Kategorie

Kodeks karny skarbowy

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Odpowiedzialności karnej skarbowej za niedopełnienie obowiązków podatkowych można uniknąć. Jak? Kodeks karny skarbowy przewiduje możliwość skorzytania przez podatnika z tzw. instytucji czynnego żalu.
Podatnicy mają prawo nie przyjąć mandatu od organu podatkowego, jeśli dotyczy on drobnego przewinienia o znikomej społecznie szkodliwości lub jeśli zawinili nieumyślnie. Mogą się także bronić przed odpowiedzialnością karną skarbową, jeśli przepisy podatkowe są niejasne i stanowią problem dla samych organów podatkowych.
Podatnik, który nie wypełnia obowiązków nałożonych prawem podatkowym naraża się na odpowiedzialność karną skarbową. Większość spraw dotyczących wykroczeń skarbowych kończy się nałożeniem mandatu, część trafia do sądu.
Już od 1 lipca 2013 r. zacznie obowiązywać ustawa śmieciowa, z którą wiąże się obowiązek złożenia tzw. deklaracji śmieciowej. Za jej niezłożenie grozi odpowiedzialność karno-skarbowa, podobnie jak w przypadku niezłożenia zeznania podatkowego.
Z założeń do projektu ustawy o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw, wynika, że pojawią się ograniczenia dotyczące prawa do uzyskania interpretacji podatkowej. Nowe przepisy mają wejść w życie w 2014 r.
Z założeń do projektu ustawy o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw, wynika, że organom kontroli skarbowej zostaną przyznane uprawnienia do blokowania rachunków bankowych. Nowe przepisy mają wejść w życie w 2014 r.
Odpowiedzialność karna skarbowa jest niewątpliwie jednym z poważnych minusów pracy głównego księgowego. Nie zawsze jednak będziemy mogli lub nie powinniśmy zostać pociągnięci do odpowiedzialności karnej. Wbrew pozorom nie jest łatwo udowodnić winę i wymierzyć karę z Kodeksu karnego skarbowego.
W 2013 r. obowiązują wyższe kary za przestępstwa i wykroczenia skarbowe. Podwyższona została również kwota niezapłaconego podatku, która przesądza o tym, że dany czyn stanowi przestępstwo.
Od początku 2013 r. maksymalna kara porządkowa za ignorowanie organu podatkowego wzrosła z 2700 zł do 2800 zł. Karę porządkową trzeba zapłacić w ciągu siedmiu dni.
Sąd Najwyższy uznał w postanowieniu z 20 czerwca 2012 r. (sygn. akt I KZP 3/12), że jeżeli przepis przyjęty w ramach kumulatywnego zbiegu przepisów ustawy, zastosowanego na podstawie art. 7 § 1 kodeksu karnego skarbowego, nie zawiera znamion pozwalających, po ich wypełnieniu, na złożenie korekty deklaracji podatkowej, to wykluczone jest zaniechanie ukarania sprawcy na podstawie art. 16a kodeksu karnego skarbowego (k.k.s.) za tak zakwalifikowane przestępstwo, mimo że wypełniło ono również znamiona czynu objętego tym przepisem.
Regulacje dotyczące wykonywania kar orzeczonych za przestępstwa i wykroczenia skarbowe znajdują się w ustawie z 10 września 1999 r. kodeks karny skarbowy (kks) oraz ustawie z 6 czerwca 1997 r. kodeks karny wykonawczy (kkw).
Kary orzeczone za popełnione przestępstwo lub wykroczenie skarbowe wykonywane są według zasad określonych kodeksem karnym skarbowym. Ustawodawca dopuszcza możliwość ich modyfikacji. Poniżej zostały przedstawione podstawowe zasady ich realizacji.
Przepadek przedmiotów jest środkiem karnych zabezpieczającym, orzekanym zarówno przy przestępstwach i wykroczeniach skarbowych. Celem stosowania przepadku przedmiotów jest pozbawienie sprawcy środków, którymi się posługiwał przy popełnieniu czynu zabronionego, lub które były ściśle połączone z przedmiotem czynu, służyły do jego opakowania. Sprawca nie powinien uzyskać z czynu zabronionego żadnych korzyści.
Jedną z kar przewidzianych za popełnienie przestępstwa lub wykroczenia skarbowego jest kara grzywny. Jej wysokość określana jest za pomocą systemu stawek dziennych. Pozwala to na zróżnicowanie dolegliwości jaką stanowi ta kara, w zależności od sytuacji majątkowej sprawcy. Dzięki temu Sąd bierze pod uwagę także możliwości płatnicze sprawy.
Ustawodawca mając na uwadze uchylanie się podatników o obowiązku opodatkowania ustanowił w kodeksie karno-skarbowym przepis z art. 54. Przepis ten stanowi, że podatnik uchylający się od opodatkowania poprzez nie ujawnienie właściwemu organowi przedmiotu lub podstawy opodatkowania lub nie złożeniu deklaracji naraża podatek na uszczuplenie, podlega określonym sankcjom. Na pierwszy rzut oka prezentowany przepis nie budzi wątpliwości. Jednakże istnieje wiele, bardzo istotnych kwestii, które nie wynikają z literalnego brzmienia artykułu.