Kategorie

CIT - koszty, CIT - podatek dochodowy od osób prawnych

Faktoring a CIT. 15 lutego 2021 r. Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej wydał interpretację ogólną, która może mieć kluczowe znaczenie dla przedsiębiorców korzystających z faktoringu. Podatkowe rozliczenie na gruncie CIT tego rodzaju usług finansowych stanowiło od lat źródło licznych wątpliwości praktycznych.
Amortyzacja podatkowa w CIT. Ministerstwo Finansów udzieliło wyjaśnień odnośnie zasad amortyzacji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT).
Jak rozliczać koszty podatkowe na przełomie roku? Jak co roku, kwestia rozpoznawania odpowiednich kosztów zamykanym roku podatkowym, versus rozpoznanie tych kosztów w nowym, bieżącym roku, budzi wiele wątpliwości. Warto przypomnieć zasady rozpoznawania kosztów na przełomie lat, którymi powinni kierować się podatnicy.
Pakiety medyczne a koszty podatkowe. Wydatki ponoszone przez pracodawcę (spółkę z o.o.) na zakup pakietów medycznych zarówno dla pracowników, jak i członków ich rodzin oraz partnerów, spełniają przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Jednocześnie te wydatki nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Dlatego też te wydatki na zakup ww. pakietów medycznych mogą być przez Spółkę zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Tak uznał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 10 lutego 2021 r.
Koszty przy zbyciu wierzytelności w ramach umowy faktoringu. 15 lutego 2021 roku Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej wydał interpretację ogólną w sprawie zasad ustalania wysokości kosztów uzyskania przychodu przy zbyciu wierzytelności własnych w ramach umowy faktoringu.
Faktoring szeroko występuje w obrocie gospodarczym, jednak w dalszym ciągu sposób rozliczania przychodów i kosztów podatkowych budzi wątpliwości nie tylko podatników, ale i organów podatkowych i sądów, które prezentują różne stanowiska. Poniżej przedstawimy sposób rozliczenia w CIT faktoringu pełnego (tj. kiedy to faktor - np. bank - ponosi ryzyko niewypłacalności kontrahenta).
Kosztem uzyskania przychodów ze sprzedaży środka trwałego sfinansowanego lub wspófinansowanego z dotacji, jest wartość, która odpowiada wydatkom poniesionym na jego zakup, pomniejszona o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych, obejmującą zarówno odpisy zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jak i odpisy amortyzacyjne niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT.
W wyroku z 2 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zgodził się ze stanowiskiem podatnika w przedmiocie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kar umownych. Wyrok ten stanowi przykład przełamania dotychczasowej negatywnej linii orzeczniczej, uniemożliwiającej zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów jakichkolwiek kar umownych. PwC reprezentowało podatnika w trakcie sporu.
Przepisy tzw. tarczy antykryzysowej (ustawa z 31.03.2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw) zawierają szczególne rozwiązania dotyczące rozliczania określonego typu darowizn, zarówno w PIT jak i CIT.
Usługi niematerialne zawsze były w sposób szczególny traktowane przez fiskusa. Najlepszym przykładem jest regulacja tzw. podatku u źródła, która w związku z nabyciem tego rodzaju świadczeń nakładała dodatkowe obowiązki, w tym nierzadko konieczność poboru podatku. Sam fakt wykonania tych usług był również często szczegółowo weryfikowany, a organy podatkowe nieraz wymagały przedkładania w tym celu dodatkowych dowodów.
1 lipca 2020 r. wdrożono ułatwienia w przekazywaniu zgłoszeń dotyczących przelewów na rachunki kontrahentów, nieujawnione na białej liście VAT. Zmiany te mają złagodzić nazbyt rygorystyczne wymagania, które dotąd stawiano przed podatnikami.
Sądy administracyjne stale rozpatrują skargi podatników na interpretacje w zakresie kontrowersyjnego przepisu o limicie wydatków na usługi niematerialne. W jednym z ostatnich wyroków WSA w Warszawie przyznał rację podatnikowi, który odwołał się w przedmiocie zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków na zakup licencji, która nie była bezpośrednio uwzględniona w cenie realizowanej usługi.
Zgodnie z wyrokiem WSA w Gliwicach z 25 marca 2020 r. w specjalnej strefie ekonomicznej również nie można odliczać całości wydatków na zakup od podmiotów powiązanych usług niematerialnych czy licencji. Jeśli inne sądy administracyjne (zwłaszcza NSA) będą tak samo interpretować przepisy, to przedsiębiorcy w SSE szybciej wykorzystają przysługujący im limit pomocy publicznej, a tym samym szybciej zaczną płacić podatek dochodowy
Przedsiębiorstwa, które zatrzymały zysk za 2018 r. lub planują go zatrzymać za 2019 r., mogą skorzystać z dodatkowej ulgi w podatku dochodowym od osób prawnych (CIT). Od przychodu odliczą hipotetyczne odsetki od kapitału własnego.
Jeśli zmieniły się tylko strony umowy, to mamy do czynienia z kontynuacją. Ale jeżeli teraz zostanie przedłużona spłata rat, to dla celów podatkowych jest to już nowy kontrakt – uważa Ministerstwo Finansów. Ma to swoje konkretne skutki podatkowe.
Biorąc pod uwagę stanowisko organów podatkowych w zakresie limitowania różnego rodzaju usług IT, można wskazać, że co do zasady limitowaniu nie podlegają usługi techniczne, związane z utrzymaniem infrastruktury czy wsparciem technicznym. W przypadku jednak wystąpienia chociażby pierwiastka usług zarządczych czy doradczych podatnik powinien wystąpić o interpretację.
Wielu pracodawców regularnie organizuje swoim pracownikom, zleceniobiorcom, a nawet kontrahentom różnego rodzaju imprezy integracyjne. Są to np. spotkania z okazji świąt (zwłaszcza spotkania opłatkowe z okazji Bożego Narodzenia, czy „jajeczko” z okazji Wielkanocy), jubileuszy firmowych, tzw. wyjścia na piwo, pikniki rodzinne, wycieczki, bale karnawałowe, koncerty i różne inne. Podstawowym problemem firm organizujących takie imprezy jest to, czy wydatki poniesione w tym celu będzie można zaliczyć do kosztów podatkowych w podatkach dochodowych. Z uwagi na różnorodność stanów faktycznych takich imprez, a także z uwagi na odmienne interpretacje organów podatkowych i sądów administracyjnych - odpowiedź na to pytanie czasem nie jest łatwa. Zapraszamy do wysłuchania podcastu.
Naczelny Sąd Administracyjny wypowiedział się o momencie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych w związku z zaniechaną inwestycją mieszkaniową.
Do kosztów uzyskania przychodów mogą zostać zaliczone wydatki związane z udziałem w targach branżowych, o ile nie mają charakteru reprezentacji. A zatem wydatki na m.in. przygotowanie i wyposażenie stoiska targowego, zorganizowanie noclegów, transportu oraz zapewnienie wyżywienia dla pracowników i gości, wydatki związane z obsługą i przebiegiem targów, zakup artykułów spożywczych i napojów bezalkoholowych.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 23 stycznia 2020 roku wskazał, jak w prawidłowy sposób, rozumieć należy regulację zawartą w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT. Przepis ten wprowadzony został do ustawy stosunkowo niedawno, a już okazał się źródłem wielu sporów między podatnikami, a organami podatkowymi.
Właściwe przyporządkowanie kosztów związanych z niwelacją terenu (pracami przygotowawczymi inwestycji) powinno oprzeć się na kluczu uwzględniającym powierzchnię poszczególnych obiektów. Innymi słowy, rozpoznając koszty podatkowe, należy przyjąć odpowiednią metodologię alokacji kosztów prac przygotowawczych terenu do wartości początkowej poszczególnych budynków i budowli. Natomiast pełna weryfikacja prawidłowości alokacji poszczególnych wydatków do kosztów uzyskania przychodów może być dokonana w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego.
W przypadku sfinansowania wydatków firmy z własnych środków, np. przez członka zarządu z jego prywatnych środków powoduje, wydatki te nie mogą zostać zaliczone do kosztów podatkowych spółki.
Niektóre wydatki na zakup usług niematerialnych od podmiotów powiązanych podlegają limitowaniu w kosztach uzyskania przychodu na gruncie podatku CIT. Do takich wydatków zalicza się usługi doradcze, reklamowe, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń, badania rynku oraz świadczenia o podobnym charakterze.
31 grudnia 2019 r. w odpowiedzi na interpelację poselską Minister Finansów udzielił wyjaśnień odnośnie zasad odliczania na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) kosztów usług niematerialnych zakupionych od podmiotów powiązanych.
Rozliczenia podatkowe świątecznych wydatków w zakresie PIT, CIT i VAT, w tym wydatków na rzecz pracowników (upominki, świąteczne imprezy firmowe) oraz wydatków na rzecz klientów i kontrahentów – omawia Magdalena Chodorek, doradca podatkowy z Business Tax Professionals.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 22 lipca 2019 r. wydał interpretację indywidualną, w której wskazał, że wydatki ponoszone przez spółkę z tytułu dofinansowania pakietów medycznych oraz karnetów sportowych, zarówno w części przypadającej na pracowników, jak i na członków ich rodzin oraz partnerów, stanowią dla niej koszty uzyskania przychodów.
Odsetki od pożyczki zaciągniętej na zakup akcji lub udziałów innego podmiotu mogą być rozliczane również w ramach działalności operacyjnej. Nie zawsze są to zyski kapitałowe – tak orzekł WSA w Warszawie w wyroku z 6 listopada 2019 r. (sygn. akt III SA/Wa 271/19).
Podatnicy nie mogą obecnie zaliczać do kosztów uzyskania przychodu wszystkich wskazanych w ustawie o CIT kosztów poniesionych na rzecz podmiotów powiązanych. Muszą poddać je limitowaniu do kwoty 3 mln zł w roku podatkowym. Czy przy ustalaniu kosztów podlegających limitowaniu uwzględnia się koszty poniesione w związku z prowadzeniem działalności w specjalnej strefie ekonomicznej?
Firma, która zleca zarządzanie zakupami surowców i opakowań spółce powiązanej, nie odliczy całości kosztów z tego tytułu. Inaczej byłoby w sytuacji wydatków bezpośrednio związanych z wytworzeniem lub nabyciem towaru czy usługi, co dałoby podstawę do wyłączenia obowiązku stosowania limitu.
Zbiór wyłączeń określony w art. 16 ust. 1 pkt 20 ustawy o CIT dotyczy wszystkich wierzytelności przedawnionych bez względu na następcze działania podatnika skierowane wobec takiej wierzytelności np. ich sprzedaż. Tym samym straty z tytułu odpłatnego zbycia wierzytelności, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 39 tej ustawy, aby mogły być uznane za koszt uzyskania przychodów, nie mogą dotyczyć wierzytelności przedawnionych.
Na początku ubiegłego roku do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych został dodany art. 15e. Przepis ten ogranicza możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na nabycie usług i wartości o charakterze niematerialnym i prawnym.
Na gruncie prawa podatkowego zasadą jest, że o rodzaju czynności decyduje nie nazwa nadana przez strony, lecz rzeczywisty charakter czynności. W rezultacie o zakwalifikowaniu do konkretnego rodzaju usług decyduje treść czynności.
Od początku tego roku istotnej zmianie uległy przepisy dotyczące tzw. cienkiej kapitalizacji. Z jednej strony zmiana jest korzystna dla podatników, gdyż zwiększony został limit kosztów finansowania stanowiących koszty podatkowe, z drugiej strony regulacją zostały objęte także koszty finansowania od podmiotów zewnętrznych – niepowiązanych.
Ministerstwo Finansów przygotowało wyjaśnienia dotyczące zaliczania do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) świadczeń na rzecz pracowników.
Zgodnie art. 15 ust. 2 - 2a ustawy CIT, zasady proporcjonalnej alokacji kosztów uzyskania przychodów nie będą miały zastosowania do przychodów uzyskanych z dywidend od spółek zależnych. Przepisy art. 15 ust. 2 - 2a ustawy CIT mają zastosowanie w sytuacji, gdy podstawą opodatkowania jest dochód, natomiast w myśl art. 22 ustawy CIT podstawą opodatkowania podatkiem dochodowym w przypadku dywidend jest przychód. Oznacza to, że przychody z tytułu dywidend otrzymanych od spółek zależnych nie powinny być ujęte ani wśród „przychodów ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym” lub „przychodów ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego” (w liczniku proporcji), ani w „ogólnej kwocie przychodów” (w mianowniku proporcji).
Sama okoliczność, że w nazwie danej usługi występuje sformułowanie „zarządzanie” czy „administrowanie” nie może przesądzać o tym, że ta usługa mieści się w katalogu usług niematerialnych, podlegających limitowaniu w zakresie kosztów uzyskania przychodów. Takie stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.
Zgodnie z ustawą o CIT podatnicy są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty usług niematerialnych (m.in. doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania, ubezpieczeń) poniesione bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych lub podmiotów mających miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju, w części, w jakiej koszty te łącznie w roku podatkowym przekraczają ustawowy limit.
Wydatków stanowiących efekt podjętego ryzyka gospodarczego podatnik nie można rekompensować za pomocą przepisów podatkowych. A zatem wydatek z tytułu zapłaconego wynagrodzenia (odszkodowanie) wskutek przedterminowego rozwiązania umowy jako nie spełniający przesłanek ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie może być uznany za koszt uzyskania przychodów.
Zdaniem ekspertów wydatki zawodowego blogera, które ponosi on w związku z prowadzeniem bloga, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Natomiast ustawa o VAT pozwala blogerowi odliczyć podatek naliczony wraz z zakupem towarów i usług pod warunkiem, jeżeli są one związane z czynnościami opodatkowanymi.
Od 1 stycznia 2016 r. obowiązują przepisy regulujące zasady dokonywania korekty kosztów (art. 15 ust. 4i-4l ustawy o CIT). Z przepisów tych wynika, że każda korekta przychodu lub kosztu, która nie będzie spowodowana błędem rachunkowym lub oczywistą omyłką, ma być dokonywana na bieżąco. Przepisy o korekcie kosztów mają zastosowanie również przy korygowaniu kosztów uzyskania przychodów poniesionych przed 1 stycznia 2016 r. Wcześniej według ugruntowanego stanowiska organów podatkowych i sądów, korekty przychodów i kosztów należało dokonywać zawsze wstecz - bez względu na przyczynę (por. wyrok NSA z 25 kwietnia 2014 r., sygn. II FSK 4/13). Dla podatników oznaczało to obowiązek korygowania prowadzonych ewidencji i zeznań podatkowych niejednokrotnie nawet za kilka lat.
Zakres świadczonych usług IT jest bardzo obszerny i w niemal każdym wypadku wymaga odrębnej analizy. Temat kosztów uzysania przychodów odnośnie tych usług komplikuje dodatkowo niejednolite podejście organów podatkowych oraz to, że przepisy ustawy o CIT nie posługują się pojęciem usług kompleksowych.
Zdaniem sądów administracyjnych zagraniczny podatek VAT nie może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu. Innego zdania są organy skarbowe, które uważają przeciwnie i uznają, że podatek ten może powiększyć koszty podatkowe.
W praktyce gospodarczej niejednokrotnie dochodzi do sytuacji, w której podatnik dokonuje pewnych nakładów w celu zmodyfikowania używanego środka trwałego, który nie jest składnikiem jego majątku. Ma to miejsce np. w przypadku konieczności dostosowania najmowanego lokalu do potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Na gruncie ustawy o CIT dochodzi w takiej sytuacji do tzw. inwestycji w obcym środku trwałym.
Na mocy nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, spółki zyskają od 2020 roku możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od zatrzymanych kapitałów (dopłat i zysków) – tak jak w przypadku korzystania z finansowania udzielonego przez inne podmioty.
W przypadku gdy do wartości początkowej środka trwałego wchodzą wydatki na usługi niematerialne od podmiotów powiązanych objęte ograniczeniem w zaliczaniu do kosztów podatkowych, to ograniczenie to będzie miało zastosowanie do odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od tego środka trwałego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie potwierdził w wyroku z 23 października 2018 r., że wydatki spółki z o.o. na organizację spotkania integracyjnego, w którym uczestniczą współpracownicy prowadzący własną działalność gospodarczą, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych (CIT).
W przypadku przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej z dniem 2 stycznia 2019 r. w jednoosobową spółkę z o.o. wynagrodzenia pracowników należne za miesiąc grudzień 2018 r. które zostaną wypłacone w terminie do 10 stycznia 2019 r. mogą stanowić koszt uzyskania przychodu miesiąca grudnia 2018 r., tj. za miesiąc, za który będą należne. Zatem nie mogą być one kosztem uzyskania przychodu spółki, która jeszcze nie powstała. Natomiast składki ZUS będą kosztem uzyskania przychodu nowopowstałej spółki w momencie ich faktycznej zapłaty.
Podatnicy mają prawo do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów w związku z wydaniem towarów w celu uregulowania swoich zobowiązań wobec kontrahenta, w tym z tytułu kar umownych. W takiej sytuacji koszty należy rozpoznawać podobnie jak w przypadku sprzedaży takich towarów.
Od 1 stycznia 2019 r. przedsiębiorcy, którzy do tej pory rozliczali koszty używanych w działalności gospodarczej samochodów na zasadzie kilometrówki, nie będą już mogli korzystać z tego rozwiązania. W zamian za to ustawodawca przewidział możliwość rozliczenia kosztów takich samochodów w zaledwie 20%.
Wydatki poniesione na zapłatę rekompensaty (odstępnego) za wcześniejsze rozwiązanie umów nie wypełniają wszystkich przesłanek zawartych w przepisach podatkowych dotyczących możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów. Wydatki tego rodzaju nie mają bowiem ani pozytywnego wpływu na przychód podatkowy, ani charakteru prewencyjnego, tj. nie chronią źródła przychodów przed jego zmniejszeniem.