VAT - podstawa opodatkowania, Import

Według ustawy o podatku od towarów i usług, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów dotyczy zakupu towarów od przedsiębiorców z Unii Europejskiej. Natomiast import towarów dotyczy przywozu towarów z państwa trzeciego (np. Chin, Indii, Stanów Zjednoczonych) do Unii Europejskiej.

Spółka A dostarcza towar w opakowaniach zwrotnych, za które pobierana jest kaucja. Zgodnie z umowami zawartymi z klientami, nabywcy mają 30 dni na ich odesłanie. Dostawca po zwróceniu opakowań przez klienta wypłaca mu zapłaconą wcześniej kaucję. Zdarzają się jednak sytuacje, w których opakowania nie zostają zwrócone. Czy w takiej sytuacji wartość opakowań powinna zostać wliczona do podstawy opodatkowania dostawy towarów?

Ministerstwo Finansów poinformowało, że opłata recyklingowa, która jest elementem należności za dostawę (sprzedaż) lekkiej torby na zakupy z tworzywa sztucznego (tzw. foliówki), jest wliczana do podstawy opodatkowania z tytułu tej dostawy opodatkowanej VAT ze stawką 23% - jeżeli dostawy dokonywać będzie podatnik VAT czynny. Sprzedaż foliówek osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej oraz rolnikom ryczałtowych powinna być rejestrowana kasą fiskalną.

Do końca ubiegłego roku podatnicy rozliczający VAT z tytułu WNT i importu usług mogli go odliczyć w tym samym okresie rozliczeniowym, o ile podatek należny został wykazany w prawidłowym okresie. Od początku 2017 r. jest to nadal możliwe, ale tylko jeżeli w ciągu trzech miesięcy od momentu powstania obowiązku podatkowego podatnik rozliczył podatek należny, a w przypadku WNT dodatkowo otrzymał fakturę w tym terminie (po tym czasie podatek naliczony można wykazać wyłącznie na bieżąco). W praktyce - jak zaznacza ekspert Grant Thornton - oznacza to, że otrzymanie od kontrahenta faktury z opóźnieniem powyżej trzech miesięcy może skutkować obowiązkiem zapłaty odsetek za zwłokę.

Przedsiębiorca, który dokonuje importu towarów z Chin zazwyczaj liczy się z obowiązkiem zapłaty podatku VAT w momencie powstania tzw. długu celnego. W przypadku gdy jest to towar o niskiej wartości, kwoty podatku VAT nie obciążają znacząco portfela przedsiębiorcy. Natomiast w przypadku importu towarów o wyższe wartości może się okazać, że podatek VAT do zapłaty wyniesie kilka a nawet kilkadziesiąt tysięcy złotych. Dlatego coraz częściej wśród przedsiębiorców popularna jest “Procedura 42”.

Od 1 stycznia 2017 r. podatnicy podatku od towarów i usług (dalej: podatku VAT) powinni zwracać szczególną uwagę na prawidłowe i terminowe rozliczenie importu usług. Opóźnione wykazywanie tych czynności może spowodować powstanie zaległości podatkowej.

Na początku tego roku uruchomiony został system zarejestrowanych eksporterów REX. Po rejestracji w tym systemie eksporter może wystawić oświadczenie o pochodzeniu umożliwiające skorzystanie z preferencji celnych dla towarów importowanych do Unii Europejskiej. Natomiast eksporterzy, którzy nie zarejestrują się w systemie mogą potwierdzać preferencyjne poprzez oświadczenia do przesyłek o wartości do 6000 euro.

Definicja importu towarów została wskazana w ustawie o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (ustawie o VAT). Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy, przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Nie ma podstaw do odstąpienia od proponowanych rozwiązań w zakresie odpowiedzialności solidarnej za podatek VAT należny od importera nakładanej na pośredników (agentów celnych i spedytorów) obsługujących podmioty, które nie uzyskały stosownych pozwoleń na procedury uproszczone. Takie stanowisko zajął Leszek Skiba, podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów w odpowiedzi interpelację poselską.

Od 1 maja 2016 r. obowiązują regulacje wprowadzone przez Unijny Kodeks Celny, które mają istotne znaczenie dla wszystkich podmiotów dokonujących międzynarodowego obrotu towarami. Podmioty te powinny zbadać i dostosować przeprowadzane przez siebie operacje celne do nowych przepisów.

Od 1 maja 2016 r. zaczną obowiązywać zmiany w prawie celnym, które obejmują m.in. zasady dotyczące wywozu towarów poza obszar celny Unii Europejskiej. Przejrzyjmy się nowym regulacjom, a także przepisom jakie będą obowiązywały w okresie przejściowym.

Z końcem grudnia ubiegłego roku zostały opublikowane dwa bardzo ważne dla nowego porządku celnego akty prawne w Unii Europejskiej. Są to przepisy umożliwiające wykonanie Unijnego Kodeksu Celnego z dnia 9 października 2016 r. Nowe regulacje unijne dotyczące prawa celnego wejdą w życie dnia 1 maja 2016 r.

Unijny Kodeks Celny, którego przepisy zaczną obowiązywać od 1 maja 2016 r., przewiduje szereg istotnych zmian w prawie celnym. Głównym celem zmian jest uproszczenie prawodawstwa celnego oraz ujednolicenie obsługi obrotu towarowego z zagranicą w całej Unii Europejskiej poprzez harmonizację zasad wymiany informacji i zakresu danych. Nowe regulacje pojawią się m.in. w obszarze dotyczącym składu celnego.

Na początku maja bieżącego roku, wraz z wejściem w życie nowego Unijnego Kodeksu Celnego, zmianie ulegną zasady dotyczące przyznawania statusu AEO. Nowe regulacje wprowadzają zmiany w zakresie warunków przyznawania certyfikatu upoważnionego przedsiębiorcy, jego charakter, jak również zakres przyznania.

Postanowienia Unijnego Kodeksu Celnego (UKC) będą miały zastosowanie od 1 maja 2016 r., gdy odnoszące się do UKC akty delegowane i wykonawcze zostaną przyjęte i wejdą w życie. Kodeks wprowadza wiele istotnych zmian dla przedsiębiorstw, w tym zmiany w procedurze odprawy scentralizowanej realizowanej na terenie kraju.

Przepisy Unijnego Kodeks Celnego (UKC), które zaczynają obowiązywać od 1 maja 2016 r., wprowadzają m.in. koniczność złożenia zabezpieczenia w przypadku udzielenia pozwolenia na prowadzenie magazynu czasowego składowania. Zmienią się także zasady regulujące czasowe składowanie w przypadku, gdy towary mają być złożone w miejscu innym, niż magazyn czasowego składowania.

Unijny Kodeks Celny, stosowany od 1 maja 2016 r. wprowadza definicję przedstawiciela celnego, którym jest każda osoba ustanowiona przez inną osobę w celu prowadzenia czynności i załatwiania formalności wymaganych przepisami prawa celnego przed organami celnymi.

Minister Finansów wydał 30 listopada 2015 r. interpretację ogólną w zakresie określania podstawy opodatkowania usług turystyki, podlegających szczególnej procedurze określonej w art. 119 ustawy o VAT. Zdaniem MF gdy w danym okresie rozliczeniowym (miesiącu lub kwartale) wystąpią zarówno dodatnie jak i ujemne marże w odniesieniu do poszczególnych usług turystyki, podatnik przy wyliczaniu podstawy opodatkowania za ten okres z tytułu świadczenia usług turystyki ma prawo uwzględnienia również kwoty marż ujemnych. W przypadku, gdy tak wyliczona podstawa opodatkowania za dany okres rozliczeniowy jest wartością ujemną, brak jest możliwości do wykazania ujemnego podatku należnego.

Jak mam wyliczyć kwotę VAT do odliczenia z tytułu importu usług, skoro faktura zaliczkowa jest wystawiona na wartość brutto w kwocie 250 euro. Fakturę opłaciłem 10 marca 2014 r. Jak mam wykazać podatek do odliczenia w miesięcznej deklaracji, i w której deklaracji?

Wystawiamy faktury w euro dla naszych kontrahentów unijnych. Czy powstające w związku z zapłatą za nie różnice kursowe wpływają na wielkość podstawy opodatkowania podatkiem VAT?

Jako biuro podróży jesteśmy podmiotem świadczącym usługi turystyki w postaci kompleksowych im­prez turystycznych. Dla naszych klientów wykupujemy m.in. dodatkowe ubezpieczenie od kosztów rezygnacji. Klient zainteresowany wykupieniem takiego ubezpieczenia wpłaca nam kwotę należną za imprezę turystyczną powiększoną o koszt ubezpieczenia. Natomiast my otrzymujemy od ubezpieczy­ciela fakturę dokumentującą wydatek poniesiony na wykupienie tego ubezpieczenia. Czy przy wyli­czeniu marży możemy uwzględnić koszt tego dodatkowego ubezpieczenia?

Jesteśmy Gminnym Ośrodkiem Kultury. Prowadzimy zajęcia warsztatowe mające na celu rozwój ta­lentów dzieci i młodzieży z terenu gminy. Należą do nich także zajęcia plastyczne prowadzone przez pracownika z dziećmi w różnych grupach wiekowych. Z racji dużego zainteresowania tymi zajęciami powstały grupy obejmujące dużą liczbę dzieci. Z tego powodu ilości materiałów plastycznych zaku­pionych przez nas z budżetu są niewystarczające. Dlatego zaproponowaliśmy, żeby rodzice dzieci przekazali w formie artykułów plastycznych rzeczowy wkład własny do zajęć (przyjmowanie takich wpłat jest dopuszczalne na podstawie statutu). Uzgodniliśmy, że rodzice będą uiszczać składkę w wy­sokości 5 zł za miesiąc, w którym dziecko bierze udział w zajęciach, a nasza placówka za zebrane pieniądze zrobi zakupy potrzebnych artykułów w hurtowni. Wszystkie te artykuły są wydawane do zużycia przez dzieci uczestniczące w zajęciach. Zajęcia prowadzone są przez Wnioskodawcę bezpłat­nie. Koszty związane z zatrudnieniem pracownika prowadzącego zajęcia i wszystkie opłaty związane z utrzymaniem lokalu, w którym prowadzimy działalność, pokrywamy z dotacji podmiotowej. Czy po­wyższe wpłaty rodziców powinniśmy uwzględniać w podstawie opodatkowania?

Nasza gmina jest właścicielem gruntów, które od wielu lat są oddane w dzierżawę. Na dzierżawionych gruntach zostały wzniesione przez dzierżawców na ich koszt budynki garażowe. Grunty te wchodzą w skład gminnego zasobu nieruchomości i mogą zostać przeznaczone do sprzedaży, przy czym pierwszeństwo ich nabycia przysługuje dzierżawcom. Jak ustalić podstawę opodatkowania w takim przypadku?

Reprezentując Skarb Państwa zamierzamy sprzedać udziały w budynkach wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu na rzecz osoby fizycznej. Z tytułu udziału w prawie użytkowania wie­czystego ponoszone są opłaty roczne. Ustanowienie ww. prawa użytkowania wieczystego nastąpiło przed 1 maja 2004 r. Czy po sprzedaży udziału prawa użytkowania wieczystego Skarbu Państwa opła­ty roczne należy uwzględnić w postawie opodatkowania, doliczając do nich podatek VAT?

Świadczymy na rzecz restauracji usługę pośrednictwa w sprzedaży produktów kontrahenta na rzecz uczestników programu. Program skierowany jest do studentów i umożliwia jego uczestnikom zakup określonych usług gastronomicznych i restauracyjnych w promocyjnej cenie. Wynagrodzenie należ­ne restauracji przekazujemy po odliczeniu prowizji należnej z tytułu usług świadczonych na rzecz restauracji. Prowizję stanowi różnica między płatnością pobraną od uczestnika programu a wyna­grodzeniem faktycznie przekazanym restauracji. Jak powinniśmy ustalić podstawę opodatkowania z tytułu świadczonych przez nas ww. usług pośrednictwa?