Kategorie

środki trwałe

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Inwestycje w obcych środkach trwałych sprawiają kłopoty przedsiębiorcom. Głównym problemem jest możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej części nakładów w przypadku wcześniejszego zakończenia np. umowy najmu lub dzierżawy. Wiele tego typu problemów można uniknąć dokonując jednorazowej amortyzacji inwestycji w obcych środkach trwałych.
Wynajęcie powierzchni handlowej w galerii handlowej jest kosztowną inwestycją. Podstawowy problem w zakresie zaliczania ponoszonych wydatków do kosztów uzyskania przychodu dotyczy ich kwalifikacji jako tzw. „inwestycje w obcych środkach trwałych” albo jako „jednorazowy koszt podatkowy”.
Mali podatnicy oraz przedsiębiorcy nie będący małymi podatnikami (ale tylko w pierwszym roku swojej działalności) mogą skorzystać z bardzo korzystnej podatkowo metody rozliczania zakupu środków trwałych.
Amortyzacji podlegają obok środków trwałych również składniki majątku, wymienione w punktach będące w rozumieniu ustawy o pdof wartościami niematerialnymi i prawnymi. Wiąże się to ze zróżnicowanymi zasadami amortyzacji.
Przed rozpoczęciem amortyzowania składnika majątku należy podjąć decyzję dotyczącą metody, według jakiej będzie on amortyzowany. Przyjęty na początku sposób amortyzacji stosuje się aż do jej zakończenia.
Ustalenie wartości początkowej składników majątku uzależnione jest rodzaju dokonanej czynności prawnej, na skutek której powstaje prawo własności.
W przypadku inwestycji, współwłasności i zmian podmiotowych rodzaj dokonanej czynności prawnej wpływa na ustalenie wartości początkowej składników majątku.
Z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika obowiązek amortyzacji. Niezbędne jest ustalenie jej stawki oraz metody.
Wybrane składniki majątku mogą stanowić środki trwałe podlegające amortyzacji. Część z nich nie podlega amortyzacji.
Każdy podatnik prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów, który w prowadzonej działalności wykorzystuje podlegające amortyzacji składniki majątku, jest obowiązany do prowadzenia ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
W skład majątku mogą wchodzić wartości niematerialne i prawne. Amortyzacji podlega tylko część z nich.
Jeżeli wartość początkowa składników majątku nie jest wyższa niż 3500 PLN, wówczas podatnicy mogą nie dokonywać od nich odpisów amortyzacyjnych.
Podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, oraz mali podatnicy, mogą jednorazowo zamortyzować środki trwałe zaliczane do grupy 3-8 klasyfikacji środków trwałych (z wyłączeniem samochodów osobowych), w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych. W latach 2009-2010 wyjątkowo zwiększono limit do równowartości 100 tys. euro rocznie.
Ta metoda amortyzacji polega na możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie środków trwałych wymienionych w ustawach o podatkach dochodowych poprzez dokonanie ich jednorazowego odpisu amortyzacyjnego. Odpisu dokonuje się od wartości początkowej tych środków trwałych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów (w latach 2009 – 2010 uprawnieni podatnicy mogli wykorzystać podwyższony limit odpisów amortyzacyjnych wynoszący równowartość 100 000 euro).
Amortyzacja oznacza koszt zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Przedsiębiorstwo nabywa środki trwałe z założeniem, iż będą użytkowane w dłuższym okresie.
We wrześniu 2008 r. spółka kupiła środek trwały, który dla celów bilansowych został wprowadzony do użytkowania w miesiącu zakupu, natomiast dla celów podatkowych – w październiku. Następnie w grudniu 2008 r. został on ulepszony. Jednostka przyjęła degresywną metodę amortyzacji. Jak prawidłowo należało ustalić wartość początkową tego środka oraz jak ujmować odpisy amortyzacyjne dla celów rachunkowych i podatkowych?
Świadczę usługi w zakresie transportu drogowego towarów i od 2008 roku opłacam ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Mam dwa samochody ciężarowe (środki trwałe) ale jeden chcę wynająć. Jaka stawkę podatkową powinienem zastosować do przychodu z tytułu najmu tego samochodu stanowiącego środek trwały?
Jesteśmy jednostką państwową. Komisja powołana do oceny przydatności składników majątkowych zaliczyła pewien zestaw komputerowy do likwidacji, ale z wyłączeniem drukarki, która należała do tego zestawu. Problem w tym, że cały zestaw był wprowadzony na konto 011 w jednej wartości. Na podstawie jakiego dokumentu dokonać likwidacji? Jaką wartość należy zdjąć z konta 011, skoro drukarka będzie wykorzystywana dalej? Czy drukarka ma zostać na koncie 011, czy może należy ją przenieść na konto 013 albo na ilościówkę? Nadmieniam, że sprzęt ten jest w 100% umorzony.
Środki trwałe używane są w każdym profilu działalności, ale największe znaczenie mają w jednostkach prowadzących działalność wytwórczą. Z biegiem czasu ulegają one zużyciu lub zniszczeniu. W związku z brakiem celowości dalszego używania jednostka powinna dokonać likwidacji środka trwałego.
Czy dokonując modernizacji środka trwałego, należy przeksięgować go na konto „Środki trwałe w budowie” (wartość przeksięgowania: wartość początkowa - dotychczasowe umorzenie), czy też na koncie „Środki trwałe w budowie” księguje się tylko wartości poniesionych nakładów na modernizację, a na jej zakończenie przenosi się ją na konto „Środki trwałe”, zwiększając tym samym wartość istniejącego już środka, który podlegał modernizacji?
Od kiedy i od jakiej wartości należy dokonywać odpisów umorzeniowych od ulepszonych środków trwałych amortyzowanych metodą liniową i degresywną?
Według ustawy o rachunkowości ulepszenie polega na przebudowie, rozbudowie, modernizacji lub rekonstrukcji środka trwałego. W myśl MSR nr 16 „Rzeczowe aktywa trwałe” ulepszenie środków trwałych stanowi nakłady ponoszone na nie w terminie późniejszym, tj. po oddaniu do użytku.
Czy prawo wieczystego użytkowania gruntu, otrzymane na podstawie decyzji gminy, stanowi składnik aktywów trwałych i podlega amortyzacji? Jeśli tak, to jak prawidłowo zaksięgować koszty związane z jego amortyzacją oraz jaki przyjąć okres i jaką stawkę amortyzacji?
Często okazuje się, że wartość bilansowa posiadanych, regularnie amortyzowanych środków trwałych jest dużo niższa niż ich aktualna wartość rynkowa. Dlatego szczególnie przy wycenie bilansowej spółki zastanawiają się, czy mogą dokonać aktualizacji wyceny tych środków, korzystając z przepisów art. 10 ust. 3.
Do jakiej grupy środków trwałych zaliczyć niskocenne środki trwałe amortyzowane jednorazowo, np. komputer o wartości niższej niż 3,5 tys. zł? Czy fakt, że jest to składnik niskocenny, ma wpływ na grupę środków trwałych?
Spółka nabyła w drodze kupna zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Jak ustalić wartość firmy? Czy podlega ona amortyzacji i na jakich zasadach?