Kategorie
Zaloguj się

Zarejestruj się

Proszę podać poprawny adres e-mail Hasło musi zawierać min. 3 znaki i max. 12 znaków
* - pole obowiązkowe
Przypomnij hasło
Witaj
Usuń konto
Aktualizacja danych
  Informacja
Twoje dane będą wykorzystywane do certyfikatów.

Ordynacja podatkowa

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
W dniu 9 listopada 2010 r. Trybunał Konstytucyjny rozpoznał skargę konstytucyjną notariusz Anny K., dotyczącą odpowiedzialności podatnika za podatek niepobrany. Zdaniem Trybunału art. 30 § 1, 3 i 4 ordynacji podatkowej w zakresie, w jakim dotyczą odpowiedzialności płatnika za podatek niedobrany są zgodne z konstytucją.
Z dniem 9 listopada 2010 r. wchodzi w życie ustawa z dnia 24 września 2010 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz.U. nr 197, poz. 1306), której jeden z zapisów skutkuje istotnym podwyższeniem (do 12%) wysokości odsetek od zaległości podatkowych.
Sprawy podatkowe ciągną się często miesiącami, a nawet latami. Przepisy przewidują możliwość wpływania przez podatników na przyspieszenie rozpoznania ich sprawy w razie bezczynności organu podatkowego. Na czym ono polega?
Podatnicy często powołują się przed organami podatkowymi na orzecznictwo sądów administracyjnych. Tak się bowiem dziwnie składa, że NSA i WSA na ogół bardziej przyjaźnie dla podatników interpretują przepisy podatkowe niż Minister Finansów i podległe mu organy podatkowe.
Prawo wglądu w akta własnej sprawy to jedno z podstawowych praw strony postępowania podatkowego. Warto z niego korzystać. Zdarza się, że podstawą prowadzonego postępowania podatkowego albo istotnymi dowodami w sprawie są dowody pochodzące od innych podmiotów. Przeglądając akta sprawy, można się z nimi zapoznać. Są jednak istotne ograniczenia w korzystaniu z tego prawa.
Wobec podatnika toczy się postępowanie podatkowe. Podatnik otrzymał wezwanie z urzędu skarbowego do stawienia się na przesłuchanie. Pomimo to, nie musi stawić się w miejscu i terminie wyznaczonym przez organ podatkowy.
W efekcie kradzieży dokumentacji firma nie ma dowodów potwierdzających, ile powinna zapłacić fikusowi należności podatkowych. Ku zaskoczeniu podatnika może okazać się zbędne szacowanie podstawy opodatkowania. Nawet wtedy, gdy podatnik domaga się przeprowadzenia przez organy podatkowe szacowania.
Czy Urzędowe Poświadczenie Odbioru (UPO) jest wystarczającym dokumentem poświadczającym potwierdzenie terminu złożenia deklaracji podatkowej w formie elektronicznej do urzędu skarbowego w dacie zarejestrowania?
W świetle art. 10 ordynacji podatkowej wprowadzenie zryczałtowanej formy opodatkowania nie pozbawia podatnika możliwości dokonania wyboru opodatkowania na zasadach ogólnych. Jest to z pewnością prostsza w rozliczeniu forma niż opodatkowanie na zasadach ogólnych, która przy niskich kosztach pozwala także na uzyskanie korzyści fiskalnych.
Zgodnie z § 4 ust.1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (Dz. U. Nr 133, poz. 1119) faktury mogą być wystawiane, przesyłane i przechowywane w formie elektronicznej.
Zgodnie z art. 12 § 5 ordynacji podatkowej, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
W postępowaniu podatkowym obowiązuje zasada trwałości decyzji ostatecznych. Oznacza to, że decyzje, od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym, są ostateczne.
Przepis art. 127 ordynacji podatkowej określa jedną z zasad postępowania podatkowego, która brzmi: Postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne. Zasada ta ma ogromne znaczenie dla podatnika, którego sprawa rozstrzygana jest przez organy podatkowe. Dwuinstancyjność postępowania daje szansę podatnikowi na dwukrotne rozstrzygnięcie sprawy, w dwóch organach - pierwszej i drugiej instancji.
Czynny udział podatnika w postępowaniu podatkowym, to jeden z istotniejszych elementów tego postępowania. Artykuł 123 ordynacji podatkowej wyraźnie stwierdza, że organy podatkowe obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.
Zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej wykonaniu co do zasady podlegają decyzje ostateczne, a decyzje nieostateczne tylko wtedy, gdy został im nadany rygor natychmiastowej wykonalności.
Definicję nadpłaty w prawie podatkowym znajdziemy w art. 72 § 1 ordynacji podatkowej.
Od 1 stycznia 2010 zmienią się zasady przygotowywania informacji podatkowych ORD-U, ORD-TK, ORD-W. Od tej daty wartości limitów wyrażone w euro przelicza się na walutę polską po średnim kursie ogłoszonym przez Narodowy Bank Polski, na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym zawarto umowę. I tak samo przelicza się wartości zobowiązań lub należności, wyrażone w walucie obcej.
Odpowiadając na pytanie naszej Redakcji Ministerstwo Finansów potwierdziło, że lokaty z jednodniową kapitalizacją (tzw. „antypodatkowe” lub „antybelkowe”) nie podlegają PIT jeżeli w dacie kapitalizacji odsetek zostanie podatkowi dopisane nie więcej niż 2,49 zł. Wtedy podatek wynosi mniej niż 50 groszy i zaokrągla go się do zera.
Miesiąc temu kupiliśmy z żoną samochód. W ramach premii otrzymaliśmy składany rower o wartości 1500 zł. Ku naszemu zdziwieniu salon samochodowy nie doliczył za rower symbolicznej złotówki lecz zażyczył sobie 150 zł tytułem podatku. Zapłaciliśmy, ponieważ uznaliśmy, że i tak nie kupimy nowego aluminiowego roweru za 150 zł.Wczoraj żona kupowała w sklepie lodówkę do sklepu zoologicznego, który prowadzi. W ramach premii za wybór określonego modelu otrzymała sokowirówkę. Sprzedawca określił wartość sokowirówki na 200 zł ale kwota do zapłaty widniejąca na fakturze jest równa cenie lodówki. To oznacza, że sklep nie pobrał podatku. Czy żona będzie musiała sama zapłacić? Jeśli tak to w jakim terminie i czy to będzie też 10% wartości sokowirówki?
Jeżeli jesteś niezadowolony ze sposobu załatwienia Twojej sprawy przez urząd skarbowy czy izbę skarbową możesz poskarżyć się sądowi administracyjnemu. WSA i NSA dość często uchylają błędne decyzje fiskusa. Mimo zwykle dość długiego oczekiwania na wyrok sądu skarga może być bardzo opłacalna.
Prawidłowe wszczęcie postępowania podatkowego jest istotne dla ustalenia właściwego terminu na załatwienie konkretnej sprawy. Ponadto ma ono znaczenie dla innych kwestii, takich jak chociażby ustalenie stron.
Nawet decyzja ostateczna, a więc taka od której nie służy już żaden środek odwoławczy, może zostać uchylona lub zmieniona po zaistnieniu pewnych przesłanek. Jest to tym samym nadzwyczajny tryb wzruszania decyzji. W jego stosowaniu istnieją jednak pewne istotne ograniczenia.
Katalog środków dowodowych jakie mogą być wykorzystane w postępowaniu podatkowym jest niezwykle szeroki. Niemałą rolę odgrywa przy tym inicjatywa oraz chęć kooperacji jaką przejawiają strony postępowania.
W ostatnim okresie widoczna jest coraz większa aktywność Trybunału Konstytucyjnego w rozpatrywaniu różnorodnych skarg, w tym skarg na przepisy podatkowe. W związku z powyższym coraz częściej zapadają wyroki, w których stwierdzana jest niezgodność niektórych przepisów podatkowych z Konstytucją, a więc są one „wyrzucane do kosza”. W tym miejscu pojawiają się często pytania podatników – co mam zrobić, jeżeli zapłaciłem kiedyś podatek według takich przepisów ? Jak mogę go odzyskać ?
Decyzje podejmowane w trakcie postępowania podatkowego powinny być bezstronne. Realizacji tego celu służą między innymi przepisy regulujące kwestie wyłączenia pracowników organów podatkowych od udziału w konkretnych sprawach.

Wezwania

W postępowaniu podatkowym występują sytuacje, kiedy konieczne jest osobiste stawiennictwo strony lub innych osób przed organem podatkowym. Osoby te nie zawsze jednak muszą dopełniać tego obowiązku, nawet jeśli doręczone im wezwanie jest prawidłowe.
Nową instytucją na gruncie przepisów regulujących postępowanie podatkowe jest możliwość przeprowadzenia rozprawy. Jednym z jej głównych celów jest zagwarantowanie stronie czynnego udziału w postępowaniu. Może ona być jednak stosowana tylko w postępowaniu odwoławczym.
Wznowienie postępowania jest jednym z tak zwanych nadzwyczajnych trybów postępowania podatkowego. Znajduje on zastosowanie w odniesieniu do decyzji ostatecznych, które jednakże są dotknięte jedną z wad wyliczonych przez ustawodawcę.
Od decyzji podatkowej wydanej przez organ pierwszej instancji, strona może się odwołać. Podobną instytucją w wypadku postanowień jest zażalenie. Zasady korzystania z tych dwóch instytucji różnią się od siebie. Co więcej, zażalenie możliwe jest tylko w wyraźnie określonych przypadkach.
Poniżej najważniejsze terminy podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Nawet ostateczna decyzja może zostać uznana za nieważną, jeśli okaże się, że została ona wydana z naruszeniem przepisów formalnych lub materialnych. Postępowanie w tym zakresie może zostać wszczęte zarówno z urzędu jak i na wniosek strony.
Wszyscy podatnicy bądź płatnicy powinni podawać NIP na wszelkich dokumentach związanych z wykonywaniem zobowiązań podatkowych oraz innych niepodatkowych należności budżetowych (czyli np. składki ubezpieczeniowe), do których poboru obowiązane są organy podatkowe lub celne.
Zgłoszenia identyfikacyjne oraz zgłoszenia aktualizacyjne NIP mogą być teoretycznie składane za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Jednak na razie w tej formie można złożyć tylko zgłoszenie aktualizacyjne osoby fizycznej nieprowadzącej samodzielnie działalności gospodarczej (NIP-3). 
Podatnicy mają obowiązek aktualizowania danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym przez dokonanie zgłoszenia aktualizacyjnego do właściwego naczelnika urzędu skarbowego.
Podatnicy obowiązani są do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego w odpowiednim terminie. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw.
W zależności od rodzaju podatnika różne urzędy skarbowe będą właściwe w sprawie nadania NIP.
Tak. Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników zobowiązuje do posiadania i posługiwania się NIP-em wszystkich podatników.
Sprawdź, który z formularzy zgłoszeń identyfikacyjnych (aktualizacyjnych), czy informacji powinieneś złożyć do urzędu skarbowego. Aktualne formularze obowiązują od dnia 1 października 2009 r., na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 września 2009 r. w sprawie wzorów formularzy zgłoszeń identyfikacyjnych (Dz. U. Nr 161, poz. 1282).
Dostęp do akt podatkowych i informacji w nich zawartych jest objęty tajemnicą skarbową zgodnie z przepisami ordynacji podatkowej. Możemy mieć więc pewność, że nasze dane np. z formularzy podatkowych nie trafią do niepowołanych osób. Wgląd w nasze akta podatkowe mają organy podatkowe oraz ew. sądy i prokuratorzy i innym organom państwa w zakresie prowadzonych przez te organy spraw.
Właścicielami Spółki jawnej są 2 osoby fizyczne zamieszkałe w Polsce, po 50 % udziałów Spółki. Poza Spółką nie prowadzą innej działalności gospodarczej Zarówno Spółka jak również jej właściciele nie mają żadnych powiązań kapitałowych, ani nie uczestniczą w zarządzaniu w innych podmiotach krajowych i zagranicznych.
Choć zasadniczo koszty postępowania przed organami podatkowymi ponosi Skarb Państwa, województwo, powiat lub gmina, to w pewnych sytuacjach może nimi zostać obciążona także strona oraz inne podmioty.
Organami podatkowymi właściwymi miejscowo w sprawach dotyczących stwierdzenia nadpłaty podatków na wniosek podatnika złożony w przypadkach, o których mowa w art. 75 § 1 ordynacji podatkowej, są:
Organy podatkowe, które na podstawie odrębnych przepisów są właściwe do ustalania lub określania zobowiązań z tytułu podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych, zwanych dalej "podatkami", są właściwe w poniższych sprawach.
Właściwość miejscowa organów podatkowych w przypadku zaistnienia zdarzenia powodującego zmianę właściwości miejscowej w trakcie roku podatkowego lub okresu rozliczeniowego jest określona przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z 22 sierpnia 2005 r. w sprawie właściwości organów podatkowych (Dz.U. Nr 165 poz.1371 z późn. zm.).
Właściwość miejscową organów podatkowych ustala się w sprawach: 1. opłaty targowej - według miejsca położenia targowiska; 2. opłaty miejscowej - według położenia miejscowości, w której jest pobierana opłata; 3. opłaty administracyjnej, o której mowa w przepisach o podatkach i opłatach lokalnych - według siedziby organu, który dokonał czynności urzędowej.
Zgodnie z ustawą o pcc organem podatkowym właściwym rzeczowo w sprawach podatku od czynności cywilnoprawnych jest naczelnik urzędu skarbowego.  Natomiast naczelnik którego urzędu skarbowego jest właściwy miejscowo w sprawach pcc od umów, których przedmiotem są rzeczy znajdujące się na terytorium Polski lub prawa majątkowe wykonywane w kraju - ustala się wg poniższych zasad.
Właściwym dla podatnika organem podatkowym w przypadku podatku od towarów i usług (VAT) jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na miejsce wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach podatku od spadków i darowizn ustala się według poniższych, dość skomplikowanych zasad.
Właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ustala się przede wszystkim według miejsca zamieszkania osoby fizycznej - o ile mieszka na stałe w Polsce (rezydent). Natomiast jeżeli osoba fizyczna nie ma miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (nierezydent) właściwość miejscową w zakresie PIT ustala się wg miejsca pobytu tej osoby.
W sprawach podatku dochodowego od osób prawnych właściwy miejscowo jest organ podatkowy według adresu siedziby wynikającej: 1) z odpowiedniego rejestru lub 2) ze statutu lub umowy, jeżeli adres siedziby nie został ujawniony w odpowiednim rejestrze.