Kategorie

Ordynacja podatkowa

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Decyzje podejmowane w trakcie postępowania podatkowego powinny być bezstronne. Realizacji tego celu służą między innymi przepisy regulujące kwestie wyłączenia pracowników organów podatkowych od udziału w konkretnych sprawach.

Wezwania

W postępowaniu podatkowym występują sytuacje, kiedy konieczne jest osobiste stawiennictwo strony lub innych osób przed organem podatkowym. Osoby te nie zawsze jednak muszą dopełniać tego obowiązku, nawet jeśli doręczone im wezwanie jest prawidłowe.
Nową instytucją na gruncie przepisów regulujących postępowanie podatkowe jest możliwość przeprowadzenia rozprawy. Jednym z jej głównych celów jest zagwarantowanie stronie czynnego udziału w postępowaniu. Może ona być jednak stosowana tylko w postępowaniu odwoławczym.
Wznowienie postępowania jest jednym z tak zwanych nadzwyczajnych trybów postępowania podatkowego. Znajduje on zastosowanie w odniesieniu do decyzji ostatecznych, które jednakże są dotknięte jedną z wad wyliczonych przez ustawodawcę.
Od decyzji podatkowej wydanej przez organ pierwszej instancji, strona może się odwołać. Podobną instytucją w wypadku postanowień jest zażalenie. Zasady korzystania z tych dwóch instytucji różnią się od siebie. Co więcej, zażalenie możliwe jest tylko w wyraźnie określonych przypadkach.
Poniżej najważniejsze terminy podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Nawet ostateczna decyzja może zostać uznana za nieważną, jeśli okaże się, że została ona wydana z naruszeniem przepisów formalnych lub materialnych. Postępowanie w tym zakresie może zostać wszczęte zarówno z urzędu jak i na wniosek strony.
Wszyscy podatnicy bądź płatnicy powinni podawać NIP na wszelkich dokumentach związanych z wykonywaniem zobowiązań podatkowych oraz innych niepodatkowych należności budżetowych (czyli np. składki ubezpieczeniowe), do których poboru obowiązane są organy podatkowe lub celne.
Zgłoszenia identyfikacyjne oraz zgłoszenia aktualizacyjne NIP mogą być teoretycznie składane za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Jednak na razie w tej formie można złożyć tylko zgłoszenie aktualizacyjne osoby fizycznej nieprowadzącej samodzielnie działalności gospodarczej (NIP-3). 
Podatnicy mają obowiązek aktualizowania danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym przez dokonanie zgłoszenia aktualizacyjnego do właściwego naczelnika urzędu skarbowego.
Podatnicy obowiązani są do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego w odpowiednim terminie. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw.
W zależności od rodzaju podatnika różne urzędy skarbowe będą właściwe w sprawie nadania NIP.
Tak. Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników zobowiązuje do posiadania i posługiwania się NIP-em wszystkich podatników.
Sprawdź, który z formularzy zgłoszeń identyfikacyjnych (aktualizacyjnych), czy informacji powinieneś złożyć do urzędu skarbowego. Aktualne formularze obowiązują od dnia 1 października 2009 r., na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 września 2009 r. w sprawie wzorów formularzy zgłoszeń identyfikacyjnych (Dz. U. Nr 161, poz. 1282).
Dostęp do akt podatkowych i informacji w nich zawartych jest objęty tajemnicą skarbową zgodnie z przepisami ordynacji podatkowej. Możemy mieć więc pewność, że nasze dane np. z formularzy podatkowych nie trafią do niepowołanych osób. Wgląd w nasze akta podatkowe mają organy podatkowe oraz ew. sądy i prokuratorzy i innym organom państwa w zakresie prowadzonych przez te organy spraw.
Właścicielami Spółki jawnej są 2 osoby fizyczne zamieszkałe w Polsce, po 50 % udziałów Spółki. Poza Spółką nie prowadzą innej działalności gospodarczej Zarówno Spółka jak również jej właściciele nie mają żadnych powiązań kapitałowych, ani nie uczestniczą w zarządzaniu w innych podmiotach krajowych i zagranicznych.
Choć zasadniczo koszty postępowania przed organami podatkowymi ponosi Skarb Państwa, województwo, powiat lub gmina, to w pewnych sytuacjach może nimi zostać obciążona także strona oraz inne podmioty.
Organami podatkowymi właściwymi miejscowo w sprawach dotyczących stwierdzenia nadpłaty podatków na wniosek podatnika złożony w przypadkach, o których mowa w art. 75 § 1 ordynacji podatkowej, są:
Organy podatkowe, które na podstawie odrębnych przepisów są właściwe do ustalania lub określania zobowiązań z tytułu podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych, zwanych dalej "podatkami", są właściwe w poniższych sprawach.
Właściwość miejscowa organów podatkowych w przypadku zaistnienia zdarzenia powodującego zmianę właściwości miejscowej w trakcie roku podatkowego lub okresu rozliczeniowego jest określona przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z 22 sierpnia 2005 r. w sprawie właściwości organów podatkowych (Dz.U. Nr 165 poz.1371 z późn. zm.).
Właściwość miejscową organów podatkowych ustala się w sprawach: 1. opłaty targowej - według miejsca położenia targowiska; 2. opłaty miejscowej - według położenia miejscowości, w której jest pobierana opłata; 3. opłaty administracyjnej, o której mowa w przepisach o podatkach i opłatach lokalnych - według siedziby organu, który dokonał czynności urzędowej.
Zgodnie z ustawą o pcc organem podatkowym właściwym rzeczowo w sprawach podatku od czynności cywilnoprawnych jest naczelnik urzędu skarbowego.  Natomiast naczelnik którego urzędu skarbowego jest właściwy miejscowo w sprawach pcc od umów, których przedmiotem są rzeczy znajdujące się na terytorium Polski lub prawa majątkowe wykonywane w kraju - ustala się wg poniższych zasad.
Właściwym dla podatnika organem podatkowym w przypadku podatku od towarów i usług (VAT) jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na miejsce wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach podatku od spadków i darowizn ustala się według poniższych, dość skomplikowanych zasad.
Właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ustala się przede wszystkim według miejsca zamieszkania osoby fizycznej - o ile mieszka na stałe w Polsce (rezydent). Natomiast jeżeli osoba fizyczna nie ma miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (nierezydent) właściwość miejscową w zakresie PIT ustala się wg miejsca pobytu tej osoby.
W sprawach podatku dochodowego od osób prawnych właściwy miejscowo jest organ podatkowy według adresu siedziby wynikającej: 1) z odpowiedniego rejestru lub 2) ze statutu lub umowy, jeżeli adres siedziby nie został ujawniony w odpowiednim rejestrze.
Podatnik powinien znać właściwy dla danego rozliczenia podatkowego urząd skarbowy i do niego składać deklaracje podatkowe oraz wpłacać podatki. Mimo, że najczęściej praktyka organów podatkowych w przypadkach pomyłek co do właściwości urzędu jest korzystna dla podatników, warto nie popełniać takich błędów.
W naszym systemie podatkowym mamy do czynienia z dwiema instancjami organów podatkowych.
Co roku Departament Administracji Podatkowej (Wydział Kontroli Podatkowej) Ministerstwa Finansów opracowuje wytyczne (priorytety) kontroli podatkowej dla podległych organów podatkowych. Warto wiedzieć, co budzi szczególne zainteresowanie kontrolujących urzędników skarbowych. Jako, że ostatnie priorytety zostały sformułowane w 2009 roku należy domniemywać, że są one równie ważne i w 2010 roku.
Obok stwierdzenia nieważności oraz uchylenia decyzji istnieją również sytuacje, w których wydana przez organ podatkowy decyzja wygasa. Najczęściej dzieje się tak z powodu niedopełnienia przez stronę postępowania podatkowego wymaganych warunków.
Przebieg kontroli kontrolujący dokumentuje w protokole. Stan faktyczny może być ponadto utrwalony za pomocą aparatury rejestrującej obraz i dźwięk lub na informatycznych nośnikach danych.
Zarówno kontrolujący, jak i kontrolowani mają ściśle określone przepisami ordynacji podatkowej prawa i obowiązki.
Zasadą jest, że czynności kontrolnych dokonuje się w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego wskazanej, chyba że kontrolowany zrezygnuje z prawa uczestniczenia w czynnościach kontrolnych.
Przepisy ordynacji podatkowej stanowią, że kontrola podatkowa powinna zostać zakończona bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie wskazanym w upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli.
Przedsiębiorcy mają możliwość złożenia sprzeciwu wobec podjęcia i wykonywania kontroli, rozpoczętej z naruszeniem przepisów o konieczności zawiadomienia o zamiarze jej wszczęcia.
Kontrolując urzędnik powinien mieć imienne upoważnienie do kontroli i ważną legitymację służbową. Te dokumenty powinieneś obejrzeć.
Kontrolę podatkową podejmuje się wyłącznie z urzędu. Nie możesz zatem żądać, by fiskus skontrolował Ciebie lub np. Twojego sąsiada.
Celem kontroli podatkowej jest sprawdzenie, czy kontrolowani wywiązują się z obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego.
Ustawodawca wyposażył organy podatkowe w środki dyscyplinujące uczestników postępowania podatkowego. Środkami tymi są kary porządkowe. Ustawodawca dość szczegółowo określił możliwość oraz zasady ich stosowania.
W toku postępowania podatkowego przeprowadzający je organ wydaje decyzje i postanowienia. Akty te różnią się nie tylko zakresem merytorycznym, ale również środkami odwoławczymi jakie przysługują stronie jeśli jest ona niezadowolona z ich treści.
Ustawodawca określił jakie podmioty mogą występować w charakterze strony postępowania podatkowego. W pewnych przypadkach muszą one być reprezentowane przez swoich przedstawicieli lub kuratorów. Niemal zawsze jest natomiast możliwe ustanowienie pełnomocnika.
Jedną z zasad postępowania podatkowego jest tak zwana zasada pisemności, zgodnie z którą sprawy powinny być załatwiane w formie pisemnej. Ponadto ustawodawca określił szczegółowe zasady dokumentowania najistotniejszych czynności.
Interpretacje podatkowe (ogólne i indywidualne) wydaje Minister Finansów. Interpretacje przynoszą istotną dla podatników wiedzę, jak fiskus rozumie poszczególne przepisy podatkowe. Trzeba jednak wiedzieć, że często urzędowe interpretacje podatkowe stoją w sprzeczności z orzecznictwem sądów administracyjnych. Sytuacja podatnika stojącego w obliczu takich sprzeczności nie jest oczywiście godna pozazdroszczenia.
Z oczywistych względów w sprawach podatkowych bardzo istotne jest względnie szybkie wyjaśnienie zaistniałych wątpliwości. Ustawodawca wziął to pod uwagę określając stosowne terminy, w których postępowanie powinno zostać ukończone oraz wyposażając strony w środki dyscyplinujące organy podatkowe w tej materii.
W postępowaniu podatkowym spotkać można się z terminami ustawowymi, czyli wynikającymi z konkretnych przepisów oraz urzędowymi, to jest takimi, które wyznacza sam organ podatkowy. Zarówno pierwsze z nich jak i drugie mają charakter prekluzyjny, a więc określona czynność może być skutecznie wykonana tylko w przewidzianych ramach czasowych. Wyjątkiem jest tu możliwość przywrócenia terminu.
Jednym z ważniejszych środków dowodowych jakie mogą być wykorzystane w postępowaniu podatkowym jest przesłuchanie świadków. Należy pamiętać, że istnieją kategorie osób, które nie mogą występować w roli świadków oraz takich które mogą odmówić składania zeznań.
Wstępną i podstawową kontrolę realizacji obowiązków podatnika organy podatkowe realizują poprzez tzw. czynności sprawdzające. Nie jest to kontrola podatkowa sensu stricte – raczej preludium do niej.
Tak banalna z pozoru kwestia jaką są doręczenia pism, ma często bardzo doniosłe skutki dla wyniku całego postępowania podatkowego. Dzieje się tak między innymi dlatego, że od chwili doręczenia liczone są z reguły terminy na dokonanie określonych czynności.
Jednym z podstawowych obszarów kontroli podatkowej w 2009 roku (podobnie jak w latach poprzednich) jest handel internetowy.
Od zaległości podatkowych trzeba naliczyć i zapłacić odsetki za zwłokę. Warto znać zasady tego naliczania.