Kategorie

Amortyzacja

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Jestem indywidualnym przedsiębiorcą, tzw. małym podatnikiem. Od dwóch lat w działalności gospodarczej używam obrabiarki z rodzaju 41 KŚT. Urządzenie to nie jest ujęte w ewidencji środków trwałych. Jego cena nabycia wynosiła ponad 20 000 zł. Potwierdza to umowa kupna zawarta w 2011 r. Czy obecnie mogę wprowadzić to urządzenie do ewidencji środków trwałych i dokonać jego amortyzacji?
Według organów podatkowych kosztem uzyskania przychodu, zarówno w PIT jak i CIT, w przypadku sprzedaży środka trwałego sfinansowanego dotacją, oraz środkami własnymi, jest jego wartość początkowa, niezależnie od źródła jego sfinansowania. Wartość ta, musi zostać pomniejszona o odpisy amortyzacyjne.
Na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla poszczególnych środków trwałych. Zmiany stawki dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.
W przypadku podmiotów dokonujących odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych pojawia się wątpliwość czy mogą czasowo obniżać stawki amortyzacji dla celów podatkowych w odniesieniu do wybranych środków trwałych do dowolnej wysokości (w tym nawet do 0%).
Samochód może być źródłem kosztów w większości firm, dlatego warto wiedzieć, że pod tym względem jest kilka możliwości. Jedną z nich jest użytkowanie do celów firmowych samochodu, którego właścicielem nie jest przedsiębiorca, czyli użyczonego lub wynajętego. Jak w takiej sytuacji rozliczać koszty samochodu?
W 2014 r. status małego podatnika będą mieli ci podatnicy, których przychody brutto nie przekroczą w 2013 r. kwoty 5 068 000 zł. Natomiast limit jednorazowej amortyzacji w roku 2013 wynosi 211 000 zł.
Kurs euro z 1 października 2013 r, opublikowany w tabeli kursów średnich NBP, pozwolił obliczyć limity podatkowe, które będą obowiązywać w 2014 r. I tak: status małego podatnika w 2014 r. będą mieli ci podatnicy, których przychody brutto nie przekroczą w 2013 r. kwoty 5 068 000 zł; limit jednorazowej amortyzacji w 2014 r. wynosi 211 000 zł; natomiast limit dla ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na 2014 r. to 633 450 zł.
Podatnik może obniżyć stawki amortyzacyjne dla wybranych środków trwałych amortyzowanych metodą liniową, przy uwzględnieniu, iż zmiany stawek dokonuje się od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego, stosownie do art. 16i ust. 5 ustawy o CIT. Wysokość obniżenia stawki dla danego środka trwałego jest dowolna, wobec czego podatnik ma prawo obniżyć stawkę amortyzacyjną również do poziomu 0,1%.
Jak dokonać amortyzacji środka trwałego, z którego przedsiębiorca nie korzysta przez cały rok, ale jedynie przez kilka miesięcy, np. tylko w sezonie wakacyjnym? Czy taka amortyzacja wiąże się ze stratą podatkową?
Przedsiębiorca może dokonywać amortyzacji samochodu współmałżonka, który jest wykorzystywany na potrzeby prowadzenia działalności, ale jedynie w przypadku, gdy nabycie samochodu miało miejsce po zawarciu małżeństwa.
Zasady amortyzacji środków trwałych w samorządowych zakładach budżetowych wynikają z rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, jednostek budżetowych.
W porównaniu z innymi dostępnymi metodami amortyzacji, amortyzacja liniowa uchodzi za metodę najprostszą. Stosowanie liniowej metody amortyzacji oznacza, że przedsiębiorca decyduje się na powolny proces zaliczenia zakupu np. samochodu do kosztów uzyskania przychodów.
Spółka z o.o. kupiła od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą prawo do domeny internetowej za 25 000 zł netto. Czy prawo to stanowi wartość niematerialną i prawną, którą spółka powinna amortyzować? Czy też wydatek na zakup domeny spółka może bezpośrednio zaliczyć do kosztów podatkowych?
Prowadzenie działalności gospodarczej często wymaga zakupu licencji. Choć wydatki, poniesione w związku z jej zakupem, z zasady zaliczane są do kosztów uzyskania przychodu, to jednak nie zawsze można będzie ująć je jednorazowo w kosztach firmy.
Przedmiotem amortyzacji mogą być budynki wybudowane na cudzym gruncie (nie będące własnością podatnika), wprowadzone do ewidencji środków trwałych, o ile posiadają cechy określone w ustawie o PIT. Muszą być m.in. kompletne i zdatne do użytku.
Podatnik, który przekazał w drodze darowizny rzeczowy składnik majątku firmy, powinien dokonać korekty kosztów jego nabycia cofając się do miesiąca zaksięgowania kosztu. Nie istnieje możliwość proporcjonalnego rozliczenia kosztu. Nie można też rozliczyć wydatku na nabycie takiego składnika poprzez odpisy amortyzacyjne, jeżeli nie spełnia on definicji środka trwałego z uwagi na przewidywany okres użytkowania krótszy niż rok.
W momencie gdy wartość początkowa środka trwałego, która ma wpływ na wysokość kosztów podatkowych, będzie niewspółmiernie wysoka, podatnik niezasłużenie pomniejszy podatek poprzez zawyżone odpisy amortyzacyjne. W takiej sytuacji może zostać pociągnięty do odpowiedzialności karnej skarbowej.
Przedsiębiorcy, którzy przekroczyli w 2012 roku określone limity obrotów utracili możliwość korzystania w 2013 roku z niektórych ułatwień podatkowych. Te limity są sporo niższe niż rok wcześniej. Chodzi tu o małych podatników, ryczałtowców i stosujących księgę przychodów i rozchodów.
Firma X zamierza w miejscu starej hali produkcyjnej postawić nową halę. Większa część starej hali zostanie wyburzona. Jednocześnie stara hala nie została jeszcze w pełni zamortyzowana. Powstaje pytanie, czy wartość nie w pełni umorzonej hali produkcyjnej zwiększa wartość początkową wybudowanej w jej miejscu nowej hali?
W większości mikro i małych przedsiębiorstw które podlegają pod ustawę o rachunkowości, czyli prowadzą pełną księgowość, polityka rachunkowości dotycząca amortyzacji dostosowana jest do przepisów podatkowych. Jednak zdarza się, że stawki amortyzacyjne, bilansowa i podatkowa, z różnych powodów odbiegają od siebie. Wówczas powstaje kłopot, jak zaewidencjonować takie zdarzenie gospodarcze, aby żaden koszt nie został ominięty.
Zakup przez przedsiębiorcę dla celów prowadzonej działalności gospodarczej domków kempingowych, będących środkami trwałymi, podlega amortyzacji. Jednak przedsiębiorca może znacznie przyspieszyć jej okres, jeśli zdecyduje się na zakup domku używanego lub przed wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych dokona w nim ulepszeń.
Chcąc dokonać amortyzacji zakupionych środków trwałych, przedsiębiorca musi ustalić ich wartość początkową. Co do zasady wartość tą stanowi cena ich nabycia, na którą składają się także wydatki towarzyszące zawarciu transakcji. W przypadku brak możliwości ustalenia ceny nabycia, przedsiębiorca powinien dokonać jej wyceny rynkowej.
Podatnicy często wnoszą do swojej firmy prywatne, nawet używane rzeczy (np. auto, komputer, maszyny) i wprowadzają je do ewidencji środków trwałych. Jest to korzystne podatkowo rozwiązanie, bo mogą ustalić wartość początkową tych rzeczy wg ceny nabycia. Dopiero jeżeli nie można ustalić ceny nabycia przyjmuje się za wartość początkową ich wartość rynkową.
Podobnie jak koszty ogrzewania, również wydatki na klimatyzację mogą zostać zaliczone do kosztów podatkowych. Do wydatków takich można zaliczyć zakup urządzeń klimatyzacyjnych, ich serwis i konserwację, a także np. zakup i montaż rolet chroniących przed słońcem. Chodzi tu zarówno o zapewnienie odpowiedniej temperatury w pomieszczeniach służących działalności gospodarczej, jak i w autach firmowych.
Przy nabyciu auta firmowego trzeba wziąć pod uwagę nie tylko jego cenę, ale też skutki podatkowe jego kupna i eksploatacji. Najwięcej możliwości daje przedsiębiorcy zakup samochodu ciężarowego, bo taki środek trwały można amortyzować aż na pięć sposobów. W przypadku samochodów osobowych dostępne są trzy metody i dodatkowo występują ograniczenia w ich stosowaniu.
Firma nie posiadająca jeszcze pozwolenia na użytkowanie hali montażowej rozpoczęła amortyzację używanej przez nią kompletnej i zdatnej do użytku linii produkcyjnej posadowionej w tym budynku. Czy postępowanie podatnika jest prawidłowe?
Można zastosować indywidualne stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika. Okres amortyzacji dla takich środków trwałych nie może być krótszy niż: 10 lat (dla lokalu mieszkalnego), 40 lat pomniejszonych o pełne lata, które upłynęły od dnia oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych (dla budynku użytkowego), 30 miesięcy (dla samochodu osobowego).
Ta metoda dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest wykorzystywana raczej w ograniczonym zakresie, bowiem możliwość jej zastosowania ogranicza się wyłącznie do środków trwałych ujętych w grupie 3 - 6 i 8 KŚT oraz do środków transportu, przy czym z kategorii tej wyłączone są samochody osobowe.
Bez względu na stosowaną metodę amortyzacji, w przypadku korzystania z samochodu osobowego należy mieć na uwadze ograniczenie wysokości odpisów amortyzacyjnych uznawanych za koszty uzyskania przychodu.
Stawka amortyzacyjna jest wyrażonym procentowo zużyciem środka trwałego a w wyniku jej przemnożenia przez wartość początkową danego środka trwałego, ustala się jaka część tej wartości może zostać w danym roku podatkowym zaliczona w koszty podatkowe. Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych, w którym określono stawki w podziale na poszczególne kategorie środków trwałych.
Może się zdarzyć, że posiadane przez organizację środki trwałe z różnych powodów nie są już używane. Pojawia się pytanie, jaki ma to wpływ na amortyzację takiego składnika majątku. Można wówczas rozważyć likwidację nieużywanego środka trwałego, która może przybrać kilka różnych form.
Spółka z o.o. realizuje inwestycję polegającą na budowie nowego budynku, w którym będzie się mieścił jej oddział. Przed oddaniem budynku do używania spółka zamierza zorganizować na terenie nowego obiektu uroczysty bankiet (z gastronomią i rozrywką), w celu zaprezentowania oferty, przedstawienia informacji na temat własnych produktów oraz zachęcenie do korzystania z usług firmy. Na imprezę zostaną zaproszeni m.in. dziennikarze i kontrahenci spółki. Czy koszty organizacji uroczystości mogą podwyższyć wartość początkową środka trwałego (budynku), czy może można je ująć bezpośrednio w kosztach podatkowych?
Udzielenie bonifikaty przy zakupie poszczególnych leków, powoduje zmniejszenie należności otrzymanej przy ich sprzedaży, co w rezultacie skutkuje niższym dochodem. W związku z tym powstaje pytanie, czy istnieje możliwość wyłączenia kwot udzielonych bonifikat z kwoty przychodu?
Dla celów podatkowych definicja wartości firmy została ujęta w art. 16g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako: „ustawa o CIT”) . Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, pojęcie to oznacza dodatnią różnicę między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, albo nominalną wartością wydanych akcji lub udziałów w zamian za wkład niepieniężny a wartością rynkową składników majątkowych wchodzących w skład kupionego, przyjętego do odpłatnego korzystania albo wniesionego do spółki przedsiębiorstwa lub jego lub jego zorganizowanej części odpowiednio z dnia kupna, przyjęcia do odpłatnego korzystania albo wniesienia do spółki.
Organy podatkowe rygorystycznie interpretują przepisy o amortyzacji w zakresie możliwości zmiany pierwotnie przyjętych przez przedsiębiorcę warunków amortyzacji.
Przepis art. 16b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawy o CIT) obejmuje zamknięty katalog wartości niematerialnych i prawnych, które podlegają amortyzacji. Składniki majątkowe, które nie zostały wymienione w tym katalogu, nie mogą być amortyzowane, chyba że są środkami trwałymi.
Czy wydatki poniesione na zapłatę rat leasingowych z tytułu zawartej umowy leasingu, jeśli przedmiot umowy leasingu jest odpłatnie odnajmowany na terytorium kraju trzeciego, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?
Składniki majątkowe, takie jak np. drobne wyposażenie kuchenne i gastronomiczne, należą do tzw. niskocennych środków trwałych, czyli środków trwałych o wartości początkowej nieprzekraczającej 3.500 zł. Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawy o CIT), koszty nabycia tego typu środków mogą być rozliczane wyłącznie w oparciu o przepisy dotyczące amortyzacji podatkowej (art. 16a-16m).
Sądy administracyjne prezentują stanowisko, że straty powstałe w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych (zamortyzowanych) środków trwałych mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Warunkiem jest jednak, by te środki trwałe zostały zlikwidowane z innych przyczyn niż zmiana przedmiotu działalności.
Jeżeli pawilon handlowy wybudowany na cudzym gruncie stanowi odrębny budynek, to należy stosować takie same zasady, jak przy amortyzacji własnego środka trwałego. Czyli budynek niemieszkalny winien być amortyzowany według zasad ogólnych przy zastosowaniu stawki określonej w Wykazie stawek amortyzacyjnych – tj. przy zastosowaniu stawki 2,5 %.
Kosztem uzyskania przychodów, stosownie do art. 22 ust. 8 ustawy o PIT, są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a - 22o, z uwzględnieniem art. 23 ustawy o PIT.
Wydatki poniesione na wykonanie prac budowlanych polegających na dostosowaniu obiektu do prowadzonej działalności gospodarczej należy zakwalifikować jako ulepszenie. Wydatki na ulepszenie będą mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów tylko poprzez odpisy amortyzacyjne pod warunkiem, że budynek będzie wprowadzony do ewidencji środków trwałych.
Umowa leasingu według przepisów podatkowych to umowa nazwana kodeksu cywilnego, a także każda inna umowa, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym” oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie zwanej „korzystającym” podlegające amortyzacji środki trwałe, wartości niematerialne i prawne oraz grunty.
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zamierza wyburzyć (zlikwidować) należące do niej budynki wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej. Na dzień likwidacji wymienione środki trwałe nie zostały w pełni zamortyzowane. Likwidacja nie jest skutkiem zmiany rodzaju działalności lub jej zlikwidowaniu. Spółka zamierza wybudować nowy budynek lepiej przystosowany do prowadzonej działalności gospodarczej. Czy spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowaną część zlikwidowanych środków trwałych
Na podstawie umowy nieodpłatnego użyczenia od urzędu gminy obejmującej lata 2004–2014, dotyczącej gruntu zabudowanego budynkiem kotłowni, nasza jednostka korzysta z tego budynku oraz znajdującego się w nim pieca.
Środek trwały, który może podlegać amortyzacji jako używany do działalności gospodarczej, musi być przede wszystkim kompletny i zdatny do użytku, ale w takim znaczeniu jaką będzie spełniał funkcję w prowadzonej przez podatnika działalności.
W praktyce gospodarczej powstają wątpliwości czy spółka osobowa może dokonać jednorazowej amortyzacji gdy wspólnik prowadzi indywidualną działalność gospodarczą. Fiskus zajmuje tu niekorzystne dla podatników stanowisko.
Pewne wątpliwości budzi sytuacja, gdy przedsiębiorca użytkuje nieruchomości nabyte przez niego w formie spadku lub darowizny a następnie je sprzedaje. Nie wiadomo, czy może zaliczyć do kosztów niezamortyzowaną część wartości tej nieruchomości.
Określenie wartości początkowej budynku będącego środkiem trwałym ma zasadnicze znaczenie dla prawidłowego wyliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych stanowiących koszty uzyskania przychodu, gdyż stanowi podstawę obliczania tych odpisów. Zasady dotyczące określenia wartości początkowej środków trwałych określone zostały w art. 22g ustawy o PIT.
Odpisów amortyzacyjnych może dokonywać nie tylko właściciel, ale i współwłaściciel. W tym ostatnim przypadku przepisy przewidują szczególne zasady. W praktyce często stosuje się je razem z zasadami ustalania wartości początkowej i wartości odpisów amortyzacyjnych obowiązującymi w przypadku nabycia nieodpłatnego (darowizna, spadek).