Kategorie

Wierzytelności, Koszty uzyskania przychodu

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Wydatki na zakup towarów lub usług objętych obligatoryjnym mechanizmem podzielonej płatności (split payment), w wysokości w jakiej do ich uregulowania doszło w drodze umownego potrącenia (kompensaty), nie są objęte dyspozycją art. 15d ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT i mogą stanowić koszt uzyskania przychodów.
W związku ze sprzedażą wierzytelności odsetkowych spółka będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość nominalną wierzytelności z tytułu naliczonych, a niezapłaconych odsetek w kwocie nieprzekraczającej przychodu osiągniętego w związku ze sprzedażą tych wierzytelności odsetkowych.
W jaki sposób odzyskać podatek dochodowy w sytuacji posiadanych niezapłaconych należności w ramach tzw. ulgi za złe długi?
Stratę z tytułu sprzedaży przedawnionych wierzytelności handlowych, przy spełnieniu warunków z art. 23 ust. 1 pkt 34 ustawy o PIT, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, gdyż przepis ten nie wymaga, aby sprzedawana wierzytelność była nieprzedawniona.
Strata w środkach obrotowych powstała na skutek wyłudzenia może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w momencie poniesienia, tj. w dniu, na który ujęto ją jako koszt w księgach rachunkowych. Dzień na który ujęto stratę w księgach rachunkowych może być tożsamy z dniem otrzymania przez podatnika postanowienia o umorzeniu śledztwa. Tak uznał Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji podatkowej z 27 kwietnia 2016 r.
Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 25 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (zwanej dalej ustawą o PDOP), nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako nieściągalne. Od zasady tej przewidziano jednakże wyjątki.
Niewypłacalność kontrahentów jest jeden z najpoważniejszych problemem przedsiębiorców w codziennym życiu gospodarczym. Przedsiębiorcy nie zawsze są w stanie lub mogą dochodzić swoich roszczeń, co skutkuje przedawnieniem wierzytelności. W związku z tym decydują się niejednokrotnie na sprzedaż wierzytelności. Czy stratę powstałą ze zbycia przedawnionej wierzytelności można uznać za koszt uzyskania przychodu?