Kategorie

Umowy

Zmiana umowy w czasie COVID-19. Kodeks cywilny zawiera instrument prawny (klauzulę) zwany z łac. rebus sic stantibus, który dopuszcza możliwość ingerencji sądu w treść zawartej umowy, gdy z powodu nadzwyczajnej zmiany stosunków wykonanie umowy (spełnienie świadczenia) byłoby połączone z nadmiernymi trudnościami albo groziłoby jednej ze stron rażącą stratą, czego strony nie przewidywały przy zawarciu umowy. Jak zastosować klauzulę rebus sic stantibus z powodów wywołanych pandemią COVID-19?
Na stronach umowy w sprawie zamówienia publicznego ciąży nowy obowiązek polegający na niezwłocznym oraz wzajemnym informowaniu się o wpływie okoliczności związanych z wystąpieniem COVID-19 na należyte wykonanie tej umowy, o ile taki wpływ wystąpił lub może wystąpić. Zamawiający po stwierdzeniu wystąpienia okoliczności związanych z wystąpieniem COVID-19, które mogą wpłynąć lub wpływają na należyte wykonanie umowy, może w uzgodnieniu z wykonawcą dokonać zmiany umowy.
Przyjęta pod koniec marca 2020 r. Tarcza Antykryzysowa wprowadziła do tzw. Specustawy, czyli ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw, nowy przepis dotyczący umów zawartych w trybie zamówienia publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych. Mowa o art. 15r Specustawy, który reguluje obowiązki stron w razie wystąpienia okoliczności związanych z COVID-19 mogących mieć wpływ na należyte wykonanie umowy. Przepis ten wskazuje, jak szczegółowo powinna wyglądać procedura wzajemnego informowania się stron o ww. okolicznościach oraz w jaki sposób strony mogą dokonać niezbędnych zmian w umowie.
Pandemia koronawirusa SARS-CoV-2, wywołującego chorobę COVID-19 oraz związane z nią szczególne środki administracyjne mają negatywny wpływ na funkcjonowanie obrotu gospodarczego, a w szczególności na umowy między przedsiębiorcami. Zaburzenia łańcuchów dostaw, ograniczenia w przemieszczaniu się osób, zakazy obrotu określonymi towarami, zatory płatnicze czy wreszcie kwarantanna lub absencja pracowników – to nadzwyczajne okoliczności, które powodują, że realizacja zobowiązań wynikających z umów może być utrudniona lub wręcz niemożliwa.
Podstawową regułą stosunków zobowiązaniowych, umów, jak i podstawowym obowiązkiem ich stron, jest spełnienie ciążących na nich zobowiązań. Potwierdza to Kodeks cywilny, który wskazuje, że w stosunkach tych wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Od reguły tej istnieją odstępstwa, a jedną z przesłanek takich odstępstw jest wystąpienie siły wyższej, czyli czynnika, który uniemożliwia dłużnikowi spełnienie świadczenia. Takim czynnikiem jest panująca obecnie pandemia koronawirusa. Czy firmy mogą się na nią powoływać i nie spłacać rat leasingowych oraz rat kredytowych?
Problematyka dotycząca przysługujących wierzycielowi uprawnień i obowiązków dłużnika w związku z nieterminowym regulowaniem zobowiązań została unormowana w polskim porządku prawnym w ustawie z 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (dalej jako „ustawa o terminach zapłaty”). Przedmiotowa ustawa nie tylko zastąpiła ustawę z 2003 r. o tożsamym tytule, ale miała także na celu wdrożenie do krajowego porządku prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych. W 2019 r. ustawodawca dokonał w tej materii znaczących zmian, które weszły w życie z początkiem 2020 roku.
W obrocie prawnym od jakiegoś czasu obserwowane są niebezpieczne praktyki w konstruowaniu przez strony postanowień umowy kontraktacji. Coraz częściej nieprawidłowe postanowienia umowne w umowie kontraktacji lub niewłaściwa konstrukcja stosunku prawnego pomiędzy producentem a kontraktującym powodują nie tylko praktyczne problemy w zakresie egzekwowania wzajemnych świadczeń, ale także niezamierzone przez strony skutki prawne. Z uwagi na brak pewnych istotnych postanowień umowy zdarza się nawet, że zawarta umowa nie jest wiążąca dla stron.
Z dniem 1 stycznia 2018 roku wszedł w życie MSSF 15 „Przychody z umów z klientami”. Tym samym zmienia się standard stosowany do ujmowania strat z tytułu umów o budowę. Jak podkreśla ekspert Grant Thornton, standard ten zmienia podejście do ujmowania przychodów, wprowadzając nowe definicje i zasady rozpoznawania przychodów.
Kontynuując rozważania w przedmiocie kontraktu menedżerskiego, koniecznym staje się porównanie go z umową o pracę. Poniżej autor przedstawia stosowne zestawienie, zwracając uwagę na różnice i podobieństwa omawianych umów.
Kontynuując rozważania w przedmiocie umowy o roboty budowlane nie sposób pominąć zagadnień związanych z umową o podwykonawstwo. W treści niniejszego artykułu przedstawiona zostanie jej definicja, poszczególne elementy i zastosowanie. Artykuł ma w swym założeniu przybliżyć regulacje prawne dotyczące umowy o podwykonawstwo, w tym m.in. procedurę procesu akceptacji umowy o podwykonawstwo realizowanej w ramach zamówienia na roboty budowlane.
W prawie cywilnym pod pojęciem umowy – kontraktu powszechnie rozumie się porozumienie stron, które wyraża się w złożeniu oświadczeń woli wyznaczających wzajemne prawa lub obowiązki. Umowy, jako najdonioślejsze wśród czynności prawnych, zostały uregulowane przez polskiego ustawodawcę w księdze trzeciej kodeksu cywilnego dotyczącej prawa zobowiązań. Księga ta zawiera zarówno regulacje wspólne dla wszystkich umów, jak i przepisy dotyczące poszczególnych ich typów.
Gdy stopień ryzyka związany z niewykonaniem zobowiązania przez kontrahentów jest wysoki, a panująca obecnie dynamika stosunków gospodarczych związana jest ze wzmożonym wzrostem wymiany towarów i usług, wierzyciel powinien wykorzystywać wszelkie możliwe sposoby prawnego zabezpieczenia należytego wykonania zobowiązania przez swoich dłużników. Z kolei dłużnik, w przypadku braku możliwości terminowego wykonania świadczenia, w celu uniknięcia powstania długu, którego nie będzie w stanie spłacić przy wykorzystaniu swoich aktywów, powinien podjąć wszelkie działania, które pozwolą mu na poprawę jego sytuacji.
Kwestia reprezentacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w relacjach z innymi osobami na pierwszy rzut oka nie powinna sprawiać większych wątpliwości. Regulacja Kodeksu spółek handlowych jest oczywista – w myśl przepisu art. 201 § 1 K.s.h. spółkę reprezentuje zarząd, zgodnie z przyjętymi zasadami reprezentacji. Od tej zasady istnieje tylko jeden wyjątek, a mianowicie regulacja przewidziana w przepisie art. 210 K.s.h. Obserwacja praktyki obrotu gospodarczego wskazuje jednakże, że z zastosowaniem tej zasady i wyjątku bywają nieraz spore problemy.
Przepisem art. 77[2] kodeksu cywilnego ustawodawca wprowadził do polskiego porządku prawnego od 8 września 2016 r. formę dokumentową jako nowy, ustawowy typ formy szczególnej czynności prawnych.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami podmiotem zobowiązanym do spełnienia świadczenia jest dłużnik lub inna osoba określona zgodnie z treścią umowy bądź właściwością zobowiązania. Przy czym, spełnienie świadczenia nie zawsze musi oznaczać właściwe i pełne wykonanie zobowiązania. Jakie są warunki prawidłowo wykonanego zobowiązania?
W praktyce gospodarczej w wielu umowach dokonuje się zapisów w zakresie kar umownych na wypadek ich niedotrzymania. Zdarzają się również kary, które dotyczą odstąpienia od umowy przed rozpoczęciem jej realizacji. Kary umowne są niejednokrotnie wysokie, dlatego wielu przedsiębiorców liczy, że można je wpisać do kosztów uzyskania przychodów.
Jasne i przejrzyste zasady zawierania umów koncesji na roboty budowlane i usługi, najlepszy możliwy stosunek jakości do ceny koncesji i zwiększenie swobody zamawiającego - to główne założenia przyjętego przez rząd projektu ustawy o umowach koncesji na roboty budowlane.
W prowadzeniu działalności gospodarczej istotne jest odpowiednie zabezpieczenie dokonywanych transakcji. Przedsiębiorca, który chce uniknąć przypadków niewypłacalności kontrahentów, powinien zadbać o właściwe zabezpieczanie umów pod względem prawnym, w celu ograniczenia ryzyka nie wykonania przedmiotu umowy.
„Przejrzysta i spójna umowa z kontrahentem z zagranicy to klucz do sukcesu” – truizm czy najbardziej palący problem polskich firm? Z praktyki doradztwa prawnego autorów wynika, że polscy przedsiębiorcy zawierają umowy z zagranicznymi firmami na rażąco niekorzystnych dla własnej pozycji prawnej warunkach. Poniżej prezentujemy te najczęstsze błędy polskich firm w umowach zagranicznych.
Nie od dziś wiadomo, że lepiej zapobiegać niż leczyć. Ta zasada sprawdza się również podczas prowadzenia biznesu – w końcu zadaniem przedsiębiorcy jest dbanie o kondycję jego firmy. W żadnej działalności nie sposób zabezpieczyć się przed wszystkimi zagrożeniami. Wiele z nich to czynniki zewnętrzne, nad którymi nie ma się żadnej kontroli, niektóre to zdarzenia losowe. Jednak w zakresie zarządzania płynnością finansową warto podjąć środki zaradcze minimalizujące ryzyko transakcyjne.
Konsorcjum, czyli umowa zawierana przy realizacji jednego celu, jest często wykorzystywaną formą współpracy gospodarczej. Umowa tego rodzaju najczęściej zawierana jest w sytuacji startu podmiotów w przetargu publicznym. Alternatywą dla konsorcjum może być spółka celowa z ograniczoną odpowiedzialnością.
Związki zawodowe i organizacje pracodawców porozumiały się w sprawie minimalnej stawki godzinowej w wysokości 12 zł. Mimo to projekt opóźni się i wejdzie w życie najwcześniej w listopadzie br.
Moja firma zawarła umowę, w której zobowiązała się opracować projekt zagospodarowania przestrzeni miejskiej. Nie dotrzymaliśmy niestety postanowień kontraktu i nie oddaliśmy dokumentacji w ustalonym terminie – pisze pan Michał. – Powodem było wystąpienie wielu nieprzewidzianych i niezależnych od nas okoliczności. Kontrahent naliczył nam karę umowną, którą zapłaciliśmy, ale zastanawiamy się, czy możemy o tę kwotę pomniejszyć swój przychód
Zgodnie z przepisem art. 47943 k.p.c. wyrok prawomocny ma skutek wobec osób trzecich od chwili wpisania uznanego za niedozwolone postanowienia wzorca umowy do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone prowadzony przez Prezesa UOKiK.
W związku z wejściem w życie zmian w Kodeksie pracy od 22 lutego 2016 r. pracodawców i pracowników będą obowiązywać nowe zasady dotyczące zawierania i rozwiązywania umów o pracę. Bez znajomości przepisów przejściowych ciężko będzie prawidłowo wdrożyć nowe regulacje. Co stanie się z umowami o pracę zawartymi do 22 lutego i jakie przepisy należy do nich stosować?
Rok 2016 to rok dużych zmian. Obok ozusowania umów-zleceń i ograniczenia możliwości zawierania umów na czas określony w drugiej połowie roku ma zostać wprowadzana minimalna stawka godzinowa od umów-zleceń.
Od 22 lutego 2016 r. obowiązywał będzie zmieniony wzór umowy o pracę. Nowy wzór uwzględnia zmiany wprowadzane nowelizacją Kodeksu pracy m.in. w zakresie zawierania umów o pracę na czas określony.
Sprzedawca wystawił nam fakturę, w której znalazły się dane niezgodne z ustaleniami umownymi pomiędzy nami (m.in. jest krótszy termin płatności i wyższa od ustalonej kwota pierwszej raty wynagrodzenia, które ma być zapłacone przez nas w trzech częściach). Czy możemy domagać się skorygowania tej faktury, by była ona zgodna z umową?
Podatnik, spółka udostępniająca filmy w ramach usługi VOD w wyniku małego zainteresowania klientów oferowaną usługą zmuszony był do wcześniejszego rozwiązana zawartych ze studiami filmowymi umów licencyjnych. Wystąpił więc o interpretację indywidualną pytając, czy wydatki poniesione tytułem opłaty za rozwiązanie umowy mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.
Wakacje są okresem podejmowania przez młode osoby tymczasowego zatrudnienia, którego celem jest uzyskanie przez nich środków na bieżące wydatki jak również zdobycie doświadczenia, nie tylko zawodowego. Jeśli chodzi o stronę prawną tego zjawiska, warto zapoznać się z zasadami zawierania umów z nieletnimi – są one specyficzne z racji tego, że osoby poniżej 18 roku życia wg prawa są osobami nie posiadającymi pełnej zdolności do czynności prawnych.
Zmiana metodologii ustalania odsetek za zwłokę w transakcjach handlowych - takie rozwiązanie zakłada projekt zmian w ustawie o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, Kodeksie cywilnym oraz niektórych innych ustaw, którym zajmie się Sejm. Ekspert Lewiatana Bartosz Wyżykowski zwraca uwagę, że kwestię tę w inny sposób reguluje ustawa antylichwiarska.
Czy kary za wcześniejsze zerwanie umowy albo straty na opcjach walutowych można wrzucić w koszty? Fiskus zaprzecza, bo uważa, że podatnik powinien działać w sposób racjonalny
Rosnący konflikt głównego eksportera energii, zależność od importu surowców energetycznych, wzrost cen energii oraz wysokie kary umowne to główne wyzwania, podmiotów świadczących energię.