Kategorie

Delegacja, Pracownik

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Pracownik delegowany jest objęty systemem zabezpieczenia społecznego miejsca pracy, gdy zastępuje innego pracownika delegowanego, nawet jeśli pracownicy ci nie zostali oddelegowani przez tego samego pracodawcę. Jednakże zaświadczenie A1 o przynależności pracownika do systemu zabezpieczenia społecznego państwa członkowskiego pochodzenia wiąże (dopóki nie zostanie ono wycofane lub uznane za nieważne przez to państwo) zarówno instytucje zabezpieczenia społecznego, jak i sądy państwa członkowskiego, w którym praca jest wykonywana, z wyjątkiem przypadków oszustwa lub nadużycia.
Na to pytanie powinien odpowiedzieć sobie każdy pracodawca, który wysyła swojego pracownika do pracy za granicą. Właściwe zakwalifikowanie wyjazdu pracownika wpływa na zakres świadczeń przysługujących mu z tytułu wyjazdu oraz na obowiązki pracodawcy.
Fiskusowi nie należy się PIT od noclegów zapewnianych oddelegowanym szeregowym pracownikom budowy. Pracodawca ponosi takie wydatki wyłącznie w swoim interesie, a to wyklucza powstanie przychodu pod stronie pracownika – wynika z wyroku WSA w Warszawie.
Prawidłowość postępowania pracodawcy, jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT) w sytuacji delegowania pracowników do pracy za granicę (w tym wypadku do Niemiec), potwierdzona została w interpretacji podatkowej z 9 października 2017 r. Jeżeli pobyt pracownika w Niemczech przekroczy łącznie 183 dni podczas 12-miesięcznego okresu, pracodawca ma obowiązek obliczania, potrącania i odprowadzania podatku od dochodu pracownika uzyskanego podczas pracy w Niemczech zgodnie z obowiązującymi tam przepisami.
Polacy stanowią ok. 20% wszystkich delegowanych pracowników w Europie. Większość wysyłanych pracowników to doświadczone osoby, informatycy i inżynierowie. Przekłada się to na zarobki – w Austrii i Niemczech są znacznie wyższe niż w innych krajach wybieranych przez emigrantów. Zapotrzebowanie na doświadczonych pracowników będzie rosło. Dużo będzie jednak zależeć od utrzymania przepisów o delegowaniu i zachowania otwartego rynku – ocenia Adam Powiertowski, prezes zarządu Euro-Tax.pl.
Zagraniczny pracodawca, który deleguje do Polski pracowników, aby nie narazić się na kary, musi dopełnić wielu formalności. Nowe obowiązki, wprowadzone ustawą z czerwca 2016 r., wiążą się z dodatkowymi czynnościami, o których przedsiębiorcy często nie wiedzą.
Składanie rocznych zeznań podatkowych dotyczy również osób, które zostały oddelegowane do pracy w Niemczech. Jak prawidłowo złożyć zeznanie podatkowe w tym kraju? O jakich obowiązkach pracownik powinien pamiętać?
Firmy transportowe i logistyczne stracą na planowanych przez Komisję Europejską zmianach w przepisach o delegowaniu pracowników. Jeśli branża nie zostanie wyłączona z tych przepisów, to kierowca przejeżdżający przez dany kraj będzie traktowany jak pracownik oddelegowany. Oznacza to, że będą mu przysługiwać takie same stawki wynagrodzenia czy urlopy jak osobom pracującym w danym kraju. To zwiększy obowiązki administracyjne firm i wprowadzi duże zamieszanie w rozliczaniu pracy kierowców.
Zasady rozliczania kosztów podróży służbowych przez zwrot wydatków w podatkach dochodowych (CIT, PIT) i w zakresie ubezpieczeń społecznych wyjaśnia Mirosław Siwiński, radca prawny i doradca podatkowy.
Warunki dotyczące zatrudnienia pracowników delegowanych na terytorium naszego kraju, jak również zasady współpracy z organami innych państw członkowskich, zadania i uprawnienia PIP związane z delegowaniem pracowników w ramach świadczenia usług określa ustawa o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług.
Na skutek kolejnego pomysłu europejskich urzędników nad głowami przedsiębiorców z Polski i innych państw Europy Środkowo–Wschodniej zawisło groźne niebezpieczeństwo! Ma ono postać nowelizacji dyrektywy o pracownikach delegowanych, która zakłada, że pracownik konkretnej firmy zarejestrowanej na terenie Unii Europejskiej, wysłany do pracy w innym kraju Wspólnoty, będzie miał prawo do takich samych zarobków jak pracownik lokalny, a nie tylko tak jak dotychczas, do obowiązującej w tymże kraju płacy minimalnej.
Pracodawcy, którzy zapewniają noclegi pracownikom świadczącym pracę poza miejscem zamieszkania mają twardy orzech do zgryzienia. Pomimo wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie nieodpłatnych świadczeń pracowniczych, nadal pojawiają się wątpliwości, czy jeżeli pracodawca zapewnia pracownikowi nocleg, to powinien rozpoznać u pracownika przychód?
Szczegółowe poradniki i specjalni doradcy, a dodatkowo elektroniczny rejestr dla całego kraju - Zakład Ubezpieczeń Społecznych wprowadza ułatwienia w obsłudze zaświadczeń A1, dotyczących m.in. delegowania pracowników.
Od 1 października 2016 r. pracodawców, którzy wysyłają swoich pracowników do pracy za granicą, będą obowiązywały nowe zasady ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne tych pracowników. Obecnie minimalna podstawa wymiaru składek, w wysokości prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia (w 2016 r. 4055 zł), dotyczy tylko tych zatrudnionych, których faktyczne przychody są wyższe niż ta kwota.
Koszty zakwaterowania, stworzenia odpowiedniego do warunków pracy zaplecza socjalnego oraz dojazdu do miejsca wykonywania pracy są przede wszystkim kosztami pracodawcy i to ponoszonymi w jego interesie wynikającym z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej - nie zaś w interesie pracownika. Zatem, niezależnie od regulacji zawartej w art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o PIT, tego rodzaju świadczenia nie stanowią przychodu określanego jako wartość innych nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 12 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 ww. ustawy.
Od 18 września 2016 r. firmy delegujące pracowników podlegają nowym obowiązkom, do tego czasu miały złożyć specjalne oświadczenia o delegowanych pracownikach. To efekt ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług.
Świadczenia mające na celu zorganizowanie oddelegowanym pracownikom warunków pracy (w tym dojazdu do pracy) należy uznać za świadczenia mieszczące się w zakresie obowiązków pracodawcy. W związku z tym ich sfinansowanie leży w interesie pracodawcy i tym samym nie stanowi przychodu po stronie pracowników.
Od 18 września 2016 r. zaczynają obowiązywać nowe zasady delegowania pracowników za granicę oraz przyjmowania ich w naszym kraju. To efekt wejścia w życie Ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług. Ustawa nakłada na pracodawców szereg nowych obowiązków.
Od 1 października 2016 r. pracodawców, którzy wysyłają swoich pracowników do pracy za granicą, będą obowiązywały nowe zasady ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne tych pracowników. Obecnie minimalna podstawa wymiaru składek, w wysokości prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia (w 2016 r. 4055 zł), dotyczy tylko tych zatrudnionych, których faktyczne przychody są wyższe niż ta kwota.
Od 16 czerwca br. obowiązują przepisy ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług. Zawarte w ustawie regulacje wprowadzają do prawa polskiego przepisy unijnej dyrektywy dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług oraz dyrektywy w sprawie egzekwowania dyrektywy dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług.
Minister Finansów zrewidował swoje dotychczasowe stanowisko w odniesieniu do finansowania noclegów pracownikom z branży budowlanej delegowanych do czasowego wykonywania pracy w określonej miejscowości, gdzie znajduje się teren danej budowy. Organ z urzędu zmienia wcześniej wydane indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego, które były korzystne dla wnioskodawców.
Od 18 czerwca 2016 r. obowiązują nowe przepisy w zakresie delegowania pracowników, czyli osób wykonujących pracę w innym kraju Unii Europejskiej niż kraj ich zatrudnienia. Nowe regulacje dotyczące delegowania pracowników za granicę i przyjmowania ich w Polsce oznaczają więcej obowiązków dla pracodawców.
Zagwarantowanie ochrony pracowników delegowanych z innych państw UE na poziomie co najmniej polskiego Kodeksu pracy zakłada ustawa, którą podpisał Prezydent RP. Chodzi o warunki zatrudnienia w Polsce pracowników delegowanych i związanych z tym nowych obowiązków PIP.
Zagwarantowanie ochrony pracowników delegowanych z innych państw Unii Europejskiej na poziomie co najmniej polskiego Kodeksu pracy zakłada ustawa, która wprowadza do polskiego prawa przepisy unijnej dyrektywy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług. Wdrożenie dyrektywy nastąpi do 18 czerwca 2016 r. - taką datę wejścia w życie zapisano w tekście ustawy.
Senat poparł ustawę dotyczącą warunków zatrudnienia w Polsce pracowników delegowanych z innych państw UE i związanych z tym nowych obowiązków kontrolnych Państwowej Inspekcji Pracy. Celem ustawy jest zagwarantowanie przestrzegania odpowiedniego poziomu ochrony pracowników delegowanych.
Ułatwienie i pomoc w korzystaniu z prawa do swobodnego przepływu pracowników wewnątrz UE zakłada projekt zmian, który przyjął rząd. Wynikające z unijnego prawa zmiany mają zapewnić m.in. wsparcie równego traktowanie takich osób i przeciwdziałać ich dyskryminacji.
Polska będzie dążyć do zablokowania zaproponowanych przez Komisję Europejską zmian w dyrektywie o pracownikach delegowanych. Zakładają one, że pracownik wysłany przez pracodawcę do innego kraju UE powinien mieć prawo do takiego samego wynagrodzenia, jak pracownik lokalny, a nie tylko do płacy minimalnej. Miałby otrzymywać np. premie czy dodatki przysługujące pracownikom lokalnym.
Przedsiębiorcy, którzy delegują pracowników do pracy za granicę muszą pamiętać o uzyskaniu formularza A1 potwierdzającego zabezpieczenie społeczne pracownika w Polsce. Wniosek o wydanie tego formularza można złożyć do ZUS przez Internet.
Rząd przyjął projekt ustawy wdrażającej unijną dyrektywę o delegowaniu pracowników. Projekt reguluje zasady zatrudniania pracowników delegowanych do pracy w Polsce i z Polski za granicę. Przewiduje m.in. kary od 1 do 30 tys. zł za naruszenie tych zasad.
8 marca 2016 r. Komisja Europejska przedstawiła kierunki reformy przepisów dotyczących delegowania pracowników (dyrektywa z 1996 r.). Pracownicy delegowani tymczasowo do innego kraju UE mają korzystać z tych samych zasad regulujących warunki wynagrodzenia i pracy, które mają zastosowanie do pracowników lokalnych. Reforma ta została ogłoszona w programie prac Komisji na 2016 r. Zmiany mają zapewnić uczciwe warunki wynagrodzenia i równe warunki konkurencji między firmami delegującymi pracowników a lokalnymi przedsiębiorstwami w kraju przyjmującym.
Trwają prace nad ustawą o delegowaniu pracowników. Z założenia nowe prawo ma lepiej chronić pracowników delegowanych do pracy za granicą, ale zarówno dyrektywa, jak i przedstawiony przez resort pracy projekt budzą wątpliwości pracodawców.
Szeroką kategorię transferów pracowniczych zasadniczo podzielić można na podróże służbowe i oddelegowania. Wytycznie granicy pomiędzy tymi dwoma pojęciami jest dla pracodawcy rzeczą z pewnością istotną, gdyż ma bezpośredni wpływ zarówno na przysługujące pracownikowi uprawnienia jak i na jego obowiązki natury podatkowo-ubezpieczeniowej.
Firma, która opłaca polisę chroniącą pracownika w trakcie zagranicznego wyjazdu służbowego, nie musi rozpoznawać uzyskanego przez ubezpieczonego przychodu. Pod warunkiem wszakże, że polisa nie skutkuje przysporzeniem majątkowym dla pracownika.
Orzecznictwo sądów administracyjnych pozwala bronić tezę, że świadczenia na rzecz pracowników mobilnych (przedstawicieli handlowych) obejmujące zapewnienie noclegu na obszarze stanowiącym miejsce świadczenia pracy pracownika nie podlegają opodatkowaniu PIT. Takie świadczenie nie jest bowiem przychodem pracownika. Dlatego pracodawca jako płatnik nie jest obciążony obowiązkami związanymi z obliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem od wartości takich świadczeń kwoty podatku.
Bezpłatne wyżywienie w podróży służbowej to żaden przychód dla pracownika – twierdzą sądy i eksperci. Urzędy nadal jednak żądają daniny od nadwyżki ponad limity zwolnienia z PIT. To kolejna odsłona wojny o nieodpłatne świadczenia. Podatnicy nieustannie analizują skutki ubiegłorocznego wyroku Trybunału Konstytucyjnego. I wyciągają kolejne wnioski. Tym razem – w kwestii zwrotu wydatków na wyżywienie w trakcie podróży służbowej.
Pracownik, który odbywa podróże służbowe krajowe i zagraniczne, obejmujące noclegi w hotelach, które w cenę za nocleg wliczają obligatoryjnie śniadanie, jest zobowiązany do odprowadzenia podatku dochodowego z tytułu otrzymywania takich śniadań. Wartość takiego śniadania pomniejsza wysokość diety przekazywanej pracownikowi przez pracodawcę na czas podróży służbowej, która jest wolna od podatku. Dzieje się tak także wtedy, gdy pracownik z przyczyn od siebie niezależnych, nie skorzystał faktycznie z hotelowych usług wyżywieniowych.
Podróże służbowe są chlebem powszednim zakładów pracy. Ustawodawca dość szczegółowo wyznacza zasady rozliczania delegacji pracowników, o czym świadczą chociażby tzw. limity. Jednak co w przypadku, gdy ww. limity zostaną przekroczone? Jak rozliczyć delegację pracownika, który poniósł wyższe koszty w związku z podróżą służbową?
Spółka, delegując pracownika w zagraniczną podróż służbową, wypłaca zaliczkę w walucie obcej bądź w PLN. Przy księgowaniu kosztów tej podróży spółka stosuje średni kurs NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień przedłożenia rozliczenia delegacji, natomiast do rozliczenia z pracownikiem – kurs średni NBP z dnia wypłaty zaliczki. Różnica między poniesionymi wydatkami jest rozliczana w PLN. Czy powstałe w ten sposób różnice kursowe są różnicami podatkowymi? Jeśli tak, to czy w pełnej wysokości? Czy ma znaczenie, że zaliczka w całości pokryła wydatki? Czy są różnicami podatkowymi tylko do wysokości zaliczki?
Pracownicy często w ramach pełnionych obowiązków odbywają podróże służbowe. Niezależnie od tego, czy korzystają z transportu publicznego czy z własnego pojazdu, pracodawca ma obowiązek zrefundowania poniesionych wydatków. Pracownik ma także prawo do ubiegania się o zwrot kosztów związanych z wyżywieniem.
Od 1 marca 2013 r. wejdą w życie przepisy określające nowe stawki diet za podróże służbowe. Dieta za dobę krajowej podróży służbowej będzie wynosiła 30 zł.
Od 2007 roku nie zmieniły się limity diet i należności z tytułu podróży służbowych wynikające z rozporządzeń Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Jednak już wiadomo, że wreszcie od 1 marca 2013 roku nastąpi podwyższenie tych stawek. Dieta wzrasta do 30,- zł. Ryczałt na pokrycie kosztów dojazdu środkami komunikacji miejscowej wyniesie 6,- zł, a ryczałt za nocleg 45,- zł. Wyższe będą też diety zagraniczne i limity noclegowe w delegacjach zagranicznych. Ma to oczywiście swój istotny podatkowy wymiar.
W czasie krajowych i zagranicznych podróży służbowych pracownicy ponoszą różnego rodzaju wydatki na posiłki. Dotychczas Spółka wypłacała pracownikom diety w wysokości zgodnej z rozporządzeniami w sprawie podróży służbowych Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Obecnie Spółka zastanawia się nad zmianą sposobu rozliczeń podróży służbowych i zamiast wypłacania diet chciałaby zwracać pracownikom koszty wyżywienia na podstawie rachunków przedstawionych przez pracowników. Zapis co do wysokości zwracanych kosztów znalazłby się w polityce firmy.
Handlowiec otrzymując zwrot wydatków związanych z pracą poza siedzibą firmy nie musi zapłacić podatku dochodowego. Nawet, gdy jego wyjazdy nie są rozliczane jako podróż służbowa.