z przeznaczeniem na wynajem. Podstawową działalnością spółki jest handel maszynami budowlanymi. Czy nabyta nieruchomość stanowi dla spółki środek trwały, czy inwestycję? Jak ujmować w księgach rachunkowych przychody i koszty z aktualizacji wartości i eksploatacji nieruchomości?
Konieczność weryfikacji stanu faktycznego z zapisami ksiąg na dzień kończący rok obrotowy wynika z przepisów bilansowych. Jednak w praktyce prace spisowe w przypadku części składników rozplanowuje się w czasie.
Konieczność weryfikacji stanu faktycznego aktywów z zapisami ksiąg rachunkowych na dzień kończący rok obrotowy (dzień bilansowy) wynika z przepisów bilansowych. Jednak w praktyce prace spisowe w przypadku części składników rozplanowuje się w czasie.
Inwentaryzacja aktywów i pasywów powinna być przeprowadzona na ostatni dzień roku obrotowego. Fakt, że należy ją przeprowadzić na ten dzień, nie oznacza, że czynności inwentaryzacyjne należy wykonać tego dnia. Dlatego termin ten uznaje się za dotrzymany, jeżeli inwentaryzację rozpoczyna się nie wcześniej niż trzy miesiące przed końcem roku obrotowego, a kończy 15 stycznia następnego roku. W przypadku jednostek, których rokiem obrotowym jest rok kalendarzowy, inwentaryzację za 2016 r. można było rozpocząć 1 października 2016 r. i należy ją zakończyć do 15 stycznia 2017 r.
30 czerwca 2016 r. mija termin zatwierdzenia sprawozdania finansowego za rok 2015 dla jednostek, których rok obrotowy skończył się 31 grudnia 2015 r. Roczne sprawozdanie finansowe jednostek prowadzących księgi rachunkowe podlega zatwierdzeniu przez organ zatwierdzający nie później niż sześć miesięcy od dnia bilansowego (dnia zakończenia roku finansowego).
Do faktury za zakupione materiały dostawca zgodnie z umową doliczył wartość kosztów transportu i ubezpieczenia. W jaki sposób należy zaewidencjonować powyższe koszty zakupu? W jakiej wartości należy wykazać materiały w bilansie?
Spółka z o.o. produkuje wyroby gotowe. W 2014 r. utworzyła rezerwę na naprawy gwarancyjne. Na dzień bilansowy 31 grudnia 2015 r. okazało się, że wartość wszystkich napraw była mniejsza niż utworzona rezerwa. Czy niewykorzystaną rezerwę należy odpisać w ciężar pozostałych przychodów operacyjnych?
Jesteśmy hurtownią, która część zakupionych towarów musi długo magazynować przed sprzedażą. W związku z tym ponosimy koszty takiego magazynowania. W 2015 r. musieliśmy zaciągnąć kredyt bankowy na pokrycie kosztów zakupu i magazynowania. W jaki sposób powinniśmy wycenić towary na dzień bilansowy?
Firma posiada w magazynie materiały, których ewidencja prowadzona jest według cen zakupu. Podczas przeprowadzonej inwentaryzacji okazało się, że niektóre z nich są uszkodzone. Co należy zrobić i jak prawidłowo zaewidencjonować to zdarzenie w księgach rachunkowych?
Przeprowadzona inwentaryzacja środków pieniężnych w kasie wykazała niedobór gotówki z winy kasjera. Kierownik jednostki podjął decyzję o potrąceniu niedoboru z wynagrodzenia. Jak prawidłowo zaksięgować taką operację?
Na dzień bilansowy wszystkie tytuły czynnych rozliczeń międzyokresowych kosztów powinny zostać zinwentaryzowane w drodze weryfikacji. W bilansie czynne rozliczenia kosztów ujmiemy w pozycji B.IV. aktywów jako Krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe. Jeśli dany koszt przekracza okres 12 miesięcy liczony od dnia bilansowego, to koszty podlegające aktywowaniu po dniu bilansowym należy ująć w pozycji A.V. Długoterminowe rozliczenia międzyokresowe.
Spółka sprzedała w grudniu wyroby gotowe dostawcy z Francji. Do końca roku nie otrzyma jednak zapłaty, bo termin przypada dopiero w styczniu 2016 r. Również w grudniu zakupiła towary od kontrahenta z Niemiec. Zapłata za towary nastąpi w styczniu. W jaki sposób spółka ma wycenić rozrachunki z zagranicznym kontrahentem na dzień bilansowy?
W księgach rachunkowych na dzień bilansowy, tj. 31 grudnia, należy ująć zwiększenie lub zmniejszenie kosztów operacyjnych z tytułu ustalenia wysokości odpisu na ZFŚS.
Spółka z o.o. zajmuje się usługami informatycznymi. Na koniec 2015 r. jest w trakcie realizacji prac, których zakończenie i sprzedaż nastąpi dopiero w kwietniu 2016 r. W bieżącym roku zostały poniesione znaczne koszty dotyczące przychodów, które spółka osiągnie dopiero w roku kolejnym. Jak poprawnie wykazać tę transakcję w księgach rachunkowych oraz w sprawozdaniu finansowym jednostki?
Każda jednostka zobligowana jest do wyceny nie rzadziej niż na dzień bilansowy posiadanych aktywów (majątku) oraz pasywów (źródeł finansowania majątku). Ponieważ zdecydowana większość podmiotów określa swój dzień bilansowy jako 31 grudnia, zostało już tylko kilka dni na przypomnienie sobie zasad wyceny składników bilansowych. Dziś podpowiadamy, jak należy wycenić aktywa obrotowe.
Jak prawidłowo wyceniać należności nieściągalne, przedawnione i umorzone w prawie bilansowym i podatkowym?
Zamknięcie ksiąg rachunkowych następuje na dzień kończący dany rok obrotowy. Przed ich zamknięciem jednostka powinna przeprowadzić określone czynności, aby rzetelnie i jasno przedstawić sytuację majątkową i finansową oraz prawidłowo ustalić wynik finansowy.
Zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości istnieje obowiązek inwentaryzowania środków pieniężnych w kasach. Inwentaryzację należy przeprowadzić drogą spisu z natury na dzień bilansowy. W przypadku gdy zgodnie z decyzją kierownika będzie to dzień wolny, spis należy przeprowadzić na koniec ostatniego dnia roboczego lub na początku pierwszego w nowym roku.
Bilans jest jednym z elementów sprawozdania finansowego. Informacje w nim zawarte mają charakter statyczny, ponieważ dotyczą sytuacji na wybrany dzień (w przeciwieństwie np. do rachunku wyników, w którym o dynamiczności danych świadczy to, że zarówno przychody, jak i koszty są ponoszone w pewnym okresie). Często bilans przyrównuje się do fotografii (obrazu) firmy na dzień jego sporządzenia. Jakie są zasady dotyczące sporządzania bilansu uproszczonego?
Bilans jest jednym z elementów sprawozdania finansowego. Informacje w nim zawarte mają charakter statyczny, ponieważ dotyczą sytuacji na wybrany dzień (w przeciwieństwie np. do rachunku wyników, w którym o dynamiczności danych świadczy to, że zarówno przychody, jak i koszty są ponoszone w pewnym okresie). Często bilans przyrównuje się do fotografii (obrazu) firmy na dzień jego sporządzenia.
Obowiązek przeprowadzania inwentaryzacji wynika z art. 26–27 ustawy o rachunkowości. Inwentaryzacja, tj. okresowe ustalanie lub sprawdzanie rzeczywistego stanu aktywów i pasywów, jest elementem rachunkowości jednostki, za którą odpowiedzialność ponosi kierownik jednostki. Odpowiedzialność za spis z natury ponosi osoba, której ta czynność została powierzona, ale tylko w tym zakresie.
Inwentaryzacja majątku jest wymogiem polskiego prawa bilansowego. Jednocześnie jest sposobem kontroli wewnętrznej, która weryfikuje stan ilościowy i wartość mienia. Spis w jednostce gospodarczej powinien być przeprowadzany przynajmniej raz na cztery lata w odniesieniu do środków trwałych takich jak nieruchomości, maszyny i urządzenia oraz inne środki trwałe znajdujące się na terenie strzeżonym. W przypadku pozostałych środków trwałych inwentaryzacja powinna być przeprowadzana pod koniec każdego roku obrotowego. Inwentaryzacji dokonuje się za pomocą spisu z natury oraz weryfikacji danych w dokumentacji.
Inwentaryzacja to ogół czynności, które mają na celu ustalenie lub weryfikację obecnego stanu aktywów i pasywów. Uwzględniając różnorodność posiadanego majątku, niezbędne jest zastosowanie wielorakich sposobów inwentaryzacji, co przyczynia się do tego, iż proces jest zazwyczaj złożony i pracochłonny.
Inwentaryzacja jest ważnym narzędziem kontroli oraz przeciwdziałania nieprawidłowościom w przedsiębiorstwie, stanowi także niezwykle istotny element rachunkowości jednostki. Celem inwentaryzacji jest ustalenie faktycznych stanów aktywów i pasywów, odpowiednie skorygowanie danych ewidencyjnych o powstałe różnice, tak aby dane te były zgodne ze stanem faktycznym, rozliczenie osób odpowiedzialnych materialnie za powierzony majątek oraz ocena stanu i przydatności posiadanych zasobów.
Inwentaryzacja jest istotną czynnością w obszarze odpowiedzialności pracownika za powierzone mienie. Pozwala ustalić rzeczywiste niedobory i daje możliwość egzekwowania ich od pracowników.