Kategorie

Podatek u źródła

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł 8 stycznia 2019 r., że podmioty, które nie posiadają w Polsce siedziby lub zakładu (oddziału), a świadczą na rzecz polskiej spółki usługi niematerialne poza granicami Polski, obciąża ograniczony obowiązek podatkowy w CIT. Spółka wypłacając zagranicznym kontrahentom wynagrodzenie za tego rodzaju usługi zobowiązana jest do potrącenia podatku u źródła.
Od początku 2019 roku zmieniły się istotnie przepisy dot. podatku u źródła. Do najważniejszych zmian należą: zmiana zasad poboru podatku u źródła po przekroczeniu limitu 2 mln zł, możliwość posługiwania się (pod pewnymi warunkami) kopią certyfikatu rezydencji, zmiana definicji rzeczywistego właściciela należności.
Od 1 stycznia 2019 r. obowiązują nowe regulacje dotyczące poboru podatku u źródła. W efekcie zwolnienie od podatku oraz stosowanie obniżonych stawek w momencie wypłaty należności w wielu przypadkach będzie niemożliwe, co doprowadzi do realnego wzrostu opodatkowania. Problemem jest także możliwość późniejszego odzyskania nadwyżki.
Od 1 stycznia 2019 r. obowiązują nowe przepisy dotyczące poboru podatku u źródła oraz powiązana z tą tematyką uszczegółowiona definicja rzeczywistego właściciela (tzw. beneficial owner). Nowa definicja w istotny sposób może wpływać na rozliczenie podatku.
Z przeprowadzonych badań wynika, że niestabilność przepisów jest największym problemem polskiego systemu podatkowego. Najbardziej uciążliwą kwestią podatkową z punktu widzenia prowadzenia przedsiębiorstwa są ceny transferowe, jak również wymóg przygotowania dużej liczby deklaracji i informacji w ramach rozliczeń podatkowych oraz pobór podatku u źródła.
Jeżeli spółka nienależnie potrąci podatek u źródła, to nie otrzyma jego zwrotu nadpłaty, chyba że daninę pokryła z własnej kieszeni.
Nowe zasady dotyczące podatku u źródła obowiązują od 1 stycznia 2019 r. Minister Finansów wydał rozporządzenie odraczające stosowanie nowych uregulowań do 30 czerwca 2019 r. Lakonicznie sformułowane przepisy odraczające, jak podkreśla ekspert Grant Thornton, wymagają objaśnień w zakresie poboru podatku u źródła.
Wprowadzone odroczenie stosowania nowych przepisów to niewątpliwie krok w dobrym kierunku. Czas, który zyskali podatnicy, warto wykorzystać na przeanalizowanie skutków nowych przepisów, kompleksowego przygotowania się do ich prawidłowego stosowania, przy udziale profesjonalnych doradców podatkowych, których doświadczenie pozwoli na efektywne zmierzenie się z dynamiką wprowadzonych zmian.
Niektórzy podatnicy mogą skorzystać od tego roku z zauważalnych ułatwień podatkowych. Najmniejsi przedsiębiorcy, z obrotami do 1,2 mln zł, będą płacić 9% CIT (zamiast 15%). Wiele nowych obowiązków obejmie płatników podatku u źródła, a Ministerstwo Finansów po raz kolejny wprowadziło rewolucję w cenach transferowych. Pewne zmiany zaszły też w podatku VAT. Od początku 2019 roku skraca się okres ulgi na złe długi – VAT należny można skorygować już po upływie 90 dni niewywiązywania się przez kontrahenta z zapłaty, a nie 150 dni, jak było do tej pory.
Pomimo tego, że podatnikami podatku u źródła są firmy zagraniczne, a polskie firmy występują tylko w charakterze płatnika tego podatku, to często ekonomiczny ciężar zapłaty daniny spoczywa właśnie na polskich przedsiębiorstwach. Dotychczas możliwe było uniknięcie zapłaty podatku zarówno na gruncie ustaw o podatkach dochodowych PIT i CIT, jak i umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jednak od początku 2019 r. przepisy uległy zaostrzeniu, a dotychczasowe warunki zwolnienia od zapłaty podatku u źródła zostają znacznie obostrzone.
Usługi hostingu danych, polegające co do zasady na udostępnieniu pewnej przestrzeni w tzw. chmurze w celu przechowywania danych, cieszą się rosnącą popularnością. Coraz częściej nabywane są od podmiotów niebędących polskimi rezydentami podatkowymi. Może to prowadzić do wątpliwości związanych z podleganiem wynagrodzenia z tytułu tych usług opodatkowaniu tzw. podatkiem u źródła.
Sejm uchwalił ustawę wprowadzającą exit tax, czyli podatek od osób przenoszących za granicę swoje przedsiębiorstwa i prywatny majątek. Firma przenosząca się za granicę zapłaci 19 proc. wartości, a osoba fizyczna, rozliczająca się według PIT, 3 proc. (gdy nie ustala się wartości podatkowej składnika majątku) lub 19 proc. aktywów finansowych powyżej 4 mln zł. Exit tax ma obowiązywać od 1 stycznia 2019 r.
Projekt nowelizacji przepisów podatkowych, którego zapisy mają wejść w życie już od 2019 r., zakłada modyfikację zasad dotyczących pobierania podatku u źródła. Jednak, jak wyjaśnia ekspert Grant Thornton, zmian w zasadzie nie odczują wypłacający podatek w kwocie do 2 mln zł rocznie, gdyż będą mogli zaniechać poboru podatku u źródła, choć stare wątpliwości, kiedy pobierać podatek, nie znikną.
Informatyzacja aspektów życia gospodarczego wiąże się dla przedsiębiorców z koniecznością implementacji nowych procesów opartych na innowacyjnym oprogramowaniu komputerowym. Jednocześnie liderzy rynku IT najczęściej są podmiotami zagranicznymi, dlatego też nabywając prawo do korzystania z oprogramowania na podstawie licencji typu end-user, podatnicy stają przed problemem opodatkowania świadczeń u źródła.
Polscy podatnicy podatków dochodowych (zarówno PIT jak i CIT) płacący swoim zagranicznym kontrahentom należności z tytułu m.in. korzystania z praw autorskich, znaków towarowych, czy z tytułu usług księgowych, prawnych, reklamowych i niektórych innych muszą (jako płatnicy) przy wypłacie pobierać ryczałtowy podatek dochodowy „u źródła”. Przy czym muszą to robić z uwzględnieniem często korzystniejszych dla podatników postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (upo) zawartych przez Polskę z państwami, w których kontrahent ma swoją rezydencję podatkową. Jednak warunkiem skorzystania ze stawek (lub zwolnień) zawartych w danej umowie upo jest posiadanie ważnego certyfikatu rezydencji kontrahenta. Często podatnicy mają wątpliwości, czy dany certyfikat jest ważny.
Ministerstwo Finansów proponuje rewolucyjne zmiany w podatkach już od 1 stycznia 2019 r. Zmiany obejmą m.in. podatki dochodowe (PIT i CIT). Ma zostać wprowadzony nowy podatek od wyprowadzki z Polski (exit tax), obowiązek informowania fiskusa o optymalizacjach, podatek od bitcoinów, a także nowe reguły dotyczące samochodów osobowych wykorzystywanych w biznesie.
Korzystając z usług reklamowych od Facebooka lub Google powinniśmy pamiętać o dodatkowym obowiązku sprawozdawczym, jakim jest złożenie rocznej informacji IFT-2/2R. Jest to istotne, ponieważ formularz składamy nawet wtedy, gdy fizycznie nie wpłacaliśmy podatku, korzystając ze zwolnienia od podatku u źródła.
Przedsiębiorcy, którzy wypłacają wynagrodzenie kontrahentom zagranicznym, nieposiadającym polskiej rezydencji podatkowej, zobowiązani są, jako płatnicy od tak wypłaconego wynagrodzenia potrącić i odprowadzić tzw. podatek u źródła. W praktyce bywa jednak, że w wyniku umowy między kontrahentami, kwota podatku u źródła nie zostaje odjęta od wynagrodzenia. Ciężar podatku u źródła ponosi wówczas polski przedsiębiorca. Wypłacone w ten sposób ubruttowione wynagrodzenie można jednak w całości zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
Programy komputerowe nie zostały zakwalifikowane przez ustawodawcę jako dzieła literackie ani naukowe. Opłaty za użytkowanie lub prawo użytkowania tych programów nie stanowi zatem należności licencyjnych, o których stanowi art. 12 ust. 3 polsko-irlandzkiej UPO. Tak wynika z wyroku NSA z 2 sierpnia 2017 r., II FSK 1961/15.
Przychód uzyskany przez zagranicznego podatnika w związku z objęciem udziałów w zamian za wkład niepieniężny nie został wymieniony w katalogu czynności opodatkowanych tzw. podatkiem u źródła. Tym samym wypłacający nie ma obowiązku poboru podatku u źródła.
Spółka, w której włoscy konsultanci przez dwa lata wdrażają lean manufacturing, nie opłaci podatku u źródła za ich usługi, które kwalifikują się do usług doradczych, a nie do przekazania know-how.
Przez długie lata polskie organy podatkowe stały na stanowisku, że niepobranie podatku lub zastosowanie niższej stawki, jeżeli wynikało to z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, możliwe było pod warunkiem przedstawienia certyfikatu rezydencji podatkowej w formie papierowej. E-certyfikaty były honorowane przez fiskus tylko wtedy, gdy organy podatkowe innego państwa w ogóle nie wydawały certyfikatów w wersji papierowej. Jednak obecnie stanowisko fiskusa uległo zmianie. W interpretacji indywidualnej z 26 czerwca 2017 r. wydanej przez Szefa KAS, przyjęto, że certyfikat rezydencji uzyskany w formie elektronicznej będzie dla płatnika podstawą do zastosowania postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Definicja umowy agencyjnej zawarta w Kodeksie cywilnym zakłada, że w wyniku zawarcia takiej umowy przyjmujący zlecenie (agent) zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do stałego pośredniczenia za wynagrodzeniem przy zawieraniu z klientami umów na rzecz dającego zlecenie przedsiębiorcy albo do zawierania ich w jego imieniu. Jakie skutki podatkowe wywołuje zawarcie takiej umowy?
Przedsiębiorcy będący stroną w transakcjach międzynarodowych często nie zdają sobie sprawy, że w przypadku regulowania zobowiązania na rzecz zagranicznego kontrahenta mogą być obarczeni obowiązkiem potrącenia podatku od danej transakcji. Tak wynika z przepisów ustaw o podatku dochodowym w zakresie obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, zwanego „podatkiem u źródła”.
Przedsiębiorcy będą mogli skorzystać z jednorazowej amortyzacji w przypadku fabrycznie nowych środków trwałych (maszyn i urządzeń przemysłowych) na nowych zasadach. Jednorazowo będą mogli odliczyć nakłady od 10 tys. zł do 100 tys. zł.
Kwota podatku u źródła zapłacona za zagranicznego kontrahenta może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodu.
Ministerstwo Rozwoju przygotowało zmiany przepisów w projekcie ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podatku dochodowym od osób prawnych. Dotyczą one zwolnienia przedsiębiorców z martwego obowiązku jakim jest ubieganie się o certyfikat rezydencji podatkowej zagranicznej linii lotniczej w przypadku kupna biletu u zagranicznego przewoźnika lotniczego. Zmiany te uwzględniają propozycję zgłoszoną przez Zrzeszenie Agentów IATA w Polsce.
Trwają prace legislacyjne nad projektem nowelizacji ustaw o podatkach dochodowych (PIT i CIT), której zasadniczym elementem jest wprowadzenie ulgi inwestycyjnej pozwalającej na coroczne, jednorazowe zaliczenie do kosztów podatkowych nakładów na środki trwałe do wysokości 100 tys. złotych, przy minimalnej wartości nakładów w kwocie10 tys. złotych. 20 marca 2017 r. Ministerstwo Rozwoju zaproponowało kolejne zmiany przepisów w projekcie tej nowelizacji. Przedsiębiorcy mają zostać zwolnieni z i tak martwego obowiązku jakim jest ubieganie się o certyfikat rezydencji podatkowej zagranicznej linii lotniczej w przypadku kupna biletu u zagranicznego przewoźnika lotniczego. Ta nowość uwzględnia propozycję zgłoszoną przez Zrzeszenie Agentów IATA w Polsce.
W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że dwuletni termin nieprzerwanego posiadania udziałów/akcji jest warunkiem materialnoprawnym zwolnienia podatkowego, a zwolnienie podatkowe w PIT jest prawem majątkowym, w które wstępuje następca prawny. Sytuację połączenia spółek przez przejęcie z punktu widzenia warunku dwuletniego posiadania udziałów należy traktować tak, jakby przejęcie w ogóle nie nastąpiło.
Z początkiem 2017 roku wprowadzone zostały istotne zmiany w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, m.in. w zakresie obowiązku poboru zryczałtowanego podatku u źródła w związku z wypłatą wynagrodzenia na rzecz zagranicznych podmiotów (na mocy ustawy z 5 września 2016 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1550). Nowe regulacje rozszerzają katalog sytuacji powodujących obowiązek potrącenia podatku u źródła oraz wprowadzają zupełnie nowe warunki formalne konieczne do zwolnienia z podatku u źródła niektórych płatności wypłacanych na rzecz zagranicznych podmiotów powiązanych.
Usług księgowych i przetwarzania danych nie można zaliczyć ani do należności licencyjnych, ani do usług technicznych. Jeśli w grę wchodzi umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, to polska spółka nie musi potrącać podatku w związku z wypłatą wynagrodzenia za nie – uznał WSA w Łodzi. Ma to znaczenie w kontekście nowelizacji ustaw o PIT i o CIT, która od 2017 r. wprowadza zasadniczą zmianę w rozliczaniu podatku u źródła.
Zmiany w przepisach (ustawach PIT i CIT), które wejdą w życie 1 stycznia 2017 roku, spowodują, że podatnik wynajmujący np. samochód w Niemczech od tamtejszego przedsiębiorstwa będzie musiał zapłacić daninę u nas w kraju.
Częstą sytuacją jest zakup przez spółki biletów lotniczych u pośrednika (np. biura podróży). Pośrednicy ci są zazwyczaj agentami działającymi na rzecz zagranicznych przewoźników. Wątpliwości budzi często, czy nabywca będzie zobowiązany do poboru i odprowadzenia podatku dochodowego od wynagrodzenia (zapłaty za bilet i prowizji) wypłacanego w związku z zakupem biletów lotniczych na rzecz pośredników, mających siedzibę na terytorium RP.
Organy podatkowe cały czas prezentują niekorzystne dla podatników stanowisko. Twierdzą, że wąska definicja obejmuje należności z tytułu użytkowania programów, co powoduje obowiązek poboru podatku u źródła. Odmienne zdanie mają podatnicy, a potwierdzają je sądy administracyjne.
Dla powstania obowiązku poboru podatku u źródła wystarczające jest, że podmiot dokonujący wypłaty należności jest polskim podatnikiem. Innymi słowy, jedyna przesłanka opodatkowania dochodów nierezydentów w Polsce jest taka, aby osiągnięty został na terytorium RP, co znaczy, że ich źródło znajduje się na terenie Polski. Nieuzasadnione jest doszukiwanie się dalszych warunków, których spełnienie wymagane jest do opodatkowania takiego dochodu podatkiem u źródła.
Oddelegowanie pracownika przez zagranicznego kontrahenta może zostać potraktowane przez organy podatkowe jako usługa pozyskiwania personelu bądź świadczenie o podobnym charakterze. W konsekwencji wynagrodzenie wypłacone na rzecz zagranicznego podmiotu z tego tytułu może skutkować dla polskiego podmiotu ryzykiem powstania obowiązku w zakresie podatku u źródła.
Podatnicy mają wątpliwości, czy nabywane przez nich usługi archiwizacji danych na serwerach internetowych od zagranicznego kontrahenta mogą zostać, w świetle art. 21 ust. 1 pkt 2a) ustawy o CIT, zakwalifikowane jako usługi przetwarzania danych bądź inne świadczenia o podobnym charakterze do usług wskazanych w przywołanym przepisie.
Wynagrodzenie za oprogramowanie komputerowe, wypłacane zagranicznym firmom z Niemiec, Irlandii, USA i Wielkiej Brytanii, nie jest należnością licencyjną. Nie ma zatem od niego podatku u źródła – potwierdził NSA w najnowszych wyrokach.
Nabycie gadżetów reklamowych od zagranicznego kontrahenta (nierezydenta) może nastąpić w ramach świadczenia kompleksowej usługi marketingowej bądź też jako samoistna usługa. Prawidłowe określenie charakteru i skutków podatkowych wypłacanych z tego tytułu należności wymaga szczegółowej analizy treści zawartej umowy marketingowej pod kątem kwalifikacji konkretnego świadczenia, co ma istotny wpływ na obowiązek pobrania tzw. podatku u źródła w Polsce.
Polski podatnik nie jest płatnikiem podatku od składek, jakie opłaca na rzecz zagranicznego ubezpieczyciela z tytułu umów ubezpieczenia wierzytelności. Umowy ubezpieczenia wierzytelności nie są bowiem objęte tzw. podatkiem u źródła.
W przypadku powstania obowiązku pobrania podatku u źródła od należności o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT oraz braku poboru podatku z wynagrodzenia należnego kontrahentowi (przedsiębiorstwu żeglugi powietrznej – co do zasady nie ma bowiem możliwości dokonania takiego potrącenia, bowiem przewoźnik nie sprzeda nam biletu jeśli nie zostanie uiszczona pełna jego cena) uregulowanie podatku u źródła obciąża płatnika (Spółkę) jako podmiot dokonujący wypłaty należności objętych art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
Usługi pośrednictwa handlowego nie zostały zawarte w katalogu usług opodatkowanych podatkiem u źródła. Nie mają one także podobnego charakteru do wymienionych tam świadczeń. W związku z tym nie występuje konieczność pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłat wynagrodzeń prowizyjnych za usługi świadczone przez podmiot zagraniczny.
Zarówno w świetle ustawy o CIT, jak i polsko-duńskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania naczepa do ciągnika siodłowego jest urządzeniem przemysłowym. Dlatego od uiszczanych na rzecz duńskiej spółki opłat z tytułu najmu tego urządzenia - polska spółka, jako płatnik, ma obowiązek pobrania i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dokonanych wypłat należności.
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 9 kwietnia 2013 r. zawiera listę krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Uznanie kontrahenta podatnika za kraj stosujący szkodliwą konkurencje podatkową rodzi negatywne konsekwencje dla podatników na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.