Kategorie

Delegacja, PIT - rozliczenia

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Prawidłowość postępowania pracodawcy, jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT) w sytuacji delegowania pracowników do pracy za granicę (w tym wypadku do Niemiec), potwierdzona została w interpretacji podatkowej z 9 października 2017 r. Jeżeli pobyt pracownika w Niemczech przekroczy łącznie 183 dni podczas 12-miesięcznego okresu, pracodawca ma obowiązek obliczania, potrącania i odprowadzania podatku od dochodu pracownika uzyskanego podczas pracy w Niemczech zgodnie z obowiązującymi tam przepisami.
Składanie rocznych zeznań podatkowych dotyczy również osób, które zostały oddelegowane do pracy w Niemczech. Jak prawidłowo złożyć zeznanie podatkowe w tym kraju? O jakich obowiązkach pracownik powinien pamiętać?
Objęcie pracownika delegowanego za granicę ubezpieczeniem obejmujące następstwa nieszczęśliwych wypadków nie jest nieodpłatnym świadczeniem w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sam fakt ubezpieczenia nie wywołuje żadnych realnych korzyści w majątku pracowników ponieważ nie generuje po stronie pracowników powstania przychodu. Wobec tego na pracodawcy nie ciążą obowiązki płatnika z tego tytułu.
Diety za czas podróży służbowej pracownika są wolne od podatku do określonej wysokości. Czy ewentualną różnicę pomiędzy zwracanymi środkami a przysługującą dietą należy opodatkować, czy też nie?
Orzecznictwo sądów administracyjnych pozwala bronić tezę, że świadczenia na rzecz pracowników mobilnych (przedstawicieli handlowych) obejmujące zapewnienie noclegu na obszarze stanowiącym miejsce świadczenia pracy pracownika nie podlegają opodatkowaniu PIT. Takie świadczenie nie jest bowiem przychodem pracownika. Dlatego pracodawca jako płatnik nie jest obciążony obowiązkami związanymi z obliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem od wartości takich świadczeń kwoty podatku.
Bezpłatne wyżywienie w podróży służbowej to żaden przychód dla pracownika – twierdzą sądy i eksperci. Urzędy nadal jednak żądają daniny od nadwyżki ponad limity zwolnienia z PIT. To kolejna odsłona wojny o nieodpłatne świadczenia. Podatnicy nieustannie analizują skutki ubiegłorocznego wyroku Trybunału Konstytucyjnego. I wyciągają kolejne wnioski. Tym razem – w kwestii zwrotu wydatków na wyżywienie w trakcie podróży służbowej.
Pracownik, który odbywa podróże służbowe krajowe i zagraniczne, obejmujące noclegi w hotelach, które w cenę za nocleg wliczają obligatoryjnie śniadanie, jest zobowiązany do odprowadzenia podatku dochodowego z tytułu otrzymywania takich śniadań. Wartość takiego śniadania pomniejsza wysokość diety przekazywanej pracownikowi przez pracodawcę na czas podróży służbowej, która jest wolna od podatku. Dzieje się tak także wtedy, gdy pracownik z przyczyn od siebie niezależnych, nie skorzystał faktycznie z hotelowych usług wyżywieniowych.
Niektóre wydatki dokonane podczas zagranicznej podróży służbowej przedsiębiorca może rozliczyć w kosztach podatkowych. Wydatki na pokrycie kosztów wyżywienia oraz inne drobne wydatki, które można zaliczyć do kosztów, ograniczone są jednak wysokością diety z tytułu podróży służbowych.
Handlowiec otrzymując zwrot wydatków związanych z pracą poza siedzibą firmy nie musi zapłacić podatku dochodowego. Nawet, gdy jego wyjazdy nie są rozliczane jako podróż służbowa.